വചനം ദൈവം ആയിരുന്നു

വചനം ദൈവം ആയിരുന്നു (The Word Was God)

“ആദിയിൽ വചനം ഉണ്ടായിരുന്നു; വചനം ദൈവത്തോടുകൂടെ ആയിരുന്നു; വചനം ദൈവം ആയിരുന്നു.” യോഹാന്നാൻ 1:1-ൻ്റെ വിഷയം ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടുവന്നവൻ ‘ആരായിരുന്നു’ എന്നതാണ്. വെളിപ്പെട്ടുനില്ക്കുന്നൻ ആരാകുന്നുവെന്നു ചോദിച്ചാൽ; അവൻ ദൈവമല്ല; മനുഷ്യൻ മാത്രമാകുന്നു. എന്നാൽ, മനുഷ്യനായി വെളിപ്പെട്ടു നില്ക്കുന്നവൻ ‘ആരായിരുന്നു’ എന്നു ചോദിച്ചാൽ; അവൻ സാക്ഷാൽ ദൈവമായിരുന്നു. ഒന്നുകൂടി പറഞ്ഞാൽ; യോഹന്നാൻ്റെ വിഷയം, കൃപയും സത്യവും നിറഞ്ഞവനായി മനുഷ്യരോടുകൂടി പാർത്ത മനുഷ്യൻ ‘ആരായിരുന്നു’ എന്നതാണ്; ‘അവൻ ദൈവം ആയിരുന്നു.’ യോഹന്നാൻ 1:1-ലെ വിഷയവും, ഫിലിപ്പിയർ 2:6-8-ലെ വിഷയവും, 1തിമൊഥെയൊസ് 3:15,16-ലെ വിഷയവും, എബ്രായർ 2:14,15-ലെ വിഷയവും ഒന്നുതന്നെയാണ്.

ത്രിത്വം പഠിപ്പിക്കുന്ന മൂന്നുപദേശങ്ങളെ യോഹന്നാൻ ഒന്നാമദ്ധ്യായം ഒന്നാംവാക്യത്തിൻ്റെ വെളിച്ചത്തിൽ നാം പരിശോധിക്കുകയാണ്.

1. ത്രിത്വോപദേശം പറയുന്നു; “ജഡത്തിൽവന്ന ക്രിസ്തു പൂർണ്ണദൈവവും പൂർണ്ണമനുഷ്യനുമായ ഏകവ്യക്തിയാണ്. അഥവാ, ദൈവവും മനഷ്യനും എന്ന രണ്ടു പ്രകൃതികൾ ക്രിസ്തുവിൽ സംയോജിച്ചിരുന്നു.” അതിന് യാതൊരു തെളിവും ബൈബിളിൽ ഇല്ലെന്നു മാത്രമല്ല, നാം ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വാക്യത്തിനു വിരുദ്ധവുമായി മാറും. ഉദാഹരണം: ‘ഞാൻ ഗൾഫിൽ ആയിരുന്നു’ എന്നുപറഞ്ഞാൽ; ‘ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഗൾഫിലല്ല’ എന്നാണർത്ഥം. ‘ഞാൻ രോഗിയായിരുന്നു’ എന്നുപറഞ്ഞാൽ; ‘ഇപ്പോൾ ഞാൻ രോഗിയല്ല’ എന്നാണർത്ഥം. ‘ഞാൻ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു’ എന്നുപറഞ്ഞാൽ; ‘ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഉണർന്നിരിക്കയാണു’ എന്നാണർത്ഥം. അതുപോലെ ‘വചനം ദൈവമായിരുന്നു’ എന്നു പറഞ്ഞാൽ; ‘ഇപ്പോൾ അഥവാ, ജഡത്തിൽ വന്നപ്പോൾ വചനം അഥവാ, പുത്രൻ ദൈവമല്ലായിരുന്നു’ എന്നാണർത്ഥം. ബൈബിൾ പലപ്പോഴും കൃത്യമായിട്ടാണ് കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. പണ്ഡിതന്മാർ അതിനെ വ്യാഖ്യാനിച്ച് വേറെ വിധത്തിലാക്കും. നമ്മുടെ കയ്യിലുള്ള വ്യാഖ്യാനപുസ്തകങ്ങൾ കീറിക്കളഞ്ഞിട്ട് ബൈബിൾ വായിച്ചാൽ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമാകും. ജഡത്തിലായിരുന്നപ്പോഴും താൻ ദൈവമാകുന്നുവെങ്കിൽ ‘അവൻ ദൈവം ആയിരുന്നു’ എന്ന പ്രയോഗം അബദ്ധവും, ബൈബിൾ പ്രമാദവുമാണെന്ന് സമ്മതിക്കേണ്ടിവരും. മാത്രമല്ല, ജഡത്തിൽവന്ന മനുഷ്യൻ പൂർണ്ണദൈവവും ആയിരുന്നെങ്കിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവ് തൻ്റെമേൽ അവരോഹണം ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യമെന്താണ്? തൻ്റെ സ്വന്തശക്തികെണ്ട് ഒന്നും സാദ്ധ്യമല്ലായിരുന്നോ?

മരുഭൂമിയിൽ നാല്പതു ദിവസം പിശാച് യേശുവിനെ പരീക്ഷിച്ചശേഷം ‘ദൂതന്മാർ അവനെ ശുശ്രൂഷിച്ചു’ (മത്താ, 4:11; മർക്കൊ, 1:13) എന്നും, ഗെത്ത്ശെമനയിൽ മാനവകുലത്തിൻ്റെ പാപമെല്ലാം വഹിച്ച് പരിക്ഷീണനായി നിലത്തുവീണ യേശുവിനെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നു ഒരു ദൂതൻ വന്ന് ശക്തിപ്പെടുത്തി (ലൂക്കൊ, 22:43) എന്നുമാണ് വായിക്കുന്നത്. യേശു എന്ന മനുഷ്യനിൽ പൂർണ്ണദൈവവും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ‘പിതാവേ, കഴിയും എങ്കിൽ ഈ പാനപാത്രം എങ്കൽ നിന്നു നീങ്ങിപ്പോകേണമേ’ (മത്താ, 26:39; മർക്കൊ, 14:36; 22:42) എന്ന് യേശുവിന് ഒരിക്കലും പ്രാർത്ഥിക്കേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു. ദൈവം ക്ഷീണിച്ചപ്പോൾ ദൂതന്മാർ ശുശ്രൂഷിച്ചുവെന്നും, ദൈവം ബലഹീനനായപ്പോൾ ദൂതൻ ബലപ്പെടുത്തിയെന്നും, മനുഷ്യരുടെ പാപംപേറി മരിക്കാൻ വന്ന ദൈവവും മനുഷ്യനുമായവൻ ‘ഈ പാനപാത്രം എങ്കൽ നിന്നു നീങ്ങിപ്പോകേണമേ’ എന്നു പ്രാർത്ഥിച്ചു എന്നും പറഞ്ഞാൽ, ദൈവമെന്ന പ്രയോഗംതന്നെ ഭോഷത്വമായിമാറും. മാത്രമല്ല, ദൈവത്തിനു ദൂതന്മാർ ആജ്ഞാനുവർത്തികളും ദൂതന്മാർക്ക് ദൈവം ആരാധനാവിഷയവുമാണ്. പിന്നെയും ദൂതന്മാരുടെ സഹായം യേശുവിന് ആവശ്യമായി വന്നെങ്കിൽ, ജഡത്തിൽ വന്നപ്പോൾ ദൈവവും മനുഷ്യനും എന്ന ഏകവ്യക്തി ആയിരുന്നില്ല; മനുഷ്യൻ മാത്രമായിരുന്നു. 

തന്നെ നല്ലവൻ എന്നുവിളിച്ച ഒരു പ്രമാണിയോടു യേശു പറഞ്ഞത്: “എന്നെ നല്ലവൻ എന്നു പറയുന്നതു എന്തു? ദൈവം ഒരുവനല്ലാതെ നല്ലവൻ ആരും ഇല്ല” (ലൂക്കൊ, 18:19; മർക്കൊ, 10:18; മത്താ, 19:17) എന്നാണ്. ഇവിടെ, ‘എന്നെ നല്ലവൻ എന്നു പറയുന്നതു എന്തു?’ എന്നു പറയുന്നതിനാൽ; യേശു നല്ലവനല്ല എന്നർത്ഥമില്ല. ബൈബിളിൽ യേശുവിനെയും (യോഹ, 7:12), അരിമത്യയിലെ യോസേഫിനെയും (ലൂക്കൊ, 23:50) ‘നല്ലവൻ’ എന്നു വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്. നല്ലവരായ മനുഷ്യരെക്കുറിച്ചുള്ള സൂചനകളുമുണ്ട്. (മത്താ, 5:45; 1പത്രൊ, 2:18). മനുഷ്യരെല്ലാം പാപികളായതുകൊണ്ട് (റോമ, 3:23) പരമമായ അർത്ഥത്തിൽ ദൈവം മാത്രമാണ് നല്ലവൻ. (2ദിന, 7:3; എസ്രാ, 3:11; സങ്കീ, 34:8; 73:1; 105:5; 135:5; 145:9; വിലാ, 3:25; നഹൂം 1:7). പിന്നെയും ‘ദൈവം ഒരുവനല്ലാതെ നല്ലവൻ ആരും ഇല്ല’ എന്നു പറഞ്ഞാൽ, അതിനർത്ഥം; തൻ്റെ ഐഹിക ജീവകാലത്തു താൻ ദൈവമല്ലായിരുന്നു; മനുഷ്യനായിരുന്നു.

യേശു തൻ്റെ ജീവകാലത്തൊക്കെയും തൻ്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ച് പറയുകയുണ്ടായി. “ഈ മന്ദിരം പൊളിപ്പിൻ; ഞാൻ മൂന്നു ദിവസത്തിന്നകം അതിനെ പണിയും.” (യോഹ, 2:19, 21. ഒ.നോ: മത്താ, 16:21; 17:19; 17:23; 26:32; മർക്കൊ, 8:31; 9:31; 10:34; 14:28; ലൂക്കൊ, 9:22; 18:33). യേശു മരിക്കയും ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കയും ചെയ്തെന്നു നാലു സുവിശേഷങ്ങളിലും പറഞ്ഞിട്ടുമുണ്ട്. യേശു ദൈവമാണെങ്കിൽ, ദൂതന്മാർക്കുപോലും മരണമില്ലാതിരിക്കേ ദൈവമെങ്ങനെ മരിച്ചു? ദൈവം മരിച്ചു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ; ബുദ്ധിക്കും യുക്തിക്കും നിരക്കുന്നതാണോ? ഇനി, യേശുവിലുള്ള ദൈവം മരിച്ചില്ല; മനുഷ്യനാണ് മരിച്ചതെന്ന് പറയുമായിരിക്കും. ദൈവവും മനുഷ്യനും ചേർന്ന ഏകവ്യക്തിയാണ് യേശുവെന്നാണ് ത്രിത്വം പഠിപ്പിക്കുന്നത്. അപ്പോൾ, പുത്രനിലുള്ള പകുതി വ്യക്തി മരിച്ചു എന്നു പറയുമോ? ജഡമായിത്തീർന്നവൻ മനുഷ്യൻ മാത്രമായിരുന്നു; ദൈവമല്ലായിരുന്നു. അതാണു ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കുന്ന വസ്തുത.

യേശു പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക: പരിശുദ്ധാത്മാവ് വലിയവൻ (മത്താ, 12:33): ദൈവം ഒരുവനല്ലാതെ നല്ലവനില്ല (മർക്കൊ, 10:18); പുത്രന്നു സ്വതേ ഒന്നും ചെയ്‍വാൻ കഴികയില്ല (യോഹ, 5:19); ഞാൻ എന്നെ അയച്ചവന്റെ ഇഷ്ടമത്രേ ചെയ്‍വാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നത് (5:30); പിതാവു എനിക്കു അനുഷ്ഠിപ്പാൻ തന്നിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തികൾ (5:36); പിതാവു എനിക്കു തരുന്നതു ഒക്കെയും എന്റെ അടുക്കൽ വരും (6:37); ജീവനുള്ള പിതാവു എന്നെ അയച്ചിട്ടു ഞാൻ പിതാവിൻമൂലം ജീവിക്കുന്നു (6:57); പിതാവു എനിക്കു ഉപദേശിച്ചുതന്നതു പോലെ ഇതു സംസാരിക്കുന്നു (8:28); ഞാൻ സ്വയമായി വന്നതല്ല, അവൻ എന്നെ അയച്ചതാകുന്നു (8:42); ഞാൻ ഇന്നതു സംസാരിക്കേണം എന്നും കല്പന തന്നിരിക്കുന്നു (12:49); പിതാവു അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നു (12:50); ഞാൻ സ്വയമായിട്ട് ഒന്നും സംസാരിച്ചിട്ടില്ല (14:31); എന്റെ പിതാവു എല്ലാവരിലും വലിയവൻ (10:29); പിതാവു എന്നെക്കാൾ വലിയവൻ (14:28); എൻ്റെ പിതാവ്, എൻ്റെ ദൈവം” (യോഹ, 20:17) എന്നൊക്കെയാണ്. പുത്രൻ ജഡത്തിലും പൂർണ്ണദൈവമായിരുന്നു എങ്കിൽ ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ പറയാൻ സാദ്ധ്യമല്ല. മേല്പറഞ്ഞ വാക്യങ്ങളൊക്കെ ജഡത്തിലായിരുന്ന പുത്രൻ ദൈവമല്ലായിരുന്നു; മനഷ്യനായിരുന്നു എന്നതിന് ശക്തമായ തെളിവാണ്. 

ഏകമനുഷ്യൻ്റെ അനുസരണക്കേടിനാൽ പാപികളായ മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തെ രക്ഷിക്കാൻ, ആദാമിനെപ്പോലെ (ആദാമിൻ്റെ പാപപൂർവ്വ അവസ്ഥ) പാപരഹിതനായ ഒരു മനുഷ്യൻ്റെ അനുസരണത്തിനു മാത്രമേ കഴിയൂ. (റോമ, 5:19). എബ്രായലേഖകൻ പറയുന്നു; “പുത്രൻ എങ്കിലും താൻ അനുഭവിച്ച കഷ്ടങ്ങളാൽ അനുസരണം പഠിച്ചു തികഞ്ഞവനായി തന്നെ അനുസരിക്കുന്ന ഏവർക്കും നിത്യരക്ഷയുടെ കാരണഭൂതനായിത്തീർന്നു. (എബ്രാ, 5:8,9). ദൈവവും മനുഷ്യനും സംയോജിച്ച ഏകപ്രകൃതിയാണ് ജഡത്തിൽ വന്ന പുത്രനുണ്ടായിരുന്നതെങ്കിൽ, ദൈവവുംകൂടി ‘അനുസരണം പഠിച്ചു തികഞ്ഞവനായി’ എന്നല്ലേവരൂ? ഒന്നുകൂടി വ്യക്തമാക്കാം. പുത്രനെന്ന ഏകവ്യക്തിയിലാണ് ദൈവവും മനുഷ്യനുമെന്ന രണ്ടു പ്രകൃതിയും സംയോജിച്ചിരുന്നതെന്നാണ് ത്രിത്വം പഠിപ്പിക്കുന്നത്. നിത്യരക്ഷയ്ക്കായി പുത്രനിലുള്ള പാപരഹിതനായ മനുഷ്യൻ്റെ അനുസരണം മാത്രം മതിയെന്നിരിക്കേ, പുത്രൻ്റെ മനുഷ്യപ്രകൃതിയിൽ ദൈവവുമുണ്ടെങ്കിൽ ആ ദൈവവും അനുസരണം പഠിച്ചു എന്നല്ലേ അർത്ഥം. ഒരുപക്ഷെ, “കഷ്ടം അനുഭവിച്ചപ്പോൾ ദൈവം യേശുവിനെ വിട്ടൂമാറിയിരുന്നു; മനുഷ്യൻ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ” എന്നു പറയുമായിരിക്കും. ചോദ്യം: എപ്പോഴാണ് ക്രിസ്തുവിനു കഷ്ടമില്ലാതിരുന്നത്? തൻ്റെ ജനനംമുതൽ ക്രിസ്തുവിന് കഷ്ടം ആരംഭിച്ചു. ‘വഴിയിലെവിടെയോ ജനിച്ചു, പുൽത്തൊട്ടിലിൽ കിടത്തി, ഹെരോദാവിനാൽ പ്രാണരക്ഷാർത്ഥം പലായനം ചെയ്യപ്പെട്ടു, ദരിദ്രകുടുബത്തിൽ ദരിദ്രനായി ജീവിച്ചു, ഉപജീവനത്തിനായി മരപ്പണി ചെയ്തു, ആദ്യജാതനാകയാൽ ആ വലിയ കുടുംബത്തിൻ്റെ ഭാരം യേശുവിൻ്റെമേൽ ആയിരുന്നു, ശുശ്രൂഷ ആരംഭിച്ചതുമുതൽ മരണംവരെയും അവർണ്ണനീയമായ കഷ്ടമായിരുന്നു. ഇതെങ്ങനെ ശരിയാകും? യേശുവിൻ്റെ ഐഹികജീവകാലത്ത് പൂർണ്ണദൈവവും കഷ്ടമനുഭവിച്ചു മരിച്ചുവെന്നാണോ??? 

യോഹന്നാനിൽ; ‘അവൻ ദൈവം ആയിരുന്നു’ എന്നും ‘ജഡമായി തീർന്നു’ (1:1; 1:14) എന്നും, ഫിലിപ്പിയരിൽ; ‘ദൈവത്തോടുള്ള സമത്വം മുറുകെ പിടിക്കാതെ …. തന്നെത്താൻ ഒഴിച്ചു വേഷത്തിൽ മനുഷ്യനായി വിളങ്ങി’ (2:6-8) എന്നും, തിമൊഥെയോസിൽ; ‘ജീവനുള്ള ദൈവം ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു’ (3:15-16) എന്നും, എബ്രായരിൽ; ‘മക്കൾ ജഡരക്തങ്ങളോടു കൂടിയവർ ആകകൊണ്ടു അവനും അവരെപ്പോലെ ജഡരക്തങ്ങളോടു കൂടിയവനായി’ (2:14-15) എന്നും എഴുതിയിരിക്കുന്നു. ഈ നാലു വേദഭാഗത്തും പുത്രൻ സാക്ഷാൽ ദൈവം ആയിരുന്നുവെന്നും, മനുഷ്യനായിത്തീർന്നു എന്നുമാണ്. എന്നാൽ, ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ ക്രിസ്തു പറയുന്നത്; “സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും സകല അധികാരവും എനിക്കു നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” (മത്താ, 28:18) എന്നാണ്. ‘സകല അധികാരവും എനിക്കു നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു’ എന്നു പറഞ്ഞാൽ; ‘സ്വന്തയധികാരം തിരികെ പ്രാപിച്ചു’ എന്നാണ്. ത്രിത്വം പറയുന്നതുപോലെ മനുഷ്യനായ ക്രിസ്തുവിൽ പൂർണ്ണദൈവവും ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ‘അധികാരം എനിക്കു നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു’ എന്നു പറയുമോ? പൂർണ്ണദൈവമായ തന്നിക്ക് എപ്പോഴാണ് അധികാരം നഷ്ടമായത്? നഷ്ടമാകാത്ത അധികാരം ‘നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു’ എന്നു പറഞ്ഞാൽ, അതു അതിൽത്തന്നെ വൈരുദ്ധ്യമല്ലേ? ദൈവം ജഡത്തിൽ വന്നപ്പോൾ ‘തന്നെത്താൻ ഒഴിച്ചു വേഷത്തിൽ മനുഷ്യനായിട്ടാണു’ താൻ വന്നത്. ഒരു ദൈവത്വവും അധികാരവും തനിക്കില്ലായിരുന്നു; പൂർണ്ണമനുഷ്യൻ ആയിരുന്നു.

ഇനിയും പ്രധാനപ്പെട്ട ചില തെളിവുകളുണ്ട്. പൂർണ്ണദൈവം ഏതുകാരണം ചൊല്ലിയും ഒരു സ്ത്രീയുടെ ഉദരത്തിലൂടെ ജനിച്ചശേഷം, പിന്നെയവനെ പൂർണ്ണ ദൈവമെന്ന് എങ്ങനെ വിളിക്കും? പരിമിതനും പരാശ്രയനുമായ കുട്ടിദൈവമെന്നല്ലേ വിളിക്കാൻ കഴിയൂ? അതുപോട്ടെ; പന്ത്രണ്ടാം വയസ്സിൽ യേശു അമ്മയപ്പന്മാരാടൊപ്പം പെരുന്നാളിനു പോയി മടങ്ങിവന്നശേഷം ലൂക്കൊസ് യേശുവിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നൊരു പ്രസ്താവനയുണ്ട്: “പിന്നെ അവൻ അവരോടുകൂടെ ഇറങ്ങി, നസറെത്തിൽ വന്നു അവർക്കു കീഴടങ്ങിയിരുന്നു. ഈ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അവന്റെ അമ്മ ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിച്ചു. യേശുവോ ജ്ഞാനത്തിലും വളർച്ചയിലും ദൈവത്തിന്റെയും മനുഷ്യരുടെയും കൃപയിലും മുതിർന്നു വന്നു.” (ലൂക്കോ, 2:51,52). പുർണ്ണമനുഷ്യൻ അഥവാ, പരിശുദ്ധമനുഷ്യൻ മാത്രമായ യേശു അപ്പനമ്മമാർക്ക് കീഴടങ്ങിയിരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞാൻ അതത്യുത്തമം. പക്ഷെ, പൂർണ്ണദൈവവുമായവൻ ‘യോസേഫിനും മറിയയ്ക്കും കീഴടങ്ങിയിരുന്നു’ എന്നു പറഞ്ഞാൽ ശരിയാകുമോ? അടുത്തത്; ‘ദൈവത്തിന്റെയും മനുഷ്യരുടെയും കൃപയിലും മുതിർന്നുവന്നു.’ താൻതന്നെ പൂർണ്ണദൈവമായിരിക്കേ തനിക്കു മുതിർന്നുവരാൻ പിന്നെയേതു ദൈവത്തിൻ്റെ കൃപയാണ് വേണ്ടത്? നിങ്ങൾക്കും ഒരു ദൈവം മാത്രമല്ലേയുള്ളു; അതോ, രണ്ടുദൈവമുണ്ടോ??? മാത്രമോ, മനഷ്യരുടേയും കൃപയിലാണ് യേശു മുതിർന്നു വന്നതെന്നാണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. ഒരു മനുഷ്യക്കുഞ്ഞിനു വളരാനല്ലേ മനുഷ്യരുടെ കൃപ വേണ്ടത്? യേശു മനുഷ്യൻ മാത്രമായതുകൊണ്ട് അതു ശരിയുമാണ്. പൂർണ്ണദൈവത്തിനു വളരാൻ മനുഷ്യരുടെ കൃപ വേണമോ??? ഇത്ര ബലഹീനനായ ദൈവമായിട്ടാണ് നിങ്ങൾ യേശുവിനെ കാണുന്നതെങ്കിൽ, ത്രിത്വവിശ്വാസം ഒരു ദുരന്തമാണന്നേ പറയാൻ കഴിയൂ. സാക്ഷാൽ ദൈവം മനുഷ്യനായി മണ്ണിൽ വെളിപ്പെട്ടപ്പോൾ, തന്നെത്താൻ ഒഴിച്ച് വേഷത്തിൽ ദൈവമായല്ല; മനുഷ്യനായി വന്നുവെന്ന് സ്ഫടികസ്ഫുടം എഴതിവെച്ചിട്ടും (ഫിലി, 2:8) വിശ്വസിക്കാത്തതെന്തേ???

പൂർണ്ണ ദൈവമായിരുന്നവനെയാണോ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാലും ശക്തിയാലും ദൈവം അഭിഷേകം ചെയ്തു എന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്? പഴയപുതിയനിയമങ്ങളിൽ അഭിഷിക്തൻ എന്നു പേർ പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവനും (സങ്കീ, 2:2; 45:7; യെശ, 11:1; ലൂക്കൊ, 4:18,19; എബ്രാ, 1:8,9), പുതിയനിയമത്തിൽ വ്യക്തിപരമായി ദൈവം അഭിഷേകം ചെയ്തിരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനുമായ ഏകവ്യക്തി ക്രിസ്തു മാത്രമാണ്. (ലൂക്കൊ, 4:18,19; പ്രവൃ, 4:26; 4:27; 10:38; എബ്രാ, 1:8,9). ശുശ്രൂഷകൾക്കായി ദൈവം ദൈവത്തിനല്ല; മനുഷ്യർക്ക് നല്കുന്ന കൃപയാണ് അഭിഷേകം. പൂർണ്ണദൈവത്തിന് അഭിഷേകത്തിൻ്റെ ആവശ്യമില്ല. അവൻ മനുഷ്യൻ മാത്രമായതുകൊണ്ടാണ് ദൈവം പരിശുദ്ധാത്മാവിനാലും ശക്തിയാലും അഭിഷേകം ചെയ്തത്: “നസറായനായ യേശുവിനെ ദൈവം പരിശുദ്ധാത്മാവിനാലും ശക്തിയാലും അഭിഷേകം ചെയ്തതും ദൈവം അവനോടുകൂടെ ഇരുന്നതുകൊണ്ടു അവൻ നന്മചെയ്തും പിശാചു ബാധിച്ചവരെ ഒക്കെയും സൌഖ്യമാക്കിയുംകൊണ്ടു സഞ്ചരിച്ചതുമായ വിവരം തന്നേ നിങ്ങൾ അറിയുന്നുവല്ലോ.” (പ്രവൃ, 10:38). പഴയനിയമത്തിൽ പുരോഹിതന്മാരെയും പ്രവാചകന്മാരെയും രാജാക്കന്മാരെയുമാണ് അഭിഷേകം ചെയ്തിരുന്നത്. പുതിയനിയമത്തിൽ ജഡത്തിൽ വന്നവൻ ഇതെല്ലാമായതുകൊണ്ടും, വിശേഷാൽ മനുഷ്യൻ മാത്രമായതുകൊണ്ടുമാണ് അവനെ ദൈവം പരിശുദ്ധാത്മാവുകൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്തത്. ക്രിസ്തു കന്യകയിൽ ഉല്പാദിതമായത് പരിശുദ്ധാത്മാവിലാണെന്നും (മത്താ, 1:20), അവൻ ജഡം സംബന്ധിച്ചു ദാവീദിന്റെ സന്തതിയിൽനിന്നു ജനിക്കുകയും; മരിച്ചിട്ടു ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കയാലാണ് വിശുദ്ധിയുടെ ആത്മാവു സംബന്ധിച്ചു ദൈവപുത്രൻ അഥവാ, ദൈവം എന്നു ശക്തിയോടെ നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തതെന്നും ബൈബിളിലുണ്ട്. (റോമ, 1:5). പി.ഒ.സി. ബൈബിളിൽ നിന്നത് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാം: “ഇത്‌ അവിടുത്തെ പുത്രനും നമ്മുടെ കര്‍ത്താവുമായ യേശുക്രിസ്‌തുവിനെ സംബന്ധിച്ചുള്ളതാണ്‌. അവൻ, ജഡപ്രകാരം ദാവീദിന്റെ സന്തതിയില്‍നിന്നു ജനിച്ചവനും
മരിച്ചവരില്‍നിന്നുള്ള ഉത്ഥാനംവഴി വിശുദ്ധിയുടെ ആത്മാവിനു ചേര്‍ന്നവിധം ശക്തിയില്‍ ദൈവപുത്രനായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടവനുമാണ്‌.” (റോമ, 1:3-4). മരിച്ചിട്ടു ഉയിർക്കുക വഴിയാണ് അവൻ ദൈവപുത്രൻ അഥവാ, ദൈവമായി ശക്തിയോടെ നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്നത്. എന്താണ് സുവിശേഷം എന്നു പറയുമ്പോഴും പൗലൊസ് ഇതു പറയുന്നുണ്ട്: “ദാവീദിന്റെ സന്തതിയായി ജനിച്ചു മരിച്ചിട്ടു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിനെ ഓർത്തുകൊൾക. അതു ആകുന്നു എൻ്റെ സുവിശേഷം.” 2തിമൊ, 2:8). പിന്നെയും ക്രിസ്തു ജഡത്തിൽ പൂർണ്ണദൈവമാണെന്നും, ദൈവം ദൈവത്തെയാണ് അഭിഷേകം ചെയ്തതെന്നുമുള്ള അധോലോക ദുരുപദേശം പറയാൻ ആർക്കു കഴിയും?

ഫിലിപ്പിയർ 2:8-ലെ ‘തന്നെത്താൻ ഒഴിച്ചു’ എന്നതിനെ ത്രിത്വപണ്ഡിതന്മാർ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതു കേട്ടാൽ കുളിരുകോരും. “ഒരു ഗ്ലാസിലെ വെള്ളം ഒരു പാത്രത്തിലേക്ക് ഒഴിച്ചു ഗ്ലാസിനെ ശൂന്യമാക്കുന്നതുപോലെ, അവൻ തൻ്റെ സ്വർഗ്ഗീയ മഹത്വവും പദവികളും ഒഴിച്ചുകളഞ്ഞാണ് താഴ്ചയുള്ള മനുഷ്യനായത്.” വ്യാഖ്യാനം സൂപ്പറാണ്. എന്നിട്ട് ക്രിസ്തു ജഡത്തിലും പൂർണ്ണ ദൈവമാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഒക്കുമോ? അവൻ ദൈവത്വം മുറുകെപ്പിടിച്ചില്ലെന്നു പറയുമ്പോൾ; ദൈവത്വവും കൂടെക്കൊണ്ടുപോന്നു എന്നുപറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെയിരിക്കും? ‘തന്നെത്തന്നെ ഒഴിച്ചു’ എന്നത് പല മലയാളം പരിഭാഷകളിലും (പി.ഒ.സി, മ.ബൈ, സ.വേ.പു. CL) ‘തന്നെത്താൻ ശൂന്യമാക്കി’ എന്നാണ്. തൻ്റെ ദൈവത്വം മുറുകെപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ എന്താണ് ശൂന്യമാക്കിയതെന്ന് പണ്ഡിതന്മാരൊന്ന് പറഞ്ഞുതരുമോ? ബൈബിൾ വായിക്കാത്തതിൻ്റെ കുഴപ്പമാണ് നിങ്ങൾക്ക്. ഈ വേദഭാഗത്ത് ദൈവം മനുഷ്യനാകാൻ താഴ്ച അനുഭവിച്ചതിൻ്റെ ഏഴ് പടികൾ പറയുന്നുണ്ട്: 1. സമത്വം മുറുകെ പിടിച്ചില്ല; 2. ദാസരൂപമെടുത്തു; 3. മനുഷ്യ സാദൃശ്യത്തിലായി; 4. തന്നെത്താൻ ഒഴിച്ചു; 5. വേഷത്തിൽ മനുഷ്യനായി; 6. തന്നെത്താൻ താഴ്ത്തി; 7. ക്രൂശിലെ മരണത്തോളം അനുസരണമുള്ളവനായി. ”ദൈവത്വം മുറുകെപ്പിടിക്കാതെ മരണത്തോളം അനുസരണമുള്ള മനുഷ്യനായി എന്നു ബൈബിൾ പറയുമ്പോൾ; അല്ല, അവൻ ജഡത്തിലും പൂർണ്ണദൈവമായിരുന്നു” എന്നു പഠിപ്പിച്ചാൽ ത്രിത്വോപദേശം സാത്താന്യമാണെന്നതിന് വേറെ തെളിവെന്തിനാണ്???

യോഹന്നാൻ 17:1-3-ൽ യേശു പിതാവിനെ ‘ഏകസത്യദൈവം’ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. മോണോസ് എന്ന ഗ്രീക്കുപദമാണ് അവിടെ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഏകജാതൻ അഥവാ മോണോജെനസ് എന്നതിലെ മോണോസ്. ത്രിത്വക്കാരുടെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ ഖണ്ഡിതമായ ഏകത്വമാണ്. ഇംഗ്ലീഷിൽ the only true God എന്നാണ്. അതായത്, പിതാവ് മാത്രമാണ് സത്യദൈവമെന്നാണ് യേശു പറയുന്നത്. യേശു ജഡത്തിലും ദൈവമാണെങ്കിൽ പിതാവു മാത്രമാണ് സത്യദൈവമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ശരിയാകുമോ? താൻ ജഡത്തിൽ മനുഷ്യൻ മാത്രമായതുകൊണ്ടല്ലേ പിതാവാണ് ഏകസത്യദൈവമെന്നു പറഞ്ഞത്? ബൈബിളിന് അബദ്ധം പറ്റിയതാണോ??? പൗലൊസ് മദ്ധ്യസ്ഥനായ ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു: “ദൈവം ഒരുവനല്ലോ. ദൈവത്തിന്നും മനുഷ്യർക്കും മദ്ധ്യസ്ഥനും ഒരുവൻ: എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി മറുവിലയായി തന്നെത്താൻ കൊടുത്ത മനുഷ്യനായ ക്രിസ്തുയേശു തന്നേ.” (1തിമൊ, 2:5,6). യേശു ജഡത്തിൽ വന്നപ്പോൾ ദൈവവും ആയിരുന്നെങ്കിൽ ‘മനുഷ്യനായ ക്രിസ്തുയേശു’ എന്നു പറയുമോ? യേശു എന്ന നാമത്തോടൊപ്പം (മത്താ, 1:21) ദൈവത്തിൻ്റെ അഭിഷിക്തൻ എന്നർത്ഥത്തിൽ ക്രിസ്തു എന്ന വിശേഷണവും (പ്രവൃ, 10:38) മനുഷ്യൻ എന്ന വിശേഷണവിശേഷവും ചേർത്താണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. എന്നുവെച്ചാൽ, ഇനി സാത്താൻ വിചാരിച്ചാലും ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടവൻ പൂർണ്ണദൈവവും പൂർണ്ണമനുഷ്യനുമാണെന്ന് തെളിയിക്കാൻ കഴിയില്ല. ത്രിത്വക്കാരെ സാത്താനു പഠിക്കരുത്!

എബ്രായലേഖകൻ പറയുന്നു: “എങ്കിലും ദൈവകൃപയാൽ എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി മരണം ആസ്വദിപ്പാൻ ദൂതന്മാരിലും അല്പം ഒരു താഴ്ചവന്നവനായ യേശു മരണം അനുഭവിച്ചതുകൊണ്ടു അവനെ മഹത്വവും ബഹുമാനവും അണിഞ്ഞവനായി നാം കാണുന്നു.” (2:9). ഈ വാക്യം മലയാളം ERV, MCL പരിഭാഷകളിൽ: ‘എല്ലാവര്‍ക്കുംവേണ്ടി മരിക്കേണ്ടതിന് അല്പകാലത്തേക്കു മാലാഖമാരെക്കാള്‍ താഴ്ത്തപ്പെട്ടു’ എന്നാണ്. ജഡത്തിൽ ക്രിസ്തു ദൂതന്മാരേക്കാൾ താഴ്ചയുള്ള ദൈവമായിരുന്നോ? അസംബന്ധം! ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടവൻ ദൂതന്മാരേക്കാൾ താഴ്ചയുള്ള മനുഷ്യൻ മാത്രമായിരുന്നു. (എബ്രാ, 2:7). അതുകൊണ്ട്, ‘യേശുവിനെ മഹത്വവും ബഹുമാനവും അണിഞ്ഞവനായി നാം കാണുന്നു.’ എബ്രായർ 1:4: “അവൻ (യേശു) ദൈവദൂതന്മാരെക്കാൾ വിശിഷ്ടമായ നാമത്തിന്നു അവകാശിയായതിന്നു ഒത്തവണ്ണം അവരെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.” ദൂതന്മാരേക്കാൾ താഴ്ചവന്ന ക്രിസ്തു എപ്പോഴാണ് ദൂതന്മാരേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനായിത്തീർന്നത്? പാപങ്ങൾക്കു പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കിയശേഷമാണ് അവൻ തൻ്റെ പൂർവ്വാവസ്ഥയിൽ ആയത്: “അവൻ അവന്റെ തേജസ്സിന്റെ പ്രഭയും തത്വത്തിന്റെ മുദ്രയും സകലത്തേയും തന്റെ ശക്തിയുള്ള വചനത്താൽ വഹിക്കുന്നവനും ആകകൊണ്ടു പാപങ്ങൾക്കു പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കിയശേഷം ഉയരത്തിൽ മഹിമയുടെ വലത്തുഭാഗത്തു ഇരിക്കയും.” (എബ്രാ, 1:3). യേശു ജഡത്തിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾ അഥവാ, തൻ്റെ ജനനം മുതൽ മരണം വരെ ദൈവത്വമില്ലാത്ത പൂർണ്ണമനുഷ്യനായിരുന്നു എന്നു ബൈബിളിൽ വ്യക്തമായി എഴുതിയിരിക്കെ, അവൻ ജഡത്തിലും പൂർണ്ണ ദൈവവുമായിരുന്നു എന്നുപറയാൻ ബൈബിളിൽ ഒരു പരിജ്ഞാനവും ഇല്ലാത്തവർക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ. കാരണം, ആ ദൈവം തൻ്റെ സൃഷ്ടികളായ ദൂതന്മാരേക്കാൾ താഴ്ചയുള്ള ദൈവമാണെന്ന് സമ്മതിക്കേണ്ടിവരും. ലൂസിഫർ ‘ഞാൻ അത്യുന്നതനോടു സമനാകും’ എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടും തന്നെത്തന്നെ ഉയർത്താൻ ശ്രമിച്ചതുകൊണ്ടുമാണ് നാശകൂപത്തിന്റെ അടിയിലേക്കു താഴ്ത്തപ്പെട്ടത്. ത്രിത്വക്കാരാകട്ടെ; സത്യദൈവവും സൃഷ്ടിതാവുമായവനെ തൻ്റെ സൃഷ്ടികളായ ദൂതന്മാരേക്കാൾ താഴ്ത്താൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് തങ്ങൾ ലൂസിഫറിനേക്കാൾ ദോഷകാരികളാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു.

മനുഷ്യൻ ദൈവത്തോടു അപേക്ഷിക്കുന്നതിനാണ് പ്രാർത്ഥന എന്നു ബൈബിളിൽ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. പ്രാർത്ഥനയെക്കുറിച്ചു വ്യക്തമായ ഉപദേശം പുതിയനിയമം നല്കുന്നുണ്ട്. ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉപദേശവും പ്രാർത്ഥനയുമാണ് ഇവയ്ക്ക് അടിസ്ഥാനം. പ്രാർത്ഥനയെക്കുറിച്ചു ക്രിസ്തു പഠിപ്പിച്ചു. ക്രിസ്തുവിന്റെ പല ഉപമകളും പ്രാർത്ഥനയെ കുറിച്ചുള്ളവയാണ്. അർദ്ധരാത്രിയിലെ സ്നേഹിതന്റെ ഉപമ (ലൂക്കൊ, 11:5-8). അനീതിയുള്ള ന്യായാധിപതിയുടെ ഉപമ (ലൂക്കൊ, 18:1-8). പരീശന്റെയും ചുങ്കക്കാരന്റെയും പ്രാർത്ഥന. (ലൂക്കൊ, 18:10-14). അനീതിയുള്ള ഭൃത്യന്റെ ഉപമ. (മത്താ, 18:23, 25). യേശുവിൻ്റെ അനവധിയായ പ്രാർത്ഥനകളും ബൈബിളിൽ കാണാം. അതിരാവിലെയും (മർക്കൊ, 1:35), വൈകുന്നേരത്തും (മത്താ, 14:23), രാത്രിയിലും (ലൂക്കൊ, 6:12), ശുശ്രൂകളുടെ ആരംഭത്തിലും (ലൂക്കൊ, 3:21; ലൂക്കൊ, 6:12; മത്താ, 26:36-44) യേശു പ്രാർത്ഥിച്ചു. ശിശുക്കൾക്കു വേണ്ടിയും (മത്താ, 12:13), ശിഷ്യന്മാർക്കു വേണ്ടിയും (യോഹ, 17:1-26), പത്രൊസിനുവേണ്ടി വ്യക്തിപരമായും (ലൂക്കൊ, 22: 31,32), തനിക്കുവേണ്ടിത്തന്നെയും (മത്താ, 26:39) യേശു പ്രാർത്ഥിച്ചു. ഭക്ഷണം നിദ്ര എന്നിവയേക്കാൾ അധികം പ്രാധാന്യം യേശു പ്രാർത്ഥനയ്ക്കു നല്കിയതായി കാണാം. (മർക്കൊ, 1:35, 6:45; ലൂക്കൊ, 6:12). ഐഹിക ജീവിതത്തിൽ പ്രാർത്ഥനയ്ക്കുള്ള ഉത്തമ മാതൃക ക്രിസ്തുവാണ്. (എബ്രാ, 5:7). ക്രിസ്തു പൂർണ്ണ ദൈവവുമാണെന്ന് പറയുന്നവർ ഒന്നു പറഞ്ഞാട്ടെ; ക്രിസ്തു അരോടാണ് പ്രാർത്ഥിച്ചത്? ദൈവം ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതാണോ പ്രാർത്ഥന? ദൈവം ദൈവത്തോടപേക്ഷിക്കാൻ ഒന്നിലധികം ദൈവമുണ്ടോ? ഇനി ഉണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ ദൈവത്തിനു പ്രാർത്ഥന ആവശ്യമുണ്ടെന്നു വന്നാൽ ആ ദൈവം എത്ര ബലഹീനനായിരിക്കും? പറയുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കൊക്കെ വ്യവസ്ഥയും വെള്ളിയാഴ്ചയും ഒന്നുംവേണ്ടേ? ന്യായപ്രമാണപ്രകാരം ധാർമ്മികവും കാർമ്മികമായ ശുദ്ധിയുള്ള യെഹൂദാപുരുഷന്മാർ വർഷത്തിൽ കുറഞ്ഞത് മൂന്നുപ്രാവശ്യം ദൈവാലയത്തിൽ ചെല്ലണമെന്നാണ് കണക്ക്. യേശുവിൻ്റെ ശുശ്രൂഷ 3½ വർഷമായിരുന്നു ഏറ്റവും കുറഞ്ഞത് പത്തു പ്രാവശ്യമെങ്കിലും യേശു യെരൂശലേം ദൈവാലയത്തിൽ പോയിരിക്കും. ദൈവമെന്തിനാണ് ദൈവാലയത്തിൽ പോയത്? ആരെക്കാണാനും ആരോട് അപേക്ഷിക്കുവാനുമാണ് പോയത്? “യേശു ദൈവാലയത്തിൽ പോയി ആരോടാണ് പ്രാർത്ഥിച്ചതെന്ന് ഒരാൾ ഒരു പാസ്റ്ററോട് ചോദിക്കുന്നതിൻ്റെ ഓഡിയോ ഫെയ്സ്ബുക്കിൽ കിടപ്പുണ്ട്. ചോദ്യം ഇതാണ്: യേശു ദൈവമാണെന്ന് പാസ്റ്റർ പറയുന്നു; യേശു ദൈവാലയത്തിൽ പോയി പ്രാർത്ഥിച്ചുവെന്നു ബൈബിളും പറയുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ യേശു ആരോടാണ് പ്രാർത്ഥിച്ചത്? ദൈവം ദൈവത്തോടോ പ്രാർത്ഥിച്ചത്? പാസ്റ്ററിൻ്റെ മറുപടി; പിതാവിനോടാണ് പ്രാർത്ഥിച്ചത്. അപ്പോൾ, പാസ്റ്ററിനു എത്ര ദൈവമുണ്ടെന്നായി ചോദ്യകർത്താവ്. ഒടുവിൽ പാസ്റ്റർ ബബ്ബബ്ബബ്ബ അടിതുടങ്ങി.” അത്ഭുത രോഗശാന്തിക്കാരുടെ ആയുധം വിശ്വാസമാണ്. തട്ടിപ്പു പൊളിഞ്ഞുകഴിയുമ്പോൾ പറയുന്നത് ദൈവം സൗഖ്യമയച്ചതാണ്; നിങ്ങൾക്ക് വിശ്വാസമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണ് സൗഖ്യം ലഭിക്കാഞ്ഞത്. രോഗത്താൽ വലഞ്ഞ രോഗിയുടെ അവിശ്വാസം ദൈവത്തിൻ്റെ ശക്തിയെ പരിമിതപ്പെടുത്തുമെങ്കിൽ ആ ദൈവത്തെ ദൈവമെന്നു വിളിക്കാമോ? അതുപോലെ, ത്രിത്വക്കാർക്ക് ആയുധം രണ്ടാണ്; വിശ്വാസവും മർമ്മവും. ബൈബിളിലില്ലാത്ത വിവരക്കേടൊക്കെ വിശ്വാസത്താൽ അഗീകരിക്കണമെന്നാണ് ത്രിത്വക്കാർ പറയുന്നത്. ഒന്നും പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ മർമ്മമെന്നും പറയും. ബൈബിളിൽ ഇല്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ വിശ്വസിക്കാൻ വ്യവസ്ഥയൊന്നുമില്ല. ബൈബിളെഴുതിയവർ എഴുന്നേറ്റു വന്നു പറഞ്ഞാലും; അതല്ല, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നൊരു ദൂതൻ വന്നു പറഞ്ഞാലും പോയി പണി നോക്കാൻ പറയാനാണ് പരിശുദ്ധാത്മാവ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദൈവം തൻ്റെ മക്കൾക്ക് വെളിപ്പെടുത്താത്ത മർമ്മം (രഹസ്യം) ഏതെങ്കിലും പുതിയനിയമത്തിൽ ഇനിയും ഉണ്ടെന്നു വന്നാൽ നാം ദൈവത്തിൻ്റെ മക്കളല്ല; കൗലടേയർരെന്നേ വരൂ.

ദൈവം മാനവകുലത്തിനു ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന ആദ്ധ്യാത്മിക രക്ഷയെക്കുറിച്ച് വസ്തുനിഷ്ഠമായി പഠിക്കുന്നവൻ ജഡത്തിൽ വന്നവൻ പൂർണ്ണദൈവമാണെന്ന് ഒരിക്കലും പറയില്ല. സമസ്തവും സൃഷ്ടിച്ച സർവ്വശക്തൻ മനുഷ്യനായി വെളിപ്പെടാതെ മനുഷ്യൻ്റെ പാപംപോക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നോ? കഴിയില്ലായിരുന്നു! അതാണുത്തരം. ദൈവത്തിൻ്റെ കല്പനകൾ ആരൊക്കെ ലംഘിച്ചാലും കല്പന പുറപ്പെടുവിച്ച തനിക്കത് പിൻവലിക്കാനോ, ലംഘിക്കാനോ കഴിയില്ല. ‘പാപം ചെയ്യുന്ന ദേഹി മരിക്കും’ (യെഹെ, 18:4), ‘പാപത്തിൻ്റെ ശമ്പളം മരണം’ (റോമ, 6:23), ‘രക്തം ചൊരിഞ്ഞിട്ടല്ലാതെ വിമോചനമില്ല’ (എബ്രാ, 9:22) എന്ന ദൈവനീതി നിവൃത്തിക്കാനാണ് ദൈവം മനുഷ്യനായത്. (മത്താ, 3:15). പഴയനിയമത്തിൽ വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ്റെ നാലു യോഗ്യതകൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഒന്ന്; വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ ചാർച്ചക്കാരനായിരിക്കണം: പരിശുദ്ധനായ ദൈവം പാപിയായ മനുഷ്യൻ്റെ ബന്ധുവാകുന്നതെങ്ങനെ? അതിനാണവൻ ദൈവത്വം മാറ്റിവെച്ചിട്ട് മനുഷ്യനായി വന്നത്. (യോഹ, 1:1; ഫിലി, 2:6:8; 1തിമൊ, 3:15,16; എബ്രാ, 2:14,15). പുത്രനെന്ന വ്യക്തിയിൽ ഇരുപ്രകൃതി അഥവാ, മനുഷ്യനോടുകൂടി പൂർണ്ണദൈവവും ഉണ്ടെങ്കിൽ, പാപികളായ മനുഷ്യൻ്റെ ബന്ധുവാകാൻ കഴിയില്ല. രണ്ട്; വീണ്ടെടുപ്പുവില കൊടുക്കാനുള്ള കഴിവ് വീണ്ടെടുപ്പുകാരനുണ്ടാകണം: മനുഷ്യർക്കാർക്കും ദൈവത്തിനു വീണ്ടെടുപ്പുവില കൊടുക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നു ബൈബിൾ പറയുന്നു. (സങ്കീ, 49:7-10). കാരണം, സകല മനുഷ്യരും പാപികളാണ്. (റോമ, 3:23). തന്മൂലം, ദൈവം മനുഷ്യനായി വെളിപ്പെട്ട് തൻ്റെ രക്തം മറുവിലയായി നല്കിയാണ് വീണ്ടെടുപ്പു സാധിച്ചത്. (പ്രവൃ, 20:28; 1പത്രൊ, 1:18,19). മനുഷ്യൻ്റെ വീണ്ടെടുപ്പുവില കൊടുക്കേണ്ടത് സാത്താനല്ല; ദൈവത്തിനാണ്. അതു നല്കേണ്ടത് ദൈവമല്ല; മനുഷ്യനാണ്. മനുഷ്യപുത്രനായി വന്നവനിൽ ദൈവവും ഉണ്ടെങ്കിൽ, പൂർണ്ണദൈവവുമായ പുത്രൻ മറ്റേതു ദൈവത്തിനാണ് വീണ്ടെടുപ്പുവില നല്കിയത്? ദൈവം ഒന്നല്ലേയുള്ളൂ? ദൈവം ദൈവത്തിനുതന്നെ വീണ്ടെടുപ്പുവില നല്കിയെന്നു പറഞ്ഞാൽ അതൊരു വസ്തുതയായി കണക്കാക്കാൻ പറ്റുമോ? ഒരു പ്രഹേളികയാണെന്നു സമ്മതിക്കേണ്ടിവരും. മൂന്ന്; വീണ്ടെടുപ്പുകാരന് വീണ്ടെടുക്കാൻ മനസ്സുണ്ടാകണം: മനുഷ്യപുത്രൻ തന്നെത്താൻ മരണത്തിനു ഏല്പിച്ചുകൊടുത്തവനാണ്. (ഗലാ, 1:3; 2:20; എഫെ, 5:2; 5:27; ഫിലി, 2:8; 1തിമൊ,2:6; തീത്തൊ, 2:14; എബ്രാ, 7:27; 9:14). ‘മനസ്സോടെ ശാപമരത്തിൽ തൂങ്ങി’ എന്നു പാട്ടുപാടിയാൽ പോര; മഹത്വധാരിയായ ഏകസത്യദൈവമാണ് മഹത്വം വെടിഞ്ഞ് മനുഷ്യനായി മരിച്ചതെന്ന് വിശ്വസിക്കുകയും വേണം. നാല്; വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ വീണ്ടെടുപ്പ് ആവശ്യമില്ലാത്തവനായിരിക്കണം: അടിമയ്ക്ക് അടിമയേയോ, പാപിക്കു പാപിയേയോ വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ദൈവം മനുഷ്യനായത്. ജഡത്തിൽ വന്നവൻ ദൈവവും ആണെങ്കിൽ, ‘പാപം അറിയാത്തവൻ’ (2കൊരി, 5:21), അവൻ പാപം ചെയ്തിട്ടില്ല; അവൻ്റെ വായിൽ വഞ്ചന ഒന്നു ഉണ്ടായിരുന്നില്ല’ (1പത്രൊ, 2:22) എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ അതിനെന്തർത്ഥമാണുള്ളത്? മനുഷ്യനല്ലാതെ, ദൈവത്തിനു പാപം ചെയ്യാൻ കഴിയുമോ? അടുത്തത്; ‘പാപം ഒഴികെ സർവ്വത്തിലും നമുക്കു തുല്യമായി പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു’ (എബ്രാ, 4:16) ആര്; ദൈവമോ??? ജഡത്തിൽ വന്നവൻ പൂർണ്ണദൈവവും ആണെങ്കിൽ എങ്ങനെ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു എന്നു പറയാൻ കഴിയും? ദൈവത്തിനും പരീക്ഷയോ! ഇതെന്താ നാടകമോ? മഹത്വധാരിയായ സർവ്വശക്തൻ ദൈവമായിത്തന്നെയിരുന്നാൽ ന്യായപ്രമാണപ്രകാരമുള്ള വീണ്ടെടുപ്പു സാദ്ധ്യമാകില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് തന്നെത്താൻ ശൂന്യമാക്കിക്കൊണ്ട് മനുഷ്യനായി മണ്ണിൽ വന്നത്. (യോഹ, 1:1; ഫിലി, 2:6-8; 1തിമൊ, 3:15,16; എബ്രാ, 2:14,15). ജഡത്തിൽ വന്നവൻ പൂർണ്ണദൈവവും ആണെന്നു പറഞ്ഞാൽ, വീണ്ടെടുപ്പെന്നല്ല; വീണ്ടെടുപ്പുനാടകം എന്നു പറയേണ്ടിവരും. സാക്ഷാൽ ദൈവം ജഡത്തിൽ വന്നപ്പോൾ മനുഷ്യൻ മാത്രമായതുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യരുടെ ചാർച്ചക്കാരനായതും എന്നേക്കുമുള്ളൊരു വീണ്ടെടുപ്പു സാധിച്ചതും. (എബ്രാ, 9:12).

രണ്ടു ചോദ്യംമാത്രം അവശേഷിക്കുന്നു: ഒന്ന്; ജഡമായിത്തീർന്നവൻ ദൈവമല്ല; മനുഷ്യൻ മാത്രമായിരുന്നുവെങ്കിൽ, താനെങ്ങനെ ദൈവപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തു? സ്നാനസമയത്ത് തന്നിൽ ആവസിച്ച പരിശുദ്ധാത്മാവിലാണ് താൻ ദൈവപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തിരുന്നത്. (മത്താ, 3:16; മർക്കൊ, 1:10; ലൂക്കൊ, 3:22; യോഹ, 1:32). ‘ദൈവാത്മാവിനാൽ ഞാൻ ഭൂതങ്ങളെ പുറത്താക്കുന്നു’ (മത്താ, 12:28) എന്ന് താൻതന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. യേശു പാപരഹിതനായതുകൊണ്ട് ദൈവാത്മാവിനു വളരെ ശക്തിയോടെ അവനിൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. സാധാരണ മനുഷ്യരായ അപ്പൊസ്തലന്മാരിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവ് ശക്തിയോടെ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നതും ഓർക്കുക. ഈ ദൈവത്മാവ് ഗെത്ത്ശെമനയിൽവെച്ച് യേശുവിനെ വിട്ടുമാറി. അവിടെവെച്ചാണ് മനുഷ്യരുടെ പാപമെല്ലാം താൻ ഏറ്റെടുത്ത് പരിക്ഷീണനായി നിലത്തുവീണത്. ‘പിതാവേ, കഴിയും എങ്കിൽ ഈ പാനപാത്രം എങ്കൽ നിന്നു നീങ്ങിപ്പോകേണമേ’ (മത്താ, 26:39) എന്നു യേശു പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ഇടയായതും അതുകൊണ്ടാണ്. യേശുവിൻ്റെ ക്രൂശുമരണശേഷം ദൈവത്മാവ് വീണ്ടും യേശുവിൽ പ്രവേശിച്ചാണ് യേശുവിനെ മരണത്തിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ചതെന്നും ബൈബിൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. “യേശുവിനെ മരിച്ചവരിൽനിന്നു ഉയിർപ്പിച്ചവന്റെ ആത്മാവു നിങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നു എങ്കിൽ ക്രിസ്തുയേശുവിനെ മരണത്തിൽനിന്നു ഉയിർപ്പിച്ചവൻ നിങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന തന്റെ ആത്മാവിനെക്കൊണ്ടു നിങ്ങളുടെ മർത്യശരീരങ്ങളെയും ജീവിപ്പിക്കും.” (റോമ, 8:11). “അങ്ങനെ അവൻ ക്രിസ്തുവിലും വ്യാപരിച്ചു അവനെ മരിച്ചവരുടെ ഇടയിൽനിന്നു ഉയിർപ്പിക്കയും” (എഫെ, 1:20). സാക്ഷാൽ ദൈവംതന്നെ മനുഷ്യനായി വന്നതുകൊണ്ടാണ് ‘ഞാൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കും’ എന്നും, ‘ദൈവം ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിച്ചു’ എന്നും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. അല്ലാതെ, ദൈവവും മനുഷ്യനും സംയോജിച്ച പ്രകൃതി ആയിരുന്നില്ല.

രണ്ട്; യേശുക്രിസ്തു തൻ്റെ ഐഹിക ജീവകാലത്ത് പൂർണ്ണമനുഷ്യൻ മാത്രമായിരുന്നെങ്കിൽ ദൈവം എവിടെപ്പോയി? ദൈവം ഒരിടത്തും പോയിട്ടില്ല; പിതാവെന്ന പദവിയിൽ സ്വർഗ്ഗസിംഹാസനത്തിലുമുണ്ട്, തൻ്റെ സാക്ഷാൽ സ്വരൂപത്തിൽ പ്രപഞ്ചംമുഴുവൻ നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നുമുണ്ട്. സ്വർഗ്ഗത്തിലിരിക്കുന്ന യഹോവ തന്നെയാണ് പുത്രൻ എന്ന സ്ഥാനനാമത്തിൽ ജഡത്തിൽ വന്നത്. (യോഹ, 3:13).  

യഹോവയാണ് ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ട കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു എന്നു തെളിയിക്കാൻ പഴയനിയമത്തിലും പുതിയനിയമത്തിലും നൂറുകണക്കിനു വാക്യങ്ങളുണ്ട്. മോശെ പറയുന്നു: “നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവെക്കു മക്കൾ ആകുന്നു;” (ആവ, 14:1). എബ്രായലേഖകൻ പറയുന്നു: “മക്കൾ ജഡരക്തങ്ങളോടു കൂടിയവർ ആകകൊണ്ടു അവനും അവരെപ്പോലെ ജഡരക്തങ്ങളോടു കൂടിയവനായി മരണത്തിന്റെ അധികാരിയായ പിശാചിനെ തന്റെ മരണത്താൽ നീക്കി” (എബ്രാ, 2:14). സൃഷ്ടിതാവായ പിതാവിനല്ലേ സൃഷ്ടികളായ മനുഷ്യരെ ‘മക്കൾ’ എന്നു വിളിക്കാൻ കഴിയൂ? ആ പിതാവ് യഹോവയാണന്നല്ലേ മോശെ പറയുന്നത്? അതേ പിതാവുതന്നേ ജഡരക്തങ്ങൾ അഥവാ, ഭൗതിക ശരീരമുള്ളവനായി വന്നതെന്നല്ലേ എബ്രായലേഖകനും പറയുന്നത്? അപ്പോൾ, അതേ യഹോവ തന്നെയാണ് വചനം ജഡമായി തീർന്നു, കൃപയും സത്യവും നിറഞ്ഞവനായി നമ്മുടെ ഇടയിൽ പാർത്ത ക്രിസ്തു എന്നു വ്യക്തല്ലേ? (യോഹ, 1:14). 

2. ബൈബിൾ ദൈവത്തിൻ്റെ വെളിപ്പാട് അഥവാ, പ്രത്യക്ഷതയെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ, ത്രിത്വോപദേശം ദൈവത്തിൻ്റെ അവതാരത്തെക്കുറിച്ച് പഠിപ്പിക്കുന്നു. ആനയെന്നു പറയുമ്പോൾ ചേനയെന്നാണ് ത്രിത്വപണ്ഡിതന്മാർ മനസ്സിലാക്കുന്നത്. അവതാരമെന്നത് ജാതികളുടെ മിഥ്യാമൂർത്തികളെക്കുറിച്ച് അവർ മെനഞ്ഞുണ്ടാക്കിയ സങ്കല്പമാണ്. സത്യദൈവത്തിൻ്റെ സാക്ഷാൽ സ്വരൂപം അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഇതുപോലുള്ള കിഴവിക്കഥകൾ പണ്ഡിതന്മാർ മെനയില്ലായിരുന്നു. സത്യദൈവം താൻ ഇച്ഛിക്കുന്നവരുടെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷനാകുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. പൂർവ്വപിതാക്കന്മാർക്ക് സർവ്വശക്തിയുള്ള ദൈവമായി പ്രത്യക്ഷനായവൻ തന്നെയാണ് മോശെ തുടങ്ങിയുള്ളവർക്ക് യഹോവ എന്നനാമത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായതും പുതിയനിയമത്തിൽ യേശു എന്നനാമത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായതും.

ബൈബിളിലൊരിടത്തും അവതാരം (incarnation) എന്ന വിഷയമോ, വാക്കോ ഇല്ല; പ്രത്യുത, വെളിപ്പാട് അഥവാ, പ്രത്യക്ഷതയാണ് (manifest) ഉള്ളത്. പഴയനിയമത്തിൽ യഹോവയുടെ പ്രത്യക്ഷതകൾ മാത്രമാണുള്ളത്; അബ്രാഹാം: (ഉല്പ, 12:7; 17:1; 18:1), യിസ്ഹാക്ക്: (26:2; 26:24), യാക്കോബ്: (28:12,13–35:7; 35:9–48:3). “ഞാൻ അബ്രാഹാമിന്നു യിസ്ഹാക്കിന്നും യാക്കോബിന്നും സർവ്വശക്തിയുള്ള ദൈവമായിട്ടു പ്രത്യക്ഷനായി; എന്നാൽ യഹോവ എന്ന നാമത്തിൽ ഞാൻ അവർക്കു വെളിപ്പെട്ടില്ല.” (പുറ, 6:3). മോശെ: (പുറ, 3:2; 3:16; 4:5; 5:3), യിസ്രായേൽ ജനത്തിനു: (അഗ്നിസ്തംഭം, മേഘസ്തംഭം, (പുറ, 13:22-23), തേജസ്സ്, (ലേവ്യ, 9:23; സംഖ്യാ, 14:10; 16:19; 16:42), മോശെയ്ക്കും അഹരോനും: (സംഖ്യാ, 20:6), ബിലെയാം: (23:4; 23:16), മോശെയ്ക്കും യോശുവയ്ക്കും: (ആവ, 31:15), ഗിദെയോൻ: (ന്യായാ, 6:12-16), മനോഹ: (ന്യായാ, 13:3, 10, 22), ശമൂവേൽ: (1ശമൂ, 3:21), ശലോമോൻ: (1രാജാ, 3:5–2ദിന, 1:7; 9:2–2ദിന, 7:12), മീഖായാവ്: (1രാജാ, 22:19–2ദിന, 18:18), ദാവീദ്: (2ദിന, 3:1), യെശയ്യാവ്: (6:1-3), യിരെമ്യാവ്: (31:3), യെഹെസ്ക്കേൽ: (1:28). പുതിയനിയമത്തിലും അതേദൈവം ജഡത്തിൽ വന്നതിനോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ വെളിപ്പാട്, പ്രത്യക്ഷത (manifest) എന്നാണുള്ളത്. (യോഹ, 1:31; 1തിമൊ, 3:15-16; 2തിമൊ, 1:10; 1പത്രൊ, 1:20; 1യോഹ, 1:2-1:2; 3:5; 3:8). ക്രിസ്തു തേജസ്സിൽ വരുന്നതിനെ കുറിക്കാനും പ്രത്യക്ഷത (appearing) എന്നു തന്നെയാണ്. (1തിമൊ, 6:13; 2തിമൊ, 4:1; 4:8; തീത്തൊ, 2:12). 

യേശുവിൻ്റെ വാക്കുകളിലും അവതാരമല്ല; പ്രത്യക്ഷതയാണെന്ന് വ്യക്തമായ സൂചനയുണ്ട്: “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നു ഇറങ്ങിവന്നവനായി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവനായ മനുഷ്യപുത്രൻ അല്ലാതെ ആരും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കയറീട്ടില്ല.” (യോഹ, 3:13). സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്നപ്പോഴും താൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽത്തന്നെ ഇരിക്കുന്നുവെന്നാണ് പറയുന്നത്. അവതാരത്തിനത് സാദ്ധ്യമല്ല. ഫിലിപ്പൊസിനോട് യേശു പറയുന്നത്; ഞാൻ ഇത്രകാലം നിങ്ങളോടുകൂടെ ഇരുന്നിട്ടും നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലയോ ഫിലിപ്പൊസേ? എന്നെ കണ്ടവൻ പിതാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു; പിന്നെ പിതാവിനെ ഞങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുതരേണം എന്നു നീ പറയുന്നതു എങ്ങനെ?” (യോഹ, 14:9). ഫിലിപ്പോസിൻ്റെ ആവശ്യം: ‘പിതാവിനെ ഞങ്ങൾക്കു കാണിച്ചു തരേണം’ (14:8) എന്നാണ്. യേശുവിൻ്റെ മറുചോദ്യം: ‘ഞാൻ ഇത്രകാലം നിങ്ങളോടുകൂടെ ഇരുന്നിട്ടും നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലയോ ഫിലിപ്പൊസേ?’ എന്നാണ്. അപ്പോൾ ഞാനാരാണ്; ഞാൻ തന്നെയാണ് പിതാവ്. അഥവാ, സ്വർഗ്ഗീയ ദൈവമായ യഹോവയാണ് മനുഷ്യരുടെ പാപപരിഹാരാർത്ഥം ‘പുത്രൻ’ എന്ന സ്ഥാനനാമത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടത്. “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അവരുടെ ദൂതന്മാർ സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ എന്റെ പിതാവിന്റെ മുഖം എപ്പോഴും കാണുന്നു” (മത്താ, 18:11) എന്നു പറഞ്ഞവൻ തന്നെയാണ് ഫിലിപ്പോസിനോട് ‘നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലയോ’ എന്നും ചോദിക്കുന്നത്. യേശു ദൈവത്തിൻ്റെ നിത്യപുത്രനായിരിക്കുകയും, തന്നിൽനിന്ന് വ്യതിരിക്തനായ ഒരു പിതാവ് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ യേശു പച്ചക്കള്ളമാണ് ശിഷ്യന്മാരോട് പറഞ്ഞതെന്നുവരും. “ഞാനും പിതാവും ഒന്നാകുന്നു” (യോഹ, 10:30) എന്നതിനെ ഐക്യത്തിൽ അഥവാ, യോജിപ്പിലുള്ള ഒന്നാകലാണെന്ന് ത്രിത്വം പഠിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ, യേശുവിനെ എറിയാൻ കല്ലെടുത്ത യെഹൂദൻ്റെ ഭാഷയിൽ അവരോടു പറഞ്ഞകാര്യം അവനു മനസ്സിലായത് ബൈബിളിൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്: ദൈവദൂഷണം നിമിത്തവും നീ മനുഷ്യനായിരിക്കെ നിന്നെത്തന്നേ ദൈവം ആക്കുന്നതുകൊണ്ടുമത്രേ ഞങ്ങൾ നിന്നെ കല്ലെറിയുന്നതു.” (10:33). യെഹൂദൻ്റെ ദൈവം യഹോവ മാത്രമാണ്. യഹോവയാണ് താനാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടതിനാണ് അവർ കല്ലെടുത്തത്.

‘ജീവനുള്ള ദൈവം ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു’ (1തിമൊ, 3:15,16) എന്നു പൗലൊസ് വ്യക്തമായിട്ടാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ‘യഹോവയാണ് ജീവനുള്ള ദൈവം’ എന്നു പഴയനിയമവും (യിരെ, 10:10; 23:36), ‘ജീവനുള്ള ദൈവത്തിൻ്റെ പുത്രനായ ക്രിസ്തു’വെന്നു പത്രൊസും (മത്താ, 16:16), ‘ജീവനുള്ള ദൈവം ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു’ എന്നു പൗലൊസും പറയുമ്പോൾ, നെല്ലും പതിരും തിരിയേണ്ടതല്ലേ? പഴയനിയമത്തിൽ പൂർവ്വപിതാക്കന്മാർക്ക് ‘സർവ്വശക്തിയുള്ള ദൈവമായിട്ടു’ പ്രത്യക്ഷനായവനും (പുറ, 6:3) മോശെ തുടങ്ങിയുള്ളവർക്ക് യഹോവ എന്ന നാമത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടവനും (പുറ, 3:15) ആണ് പുതിയനിയമത്തിൽ ‘യേശു’ എന്ന സംജ്ഞാനാമത്തിലും (മത്താ, 1:21) പുത്രൻ, വചനം, ക്രിസ്തു, ഏകജാതൻ, ആദ്യജാതൻ, വഴി, മുന്തിരിവള്ളി, മൂലക്കല്ല് തുടങ്ങിയ അനേകം സ്ഥാനനാമങ്ങളിലും വെളിപ്പെട്ടത്. ആകയാൽ അവതാരമല്ല; ഏകസത്യദൈവത്തിൻ്റെ പ്രത്യക്ഷത അഥവാ, വെളിപ്പാടാണ് പഴയപുതിയ നിയമങ്ങളിലുള്ളതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

ദൈവം ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടത് പുതിയനിയമത്തിൽ മാത്രമുള്ള സവിശേഷ കാര്യമൊന്നുമല്ല; പഴയനിയമത്തിലും ദൈവം ജഡത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായിട്ടുണ്ട്. മമ്രേയുടെ തോപ്പിൽവെച്ചു അബ്രാഹാമിനു പ്രത്യക്ഷനായ മൂന്നു പുരുഷന്മാരിൽ ഒരാൾ യഹോവയും മറ്റുരണ്ടുപേർ ദൂതന്മാരും ആയിരുന്നു. 18-ാം അദ്ധ്യായത്തിൽ ദൂതൻ എന്നൊരു പ്രയോഗംപോലും ഇല്ല; യഹോവയെന്ന് ഒൻപതു പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞിട്ടുമുണ്ട്. (18:1; 13; 14; 17; 19; 20; 22; 26; 33). 19-ാം അദ്ധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നത് രണ്ടു ദൂതന്മാർ സോദോമിലേക്ക് പോകുന്നത് പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ്. അപ്പോൾ, അബ്രാഹാമിൻ്റെ അടുക്കൽ വന്ന മൂന്നു പുരുഷന്മാരിൽ ഒരാൾ യഹോവയാണെന്ന് സ്പഷ്ടമായില്ലേ? ‘അനന്തരം യഹോവ അവന്നു മമ്രേയുടെ തോപ്പിൽവെച്ചു പ്രത്യക്ഷനായി’ (18:1) എന്നുതന്നെയാണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നതും. വെറുതെ പ്രത്യക്ഷനായിട്ടു അപ്രത്യക്ഷനായി പോകുകയായിരുന്നില്ല. രണ്ടുമൂന്നു നാഴിക അബ്രാഹാമിനോടുകൂടെ ചിലവഴിച്ച്; അപ്പവും, കാളക്കുട്ടിയുടെ ഇറച്ചിയും, പാലും, വെണ്ണയുമൊക്കെ പാകംചെയ്യുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കുകയും; ഭക്ഷണം കഴിച്ചശേഷം, അബ്രാഹാമിനോടു ഒരു ദീർഘസംഭാഷണവും നടത്തിയശേഷമാണ് യഹോവ പോയത്. ബുദ്ധിയും യുക്തിയും മനസ്സാക്ഷിയും ആത്മാവുംകൂടെ ത്രിത്വോപദേശത്തിനു പണയംവെച്ചവർക്കു മാത്രമേ ദൈവത്തിൻ്റെകൂടെ ഒരു പുത്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നെന്നും ആ പുത്രൻ അവതരിച്ചാതാണ് ക്രിസ്തുവെന്നും പറയാൻ കഴിയു.

പഴയപുതിയനിയമങ്ങളിലെ യഹോവയും യേശുക്രിസ്തുവും ഒരാളുതന്നെയാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്ന മറ്റൊരു വാക്യം: ഭക്തനായ ഇയ്യോബിൻ്റെ ഒരു പ്രവചനമുണ്ട്: “എന്നെ വീണ്ടെടുക്കുന്നവൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും അവൻ ഒടുവിൽ പൊടിമേൽ നില്ക്കുമെന്നും ഞാൻ അറിയുന്നു.” (ഇയ്യോ, 19:25). ‘വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയാണ്.’ (സങ്കീ, 19:14; 78:35; യെശ, 41:14; 43:14; 47:4). വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ പൊടിമേൽ അഥവാ, ഭൂമിയിൽ (upon the earth) വന്നു നിൽക്കുമെന്നാണ്. പ്രവചനം നിവൃത്തിയായില്ലേ? വന്നതാരാണ്? വീണ്ടെടുപ്പുകാരനായ സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയാണ് ‘യഹോവ രക്ഷയാകുന്നു’ എന്നർത്ഥമുള്ള യേശു എന്ന നാമത്തിലും വചനമെന്ന സ്ഥാനനാമത്തിലും ജഡത്തിൽ വന്നത്: “വചനം ജഡമായി തീർന്നു, കൃപയും സത്യവും നിറഞ്ഞവനായി നമ്മുടെ ഇടയിൽ പാർത്തു.” (യോഹ, 1:14). മാത്രമോ, അവൻ ‘സ്വന്തരക്തത്താൽ എന്നേക്കുമുള്ളോരു വീണ്ടെടുപ്പും സാധിപ്പിച്ചു’ (എബ്രാ, 9:12).

3. ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ട പുത്രൻ പിതാവിനോടു കൂടെയായിരുന്ന നിത്യപുത്രൻ ആയിരുന്നുവെന്നാണ് ത്രിത്വം പഠിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരുപദേശം. ബൈബിൾ വിരുദ്ധമായ ഈ ഉപദേശം സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് മേല്പറഞ്ഞ രണ്ടുപദേശങ്ങൾകൂടി തിരുകിക്കയറ്റിയത്. പുത്രൻ നിത്യനാണോന്നു ചോദിച്ചാൽ; യേശു നിത്യനാണെന്നാണ് ത്രിത്വക്കാരുടെ മറുപടി. മുഖ്യമന്ത്രി എന്നേക്കുമിരിക്കുമോ? എന്നുചോദിച്ചാൽ പിണറായി വിജയൻ എന്നേക്കുമുണ്ടാകും എന്നുപറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെയിരിക്കും. അതുപോലെ മാത്രമേയുള്ളൂ ത്രിത്വക്കാരുടെ മറുപടി. ‘പുത്രൻ’ എന്നത് മനുഷ്യരുടെ രക്ഷയോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ സത്യദൈവമെടുത്ത സ്ഥാനം അഥവാ, പദവി മാത്രമാണ്. ‘യേശു’ എന്നത് സംജ്ഞാനാമം അഥവാ, യഹോവയുടെ പുതിയനിയമ വെളിപ്പാടുമാണ്. “യേശുക്രിസ്തു ഇന്നലെയും ഇന്നും എന്നെന്നേക്കും അനന്യൻ തന്നേ” (എബ്രാ, 13:8) എന്നെഴുതിരിക്കയാൽ, പുത്രൻ നിത്യനാണെന്നല്ല അർത്ഥം. പ്രത്യുത, ഇന്നലെയും ഇന്നുമെന്നേക്കും ജീവിക്കുന്ന ഏകസത്യദൈവമായ യഹോവ തന്നെയാണ് കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു എന്നാണ്. വെളിപ്പാടിൽ യോഹന്നാൻ കണ്ടത് മനുഷ്യപുത്രനെയല്ല; മനുഷ്യപുത്രനോട് സദൃശനായവനെയാണ്. (1:13). മണ്ണിൽവന്ന മനുഷ്യപുത്രൻ്റെ മാറിൽ ചാരിക്കിടന്നിട്ടുള്ളവൻ മനുഷ്യപുത്രനെ കണ്ടിട്ടാണോ മരിച്ചവനെപ്പോലെ അവൻ്റെ കാൽക്കൽ വീണത്? (1:17). പഴയനിയമത്തിൽ യെഹെസ്ക്കേലും (1:26; 8:2), ദാനീയേലും (10:16; 10:18), പുതിയനിയമത്തിൽ യോഹന്നാനും (വെളി, 1:3; 14:14) കണ്ട ദൈവത്തിൻ്റെ രൂപം മനുഷ്യപുത്രനോട് സദൃശ്യമാണ്. മനുഷ്യപുത്രൻ്റെ ഈ രൂപം കണ്ടവരൊക്കെ ബലഹീനനാരായി നിലത്തുവീഴുകയും ചെയ്തു. (യെഹെ, 1:28; ദാനീ, 10:16, 18; വെളി, 1:17). യെഹെസ്ക്കേലാണെങ്കിൽ അത് യഹോവയുടെ മഹത്വത്തിൻ്റെ പ്രത്യക്ഷതയാണെന്ന് സ്ഫടികസ്ഫുടം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. (1:28). ഇതവതാരമോ വെളിപ്പാടോ???

ആദ്യനും അന്ത്യനും (1:17; 2:8), ആദിയും അന്തവും (21:6; 22:13), അല്ഫയും ഓമേഗയും (1:8; 21:6; 22:13) എന്ന് വെളിപ്പാടിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പുത്രൻ്റെ നിത്യത്വമല്ല അവിടുത്തെ വിവക്ഷ; പുത്രനെന്ന സ്ഥാനനാമത്തിൽ വന്നവനെക്കുറിച്ച് അഥവാ, സിംഹാസനസ്ഥനായ സർവ്വശക്തനെക്കുറിച്ചാണ്. (1:8; 21:5). അവൻ തന്നെയാണ് സ്വർഗ്ഗസിംഹാനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവനും മനുഷ്യരുടെ പാപംപോക്കാൻ മനുഷ്യപുത്രനായി മന്നിൽ വന്നവനും. “ഞാൻ അല്ഫയും ഒമേഗയും ആകുന്നു എന്നു ഇരിക്കുന്നവനും ഇരുന്നവനും വരുന്നവനുമായി സർവ്വശക്തിയുള്ള ദൈവമായ കർത്താവു അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.” (1:4; 1:8; 4:8. ഒ.നോ: യോഹ, 3:13). അർത്ഥാൽ, മരുഭൂയാത്രയിൽ അഗ്നിസ്തഭമായും മേഘസ്തംഭമായും തേജസ്സായും ഏകദേശം നാല്പതുവർഷം യിസ്രായേൽ ജനത്തിൻ്റെ കൂടെ നടന്ന യഹോവ തന്നെയാണ്, ബി.സി. 6-മുതൽ എ.ഡി. 33-വരെ ഏകദേശം നാല്പതുവർഷം ഭൂമിയിൽ ജീവിച്ചു മനുഷ്യരുടെ പാപം വഹിച്ചുകൊണ്ട് മരിച്ചുയിർത്ത കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു. 

ക്രിസ്തു ദാവീദിൻ്റെ കർത്താവാണ്. (സങ്കീ, 110:1). എങ്കിലും, ന്യായപ്രമാണത്തിൽ അഹങ്കരിച്ചിരുന്ന യെഹൂദന്മാർ ക്രിസ്തുവിനെ ദാവീദിൻ്റെ പുത്രനെണെന്നാണ് മനസ്സിലാക്കിയത്. (മത്താ, 22:42). ദാവീദിൻ്റെ പുത്രനെന്നത് സ്ഥാനനാമമാണെന്ന് അവർ ഗ്രഹിച്ചില്ല. അതുപോലെയാണ് ത്രിത്വവിശ്വാസവും. നിത്യപിതാവായവനെ നിത്യപുത്രനെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു. അവൻ മനുഷ്യൻ്റെ പാപപരിഹാരാർത്ഥം ‘പുത്രൻ’ എന്ന പദവിനാമത്തിൽ വെളിപ്പെട്ട സർവശക്തനായ യഹോവയാണെന്ന് ഗ്രഹിക്കുന്നുമില്ല. സത്യത്തിൽ ഒരേ തൂവൽപ്പക്ഷികളാണ് യെഹൂദന്മാരും ത്രിത്വവിശ്വാസികളും. രണ്ടുകൂട്ടരുടേയും കണ്ണും കുരുടായും ഹൃദയം തടിച്ചുമിരിക്കുന്നു. തന്മൂലം, നമ്മുടെ രക്ഷിതാവും, കർത്താവും, ദൈവവും, നിത്യപിതാവുമായവനെ നിത്യപുത്രൻ എന്നുവിളിച്ച് അപമാനിക്കുന്നു.

ക്രിസ്തു നിത്യപുത്രനാണെന്ന് പണ്ഡിതന്മാർ പഠിച്ചതും പഠിപ്പിക്കുന്നതും ബൈബിളിൽ നിന്നല്ല; നിഖ്യാവിശ്വാസപ്രമാണത്തിൽ നിന്നും ത്രിത്വദൈവശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്നുമാണ്. ‘പുത്രൻ’ എന്നത് ക്രിസ്തുവിൻ്റെ സ്ഥാനനാമം മാത്രമാണെന്ന് നിഷ്പക്ഷമായി വേദപുസ്തകം വായിക്കുന്ന ആർക്കും മനസിലാകാവുന്ന കാര്യമാണ്. ഇനിപ്പറയുന്ന കാര്യത്തിൽ ക്രിസ്തുവിനെ സൃഷ്ടിപുത്രനെന്നു പറയുന്നതും നിത്യപുത്രനെന്നു പറയുന്നതും തെറ്റാണെന്നു തെളിയും: ബൈബിളിൽ ക്രിസ്തു എട്ടുപേരുടെ പുത്രനാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പഴയനിയമത്തിൽ രണ്ടുപേരുടേയും (യിസ്ഹാക്ക്, യാക്കോബ്), പുതിയനിയമത്തിൽ ആറുപേരുടേയും (ദൈവപുത്രൻ, മനുഷ്യപുത്രൻ, ദാവീദുപുത്രൻ, മറിയയുടെ പുത്രൻ, അബ്രാഹാമിൻ്റെ പുത്രൻ, യോസേഫിൻ്റെ പുത്രൻ). മേല്പറഞ്ഞ എട്ടുപേരുംകൂടി ക്രിസ്തുവിനെ സൃഷ്ടിച്ചുവെന്ന് ആരും പറയില്ല. ഒരാളുടെ (ദൈവത്തിൻ്റെ) സൃഷ്ടിയാണെന്നും മറ്റുള്ളത് സ്ഥാനനാമമാണെന്നും പറയാൻ നിർവ്വാഹമില്ല. അടുത്തത്; ഈ എട്ടുപേരിൽ ദൈവമൊഴികെ ഏഴുപേരും നശ്വരരായിരിക്കേ നിത്യപുത്രനെന്നും പറയാൻ പറ്റുമോ? ദൈവത്തിനു നിത്യപുത്രനെന്ന സ്ഥാനം അലങ്കാരമാണോ അതോ അപമാനമാണോയെന്നും ചിന്തിക്കുക!

പിതാവ് പുത്രൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് എന്നത് സ്ഥാനനാമങ്ങളാണ്. അതിൽ സകലത്തിൻ്റെയും സൃഷ്ടിതാവും പരിപാലകനുമെന്ന അർത്ഥത്തിൽ ‘പിതാവു’ എന്ന പദവി മാത്രമാണ് നിത്യമായിരിക്കുന്നത്. യഹോവ നിത്യദൈവമെന്നും (ഉല്പ, 21:33; യെശ, 40:28), പരിശുദ്ധാത്മാവ് നിത്യാത്മാവെന്നും (എബ്രാ, 9:14) ബൈബിളിലുണ്ട്. നിത്യപിതാവ് (The everlasting Father) എന്നു ഒരേയൊരു പ്രയോഗമേയുള്ളൂ (യെശ, 9:6), അത് പുത്രനെക്കുറിച്ചാണ്. എബ്രായലേഖകനും മക്കൾക്കുവേണ്ടി ജഡത്തിൽ വന്നതു പിതാവാണെന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. (എബ്രാ, 2:14:15). യേശുവിന് നിത്യപിതാവെന്നും നിത്യപുത്രനെന്നുമുള്ള പദവികൾ ഒരുപോലെ ഒക്കുമോ? ഇല്ല. ക്രിസ്തുവിനെ നിത്യപിതാവെന്നു ബൈബിൾ ഖണ്ഡിതമായി പറഞ്ഞിരിക്കേ, അവൻ നിത്യപുത്രനാണെന്നു പറയാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും ആർക്കാണ് അധികാരമുള്ളത്? ആർക്കുമില്ല. പൗലൊസിൻ്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുക; “ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോടു അറിയിച്ചിതിന്നു വിപരീതമായി ഞങ്ങൾ ആകട്ടെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു ഒരു ദൂതനാകട്ടെ നിങ്ങളോടു സുവിശേഷം അറിയിച്ചാൽ അവൻ ശപിക്കപ്പെട്ടവൻ.” (ഗലാ, 1:8). 

മറിയയെ നിത്യകന്യകയെന്നും പരിശുദ്ധയെന്നും ദൈവമാതാവെന്നും വിളിക്കുന്നതു പോലെയാണ് യേശു ജഡത്തിലും ദൈവമായിരുന്നെന്നും അവതരിച്ചതാണെന്നും നിത്യപുത്രനാണെന്നും ത്രിത്വം പറയുന്നത്. ‘ഇതാ, ഞാൻ കർത്താവിന്റെ ദാസി’ എന്നേറ്റുപറഞ്ഞ് ദൈവസന്നിധിയിൽ തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തിയവൾക്ക് ഇല്ലാത്ത കെട്ടുമാറാപ്പൊക്കെ ചാർത്തിക്കൊടുത്താൽ, ആ ഭക്തയായ അമ്മയ്ക്കത് അപമാനവും ദുരുപദേശവുമാണെന്ന് കത്തോലിക്കർ അറിയുന്നില്ല. അതുപോലെ, ജഡത്തിൽ മനുഷ്യനായി വെളിപ്പെട്ട ഏകസത്യദൈവത്തിന് വചനവിരുദ്ധമായ വിശേഷണങ്ങൾ ചാർത്തി അപമാനിക്കുന്നത് മഹാപാപമാണെന്ന് സമനിത്യവാദികളായ ത്രിത്വകുതുകികളും ഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.

ക്രൈസ്തവഗോളത്തിൽ ഇന്നു നിലവിലുള്ള രണ്ടു ദുരുപദേശങ്ങളാണ് ക്രിസ്തു സൃഷ്ടി പുത്രനെന്നതും നിത്യപുത്രനെന്നതും. സൃഷ്ടിപുത്രനെന്ന് പറയുന്നത് അറിവില്ലായ്മയാണെങ്കിൽ, നിത്യപുത്രനെന്ന് വിളിക്കുന്നത് അഹങ്കാരമാണ്. അറിവില്ലായ്മയുടെ കാലങ്ങളെ ദൈവം കണക്കിടുന്നില്ല. (പ്രവൃ, 17:30). അഹങ്കാരത്തിന് ശിക്ഷ കിട്ടുകയും ചെയ്യും. അതായത്, ക്രിസ്തു ദൈവമല്ല; സൃഷ്ടിപുത്രനാണെന്നു പറയുന്നതിനേക്കാൾ കുഴപ്പമാണ് നിത്യപുത്രൻ എന്നു പറയുന്നത്. 

പഴയപുതിയനിയമങ്ങളിൽ യഹോവയും യേശുവും ഒരാളാണെന്നു തെളിയിക്കുന്ന വേറൊരു വേദഭാഗം: പഴയനിയമത്തിലെ സുവിശേഷം എന്നറിയപ്പെടുന്ന വാക്യമാണ് യെശയ്യാ 45:22: “സകല ഭൂസീമാവാസികളുമായുള്ളോരേ, എങ്കലക്കു തിരിഞ്ഞു രക്ഷപ്പെടുവിൻ; ഞാനല്ലാതെ വേറൊരു ദൈവവും ഇല്ലല്ലോ.” യഹോവയല്ലാതെ, മറ്റൊരു രക്ഷിതാവുമില്ലെന്നും പറയുന്നു: “ഞാൻ, ഞാൻ തന്നേ, യഹോവ; ഞാനല്ലാതെ ഒരു രക്ഷിതാവുമില്ല.” (യെശ, 43: 11). എന്നാൽ, പുതിയനിയമത്തിലേക്കു വരുമ്പോൾ; യേശുവിൻ്റെ അപ്പൊസ്തലന്മാരിൽ പ്രഥമനും, സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൻ്റെ താക്കോൽ കൈപ്പറ്റിയവനും, ദൈവസഭയുടെ വാതിൽ യെഹൂദർക്കും ശമര്യർക്കും ജാതികൾക്കും തുറന്നു കൊടുത്തവനുമായ പത്രൊസ് വിളിച്ചുപറയുന്നു; രക്ഷയ്ക്കായി യേശുവിൻ്റെ നാമമല്ലാതെ, മറ്റൊരു നാമമില്ല: “മറ്റൊരുത്തനിലും രക്ഷ ഇല്ല; നാം രക്ഷിക്കപ്പെടുവാൻ ആകാശത്തിൻ കീഴിൽ മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ നല്കപ്പെട്ട വേറൊരു നാമവും ഇല്ല.” (പ്രവൃ, 4:12). രക്ഷയ്ക്കായി പിതാവായ യഹോവ മാത്രമേയുള്ളുവെന്ന് പഴയനിയമത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കേ, പുതിയനിയമത്തിൽ പുത്രൻ്റെ നാമംമാത്രമേയുള്ളൂ എന്നുപറഞ്ഞാൽ ശരിയാകുമോ? പിതാവിൻ്റെ കാലംകഴിഞ്ഞുവോ? അതോ, പിതാവിനു വയസ്സായപ്പോൾ അധികാരം പുത്രനു കൈമാറിയോ? ഇനി, ഒരു നിത്യപുത്രൻ പിതാവിനുണ്ടെങ്കിൽ പുതിയനിയമത്തിൽ എന്തുപറയണം? പുത്രൻ്റെ നാമവുംകൂടി രക്ഷയ്ക്കായുണ്ട് എന്നല്ലേ പറയേണ്ടത്? മറ്റൊരുത്തനിലും രക്ഷയില്ല പുത്രൻ്റെ മാത്രമേയുള്ളുവെന്ന് പറയാൻ പറ്റുമോ? ത്രിത്വക്കാരെ നിങ്ങളുടെ പിതാവ് ആവിയായിപ്പോയോ??? 

ത്രിത്വപണ്ഡിതന്മാർ വലിയ ജ്ഞാനികളാണെന്നാണ് അവരുടെ വിചാരം. ജ്ഞാനികളുടെ ജ്ഞാനം ദൈവം ഭോഷത്വമാക്കിയ വിവരംപോലും അവർക്കറിയില്ല. യോഹന്നാൻ 1:1-ൽ നിന്നുതന്നെ പുത്രനെന്ന സ്ഥാനനാമത്തിൽ ജഡത്തിൽവന്നത് ആരായിരുന്നു എന്നു തെളിയിക്കാം: ഈ വാക്യത്തിൽ രണ്ടുപേരുണ്ട്: വചനവും ദൈവവും. വചനം യേശുവാണെന്ന് 1:14-ൽ ഉണ്ട്: “വചനം ജഡമായി തീർന്നു, കൃപയും സത്യവും നിറഞ്ഞവനായി നമ്മുടെ ഇടയിൽ പാർത്തു.” (യോഹ, 1:14). ആ വാക്യത്തിലെ ദൈവം പിതാവായ യഹോവയാണെന്നും എല്ലാവരും സമ്മതിക്കും. യോഹന്നാൻ 1:1-ലെ വചനത്തെ പുത്രനെന്നും യേശുവെന്നും മാറ്റിക്കൊണ്ടും, ദൈവത്തെ പിതാവെന്നും യഹോവയെന്നും മാറ്റിക്കൊണ്ടും പുനഃക്രമീകരിച്ച് താഴെ ചേർക്കുന്നു:

1. ആദിയിൽ വചനം ഉണ്ടായിരുന്നു; വചനം ദൈവത്തോടുകൂടെ ആയിരുന്നു; ‘വചനം ദൈവം ആയിരുന്നു.’

2. ആദിയിൽ പുത്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; പുത്രൻ പിതാവിനോടുകൂടെ ആയിരുന്നു; ‘പുത്രൻ പിതാവു ആയിരുന്നു.’

വചനം ദൈവമായിരുന്നു എന്നതു വായിച്ചിട്ട് ഉടനെ ത്രിത്വം പറയും; ‘അവൻ ദൈവത്തോടു കൂടെയായിരുന്ന മറ്റൊരു ദൈവമായിരുന്നു അഥവാ, സാരാംശത്തിൽ തുല്യനായ മറ്റൊരു ദൈവവ്യക്തിയാണ്.’ ഇപ്പോഴോ? ‘പുത്രൻ പിതാവു ആയിരുന്നു’ എന്നു പറഞ്ഞാൽ എന്തുപറയും? പിതാവിനോടു കൂടെയായിരുന്ന മറ്റൊരു പിതാവെന്ന് പറയുമോ? ഏകദൈവത്തിൽ ഒരേ സാരാംശത്തിൽ രണ്ടുപിതാവോ? സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവായിരുന്നവനാണ് ‘വചനം’ എന്ന സ്ഥാനനാമത്തിൽ ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടത്. 

പിതാവ് തന്നെയാണ് ‘വചനം അഥവാ, പുത്രൻ’ എന്ന സ്ഥാനനാമത്തിൽ ജഡത്തിൽ വന്നവൻ, എന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ ത്രിത്വപണ്ഡിതന്മാർക്ക് പരമപുച്ഛമാണ്. പിന്നെ, പരിഹാസത്തോടെ ചില മറുചോദ്യങ്ങളുണ്ട്: ‘പുത്രൻ തന്നെയാണോ പുത്രനെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചത്? പുത്രൻ പുത്രനോട് തന്നെയാണോ പ്രാർത്ഥിച്ചത്? പുത്രൻ തന്നോടു തന്നെയാണോ ‘എന്നെ നീ കൈവിട്ടതെന്തു’ എന്നു ചോദിച്ചത്? പുത്രനും പിതാവും കൂടിയാണോ മരിച്ചത്?’ തുടങ്ങിയവ. ബൈബിൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ദൈവത്തെക്കുറിച്ചറിയാൻ ബൈബിൾതന്നെ വായിച്ചു പഠിക്കണം. നിഖ്യാ സുന്നഹദോസിലും ബൈബിൾ കോളേജുകളിലും ഛർദ്ദിച്ചുവെച്ചത് വാരിവിഴുങ്ങിയിട്ട് ദൈവം അങ്ങനെയാണെന്ന് വിശ്വാസിക്കുന്നവർക്ക് ഇതുപോലുള്ള വിവരമില്ലാത്ത ചോദ്യം ചോദിക്കാനേ പറ്റൂ. ‘ദൈവം ആയിരുന്നു അഥവാ, പിതാവായിരുന്നു’ എന്നുപറഞ്ഞാൽ, അതിനർത്ഥം ഇപ്പോൾ ‘ദൈവവും പിതാവും’ അല്ല എന്നാണർത്ഥം. ജഡത്തിൽ വന്നവൻ മനുഷ്യൻ മാത്രമാണ്. പിതാവയച്ചത് പുത്രനെന്ന മനുഷ്യനെയാണ്. പുത്രനെന്ന മനുഷ്യൻ പ്രാർത്ഥിച്ചതും ആശ്രയിച്ചതും പിതാവെന്ന ദൈവത്തോടാണ്. മനുഷ്യൻ ദൈവത്തോടല്ലാതെ ആരോടാണ് പ്രാർത്ഥിക്കുക? മരിച്ചത് മനുഷ്യൻ മാത്രവും. ഉയിർപ്പിച്ചത് ദൈവത്തിൻ്റെ ആത്മാവും. 

3. ആദിയിൽ യേശു ഉണ്ടായിരുന്നു; യേശു യഹോവയോടുകൂടെ ആയിരുന്നു; ‘യേശു യഹോവ ആയിരുന്നു.’

യേശു നിത്യപുത്രനാണെന്നു ത്രിത്വം പഠിപ്പിക്കുന്നു. ബൈബിൾ പറയുന്നു; വചനമെന്ന സ്ഥാനനാമത്തിൽ ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടവൻ യഹോവ ആയിരുന്നു. ത്രിത്വോപദേശം സത്യമാണെങ്കിൽ ബൈബിൾ തെറ്റാണ്. ബൈബിളിൻ്റെ അപ്രമാദിത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കുത്തവർ ത്രിത്വമെന്ന ദുരുപദേശം വിശ്വസിക്കരുത്. ഏകസത്യദൈവമായ യേശുക്രിസ്തുവിൽ നിന്നു വിശ്വാസികളെ തെറ്റിക്കുന്ന സാത്താന്യ വഞ്ചനയാണ് ത്രിത്വോപദേശം. 

പഴയനിയമത്തിലെ യഹോവ തന്നെയാണ് പുതിയനിയമത്തിലെ യേശുക്രിസ്തു എന്നു സ്ഫടികസ്ഫുടമായി തെളിയിക്കുന്ന നൂറിലേറെ വാക്യങ്ങളുണ്ട്. അതിലൊരണ്ണംകൂടി താഴെ ചേർക്കുന്നു:

ഹോശേയ പ്രവചിക്കുന്നു: “അന്നാളിൽ നീ എന്നെ ബാലീ (ഉടയവനേ) എന്നല്ല ഈശീ (ഭർത്താവേ) എന്നു വിളിക്കും എന്നു യഹോവയുടെ അരുളപ്പാടു.” (ഹോശേ, 2:16). പഴയനിയമത്തിൽ യഹോവയ്ക്ക് വ്യക്തിപരമായി ആരുമായും പിതൃപുത്രബന്ധമില്ലായിരുന്നു. യിസ്രായേലിനെ പിതാവെന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് സൃഷ്ടിതാവും സൃഷ്ടിയും എന്നർത്ഥത്തിലാണ്. അഥവാ, ഉടയവനും ദാസനുമെന്ന ബന്ധമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. യഹോവ പറയുന്നത്; ഇന്നാളിൽ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഉടയവനും നിങ്ങളെൻ്റെ ദാസനുമാണ്. എന്നാൽ ‘അന്നാളിൽ’ അഥവാ, കുറച്ചുകാലത്തിനു ശേഷം നിങ്ങളെന്നെ ‘ഭർത്താവേ’ എന്നു വിളിക്കും. അഥവാ, യഹോവയും യിസ്രായേലും തമ്മിൽ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ ഭാര്യഭർതൃ ബന്ധത്തിലാകും. ഒന്നുകൂടി വ്യക്തമാക്കിയാൽ, യഹോവ വിവാഹം കഴിക്കാൻ നോക്കിവെച്ചിരിക്കുന്ന നിർമ്മലകന്യകയാണ് യിസ്രായേൽ. ഇനി ത്രിത്വക്കാരുടെ ഭാഷയിൽ പറയാം: കുറച്ചുകാലം കഴിഞ്ഞു; യഹോവയായ പിതാവ് തൻ്റെ പുത്രനെ അയച്ചു. പുത്രൻ വന്ന് യിസ്രായേലെന്ന നിർമ്മല കന്യകയെക്കണ്ട് മോഹിച്ചിട്ട് അവളുമായി വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞിട്ട് സ്വർഗ്ഗേ കരേറിപ്പോയി. പൗലൊസ് പറയുന്നു: “ഞാൻ ക്രിസ്തു എന്ന ഏകപുരുഷന്നു നിങ്ങളെ നിർമ്മലകന്യകയായി ഏല്പിപ്പാൻ വിവാഹനിശ്ചയം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” (2കൊരി, 11:2). ഇനി കുറച്ചുകാലംകഴിഞ്ഞ് സ്വർഗ്ഗത്തിൽവെച്ച് പുത്രനുമായുള്ള കല്യാണവും നടക്കും. (വെളി, 19:7). എന്താണിപ്പോൾ സംഭവിച്ചതെന്നു മനസ്സിലായോ? ന്യൂജനറേഷൻ പിള്ളേർ പറയുന്ന ഒരു വാക്കുണ്ട്; പണി പാളി. ഇപ്പോൾ, ത്രിത്വക്കാരുടെ പണി ശരിക്കും പാളി; തലയിൽ മുണ്ടിടേണ്ട അവസ്ഥയായി. പച്ചയ്ക്ക് പറഞ്ഞാൽ; പിതാവ് വിവാഹം കഴിക്കാൻ നോക്കിവെച്ചിരുന്ന കന്യകയെയാണ് പുത്രൻവന്ന് അടിച്ചോണ്ടുപോയത്. ഭൂമിയിലെ മ്ലേച്ഛന്മാരായ മനുഷ്യർപോലും ചെയ്യാൻ അറയ്ക്കുന്ന കാര്യമാണ് നിങ്ങളുടെ സ്വർഗ്ഗീയപിതാവിൻ്റെ പുത്രൻ ചെയ്തതെന്നാണോ നിങ്ങൾ പറയുന്നത്??? നിങ്ങളുടെ ദുഷിച്ച ത്രിത്വവിശ്വാസം ത്യജിച്ചിട്ട് ഏകസത്യദൈവമായ യേശുക്രിസ്തുവിൻ്റെ പാദാന്തികേ ശരണം പ്രാപിച്ചുകൂടേ??? അതിനായി കർത്താവ് നിങ്ങളെ സഹായിക്കട്ടെ!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *