അവൻ ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു

അവൻ ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു

“ഞാൻ വേഗത്തിൽ നിന്റെ അടുക്കൽ വരും എന്നു ആശിക്കുന്നു; താമസിച്ചുപോയാലോ സത്യത്തിന്റെ തൂണും അടിസ്ഥാനവുമായി ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സഭയാകുന്ന ദൈവാലയത്തിൽ നടക്കേണ്ടതു എങ്ങനെയെന്നു നീ അറിയേണ്ടതിന്നു ഇതു എഴുതുന്നു. അവൻ ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു; ആത്മാവിൽ നീതീകരിക്കപ്പെട്ടു; ദൂതന്മാർക്കു പ്രത്യക്ഷനായി; ജാതികളുടെ ഇടയിൽ പ്രസംഗിക്കപ്പെട്ടു; ലോകത്തിൽ വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടു; തേജസ്സിൽ എടുക്കപ്പെട്ടു എന്നിങ്ങനെ ദൈവഭക്തിയുടെ മർമ്മം സമ്മതമാംവണ്ണം വലിയതാകുന്നു.” (1തിമൊ, 3:14-16)

പൗലൊസ് ഇവിടെ ദൈവഭക്തിയുടെ മർമ്മം അഥവാ രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്തുകയാണ്. ‘ആരാധനാ ജീവിതത്തിന്‍റെ രഹസ്യം’ (ഇ.ആർ.വി), ‘മതവിശ്വാസത്തിന്‍റെ മര്‍മ്മം’ (സ.വേ.പു.CL), ‘ദൈവഭക്തിയുടെ അഗാധരഹസ്യം’ (മ.ബൈ.നൂ.പ), ‘മതത്തിൻ്റെ രഹസ്യം’ (പി.ഒ.സി) എന്നൊക്കെയാണ് മറ്റു പരിഭാഷകളിൽ കാണുന്നത്. മർമ്മമെന്താണെന്നു പുതിയനിയമത്തിൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്: പൂർവ്വകാലങ്ങളിൽ അഥവാ പഴയനിയമ ഭക്തന്മാരിൽനിന്നു ദൈവം മറച്ചുവെച്ചിരുന്നതും ദൈവത്തിൻ്റെ ആത്മാവിനാൽ പുതിയനിയമ ഭക്തന്മാർക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിയതുമാണ് മർമ്മം. (റോമർ 16:24,25; എഫെ, 3:5; കൊലൊ, 1:26). ഏതൊരു മർമ്മവും അഥവാ രഹസ്യവും അത് വെളിപ്പെടുന്നതുവരെ മാത്രമായിരിക്കും രഹസ്യം; വെളിപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെയത് പരസ്യമായി. ആ അർത്ഥത്തിൽ; സഭയെക്കുറിച്ച് യാതൊരു മർമ്മവും ഇനി ശേഷിക്കുന്നില്ല. പുതിയനിയമത്തിൽ അനേകം മർമ്മങ്ങൾ ദൈവം വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതിൽ ഒന്നാമത്തേതായ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൻ്റെ മർമ്മം യേശുക്രിസ്തുവാണ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. (മത്താ, 13:3-50, മർക്കൊ, 4:1-32; ലൂക്കൊ, 8:4-15). തുടർന്ന് ദൈവസഭയെക്കുറിച്ചുള്ള മർമ്മങ്ങളെല്ലാം പൗലൊസിനാണ് വെളിപ്പെട്ടത്. കൃപായുഗത്തിൽ യിസ്രായേലിന്റെ കാഠിന്യത്തിന്റ മർമ്മം. (റോമ, 11:25). വിശ്വാസത്തിൻ്റെ അനുസരണത്തിനായുള്ള മർമ്മം. (റോമ, 16:24,25). മുന്നിയമിച്ചതും മറഞ്ഞിരുന്നതുമായ ദൈവത്തിൻ്റെ ജ്ഞാനമെന്ന മർമ്മം. (1കൊരി, 2:7-10). സഭയുടെ ഉൽപാപണ മർമ്മം. (1കൊരി, 15:51,52; 1തെസ്സ, 4:14-17). ദൈവഹിതത്തിന്റെ മർമ്മം. (എഫെ, 1:9,10). തുടങ്ങിയ പ്രധാനപ്പെട്ട പന്ത്രണ്ടോളം മർമ്മം പൗലൊസിലൂടെ സഭയ്ക്ക് വെളിപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. കൂടാതെ, അന്ത്യകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചില മർമ്മങ്ങൾ യോഹന്നാനും വെളിപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. (കാണുക: മർമ്മം)

ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടതാര്: അതാണ് നമ്മുടെ ചിന്താവിഷയം. ക്രിസ്തുയേശു മൂലക്കല്ലും അപ്പൊസ്തലന്മാരും പ്രവാചകന്മാരുമെന്ന അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ സഭ സ്ഥാപിതമായി മുപ്പത് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷമാണ് പൗലൊസ് ഈ മർമ്മം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. അതുവരെ ആർക്കും അറിയാതിരുന്ന അഥവാ ആർക്കും വെളിപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത കാര്യത്തെയാണല്ലോ മർമ്മമെന്ന് പറയുന്നത്. ഏകദേശം എ.ഡി. 64/65 കാലത്താണ് പൗലൊസ് തിമൊഥെയൊസിന് ഈ ലേഖനം എഴുതുന്നത്. എ.ഡി. 33 മെയ് 24 ഞായറാഴ്ച രാവിലെ 9 മണിക്കാണ് ദൈവസഭ സ്ഥാപിതമായത്. അതായത്, ദൈവപുത്രനായ യേശു മറിയയുടെ ഉദരത്തിലൂടെ ജനിച്ചു അഥവാ ലോകത്തിൽ വെളിപ്പെട്ട് ഏകദേശം മുപ്പത്തിമൂന്നോളം വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം അവൻ മനുഷ്യരുടെ പാപപരിഹാരാർത്ഥം ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട ശേഷമാണ് ദൈവസഭ സ്ഥാപിതമായത്. അനന്തരം ക്രിസ്തുവിൻ്റെ ക്രൂശീകരണത്തിൻ്റെ വസ്തുത പരസ്യമായപ്പോഴാണ് ശിഷ്യന്മാർ മൂവായിരവും അയ്യായിരവുമായി, വിശ്വാസികളുടെ എണ്ണം ഏറ്റവും വർദ്ധിച്ചു, സഭകൾ എണ്ണത്തിൽ ദിവസേന പെരുകി എല്ലായിടവും വ്യാപിച്ചത്. എല്ലായിടത്തും പരസ്യമായ ഇക്കാര്യം, പിന്നെയും മൂപ്പത് വർഷത്തിനുശേഷം രഹസ്യമെന്ന നിലയിൽ പൗലൊസ് വെളിപ്പെടുത്തില്ലല്ലോ? ഒരുദാഹരണം പറയാം: കേരളത്തിൽ പിണറായി വിജയൻ മുഖ്യമന്ത്രിയായിട്ട് ഇപ്പോൾ ഏകദേശം ആറുവർഷമായി. ഇന്നൊരാൾ വന്നിട്ട്, ഞാൻ നിങ്ങളോടൊരു മർമ്മം പറയാം: നമ്മുടെ മുഖ്യമന്ത്രി പിണറായി വിജയനാണ്, എന്ന് പറഞ്ഞാൽ; അയാളൊരു ഭ്രാന്തനോ, മണ്ടനോ ആയിരിക്കും. ഇത് മനസ്സിലാകുന്നിടത്തുനിന്നാണ് പൗലൊസ് പറയുന്ന മർമ്മമെന്താണെന്ന് ചിന്തിച്ചുതുടങ്ങുന്നത്.

അവൻ ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു: അഥവാ മനുഷ്യനായിവന്നു നമ്മുടെ പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മരിച്ചുയിർത്തത് ‘ആരാകുന്നു‘ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ; എല്ലാവർക്കും ഉത്തരമറിയാം; മനുഷ്യനായ ക്രിസ്തുയേശുവാണ്. യേശു, ക്രിസ്തു, ദൈവപുത്രൻ, മനുഷ്യപുത്രൻ, വചനം, ഏകജാതൻ, ആദ്യജാതൻ ഏത് പേരുപറഞ്ഞാലും ശരിയുമാണ്. എന്നാൽ മനുഷ്യനായി വന്നത് ‘ആരായിരുന്നു‘ എന്നു ചോദിച്ചാൽ; മേല്പറഞ്ഞ ഉത്തരങ്ങളൊന്നുമല്ല. പൗലൊസ് അവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ‘അവൻ എന്ന സർവ്വനാമമാണ് ഉത്തരം. “അവൻ ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു” എന്നതൊരു കർത്തരി പ്രയോഗമാണ്. കർതൃകാരകത്തിന് പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ് കർത്തരി പ്രയോഗം. ക്രിയ നിർവ്വഹിക്കുന്നത് ആരാണോ അഥവാ എന്താണോ അതാണ് കർത്തൃകാരകം. ഇവിടെ ‘വെളിപ്പെട്ടു‘ എന്ന ക്രിയ നിർവ്വഹിക്കുന്നത് ‘അവൻ‘ എന്ന കർത്താവാണ്. ‘അവൻ‘ എന്നത് പ്രഥമപുരുഷ സർവ്വനാമമാണ്. ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ട ‘അവൻ‘ ആരാണോ അതാണ് പൗലൊസ് വെളിപ്പെടുത്തുന്ന മർമ്മം; ആ രഹസ്യം എന്താണെന്ന് അറിയണമെങ്കിൽ ‘അവൻ‘ എന്ന സർവ്വനാമത്തിൻ്റെ ഉടയവനെ കണ്ടെത്തണം. 

സർവ്വനാമം: നാമം ആവർത്തിച്ച് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന വിരസത ഒഴിവാക്കാനാണ് സർവ്വനാമം ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ആര്, ആരോട്, ആരെക്കുറിച്ച് എന്നിങ്ങനെ സർവ്വനാമങ്ങൾ മൂന്നു വിധത്തിലുണ്ട്. അതിനെ ഉത്തമപുരുഷൻ (first person), മധ്യമപുരുഷൻ (second person), പ്രഥമപുരുഷൻ (third person) എന്നു പറയും. പറയുന്ന ആളാണ് ഉത്തമപുരുഷൻ. ഉദാ: ഞാൻ, എൻ്റെ, എനിക്കു, എന്നോട് തുടങ്ങിയവ. ആരോട് പറയുന്നുവോ അവനാണ് മധ്യമപുരുഷൻ. ഉദാ: നീ, നിൻ്റെ, നിനക്ക്, നിന്നോട് തുടങ്ങിയവ. ആരെക്കുറിച്ചു പറയുന്നുവോ അതാണ് പ്രഥമപുരുഷൻ. ഉദാ: അവൻ, അവൾ, അത്, ഇത്, അവൻ്റെ, അവളുടെ, അവരുടെ, അവർക്ക് തുടങ്ങിയവ. അതിൽ നമുക്ക് കണ്ടെത്താനുള്ളത് ആരെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു എന്ന പ്രഥമപുരുഷനെയാണ്. ബൈബിളിൽ മാത്രമല്ല ഏതൊരു പുസ്തകത്തിലും സാധാരണഗതിയിൽ പ്രഥമപുരുഷ സർവ്വനാമത്തിൻ്റെ ഉടയവനെ കണ്ടെത്താൻ വാക്യത്തിൻ്റെ മുകളിൽ നോക്കിയാൽ മതി.

അദ്ധ്യായത്തിലെ വിഷയം: 1തിമൊഥെയൊസ് മൂന്നാമദ്ധ്യായത്തിൽ മൂന്നു വിഷയമാണുള്ളത്: ഒന്നുമുതൽ ഏഴുവരെ മൂപ്പന്മാരുടെ യോഗ്യതയും; എട്ടുമുതൽ പതിമുന്നുവരെ ശുശ്രൂഷകന്മാരുടെ യോഗ്യതയും; പതിനാലുമുതൽ പതിനാറുവരെ ദൈവഭക്തിയുടെ മർമ്മവും. “അവൻ ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു” എന്നതിലെ അവനെ കണ്ടെത്താൻ തൊട്ടുമുകളിൽ നോക്കിയാൽ മതി. അവടെ മുന്നു വ്യക്തികളെ കാണാം: ഒന്ന്: എഴുത്തുകാരനായ പൗലൊസ്; രണ്ട്; ലേഖനം സ്വീകരിച്ച തിമൊഥെയൊസ്; മൂന്ന്; ജീവനുള്ള ദൈവം. പൗലൊസ് എന്ന എഴുത്തുകാരൻ അഥവാ ഉത്തമപുരുഷൻ, തിമൊഥെയൊസെന്ന ലേഖനസ്വീകർത്താവ് അഥവാ മധ്യമപുരുഷനോട് പറയുന്നത്; പ്രഥമപുരുഷനായ ജീവനുള്ള ദൈവത്തിൻ്റെ സഭയാകുന്ന ദൈവാലയത്തെക്കുറിച്ചാണ്. അപ്പോൾ ‘അവൻ’ എന്ന പ്രഥമപുരുഷൻ (third person) പൗലൊസുമല്ല; തിമൊഥെയൊസുമല്ല; ജീവനുള്ള ദൈവമാണ്. “അവൻ അഥവാ ജീവനുള്ള ദൈവമാണ് ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടത്.” ഇതാണ് സഭ സ്ഥാപിതമായി മുപ്പത് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ദൈവം പൗലൊസിനു വെളിപ്പെടുത്തിയ മർമ്മം. ആരാണ് ജീവനുള്ള ദൈവം? സൈന്യങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയത്രേ: “നമ്മുടെ ദൈവമായ സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ എന്ന ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വചനങ്ങളെ നിങ്ങൾ മറിച്ചുകളഞ്ഞുവല്ലോ.” (യിരെ, 23:36). യഹോവയോ സത്യദൈവം; അവൻ ജീവനുള്ള ദൈവവും ശാശ്വതരാജാവും തന്നേ.” (യിരെ, 10:10)

മേല്പറഞ്ഞ വസ്തുതയുടെ സ്ഥിരീകരണത്തിനായി ഒരുകാര്യംകൂടി പറയാം. “നാമം ആവർത്തിച്ചു ഉപയോഗിക്കുമ്പോഴുള്ള വിരസത ഒഴിവാക്കാനാണ് സർവ്വനാമം ഉപയോഗിക്കുന്നതെന്ന് മുകളിൽ നാം ചിന്തിച്ചതാണല്ലോ.” ‘അവൻ’ എന്ന സർവ്വനാമം ഉപയോഗിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് നാമം ഒരു പ്രാവശ്യമെങ്കിലും ഉപയോഗിച്ചിരിക്കണം; എന്നാലല്ലേ ‘അവൻ’ എന്ന സർവ്വനാമം ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയൂ. 1തിമൊഥെയൊസ് 14-16 വാക്യങ്ങളിൽ ദൈവഭക്തിയുടെ മർമ്മമെന്ന പ്രത്യേകവിഷയമാണ് പൗലൊസ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്. പ്രസ്തുത വിഷയത്തിനു മുകളിൽ മറ്റു രണ്ട് വിഷയങ്ങളാണുള്ളത്. തന്മൂലം, ഈ വിഷയം തുടങ്ങുമ്പോൾ പൗലൊസ് സർവ്വനാമത്തിൻ്റെ ഉടയവനെ അവിടെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നുള്ളത് അവിതർക്കമാണ്. ആ നാമമാണ് 3:15-ൽ പറയുന്ന “ജീവനുള്ള ദൈവം.”

അനേകം ഇംഗ്ലീഷ് പരിഭാഷകളിൽ ‘ദൈവം ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു’ (God was manifested in the flesh) എന്നാണ് പരിഭാഷ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്: ABU, ACV, AKJV, Anderson; AV; AVW, BB, BSV, CVB, Darby, EE; EMTV, FAA, FBV; GB1539, GB1587, GB 1599, GWN; HKJV, HNV, JUB, KJ1769; KJ3; KJV,  KJ2000, KJCNT; KJLNT, KJV+; KJV1611;  LHB, LITV, Logos, Matthew, MKJV, MLV; MTNT; NKJV, NMB, NTWE, Niobe, NTABU, NTWE, RWE, RWV+; RYNT, SLT, T4T, Thomson; TRCC, UDB, UKJV, VW, WB, WBS, WEB, WEBBE, WEBL, WEBME, WEBP, Webster, WEBPE, WMB, WMBB, WoNT; WPNT; WSNT, Worsly, YLT എന്നിവ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. ” ദൈവം ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു” എന്നത് ഒരു പരിധിവരെ ശരിയാണെന്നല്ലാതെ, പൂർണ്ണമായി ശരിയാണെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല. എന്നാൽ New Messianic Version Bible-ൽ ആകട്ടെ, പിതാവായ ദൈവം തന്നെയാണ് ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടതെന്ന് കൃത്യമായി തർജ്ജമ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്: “And without controversy great is the mystery of godliness: God-The Father was manifest in the flesh, justified in the Spirit [Ruach], seen of angels, preached unto the Goyim [Gentiles], believed on in the world, received up into glory.” 

മറ്റൊരു വിധത്തിലും ജീവനുള്ള ദൈവം ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടതാണ് ആ വേദഭാഗത്തെ മർമ്മമെന്ന് കണ്ടെത്താൻ കഴിയും. പ്രസ്തുത വേദഭാഗത്ത് ആറ് കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്: അവൻ ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു; ആത്മാവിൽ നീതീകരിക്കപ്പെട്ടു; ദൂതന്മാർക്കു പ്രത്യക്ഷനായി; ജാതികളുടെ ഇടയിൽ പ്രസംഗിക്കപ്പെട്ടു; ലോകത്തിൽ വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടു; തേജസ്സിൽ എടുക്കപ്പെട്ടു. 

1. അവൻ ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു: ജീവനുള്ള ദൈവം ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു.

2. ആത്മാവിൽ നീതീകരിക്കപ്പെട്ടു: യേശു യോഹന്നാനാൽ സ്നാനമേല്ക്കുവാൻ യോർദ്ദാനിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ സ്നാപകൻ യേശുവിനെ വിലക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ യേശു അവനോടു: “ഇപ്പോൾ സമ്മതിക്ക; ഇങ്ങനെ സകലനീതിയും നിവർത്തിക്കുന്നതു നമുക്കു ഉചിതം എന്നു ഉത്തരം പറഞ്ഞു.” (മത്താ, 3:14,15). അനന്തരം യേശു സ്നാനം ഏറ്റു വെള്ളത്തിൽനിന്നു കയറിയപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗം തുറന്നു ദൈവാത്മാവു പ്രാവെന്നപോലെ ഇറങ്ങി തന്റെമേൽ ഇറങ്ങിവരുകയും, ഇവനെൻ്റെ പ്രിയപുത്രനെന്ന് സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ശബ്ദം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. (മത്താ, 3:16,17). സ്നാപകൻ ഇതിനെക്കുറിച്ച് സാക്ഷ്യം പറയുന്നത്; പിറ്റെന്നാൾ യേശു തന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നതു അവൻ കണ്ടിട്ടു: ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം ചുമക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടു;….. “ഞാനോ അവനെ അറിഞ്ഞില്ല; എങ്കിലും വെള്ളത്തിൽ സ്നാനം കഴിപ്പിപ്പാൻ എന്നെ അയച്ചവൻ എന്നോടു: ആരുടെമേൽ ആത്മാവു ഇറങ്ങുന്നതും വസിക്കുന്നതും നീ കാണുമോ അവൻ പരിശുദ്ധാത്മാവിൽ സ്നാനം കഴിപ്പിക്കുന്നവൻ ആകുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.” (യോഹ, 1:29-33). പാപം ചെയ്യുന്ന ദേഹി മരിക്കണം (യെഹെ, 18:4), പാപത്തിൻ്റെ ശമ്പളം മരണം (റോമ, 6:23), രക്തം ചൊരിഞ്ഞിട്ടല്ലാതെ വിമോചനമില്ല (എബ്രാ, 9:22) എന്ന ദൈവനീതി നിവൃത്തിക്കാൻ മനുഷ്യരിൽ നീതിമാനായി ആരുമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് (റോമ, 3:10) സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് വന്ന നീതിമാനെ പരിശുദ്ധാത്മാവ് യോഹന്നാനെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയായിരുന്നു. (മത്താ, 17:5; യോഹ, 16:7-11; റോമ, 1:5). യേശുവിൻ്റെ മരണം കണ്ട ശതാധിപനും (ലൂക്കൊ, 23:47), പുനരുത്ഥാനശേഷം അപ്പൊസ്തലന്മാരും യേശു നീതീമാനാണെന്ന സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞത് പരിശുദ്ധാത്മാവിൽ ആയിരുന്നു. (പ്രവൃ, 3:14; 7:52; 22:14; 1പത്രൊ, 3:18; 1യോഹ, 1:9; 2:1; 2:27; 3:7).

3. ദൂതന്മാർക്കു പ്രത്യക്ഷനായി: യേശുവിൻ്റെ ജനനസമയത്തും (ലൂക്കൊ, 2:9-14), പരീക്ഷാവേളയിലും (മത്താ, 4:10), ഗെത്ത്ശെമനയിലെ വ്യഥയിലും (ലൂക്കൊ, 22:43), പുനരുത്ഥാനത്തിലും (മത്താ, 28:2; യോഹ, 20:12), സ്വർഗ്ഗാരോഹണ സമയത്തും (പ്രവൃ, 1:10) ദൂതന്മാർ പ്രത്യക്ഷരായതായി അഥവാ ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടവനെ ദൂതന്മാർ ദർശിച്ചതായി നാം വായിക്കുന്നു.

4. ജാതികളുടെ ഇടയിൽ പ്രസംഗിക്കപ്പെട്ടു: യേശുവിൻ്റെ കല്പനപോലെ, പെന്തെക്കൊസ്തു നാൾ തുടങ്ങി സകല ജാതികളോടും അപ്പൊസ്തലന്മാർ സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചു തുടങ്ങി. (മത്താ, 24:14; മർക്കൊ, 13:10; 16:15; ലൂക്കൊ, 24:47; പ്രവൃ, 1:8; 8:27-38; 10:24-48; 13:46). 

5. ലോകത്തിൽ വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടു: ലോകം മുഴുവൻ വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടു എന്നല്ല; ലോകത്തിൽ വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടു. ലോകത്തിലെ സകല ജാതികളിലും ഗോത്രങ്ങളിലും വംശങ്ങളിലും ഭാഷകളിലും നിന്നുള്ളവർ വിശ്വസിച്ചു. (വെളി, 7:9).

6. തേജസ്സിൽ എടുക്കപ്പെട്ടു: യേശു ലോകത്തിൻ്റെ പാപപരിഹാരത്തിനുള്ള വീണ്ടെടുപ്പുവില കൊടുത്തശേഷം സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കരേറിപ്പോയതിനെ ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. (മർക്കൊ, 16:19; ലൂക്കൊ, 24:51; പ്രവൃ, 1:9,10). 

മേല്പറഞ്ഞ ആറ് കാര്യങ്ങളിൽ, ഒന്നാമത്തേത് ഒഴികെ അഞ്ച് കാര്യങ്ങളും യേശുവിൻ്റെ ജനനം മുതൽ പൗലൊസിനു ദൈവഭക്തിയുടെ മർമ്മം വെളിപ്പെടുന്നതിനും ഉള്ളിലുള്ള കാലയളവിൽ നിവൃത്തിയായതും പരസ്യമായതുമായ സംഭവങ്ങളാണ്. എന്നാൽ യേശു എന്ന നാമത്തിലും (മത്താ, 1:21; ലൂക്കൊ, 1:31), ദൈവപുത്രനെന്ന പദവി അഥവാ വിശേഷണത്തിലും (ലൂക്കൊ, 1:32, 1:35) പാപമറിയാത്ത പൂർണ്ണമനുഷ്യനായി വന്ന് പാപപരിഹാരം വരുത്തിയത് ‘ആരായിരുന്നു‘ എന്നത് ഒരു മർമ്മമായിരുന്നു. ആ രഹസ്യമാണ് തൻ്റെ നിര്യാണകാലം അടുത്തപ്പോൾ ദൈവം പൗലൊസിന് വെളിപ്പെടുത്തിയത്. 

ക്രിസ്തു/മശീഹ അഥവാ അഭിഷിക്ത മനുഷ്യനായി മണ്ണിൽ വന്നവൻ ‘ആരായിരുന്നു‘ എന്ന് അറിയുന്നതിൽനിന്ന് ജനത്തെ തടുത്തുകളഞ്ഞതിൽ പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ചത് നാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നിഖ്യാ സുന്നഹദോസിൻ്റെ ബുദ്ധിമൂശയിൽ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ത്രിത്വമെന്ന ദുരുപദേശമാണ്. ത്രിത്വത്തിൻ്റെ ഒരു പ്രധാന ദുരുപദേശമാണ് അവതാരമെന്ന വിഷയം. ബൈബിളിൻ്റെ വിഷയം അവതാരം (incarnation) അല്ല; പ്രത്യക്ഷത അഥവാ വെളിപ്പാടാണ് (manifestation). പഴയനിയമത്തിലും പുതിയനിയമത്തിലും ദൈവം പ്രത്യക്ഷനാകുകയായിരുന്നു. “ഗതിഭേദത്താലുള്ള ആഛാദനമില്ലാത്ത ദൈവം (യാക്കോ, 1:17) തൻ്റെ സ്ഥായിയായ അവസ്ഥയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ, മറ്റെവിടെയും താൻ ഇച്ഛിക്കുന്നവരുടെ മുമ്പിൽ അവർക്കു ഗോചരമാകും വിധത്തിൽ തന്നെത്തന്നെ ദൃശ്യമാക്കുന്നതാണ് വെളിപ്പാട് അഥവാ പ്രത്യക്ഷത.” “ദൈവം തൻ്റെ സ്ഥായിയായ രൂപം ത്യജിച്ചിട്ടു മറ്റൊരു രൂപമെടുക്കുന്നതാണ് അവതാരം.” ജാതികളുടെ ദൈവങ്ങളായ മിഥ്യാമൂർത്തികൾ അവതരിച്ചുവെന്നത് അവരുടെ സങ്കല്പമാണ്. ജാതികൾക്കുപോലും അതൊരു യാഥാർത്ഥ്യല്ല; സങ്കല്പമാണെന്ന് അറിയുമ്പോഴാണ്; അവതാരമെന്നത് സാത്താൻ നുഴയിച്ചുകയറ്റിയ ഒരു കിഴവിക്കഥയാണെന്ന് നാം തിരിച്ചറിയുന്നത്. പഴയനിയമത്തിൽ ദൈവത്തിൻ്റെ അനവധിയായ പ്രത്യക്ഷതകൾ കാണാം: അബ്രാഹാം, യിസ്ഹാക്ക്, യാക്കോബ്, മോശെ, ദാവീദ്, ശലോമോൻ തുടങ്ങി അനേകം പേർക്ക് ദൈവം ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷനായിട്ടുണ്ട്. സ്വർഗ്ഗസിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ദൈവത്തെയും അനവധിപേർ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പുതിയനിയമത്തിലും ദൈവത്തിനു പ്രത്യക്ഷതകളാണുള്ളത്. 10 പ്രാവശ്യം ജഡത്തിൽ വന്നതും, 13 പ്രാവശ്യം പുനരുത്ഥാനശേഷം വന്നതും, 18 പ്രാവശ്യം മഹത്വത്തിൽ വരുന്നതിനെയും വെളിപ്പാട് അഥവാ പ്രത്യക്ഷതകളെന്നാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. (കാണുക: യഹോവയുടെ പ്രത്യക്ഷതകൾ)

പത്രൊസ് ഫിലിപ്പിൻ്റെ കൈസര്യയിൽവെച്ച് പറയുന്നത്; യേശു “ജീവനുള്ള ദൈവത്തിൻ്റെ പുത്രനായ ക്രിസ്തു” എന്നാണ്. (മത്താ, 16:16). യേശുവിൻ്റെ മറുപടി: “സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ എന്റെ പിതാവത്രെ നിനക്കു ഇതു വെളിപ്പെടുത്തിയതു.” (മത്താ, 16:17). ക്രിസ്തു ജീവനുള്ള ദൈവത്തിൻ്റെ പുത്രനാണെന്നുള്ളത് ഒരു സാധാരണ വെളിപ്പാടാണ്. യേശുവിൻ്റെ ഐഹിക ജീവകാലത്ത് അനേകർ അവനെ ദൈവപുത്രനെന്നും (മത്താ, 14:33; മത്താ, 24:64; മർക്കൊ, 3:11; 15:39; ലൂക്കൊ, 4:41; 22:70; യോഹ, 1:34; 1:48; 9:37; 11:27) ക്രിസ്തു അഥവാ മശീഹയാണെന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞു. (മത്താ, 2:4; ലൂക്കൊ, 2:26; 4:41; യോഹ, 1:41; 4:26; 7:41; 11:27). കാറ്റിനെയും കടലിനെയും ശാന്തമാക്കിയ സമയത്ത്; “നീ ദൈവപുത്രൻ സത്യം എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ശിഷ്യന്മാർതന്നെ യേശുവിനെ നമസ്കരിക്കുകയുണ്ടായി.” (മത്താ, 14:33). അതിനുശേഷമാണ് ഫിലിപ്പിൻ്റെ കൈസര്യയിലെ സംഭവം. (മത്താ, 16:16). എന്നാൽ ദൈവസഭ സ്ഥാപിതമായി മുപ്പതു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം പൗലൊസിനു വെളിപ്പെട്ടത് സവിശേഷമായ ഒരു മർമ്മമാണ്. ജീവനുള്ള ദൈവത്തിൻ്റെ പുത്രനെന്ന വിശേഷണത്തോടെ മണ്ണിൽ വെളിപ്പെട്ട് മനുഷ്യരുടെ പാപം വഹിച്ചുകൊണ്ട് മരിച്ചുയിർത്തെഴുന്നേറ്റവൻ ജീവനുള്ള ദൈവമായ യഹോവ തന്നെയായിരുന്നു. 

ഏകസത്യദൈവമായ യഹോവ തന്നെയാണ് ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടതെന്ന് എല്ലാ പണ്ഡിതന്മാർക്കുമറിയാം; പക്ഷെ, അവർ വിശ്വസിക്കില്ല. ഒരു തെളിവുതരാം: ‘അവൻ ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു’ (1തിമൊ, 3:16) എന്നതിലെ ‘അവൻ’ എന്ന സർവ്വനാമത്തിൻ്റെ ഉടയൻ 15-ാം വാക്യത്തിലുള്ള ‘ജീവനുള്ള ദൈവം’ തന്നെയാണ് അഥവാ ജീവനുള്ള ദൈവം ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടതാണ് ക്രിസ്തുവെന്ന് കെ.വി. സൈമൺ സാർ തൻ്റെ ത്രിത്വപ്രബോധിക എന്ന പുസ്തകത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. (യേശുവിൻ്റെ ദൈവത്വം, അദ്ധ്യായം 5, പേജ് 201-202, പോയിൻ്റ് XXVIII). അടുത്തത്; ക്രിസ്തു ശബ്ബത്തിനെ ലംഘിച്ചതുകൊണ്ട് (യോഹ, 5:10-18) പഴയനിയമ കല്പനകൾ നല്കിയ യഹോവ തന്നെയാണ് ക്രിസ്തുവെന്ന് സൈമൺ സാർ വ്യക്തമാക്കുന്നു. കല്പിച്ചവനു മാത്രമേ കല്പന റദ്ദാക്കാൻ സാധിക്കുകയുള്ളു. (ത്രിത്വപ്രബോധിക: യേശക്രിസ്തുവിൻ്റെ ദൈവത്വം; 5-ാം അദ്ധ്യായം പേജ് 226-227, പോയിന്റ് XLII). വേറൊരണ്ണം; “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നു ഇറങ്ങിവന്നവനായി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവനായ മനുഷ്യപുത്രൻ അല്ലാതെ ആരും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കയറീട്ടില്ല.” (യോഹ, 3:13). കർത്താവ് ഭൂമിയിൽ ഇരിക്കുന്നു. അതേസമരം സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഇരിക്കുന്നു. ഒരേസമയം രണ്ടു സ്ഥലത്തിരിക്കാൻ ദൈവത്തിനല്ലാതെ ആർക്കും കഴില്ല. (ത്രിത്വ പ്രബോധിക: യേശുക്രിസ്തുവിൻ്റെ ദൈവത്വം; അദ്ധ്യായം 5 പേജ് 228-229, പോയിൻ്റ് XLVII). യഹോവയാണ് ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടതെന്നും, കല്പന നല്കിയ യഹോവയും ക്രിസ്തുവും ഒരാളാണെന്നും, ഭൂമിയിൽ വന്നവനും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവനും ഒരാളാണെന്നുമൊക്കെ അറിഞ്ഞിട്ടും ഏകസത്യദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കാതെ, ത്രിമൂർത്തികളിലാണ് താൻ വിശ്വസിക്കുന്നത്; അതാണ് മനസ്സിലാകാത്തത്.

ബൈബിൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന സത്യദൈവത്തെയാണ് ദൈവത്തിൻ്റെ മക്കൾ വിശ്വസിക്കേണ്ടത്; അല്ലാതെ, ദൈവശാസ്ത്രമെന്ന ഓമനപ്പേരിട്ടു വിളിക്കുന്ന അബദ്ധശാസ്ത്രമല്ല വിശ്വസിക്കേണ്ടത്. ബൈബിൾ ആഖ്യാനമാണ് വിശ്വസിക്കേണ്ടത്; അല്ലാതെ, ആളാംപ്രതി പടച്ചുവിടുന്ന മനുഷ്യരുടെ വ്യാഖ്യാനങ്ങളല്ല വിശ്വസിക്കേണ്ടത്. “ബൈബിൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ജീവനുള്ള ദൈവമായ യഹോവ തന്നെയാണ് യേശുക്രിസ്തു: മനുഷ്യരെല്ലാം പാപികളായതുകൊണ്ട് (റോമ, 3:23; 5:12) മനുഷ്യനു മനുഷ്യൻ്റെ പാപം പോക്കാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ (സങ്കീ, 49:7-9) യഹോവയായ ദൈവം യേശുവെന്ന സംജ്ഞാനാമത്തിലും (മത്താ, 1:21; ലൂക്കൊ, 1:32) ദൈവപുത്രനെന്ന പദവിയിലും (ലൂക്കൊ, 1:32,35) മനുഷ്യനായി വെളിപ്പെട്ട് തൻ്റെ മരണത്താൽ പാപപരിഹാരം വരുത്തുകയായിരുന്നു. (മത്താ, 1:22; ലൂക്കൊ, 1:68; യോഹ, 1:1; ഫിലി, 2:6-8; 1തിമൊ, 2:5,6; 3:16; എബ്രാ, 2:14,15). സത്യം അറികയും സത്യം എല്ലാവരെയും സ്വതന്ത്രമാക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ!

“എല്ലാവർക്കും മീതെയുള്ളവനും എല്ലാവരിലും കൂടി വ്യാപരിക്കുന്നവനും എല്ലാവരിലും ഇരിക്കുന്നവനുമായി എല്ലാവർക്കും ദൈവവും പിതാവുമായവൻ ഒരുവൻ.” (എഫെസ്യർ 4:6)

4 thoughts on “അവൻ ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു”

Leave a Reply

Your email address will not be published.