Granville Sharp’s Rule

☛ ഒരുകാര്യം ആദ്യം പറയട്ടെ: പൗലൊസ് തീത്തൊസിന് ലേഖനം എഴുതിയത് ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ വിശ്വാസികൾക്ക് മനസ്സിലാകാൻ വേണ്ടിയാണ്. അല്ലാതെ പതിനെട്ട് നൂറ്റാണ്ട് കഴിഞ്ഞ് ഗ്രാൻവില്ലെ ഷാർപ്പിന് നിയമം ഉണ്ടാക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല. ഷാർപ്പിൻ്റെ നിയമംവെച്ച് തീത്തൊസ് 2:12/13-നെ വ്യഖ്യാനിക്കുന്നവൻ എന്തുവിചാരിക്കുന്നു: പതിനെട്ട് നൂറ്റാണ്ടുവരെ ആർക്കും മനസ്സിലാകാതെ, ഒരു മർമ്മം (Mystery) ആയിരുന്ന ഈ വാക്യം, പതിനെട്ട് നൂറ്റാണ്ടുകഴിഞ്ഞ് ദൈവം ഗ്രാൻവില്ലെ ഷാർപ്പിനെക്കൊണ്ട് നിയമം ഉണ്ടാക്കിച്ചശേഷമാണ് സഭയ്ക്ക് വെളിപ്പെട്ടതെന്നോ?

ഗ്രീക്ക് ഭാഷ:
➦ ഗ്രീക്കുഭാഷയെക്കുറിച്ച് പലർക്കും വലിയ ധാരണയില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. അതിനെ ഇങ്ങനെ സംഗ്രഹിക്കാം: “ഏകദേശം 3,400 വർഷത്തിലധികം പഴക്കമുള്ള രേഖാമൂലമുള്ള ചരിത്രം ഗ്രീക്ക് ഭാഷയ്ക്കുണ്ട്. പഴയനിയമത്തിൻ്റെ പ്രഥമവും പ്രധാനവുമായ പരിഭാഷയായ സ്പ്റ്റ്വജിൻ്റും (LXX) പുതിയനിയമവും രചിക്കപ്പെട്ടത് കൊയ്നേ ഗ്രീക്കിലാണ്. പാശ്ചാത്യ തത്ത്വചിന്ത, നാടകം, കവിത, ചരിത്രരചന, ഗണിതം, ശാസ്ത്രം എന്നിവയുടെ ആദ്യകാല ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിലാണ് രചിക്കപ്പെട്ടത്. ആധുനിക ഇംഗ്ലീഷ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള ലോക ഭാഷകളിലെ വൈദ്യശാസ്ത്രം, ശാസ്ത്രം, ഗണിതം, രാഷ്ട്രതന്ത്രം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലെ ഭൂരിഭാഗം സാങ്കേതിക പദങ്ങളുടെയും ഉറവിടം ഗ്രീക്ക് ഭാഷയാണ്. ഗ്രീസ്, സൈപ്രസ് എന്നീ രാജ്യങ്ങളിലെ ഔദ്യോഗിക ഭാഷയും യൂറോപ്യൻ യൂണിയന്റെ (EU) ഔദ്യോഗിക ഭാഷകളിൽ ഒന്നുമാണ്.” ഈ ഭാഷയ്ക്ക് “ഗ്രാൻവില്ലെ ഷാർപ്പ്” നിയമം ഉണ്ടാക്കുന്നതുവരെ പൂർണ്ണമായ വ്യാകരണനിയമം ഇല്ലായിരുന്നു എന്ന് വിചാരിക്കുന്നവരെ സമ്മതിക്കണം!

Granville Sharp’s Rule:
18–19 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന “ഗ്രാൻവില്ലെ ഷാർപ്പ്” (Granville Sharp, 1735–1813) എന്ന ഇംഗ്ലണ്ടുകാരനായ ത്രിമൂർത്തി പണ്ഡിതൻ ഉണ്ടാക്കിയ നിയമമാണ് “Granville Sharp’s Rule” എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. അതിൻ്റെ ഫോർമുല ഇതാണ്: 𝗔𝗿𝘁𝗶𝗰𝗹𝗲 + 𝗡𝗼𝘂𝗻 𝟭 + 𝗸𝗮𝗶 + 𝗡𝗼𝘂𝗻 𝟮. അതായത്, ഒരു നിശ്ചയോപപദത്തിന് (Article) കീഴിൽ രണ്ട് നാമങ്ങൾ വരുമ്പോൾ അവ ഒരുത്തനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് എന്നാണ് ഈ നിയമം പറയുന്നത്.

☛ എന്നാൽ ആദ്യം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്, ഇതിന് ഗ്രീക്ക് വ്യാകരണത്തിന്റെ തനതായ നിയമവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല. എണ്ണിപ്പറഞ്ഞാൽ:      
𝟭. ഇത് ഗ്രീക്കുകാർ പണ്ടുമുതലേ ഉപയോഗിച്ചുപോന്ന ഒരു വ്യാകരണ നിയമമല്ല. 
𝟮. 18/19 നൂറ്റാണ്ടിൽ ഗ്രാൻവിൽ ഷാർപ്പ് എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് പണ്ഡിതൻ യേശുവിനെ ദൈവമാക്കാൻ വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് രൂപപ്പെടുത്തിയെടുത്ത ഒരു നിയമമാണ്.
𝟯. പരമ്പരാഗതമായ ക്ലാസിക്കൽ ഗ്രീക്ക് (Classical Greek) പഠനങ്ങളിൽ ഈ നിയമം പഠിപ്പിക്കാറില്ല. 
𝟰. പുരാതന ഗ്രീക്ക് സാഹിത്യങ്ങളിൽ ഇതിന് ധാരാളം അപവാദങ്ങൾ കാണാൻ സാധിക്കും.
𝟱. പുതിയ നിയമം എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കൊയ്നേ ഗ്രീക്കിലെ (Koine Greek) ചില പ്രത്യേക വാക്യങ്ങളുടെ ഘടന വിശദീകരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഈ നിയമം പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത്. 
𝟲. പല ആധുനിക ഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞരും ഇതിനെ ഒരു ‘വ്യാകരണ നിയമം’ എന്നതിനേക്കാൾ, ബൈബിൾ വാക്യങ്ങൾ വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ നിർമ്മിച്ച ഒരു തത്വം (Interpretative principle) മാത്രമായിട്ടാണ് കാണുന്നത്.
𝟳. ഇതിൻ്റെ ഏറ്റവും വലിയ അപവാദം എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ, തീത്തൊസിലെ പ്രയോഗത്തിന് ഇത് യോജിക്കില്ല. ➟ഒന്നാമത്, തീത്തൊസിലെ പ്രയോഗം സംബന്ധിക വിഭക്തിയിലാണ് (Genitive Case) എഴുതിയിരിക്കുന്നത് എന്നതാണ്. ➟രണ്ടാമത്, “tou megalou Theou kai Sōtēros hēmōn Iēsou Christou” എന്ന പ്രയോഗത്തിൽ, kai (and) എന്ന സംയോജനപദം (Conjection) കഴിഞ്ഞശേഷം, “of our” എന്നർത്ഥമുള്ള “hēmōn” എന്ന പദം ദൈവത്തെയും യേശുക്രിസ്തുവിനെയും വ്യക്തമായി വേർതിരിക്കുകയാണ്. ഇത് ഒരുത്തനെ കുറിക്കുന്ന പ്രയോഗം ആയിരുന്നെങ്കിൽ, “നമ്മുടെ മഹാദൈവവും രക്ഷിതാവുമായ യേശുക്രിസ്തു” എന്ന് നിർദ്ദേശിക വിഭക്തിയിൽ (Nominative Case) പൗലൊസ് എഴുതുമായിരുന്നു. 

𝟴. ഒരു ആർട്ടിക്കിളിന് കീഴിൽ രണ്ട് നാമപദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന പല പ്രയോഗങ്ങളും ബൈബിളിൽ കാണാം: ❶“τοῦ Πέτρου παρρησίαν καὶ Ἰωάννου” (പത്രൊസിൻ്റെയും യോഹന്നാൻ്റെയും ധൈര്യം): (പ്രവൃ, 4:13), ❷“τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ θεοῦ” (ക്രിസ്തുവിൻ്റെയും ദൈവത്തിൻ്റെയും രാജ്യത്തിൽ): (എഫെ, 5:5), ❸“τοῦ θεοῦ ἡμῶν καὶ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ” (നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെയും കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെയും): (2തെസ്സ, 1:11/12), ❹“τοῦ θεοῦ ἡμῶν καὶ σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ” (നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെയും രക്ഷിതാവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെയും): (2പത്രൊ, 1:1). ഇതെല്ലാം സംബന്ധിക വിഭക്തിയിൽ (Genitive Case) ഉള്ളതാണ്. ഇവിടെപ്പറയുന്ന പത്രൊസും യോഹന്നാനും, ദൈവവും യേശുക്രിസ്തുവും ഒന്നാണെന്ന് ആരും പറയുന്നില്ല. പിന്നെ തീത്തൊസിൽ മാത്രം ഒന്നാകുന്നത് എങ്ങനെയാണ്? ഗ്രീക്ക് വ്യാകരണത്തിൻ്റെ ബാലപാഠം അറിയാവുന്നവരാരും സംബന്ധിക വിഭക്തിയിൽ (Genitive Case) വ്യക്തമായി വേർതിരിച്ച് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന രണ്ട് നാമങ്ങളെ ഒരിക്കലും ഒന്നാക്കാൻ നോക്കില്ല.
☛ പ്രതിഗ്രാഹിക വിഭക്തിയിൽ (Accusative Case) പറഞ്ഞിരിക്കുന്നവയും ഉണ്ട്: ❺“τὸν Παῦλον καὶ Βαρναβᾶν, καὶ ἐξέβαλον αὐτοὺς ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν” (പൌലൊസിനെയും ബർന്നബാസിനെയും തങ്ങളുടെ അതിരുകളിൽ നിന്നു പുറത്താക്കിക്കളഞ്ഞു): (പ്രവൃ, 13:50). ഇത് സത്യവേദപുസ്തകത്തിൽ Genitive Case-ലാണ് കാണുന്നത്. ഇവിടെയും ഒരു ആർട്ടിക്കിളിൻ്റെ കീഴിൽ രണ്ട് നാമങ്ങളാണ് വരുന്നത്. അതുകൊണ്ട് പൗലൊസും ബർന്നബാസും ഒരു വ്യക്തിയാണെന് ആരെങ്കിലും പറയുമോ?

☛ 𝗧𝗵𝗲 𝗮𝗽𝗽𝗲𝗮𝗿𝗶𝗻𝗴 𝗼𝗳 𝘁𝗵𝗲 𝗚𝗼𝗱 𝗮𝗻𝗱 𝗝𝗲𝘀𝘂𝘀:
➦ ദൈവത്തിൻ്റെയും യേശുക്രിസ്തുവിൻ്റെയും തേജസ്സിൻ്റെ പ്രത്യക്ഷതയാണ് പ്രസ്തുത വാക്യത്തിൻ്റെ വിഷയം: Literal Translations പരിശോധിച്ചാൽ അക്കാര്യം വ്യക്തമാകും: “prosdechomenoi tēn makarian elpida kai epiphaneian tēs doxēs tou megalou theou kai sōtēros hēmōn yēsou christou” [കാണുക: YLT). ഇതിൻ്റെ അർത്ഥം: Looking for the blessed hope and appearance of the glory of the great God and of us saviour, Jesus Christ ⁃ ഭാഗ്യകരമായ പ്രത്യാശെക്കായിട്ടും മഹാദൈവത്തിൻ്റെയും നമ്മുടെ രക്ഷിതാവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെയും തേജസ്സിന്റെ പ്രത്യക്ഷതെക്കായിട്ടും കാത്തുകൊണ്ടു” എന്നാണ്. Berean Interlinear Bible നോക്കുക: “προσδεχόμενοι (awaiting) τὴν (the) μακαρίαν (blessed) ἐλπίδα (hope) καὶ (and) ἐπιφάνειαν (appearing) τῆς (of the) δόξης (glory) τοῦ (of the) μεγάλου (great) Θεοῦ (God) καὶ (and) Σωτῆρος (Savior) ἡμῶν (of us) Ἰησοῦ (Jesus) Χριστοῦ (Christ),” [കാണുക: BLB]

വചനത്തെളിവുകൾ:
➦ മഹാദൈവം ആരാണെന്ന് തിരുവെഴുത്തുകൾ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: “നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവ ദേവാധിദൈവവും കർത്താധികർത്താവുമായി വല്ലഭനും ഭയങ്കരനുമായ മഹാദൈവമല്ലോ; അവൻ മുഖം നോക്കുന്നില്ല പ്രതിഫലം വാങ്ങുന്നതുമില്ല.” (ആവ, 10:17). പിതാവായ യഹോവയാണ് മഹാദൈവമെന്ന് വചനത്തിൽ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് നോക്കുക. യേശുവും അപ്പൊസ്തലന്മാരും ആദിമസഭയും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതും പുതിയനിയമത്തിത്തിലേക്ക് ഉദ്ധരണികൾ എടുത്തിരിക്കുന്നതുമായ LXX-ൽ “ഹോ തെയോസ് ഹോ മെഗാസ്” (Ho Theos ho megas – The great God) എന്നാണ്. തീത്തൊസിൽ “സംബന്ധിക വിഭക്തിയിലും” (Genitive Case), ആവർത്തനത്തിൽ “നിർദ്ദേശിക വിഭക്തിയിലും” (Nominative Case) ആണ്. ഇതും നോക്കുക: (നെഹെ, 8:6; സങ്കീ, 95:3; ദാനീ, 2:45). വിഭക്തിയിലുള്ള വ്യത്യാസം മാത്രമേയുള്ളു. അതായത്, ഇവിടെ “മഹാദൈവം” (The great God) എന്നും തീത്തൊസിൽ “മഹാദൈവത്തിൻ്റെ” (of the great God) എന്നുമാണ് അർത്ഥം. തീത്തൊസിലെപ്പോലെ “മഹാദൈവത്തിൻ്റെ”എന്ന് സംബന്ധികവിഭക്തിയിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വാക്യവുമുണ്ട്: “മഹാദൈവത്തിൻ്റെ” (tou Theou tou megalou – of the great God): (എസ്രാ, 5:8).  
☛ “മഹാദൈവത്തിന്റെ അത്താഴത്തിന്നു വന്നു കൂടുവിൻ എന്നു ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.” (വെളി, 19:18). സത്യവേദപുസ്തകത്തിലെ ഈ വാക്യം തീത്തൊസിലെ “മഹാദൈവത്തിൻ്റെ” (tou megalou theou – of the great God) എന്ന അതേ സംബന്ധികവിഭക്തിയിലുള്ള വാക്യമാണ്. ഇവിടെ “മഹാദൈവത്തിൻ്റെ അത്താഴം” (The supper of the great God) എന്നതിലെ, “മഹാദൈവം” പിതാവാണ്. എന്നാൽ ഗ്രീക്ക് പാഠങ്ങളിലും ഇംഗ്ലീഷിലും മലയാളത്തിലും രണ്ട് വിധത്തിലാണ് ഈ പ്രയോഗം കാണുന്നത്. ചിലതിൽ, “മഹാദൈവത്തിൻ്റെ അത്താഴം” എന്നും, മറ്റ് ചിലതിൽ “ദൈവത്തിൻ്റെ മഹാ അത്താഴം” (The great supper of God) എന്നുമാണ്. ഈയൊരു വാക്യം ഒഴിച്ചുനിർത്തിയാലും, തിരുവെഴുത്തുകൾ പറയുന്ന മഹാദൈവം പുത്രനായ യേശുവല്ല; പിതാവായ യഹോവയാണെന്ന് സംശെലേശമെന്യേ മനസ്സിലാക്കാം. ഗ്രീക്ക് പാഠങ്ങളിലെ വ്യത്യാസം കാണുക: [Stephanus 1550, Beza 1598, Elzevir 1624, Scrivener 1894, NT VariantsWH 1881, Nestle 1904, GOC 1904, RPBM 2005, SBLGNT 2010]

പൗലൊസിൻ്റെ ദൈവം യേശുക്രിസ്തുവല്ല:
➦ യേശുക്രിസ്തുവിൻ്റെ ദൈവമാണ് പൗലൊസിൻ്റെ ദൈവം. അവൻ പറയുന്ന മഹാദൈവം ആരാണെന്ന് പൗലൊസിൽ നിന്നുതന്നെ അറിയാം. എട്ടാം നാളിൽ പരിച്ഛേദന ഏറ്റവനും യിസ്രായേൽജാതിക്കാരനും ബെന്യമീൻ ഗോത്രക്കാരനും എബ്രായരിൽനിന്നു ജനിച്ച എബ്രായനും ന്യായപ്രമാണം സംബന്ധിച്ചു പരീശനും ശുഷ്കാന്തി സംബന്ധിച്ചു സഭയെ ഉപദ്രവിച്ചവനും ന്യായപ്രമാണത്തിലെ നീതിസംബന്ധിച്ചു അനിന്ദ്യനുമായ പൗലൊസിന് എന്തായാലും രണ്ട് ദൈവം ഉണ്ടാകില്ലല്ലോ?

പൗലൊസ് വാഴ്ത്തുന്നതും സ്തുതിക്കുന്നതും സ്തോത്രം ചെയ്യുന്നതും യേശുക്രിസ്തുവിനെയല്ല; യേശുക്രിസ്തുവിൻ്റെ ദൈവത്തെയാണ്.
𝟭. Glorify the God and Father of our Lord Jesus Christ. 
(Romans 15:6)
𝟮. Blessed be the God and Father of our Lord Jesus Christ.
(2 Corinthians 1:3)
𝟯. The God and Father of our Lord Jesus Christ, who is blessed forever.
(2 Corinthians 11:31)
𝟰. Blessed be the God and Father of our Lord Jesus Christ.
(Ephesians 1:3)
𝟱. The God of our Lord Jesus Christ, the Father of glory.
(Ephesians 1:17)
𝟲. We give thanks to the God and Father of our Lord Jesus Christ.
(Colossians 1:3). അതായത്, പൗലൊസിൻ്റെ ദൈവം യേശുക്രിസ്തുവല്ല; യേശുക്രിസ്തുവിൻ്റെ ദൈവമാണ്. യേശുക്രിസ്തുവിൻ്റെ ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് ആവർത്തിച്ച് പഠിപ്പിച്ചവൻ, യേശുക്രിസ്തുവും ദൈവമാണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുമോ? പൗലൊസ് തീക്ഷ്ണയുള്ള ഒരു യെഹൂദനാണെന്നെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കുക.

❷ പൗലൊസ് യേശുക്രിസ്തു മുഖാന്തരം ദൈവത്തിന് സ്തോത്രം ചെയ്യുകയും (റോമർ 1:8; റോമർ 7:25; 1കൊരിന്ത്യർ 15:57), യേശുക്രിസ്തു മുഖാന്തരം ദൈവത്തിൽ പ്രശംസിക്കുകയും (റോമർ 5:12), യേശുക്രിസ്തു മുഖാന്തരം ദൈവത്തിന് മഹത്വം കരേറ്റുകയും (റോമർ 16:26) ചെയ്തവനും, ദൈവം യേശുക്രിസ്തു മുഖാന്തരം മനുഷ്യരുടെ രഹസ്യങ്ങളെ ന്യായംവിധിക്കും (റോമർ 2:16) എന്ന് പറഞ്ഞവനുമാണ്. ഇവിടെയൊക്കെ ദൈവത്തിൽനിന്ന് യേശുക്രിസ്തുവിനെ വ്യക്തമായി വേർതിരിച്ചാണ് പൗലൗസ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്. 
☛ യേശു മനുഷ്യനാണെന്നും പൗലൊസ് ആർത്തിച്ചു പഠിപ്പിച്ചു: ഏകമനുഷ്യനായ യേശുക്രിസ്തു (റോമ, 5:15), മനുഷ്യൻ (1കൊരി, 15:21), രണ്ടാം മനുഷ്യൻ (1കൊരി, 15:47), ഏകപുരുഷൻ [one Man] (2കൊരി, 11:2), മനുഷ്യനായ ക്രിസ്തുയേശു (1തിമൊ, 2:6) മുതലായവ.
☛ “ദൈവം ഒരുവനല്ലോ. ദൈവത്തിന്നും മനുഷ്യർക്കും മദ്ധ്യസ്ഥനും ഒരുവൻ: എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി മറുവിലയായി തന്നെത്താൻ കൊടുത്ത മനുഷ്യനായ ക്രിസ്തുയേശു തന്നേ.” (1തിമൊ, 2:5-6). യേശുക്രിസ്തുവിനെ ദൈവത്തിൽനിന്ന് വേർതിരിച്ച് പഠിപ്പിക്കുകയും, അവൻ മനുഷ്യനാണെന്ന് അസന്ദിഗ്ദ്ധമായി വെളിപ്പെടുത്തുകയും, ദൈവം ഒരുവനാണെന്നും ദൈവത്തിനും മനുഷ്യർക്കുമിടയിൽ മദ്ധ്യസ്ഥനായി നിന്നുകൊണ്ട്, മറുവിലയായി തന്നെത്താൻ അർപ്പിച്ചത് മനുഷ്യനായ ക്രിസ്തുയേശു ആണെന്ന് സംശയലേശമെന്യേ പഠിപ്പിച്ചവൻ, അവൻ മഹാദൈവമാണെന്ന് പറയുമോ?
☛ ദൈവം അമർത്യനാണെന്നും (1തിമൊ, 6:16), ക്രിസ്തു മരിക്കുകയും പിതാവായ ദൈവത്താൽ മരണത്തിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടവനാണെന്നും (ഗലാ, 1:1), “ക്രിസ്തുയേശുവിനെ മരണത്തിൽനിന്നു ഉയിർപ്പിച്ചവൻ നിങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന തന്റെ ആത്മാവിനെക്കൊണ്ടു നിങ്ങളുടെ മർത്യശരീരങ്ങളെയും ജീവിപ്പിക്കും” എന്ന് പഠിപ്പിച്ചവൻ (റോമ, 8:11), മരിച്ച് ദൈവത്താൽ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തു മരണമില്ലാത്ത ദൈവമാണെന്ന് പറയുമോ?

❸ “ഏകജ്ഞാനിയായ ദൈവത്തിന്നു യേശുക്രിസ്തുമുഖാന്തരം എന്നെന്നേക്കും മഹത്വം ഉണ്ടാകുമാറാകട്ടെ. ആമേൻ.” (റോമ, 16:26). ഈ വാക്യത്തിൽ, “ഏകജ്ഞാനിയായ ദൈവം” എന്ന് പറയാൻ ഗ്രീക്കിൽ, “monō sophō Theō” എന്നാണ്. അതിൻ്റെ അർത്ഥം: ” ഒരേയൊരു ജ്ഞാനിയായ ദൈവത്തിന്” (To the only wise God) എന്നാണ്. അതായത്, ഒരേയൊരു ദൈവത്തിന് (Monos Theos – The only God) യേശുക്രിസ്തു മുഖാന്തരമാണ് പൗലൊസ് സ്തോത്രം കരേറ്റുന്നത്. ഒരേയൊരു ദൈവത്തിൽനിന്ന് അല്ലെങ്കിൽ, മോണോസ് തെയോസിൽനിന്ന് (The only God) യേശുക്രിസ്തുവിനെ വേർതിരിച്ച് പഠിപ്പിച്ച പൗലൊസ്, യേശുക്രിസ്തുവും മഹാദൈവമാണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുമോ?
☛ ദൈവം “Monos Theos – The only God” ആണെന്ന് പൗലൊസ് പറയുന്ന വേറെയും വാക്യമുണ്ട്: “നിത്യരാജാവായി അക്ഷയനും അദൃശ്യനുമായ ഏകദൈവത്തിന്നു എന്നെന്നേക്കും ബഹുമാനവും മഹത്വവും. ആമേൻ.” (1തിമൊ, 1:17 – 1തിമൊ, 6:15; 6:16). Monos Theos എന്ന പദത്തിൻ്റെ അർത്ഥംപോലും പല ക്രൈസ്തവർക്കും അറിയില്ലെന്നതാണ് വാസ്തവം. ➟[കാണുക: തീത്തൊസിലെ മഹാദൈവം ആരാണ്?]

☛ 𝗛𝗮-𝗘𝗹𝗼𝗵𝗶𝗺 𝗟𝗲𝗯𝗮𝗱𝗲𝗸𝗮, 𝗠𝗼𝗻𝗼𝘀 𝗛𝗼 𝗧𝗵𝗲𝗼𝘀:
➦ പഴയപുതിയ നിയമ തിരുവെഴുത്തുകൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന “ദൈവം” (God) ഒരേയൊരുവൻ അഥവാ, ഒരുത്തൻ മാത്രമാണ്. “കെരൂബുകൾക്കുമീതെ അധിവസിക്കുന്ന യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ യഹോവേ, നീ ഒരുത്തൻ മാത്രം (alone) ഭൂമിയിലെ സകലരാജ്യങ്ങൾക്കും ദൈവം ആകുന്നു; നീ ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും ഉണ്ടാക്കി.” (2രാജാ, 19:15). ഈ വാക്യത്തിൽ എബ്രായയിൽ 𝗛𝗮-𝗘𝗹𝗼𝗵𝗶𝗺 𝗟𝗲𝗯𝗮𝗱𝗲𝗸𝗮 എന്നാണ്. അതിൻ്റെ അർത്ഥം: “ദൈവം ഒരുത്തൻ മാത്രം” അല്ലെങ്കിൽ “നീ (യഹോവ) മാത്രം ദൈവം” (You alone are God) എന്നാണ്: (2Kig, 19:152Kin, 19:19; Psa, 86:10; Isa, 37:16; Isa, 37:20). ➟ക്രിസ്തുവും അപ്പൊസ്തലന്മാരും ആദിമസഭയും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതും പുതിയനിയമത്തിലേക്ക് ഉദ്ധരണികൾ എടുത്തിരിക്കുന്നതുമായ LXX-ൽ തൽസ്ഥാനത്ത് 𝗛𝗼 𝗧𝗵𝗲𝗼𝘀 𝗠𝗼𝗻𝗼𝘀 (The only God) എന്നും കാണാൻ കഴിയും: (2Kig, 19:15; 2Kig, 19:19; Psa, 86:10; Isa, 37:16; Isa, 37:20). ➟പുതിയനിയമത്തിലും “ദൈവം ഒരുത്തൻ മാത്രം” എന്നർത്ഥത്തിൽ 𝗠𝗼𝗻𝗼𝘀 𝗛𝗼 𝗧𝗵𝗲𝗼𝘀 (The only God) എന്ന് ആവർത്തിച്ച് കാണാൻ കഴിയും: (Luk, 5:21; Joh, 5:44; Joh, 17:3; Rom, 16:27; 1Tim, 1:17; Jud, 1:25). ഈ ഒരേയൊരു ദൈവം (The only God) പുത്രനല്ല; ക്രിസ്തുവും പൗലൊസും പഠിപ്പിച്ച പിതാവായ ഏകദൈവമാണ്: (യോഹ, 17:3; 1കൊരി, 8:6; എഫെ, 4:6). പിതാവായ യഹോവ എന്ന ഈ “ഒരേയോരു ദൈവമാണ്” (Monos Theos) നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിൻ്റെയും നമ്മുടെയും പിതാവും ദൈവവും. ഇത് ആരുടെയും വ്യഖ്യാനമല്ല; നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു തൻ്റെ അധരങ്ങൾകോണ്ട് പഠിപ്പിച്ചതാണ്: (യോഹ, 20:17). തിരുവെഴുത്തുകളും വിശേഷാൽ യേശുക്രിസ്തുവും പഠിപ്പിച്ച “ഒരേയൊരു ദൈവത്തെ” (The only God) തള്ളി, “പിതാവാണ് ഒരേയോരു സത്യദൈവം” (Father, the only true God) താൻ മനുഷ്യനാണെന്ന് (Man) തൻ്റെ അധരങ്ങൾകൊണ്ടു പഠിപ്പിച്ച യേശുവിനെ (യോഹ, 17:3യോഹ, 8:40) പൗലൊസ് “മഹാദൈവം” എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുമോ? അമ്പതിനായിരത്തോളം വരുന്ന വ്യത്യസ്ത പ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഒന്നിൻ്റെ അടിമയാകാതെ, ഒരേയൊരു സത്യദൈവമായ പിതാവിലും (യോഹ, 17:3), പിതാവിനെ വെളിപ്പെടുത്തിയ ഏകമനുഷ്യനായ യേശുക്രിസ്തുവിലും വിശ്വസിക്കുക: (യോഹ, 1:18റോമ, 5:15).

2 thoughts on “Granville Sharp’s Rule”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *