പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാ…. നാമം

പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമം

“ആകയാൽ നിങ്ങൾ പുറപ്പെട്ടു, പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ സ്നാനം കഴിപ്പിച്ചും ഞാൻ നിങ്ങളോടു കല്പിച്ചതു ഒക്കെയും പ്രമാണിപ്പാൻ തക്കവണ്ണം ഉപദേശിച്ചുംകൊണ്ടു സകലജാതികളെയും ശിഷ്യരാക്കിക്കൊൾവിൻ; ഞാനോ ലോകാവസാനത്തോളം എല്ലാനാളും നിങ്ങളോടുകൂടെ ഉണ്ടു എന്നു അരുളിച്ചെയ്തു.” (മത്തായി 28:19). അസ്തിത്വദ്യോതകമാണ് പേര്. അസ്തിത്വമുള്ള എന്തിനെയെങ്കിലും അതായത്, വസ്തുവിനെയോ വ്യക്തിയെയോ ആശ്രയിച്ചു മാത്രമേ പേരിനു നിലനില്ക്കാൻ കഴിയൂ. ലോകത്തിൽ പേർകൂടാതെ ഒന്നും നിലനില്ക്കുന്നുമില്ല. പിതാവ് പുത്രൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് എന്നത് ഒരു പേരല്ല; സ്ഥാനപ്പേരാണ്. സംജ്ഞാനാമം അഥവാ, പേര് ഒരു വ്യക്തിയെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള ഉപാധിയാണ്. സ്ഥാനപ്പേരാകട്ടെ ആ വ്യക്തി അലങ്കരിക്കുന്ന സ്ഥാനം അഥവാ, പദവിയെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള ഉപാധിയാണ്.  ഇവിടെ മൂന്നു സ്ഥാനപ്പേരുകൾക്കു ശേഷം നാമം എന്ന് ഏകവചനത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കയാൽ, മൂന്നു സ്ഥാനപ്പേരുകളുടേയും ഉടമസ്ഥൻ ഒരു വ്യക്തിയാണെന്നും, ആ വ്യക്തിയുടെ നാമത്തിൽ സ്നാനം കഴിപ്പിപ്പാനാണ് കല്പിച്ചിരിക്കുന്നതെന്നും മനസ്സിലാക്കാം. എല്ലാവർക്കും മനസ്സിലാകുന്ന ഒരുദാഹരണം പറയാം: പിണറായി വിജയൻ നമ്മുടെ മഖ്യമന്ത്രിയാണെന്ന് എല്ലാവർക്കുമറിയാം. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം കേരളത്തിൻ്റെ 14-ാം മന്ത്രിസഭയിൽ ഏതൊക്കെ വകുപ്പുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിവുണ്ടാകില്ല. ഒരാൾ പറയുകയാണെന്നിരിക്കട്ടെ; “നിങ്ങൾ ആഭ്യന്തര മന്ത്രിയുടെയും പൊതുഭരണ മന്ത്രിരുടെയും പരിസ്ഥിതി മന്ത്രിയുടെയും നാമങ്ങളിൽ ഇതു ചെയ്യണം.” നമുക്ക് ഈ മന്ത്രിമാരെയൊന്നും പരിചയമില്ലെങ്കിലും, ഒരുകാര്യം മനസ്സിലാകും; ഈ മൂന്നു വകുപ്പുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഒന്നിലധികം പേരാണ് അല്ലെങ്കിൽ മൂന്നുപേരാണ്. കാരണം ‘നാമങ്ങൾ’ എന്നു ബഹുവചനത്തിലാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ഇനി ‘നാമം’ എന്നാണ് പറയുന്നതെങ്കിലോ, നമുക്കാളുടെ പേരറിയില്ലെങ്കിലും ഒരുകാര്യം മനസ്സിലാകും; മൂന്നു വകുപ്പും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഒരാൾ തന്നെയാണ്. കാരണം, ‘നാമം’ എന്ന് ഏകവചനത്തിലാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ഉടനെ നമ്മൾ ‘പിണറായി മന്ത്രിസഭ’ എന്ന് ഗൂഗിൾ ചെയ്യും. മുഖ്യമന്ത്രി, ആഭ്യന്തരം, പൊതുഭരണം, പരിസ്ഥിതി, വിജിലൻസ്, വിവരസാങ്കേതികവിദ്യ, ആസൂത്രണം, ശാസ്ത്രസാങ്കേതികം, ജയിൽ തുടങ്ങിയവയെല്ലാം പിണറായി വിജയൻ്റെ വകുപ്പാണെന്ന് മനസ്സിലാകും. അപ്പോൾ, അയാൾ പറഞ്ഞ ആഭ്യന്ത്രര പൊതുഭരണ പരിസ്ഥിതി മന്ത്രിയുടെ ‘നാമം’ എന്നത് ‘പിണറായി വിജയൻ’ എന്ന ഏകവ്യക്തിയാണെന്ന് നമ്മൾ അറിയും. എന്നാൽ, കേരള മന്ത്രിസഭ നമ്മുടെ വിഷയമല്ല; നമ്മുടെ വിഷയം പിതാവിൻ്റെയും പുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും ‘നാമം’ ഏതാണെന്നാണ്. ഈ നാമം ഗൂഗിളിൽ തപ്പിയാൽ കിട്ടില്ല. ബൈബിൾതന്നെ പരിശോധിക്കണം. 

യേശു മൂന്നരവർഷം പരസ്യശുശ്രൂഷ ചെയ്തിട്ടും യെഹൂദാ പ്രമാണിമാർ അവനെ തങ്ങളുടെ മശീഹയായി കൈക്കൊണ്ടില്ല. “ഞാനാകുന്നവന്‍ ഞാന്‍തന്നെ എന്ന് നിങ്ങള്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങളില്‍ മരിക്കും” (യോഹ, 8:24) എന്നും; “മനുഷ്യപുത്രനെ നിങ്ങള്‍ ഉയര്‍ത്തുമ്പോള്‍ ‘ഞാനാകുന്നവന്‍ ഞാന്‍ തന്നെ’ ആണെന്നു നിങ്ങള്‍ക്കു മനസ്സിലാകും” (യോഹ, 8:28) എന്നും പറഞ്ഞപ്പോൾ പലരും യേശുവിൽ വിശ്വസിച്ചു. (യോഹ, 8:30). അബ്രാഹാമിനു മുമ്പേയുള്ള ‘ഞാനാകുന്നവൻ’ താനാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടപ്പോൾ യെഹൂദന്മാർ അവനെ എറിയുവാൻ കല്ലെടുത്തു. യേശു മറഞ്ഞ് ദൈവാലയം വിട്ടുപോയി. (യോഹ, 8:58,59). രണ്ടായിരം വർഷംമുമ്പ് ജീവിച്ചിരുന്ന അബ്രാഹാമിനു മുമ്പേ താനുണ്ടെന്ന് രണ്ടുപേർക്കേ പറയാൻ കഴിയൂ. ഒരു ഭ്രാന്തനും, സാക്ഷാൽ യഹോവയ്ക്കും. ഭ്രാന്തനെ കല്ലെറിയാൻ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ വ്യവസ്ഥയില്ല; ദൈവദൂഷകനെ കല്ലെറിയാൻ വ്യവസ്ഥയുണ്ട്. പക്ഷെ, ‘അബ്രാഹാം ജനിച്ചതിനു മുമ്പേ ഞാൻ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടു’ എന്ന സാധാരണ അർത്ഥമാണ് അതിനുള്ളതെങ്കിൽ ദൈവദൂഷണമാകില്ല; ഒരു ഭ്രാന്തൻ്റെ വാക്കുകളായി അതിനെ തള്ളിക്കളയുമായിരുന്നു. യെഹൂദൻ കല്ലെടുത്തുവെങ്കിൽ, യേശു അവകാശപ്പെട്ടത്, അബ്രാഹാമിനു മുമ്പേയുള്ള ‘ഞാനാകുന്നവൻ’ എന്ന സാക്ഷാൽ യഹോവയാണ് താനാണെന്നാണ്. “ഞാനും പിതാവും ഒന്നാകുന്നു” (യോഹ, 10:30) എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, യെഹൂദന്മാർ അവനെ എറിയുവാൻ വീണ്ടും കല്ലെടുത്തു. (യോഹ, 10:31). ഇത് ആത്മീയ അർത്ഥത്തിലാണ് പറഞ്ഞതെന്നാണ് പലരും മനസ്സിലാക്കുന്നത്. തന്മൂലം, ദൈവത്തിൽ സമനിത്യരായ മൂന്നു വ്യക്തികളുണ്ടെന്ന് ഇക്കൂട്ടർ വിശ്വസിക്കുന്നു. സൃഷ്ടിതാവും സൃഷ്ടിയും എന്ന ബന്ധത്തിലും, ദൈവകല്പനകൾ അനുസരിക്കുന്നവൻ എന്ന അർത്ഥത്തിലും ആർക്കുവേണമെങ്കിലും ‘ഞാനും പിതാവും ഒന്നാകുന്നു’ എന്നുപറയാൻ കഴിയും. പക്ഷെ, എറിയാൻ കല്ലെടുത്ത യേഹൂദൻ പറയും യേശു പറഞ്ഞതിൻ്റെ ശരിയായ അർത്ഥം: “ദൈവദൂഷണം നിമിത്തവും നീ മനുഷ്യനായിരിക്കെ നിന്നെത്തന്നേ ദൈവം ആക്കുന്നതുകൊണ്ടുമത്രേ ഞങ്ങൾ നിന്നെ കല്ലെറിയുന്നതു.” (യോഹ, 10:33). ദൈവത്തോടു നീ സാദൃശ്യപ്പെടുത്തിയെന്നാണോ? അതോ സമനാക്കിയെന്നോ? രണ്ടുമല്ല പറയുന്നത്; ‘നിന്നെത്തന്നേ ദൈവമാക്കി’ എന്നാണ്. യെഹൂദന് ഒരു ദൈവമേയുള്ളൂ; യഹോവ. താൻ യഹോവയാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണ് യെഹൂദന്മാർ യേശുവിനെ കല്ലെറിയാൻ ശ്രമിച്ചത്. 

യെഹൂദന്മാരുടെ കാര്യം പോട്ടെ. ജാതികളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി യേശുവിനെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാതെവണ്ണം അവരുടെ കണ്ണ് കുരുടായിപ്പോയി എന്നുകരുതാം. എന്നാൽ, യേശു തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും, മൂന്നരവർഷം തൻ്റെ കൂടെ നടക്കുകയും, താൻ പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത തൻ്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കും യേശുവിനെ മനസ്സിലായിരുന്നില്ല. ഫിലിപ്പിൻ്റെ കൈസര്യയിൽവെച്ച് ‘നീ ജീവനുള്ള ദൈവത്തിൻ്റെ പുത്രനായ ക്രിസ്തു’ എന്ന് ശിഷ്യന്മാർ ഏറ്റുപറഞ്ഞതാണ്. (മത്താ, 16:16; മർക്കൊ, 8:29). എന്നാൽ, പത്രോസിൻ്റെ എടുത്തുചാട്ടം നിമിത്തം (മത്താ, 16:22). പിന്നീടങ്ങോട്ട് യേശു പറഞ്ഞതൊക്കെയും അവർക്കും ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. (മർക്കൊ, 9:32; ലൂക്കോ, 18:34). യേശുവിൻ്റെ മാളികമുറിയിൽവെച്ചുള്ള അവസാന പ്രഭാഷണത്തിനിടയിൽ “നിങ്ങൾ എന്നെ അറിഞ്ഞു എങ്കിൽ എന്റെ പിതാവിനെയും അറിയുമായിരുന്നു; ഇന്നുമുതൽ നിങ്ങൾ അവനെ അറിയുന്നു; അവനെ കണ്ടുമിരിക്കുന്നു” (യോഹ, 14:7) എന്നു യേശു പറഞ്ഞു. ശിഷ്യന്മാർ യേശുവിനെയല്ലാതെ, പിതാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നതെവിടെയാണ്? യേശു ഭോഷ്ക്ക് പറയുകയായിരുന്നോ? അവരോട് സംസാരിക്കുന്നവൻ തന്നെയാണ് പിതാവ്. (യോഹ, 1:18). ഫിലിപ്പോസിനത് മനസ്സിലായില്ല, അവൻ യേശുവിനോടു: “കർത്താവേ, പിതാവിനെ ഞങ്ങൾക്കു കാണിച്ചു തരേണം; എന്നാൽ ഞങ്ങൾക്കു മതി” എന്നു പറയുകയുണ്ടായി. (യോഹ, 14:8). യേശു അവനോടു പറഞ്ഞതു: “ഞാൻ ഇത്രകാലം നിങ്ങളോടുകൂടെ ഇരുന്നിട്ടും നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലയോ ഫിലിപ്പൊസേ? എന്നെ കണ്ടവൻ പിതാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു; പിന്നെ പിതാവിനെ ഞങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുതരേണം എന്നു നീ പറയുന്നതു എങ്ങനെ?” ഈ വാക്യം മാത്രംമതി പിതാവും പുത്രനും ഒരാൾ തന്നെയാണെന്ന് ഗ്രഹിക്കാൻ. ഫിലിപ്പോസിൻ്റെ ചോദ്യമെന്താണ്? പിതാവിനെ കാണണം. യേശുവിൻ്റെ മറുപടിയോ; ‘ഞാൻ ഇത്രകാലം നിങ്ങളോടുകൂടെ ഇരുന്നിട്ടും അഥവാ, നിങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടും പിതാവിനെക്കുറിച്ച് നിനക്ക് മനസ്സിലായില്ലേ’ എന്നാണോ? അല്ല. ‘നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലയോ’ എന്നാണ്. ‘എന്നെ കണ്ടവൻ പിതാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു; പിന്നെ പിതാവിനെ ഞങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുതരേണം എന്നു നീ പറയുന്നതു എങ്ങനെ?’ പിതാവും പുത്രനും വ്യതിരിക്തരായ വ്യക്തികളാണെങ്കിൽ യേശു ഫിലിപ്പോസിനോട് പറഞ്ഞത് കള്ളമല്ലേ? “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അവരുടെ ദൂതന്മാർ സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ എന്റെ പിതാവിന്റെ മുഖം എപ്പോഴും കാണുന്നു” (മത്താ, 18:11) എന്ന് യേശു പറഞ്ഞതും ശിഷ്യന്മാരോടാണ്. പിതാവും പുത്രനും ഒരാളാണെങ്കിൽ, ഭൂമിയിൽ പുത്രനായി നില്ക്കുമ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പിതാവിനെ ദൂതന്മാർ എങ്ങനെ കാണുമെന്നതിന് ഉത്തരം യോഹന്നാൻ പറയുന്നുണ്ട്. “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നു ഇറങ്ങിവന്നവനായി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവനായ മനുഷ്യപുത്രൻ അല്ലാതെ ആരും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കയറീട്ടില്ല.’ (യോഹ, 3:13). സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പിതാവായി സിംഹാസനസ്ഥൻ ആയിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ മനുഷ്യപുത്രനായി മന്നിൽ വെളിപ്പെടാനും, മനുഷ്യരുടെ പാപം വഹിച്ചുകൊണ്ട് ക്രൂശിൽ മരിക്കാനും ദൈവത്തിനു കഴിയും.  അല്ലെങ്കിൽ, ഫിലിപ്പോസിനോടു പറഞ്ഞത് പച്ചക്കള്ളമായി മാറും. “എന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിൽ അനേകം വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഉണ്ടു; ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുമായിരുന്നു. ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു സ്ഥലം ഒരുക്കുവാൻ പോകുന്നു. ഞാൻ പോയി നിങ്ങൾക്കു സ്ഥലം ഒരുക്കിയാൽ, ഞാൻ ഇരിക്കുന്ന ഇടത്തു നിങ്ങളും ഇരിക്കേണ്ടതിന്നു പിന്നെയും വന്നു നിങ്ങളെ എന്റെ അടുക്കൽ ചേർത്തുകൊള്ളും” (യോഹ, 14:2,3) എന്നു പറഞ്ഞവൻ തന്നെയാണ് ‘എന്നെക്കണ്ടവൻ പിതാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു’ എന്നും പറയുന്നത്.

“അവനോ പരിശുദ്ധാത്മാവു നിറഞ്ഞവനായി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു ഉറ്റുനോക്കി, ദൈവമഹത്വവും ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്തു യേശു നില്ക്കുന്നതും കണ്ടു: ഇതാ, സ്വർഗ്ഗം തുറന്നിരിക്കുന്നതും മനുഷ്യപുത്രൻ ദൈവത്തിന്റെ വലത്തു ഭാഗത്തു നില്ക്കുന്നതും ഞാൻ കാണുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.” (പ്രവൃ, 7:55,56). ഈ വാക്യം പിതാവിൻ്റെയും പുത്രൻ്റെയും വ്യതിരിക്തതയ്ക്ക് തെളിവായിട്ട് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാറുണ്ട്. ദൈവത്തിൻ്റെ പ്രത്യക്ഷതകൾ കണ്ടിട്ട് വ്യത്യസ്ത വ്യക്തികളാണെന്നു മനസ്സിലാക്കിയാൽ ദൈവം മൂന്നു വ്യക്തികളെന്നല്ല, നാലു വ്യക്തികളണെന്നു പറയേണ്ടിവരും. വിശദമാക്കാം: ആകാശവും ഭൂമിയും നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നതും (യിരെ, 23:23,24), ആരും ഒരുനാളും കണ്ടിട്ടില്ലാത്തതുമായ ഒരു ദൈവമുണ്ട്. (യോഹ, 1:18; 1യോഹ, 4:12). ഈ ദൈവം ഒരു വ്യക്തിയല്ലെന്നു ആരും പറയില്ലല്ലോ? അടുത്തത്; സ്വർഗ്ഗസിംഹാസനത്തിലിരുന്ന് നിത്യം ആരാധന സ്വീകരിക്കുന്ന പിതാവ്. ഈ വ്യക്തിയെ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൂതന്മാർ എപ്പോഴും കാണുന്നു. (മത്താ, 18:11). മനുഷ്യരും കണ്ടിട്ടുണ്ട്: മീഖായാവ്: (1രാജാ, 22:19–2ദിന, 18:18), യെശയ്യാവ്: (6:1-3), യെഹെസ്ക്കേൽ: (1:28), സ്തെഫാനോസ് (പ്രവൃ, 7:55-56), യോഹന്നാൻ (വെളി, 4:1-4). പിന്നെ പുത്രനും, പരിശുദ്ധാത്മാവും. അപ്പോൾ ആകെ എത്ര വ്യക്തികളായി? ഒന്നുകൂടി പറയാം: സ്തെഫാനോസിൻ്റെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവ്, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരു ദൈവം, എഴുന്നേറ്റു നില്ക്കുന്ന ക്രിസ്തു. ഇതാണ് സമനിത്യരും വ്യതിരിക്തരുമായ മൂന്നു വ്യക്തികളെന്ന് ത്രിത്വം പഠിപ്പിക്കുന്നത്. അപ്പോൾ, സർവ്വപ്രപഞ്ചവും നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നവനും ആരുമൊരുനാളും കണ്ടില്ലാത്ത വ്യക്തിയും ചേരുമ്പോൾ എത്ര വ്യക്തികളാകും? നാലുപേരായില്ലേ??? ആരും ഒരുനാളും കണ്ടിട്ടിട്ടില്ലാത്ത കാരണത്താൽ ആകാശവും ഭൂമിയും നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്ന ദൈവത്തിൻ്റെ സാക്ഷാൽ സ്വരൂപത്തിന് വ്യക്തിത്വം ഇല്ലാതെവരുമോ??? ഇങ്ങനെയൊക്കെ ബൈബിൾ വ്യാഖ്യാനിച്ചാൽ, ഒരുമാതിരി വെളിവുകെട്ട വ്യാഖ്യാനമായി മാറും. “ആകാശവും ഭൂമിയും നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്ന ഒരേയൊരു ദൈവമേയുള്ളു. ആ ദൈവം തന്നെയാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലെ സിംഹാസനത്തിൽ പിതാവെന്ന പദവിയിൽ പ്രത്യക്ഷനായിരിക്കുന്നതും, പുത്രനെന്ന അഭിധാനത്തിൽ മനുഷ്യനായി വന്നതും, പരിശുദ്ധാത്മാവെന്ന സ്ഥാനനാമത്തിൽ നമ്മെ വീണ്ടുംജനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്നതും.” അതായത്, ഏകസത്യദൈവത്തിൻ്റെ രണ്ടു പ്രത്യക്ഷതകളാണ് സ്തെഫാനൊസ് പരിശുദ്ധാത്മാവു നിറഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ടത്; അല്ലാതെ, രണ്ടു വ്യത്യസ്ത വ്യക്തികളെയല്ല.

സ്നാനത്തിൻ്റെ ആധാരവാക്യമാണ് മത്തായി 28:19 എന്നാണ് ത്രിത്വപണ്ഡിതന്മാർ അവകാശപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ, തൻ്റെ സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിനു മുമ്പ് പിതൃപുത്ര പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെ ഏകത്വത്തെക്കുറിച്ച് അഥവാ, പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും വ്യതിരിക്തരായ വ്യക്തികളല്ലെന്നും, മൂന്നു പദവികളിൽ വെളിപ്പെടുന്ന ഏകദൈവമാണെന്നും, ആ ദൈവത്തിന് ‘യഹോവ രക്ഷയാകുന്നു എന്നർത്ഥമുള്ള യേശു’ എന്ന ഏകനാമമേ ഉള്ളുവെന്നും, ആ നാമത്തിൽ സ്നാനം നല്കുവാനുമാണ് കല്പിച്ചതെന്നും മനസ്സിലാക്കാം. ആ ഭാഗത്തെ വിഷയം യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്നാനമല്ല; ഏകദൈവത്തിൻ്റെ നാമത്തിൽ ലോകംമുഴുവൻ അറിയിക്കേണ്ട സുവിശേഷമാണ്. സുവിശേഷത്തേക്കാൾ എന്തു ശ്രേഷ്ഠതയാണ് സ്നാനത്തിനുള്ളത്. സമാന്തര വേദഭാഗങ്ങൾ അതിനു തെളിവാണ്. മാത്രമല്ല, പിതൃപുത്ര പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെ ഏകത്വം ശിഷ്യന്മാർപോലും ഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ലെന്നു ഫിലിപ്പോസിൻ്റെ ചോദ്യത്തിൽനിന്ന് വ്യക്തമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിനു മുമ്പ് അക്കാര്യം കർത്താവ് ഊന്നിപ്പറഞ്ഞത്. പക്ഷെ, യേശുവിൻ്റെ അറസ്റ്റും ക്രൂശുമരണവും അനന്തരസംഭവങ്ങളും ശിഷ്യന്മാരെ ഭയചകിതരാക്കിയതുക്കൊണ്ട് യേശു പറഞ്ഞകാര്യം അവർ പൂർണ്ണമായി ഗ്രഹിച്ചുവോ എന്നറിയില്ല. എന്നാൽ, മാളികമുറിയിലെ പ്രസംഗത്തിൽ യേശു പറഞ്ഞപോലെ, എന്നേക്കും കൂടെയിരുന്ന് സകലവും ഉപദേശിച്ചുനല്കുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവെന്ന കാര്യസ്ഥൻ അവരോഹണം ചെയ്തപ്പോൾ (യോഹ, 14:16; 26), ശിഷ്യന്മാർക്കത് വ്യക്തമായി മനസ്സിലായി. പത്രൊസിൻ്റെ പ്രഥമപ്രസംഗം അതിനു തെളിവാണ്. പ്രസംഗംകേട്ട് ഹൃദയത്തിൽ കുത്തുകൊണ്ട യെഹൂദന്മാർ “സഹോദരന്മാരായ പുരുഷന്മാരേ, ഞങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യേണ്ടു” എന്നു ചോദിച്ചതിന് “ഓരോരുത്തൻ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ നാമത്തിൽ സ്നാനം ഏല്പിൻ” എന്നാണ് പത്രൊസ് കല്പിച്ചത്. (പ്രവൃ, 2:37,38). രണ്ടു ബാല്യക്കാരത്തികളുടെ മുമ്പിൽ ചൂളിപ്പോയിട്ട് തൻ്റെ അരുമനാഥനെ മൂന്നുവട്ടം തള്ളിപ്പറഞ്ഞവനാണ് പത്രൊസ്. പരിശുദ്ധാത്മാവ് തൻ്റെമേൽ വന്നപ്പോൾ താൻ തള്ളിപ്പറഞ്ഞ ബാല്യക്കാരത്തികളോട് സാക്ഷ്യം പറയാനല്ല പത്രൊസ് പോയത്. മഹാപുരോഹിതന്മാരും യെഹൂദാപ്രമാണിമാരും അടങ്ങുന്ന സെൻഹെദ്രിനിൻ്റെ മുമ്പിൽ നിന്നുകൊണ്ടാണ് “നിങ്ങൾ ക്രൂശിച്ചവനും ദൈവം മരിച്ചവരിൽ നിന്നു ഉയിർപ്പിച്ചവനുമായി നസറായനായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ നാമത്തിൽ തന്നേ ഇവൻ സൌഖ്യമുള്ളവനായി നിങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ നില്ക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ എല്ലാവരും യിസ്രായേൽ ജനം ഒക്കെയും അറിഞ്ഞുകൊൾവിൻ” (പ്രവൃ, 4:10) എന്ന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞത്. ഇന്ത്യയിലെ ഒരു മുൻസിഫ് കോടതിയിൽ കയറിനിന്നാൽപ്പോലും കുറ്റം ചെയ്യാത്തവനും മുട്ടിടിക്കും. അപ്പോൾ സുപ്രീംകോടതിയെക്കുറിച്ച് പറയാനുണ്ടോ? യിസ്രായേലിൻ്റെ പരമോന്നത കോടതിയാണ് സെൻഹെദ്രിൻ. ആ കോടതിയെ വിരൽചൂണ്ടാണ് ‘നിങ്ങൾ ക്രൂശിച്ചവൻ’ എന്ന് പത്രൊസ് പ്രസ്താവിച്ചത്. യേശു കല്പിച്ച പിതാവിൻ്റെയും പുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും പേരിലുള്ള സ്നാനമാണ് ശരി; പത്രൊസ് കല്പിച്ച ‘യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ നാമത്തിലുള്ള സ്നാനം’ തെറ്റാണെന്ന് കരുതുന്നവർ, അപ്പൊസ്തലന്മാരിൽ വ്യാപരിച്ചിരുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവ് ആരാണെന്നും, ആത്മശക്തിയുടെ അളവറ്റവലിപ്പം എന്താണെന്നും അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ!

അസ്തിത്വദ്യോതകമാണ് പേരെന്നും, പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും ഒരു പേരല്ല; സ്ഥാനപ്പേരാണെന്നും മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ചതാണ്. പേര് കൂടാതെ ഒരു വ്യക്തിയോ, വസ്തുവോ ഈ ലോകത്തുണ്ടെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല. പേര് അഥവാ സംജ്ഞാനാമവും സ്ഥാനനാമവും തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുണ്ട്. പേരെന്നാൽ; ഒരു വസ്തുവിനേയോ, വ്യക്തിയേയോ തിരിച്ചറിയാനുള്ള ഉപാധിയാണ്. സ്ഥാനപ്പേരെന്നാൽ; ഒരു വ്യക്തി അലങ്കരിക്കുന്ന പദവി അഥവാ സ്ഥാനം തിരിച്ചറിയാനുള്ള ഉപാധിയാണ്. പിതാവ് പുത്രൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് എന്നത് സംജ്ഞാനാമമല്ല; സ്ഥാനനാമമാണ്. എന്നാൽ ഇവർ മൂന്നു വ്യത്യസ്ത വ്യക്തികളാണെങ്കിൽ നിശ്ചയമായും ഇവർക്കോരോ പേരുണ്ടാവണം. പിതാവ് പുത്രൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് എന്ന പ്രയോഗം പഴയനിയമത്തിലല്ല; പുതിയനിയമത്തിലാണുള്ളത്. ഇതിൽ പുത്രൻ്റെ പേര്, ‘ദൈവപുത്രനായ യേശുക്രിസ്തു’ (മർക്കൊ, 1:1; 2കൊരി, 1:19), ‘ദൈവപുത്രനായ യേശു’ (എബ്രാ, 4:14), ‘സത്യദൈവത്തിൻ്റെ പുത്രനായ യേശുക്രിസ്തു’ (1യോഹ, 5:2), ‘പിതാവിൻ്റെ പുത്രനായ യേശുക്രിസ്തു’ (2യോഹ, 1:3) എന്നിങ്ങനെ ആവർത്തിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പിതാവിൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും പേരെന്താണ്? പിതാവിനും പരിശുദ്ധാത്മാവിനും ഒരു പേർപറയാത്തത് അവർ പുത്രനിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തരല്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ്. പിതാവിൻ്റെ നാമംതന്നെയാണ് പുത്രൻ്റെ നാമം; യേശുക്രിസ്തു അത് വ്യക്തമാക്കുന്നു: ”ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്നു” (യോഹ, 5:43); ”എന്റെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിൽ ഞാൻ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികൾ” (10:25); ”പിതാവേ, നിന്റെ നാമത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തേണമേ” (12:28; 17:1); ”ഞാൻ നിന്റെ നാമം വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു” (17:6, 26); (17:26); ”നീ എനിക്കു തന്നിരിക്കുന്ന നിന്റെ നാമത്തിൽ അവരെ കാത്തുകൊള്ളേണമേ” (17:11,12). ആകാശത്തിനും ഭൂമിയിലും യേശുവെന്ന നാമമല്ലാതെ മറ്റൊരു നാമവുമില്ല. (പ്രവൃ, 4:12). “വാക്കിനാലോ, ക്രിയയാലോ എന്തു ചെയ്താലും സകലവും കർത്താവായ യേശുവിന്റെ നാമത്തിൽ ചെയ്തും അവൻ മുഖാന്തരം പിതാവായ ദൈവത്തിന്നു സ്തോത്രം പറഞ്ഞും കൊണ്ടിരിപ്പിൻ” (കൊലൊ, 3:17) എന്ന് കല്പനയുമുണ്ട്. പരിശുദ്ധാത്മാവിനും ഒരു പേർ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. Holly Spirit ഒരു പേരല്ല; സ്ഥാനപ്പേരാണ്. പഴയനിയമത്തിൽ ഒരു മനുഷ്യനെ Holly Man എന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; ആ മനുഷ്യന് ‘എലീശ’ എന്ന കൃത്യമായ ഒരു പേരുമുണ്ട്. അങ്ങനെയെങ്കിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെ പേരെന്താണ്? ആത്മാവ് ഒരു വസ്തുവാണെന്നു പറഞ്ഞാൽപ്പോലും പേരുവേണം? അപ്പോൾ ദൈവത്തിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തനായ വ്യക്തിയാണെങ്കിൽ പേർ വേണ്ടേ? അല്ലെങ്കിൽ, യഹോവ തന്നെയാണ് യേശുവെന്നും ആ ഏകദൈവത്തിൻ്റെ മൂന്നു പദവികളാണ് പിതാവ് പുത്രൻ പരിശുദ്ധാത്മാവെന്നും മനസ്സോടെ അംഗീകരിക്കണം. അസ്തിത്വമുള്ള എന്തിൻ്റെയെങ്കിലും കൂടെ മാത്രമേ പേരിനു നിലനില്ക്കാൻ കഴിയൂ. ഒരു ചുഴലിക്കാറ്റു വന്നാലും കത്രീന, കരീന, ബുറേവി എന്നൊക്കെ പേരിടുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ലേ? നഗ്നനേത്രങ്ങൾകൊണ്ട് കാണാൻ കഴിയാത്തതും ഇപ്പോൾ പടർന്നു പിടിച്ചിരിക്കുന്നതുമായ വൈറസിനുപോലും കൊറോണ, കോവിഡ് എന്നിങ്ങനെ രണ്ടുപേരുണ്ട്. സകലത്തെയും ചമച്ചവനും ആകാശസൈന്യങ്ങളുൾപ്പെടെ തൻ്റെ സൃഷ്ടികൾക്കെല്ലാം പേരിട്ടവനുമായ ദൈവം മൂന്നു വ്യത്യസ്ത വ്യക്തികളായിരിക്കുകയും, അതിൽ ഒരു വ്യക്തിക്കു മാത്രമേ പുതിയനിയമത്തിൽ പേരുള്ളു എന്നുപറയുകയും ചെയ്താൽ ശരിയാകുമോ??? യഹോവ തന്നെയാണ് യേശുക്രിസ്തുവെന്ന് ബൈബിളിൽ അനവധി തെളിവുകളുണ്ട്. പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ ദൈവത്തിൻ്റെ ആത്മാവെന്നും യേശുവിൻ്റെ ആത്മാവെന്നും, പിതാവിൻ്റെ ആത്മാവെന്നും പുത്രൻ്റെ ആത്മാവെന്നും അഭിന്നമായി വിളിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. ഇത് യഹോവയും യേശുവും പരിശുദ്ധാത്മാവും ഒരാൾ തന്നെയാണെന്നതിൻ്റെ തെളിവാണ്. പിതാവായ ദൈവത്തോട് ചേർത്ത് ‘നിത്യപിതാവു’ എന്നോ, പുത്രനോട് ചേർത്ത് ‘നിത്യപുത്രൻ’ എന്നോ ഒരുപദം ബൈബിളിലില്ല. ഇത് പിതാവും പുത്രനും വ്യതിരിക്തരായ വ്യക്തികളല്ലെന്നു തെളിയിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ‘നിത്യപിതാവു’ (യെശ, 9:6) എന്നു വിളിച്ചിരിക്കുന്നതാകട്ടെ ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടവനെയാണ്. ‘ഞാനും പിതാവും ഒന്നാകുന്നു’ (യോഹ, 10:30) എന്നും, പിതാവിനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഫിലിപ്പോസിനോട്; ‘നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലയോ; എന്നെ കണ്ടവൻ പിതാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു’ (യോഹ, 14:8,9) എന്നും യേശു പറയുന്നത് ഓർക്കുക. അതിനാൽ, സ്വർഗ്ഗീയപിതാവാണ് പുത്രനെന്ന പദവിയിൽ ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടതെന്ന് സ്ഫടികസ്ഫുടം തെളിയുന്നു.

ആകാശവും ഭൂമിയും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ദൈവം യഹോവയാണെന്ന് ബൈബിളിലുണ്ട്. (യിരെ, 23:24). ആ യഹോവ തന്നെയാണ് പുത്രനെന്ന സ്ഥാനപ്പേരിൽ വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന യേശുവെന്നും നൂറുകണക്കിന് തെളിവുകൾ ബൈബിളിലുണ്ട്. (ഉദാ: യെശ, 40:3=ലൂക്കൊ, 3:4). ആ യഹോവ തന്നെയാണ് പിതാവെന്ന സ്ഥാനപ്പേരിൽ “ഇവൻ എന്റെ പ്രിയപുത്രൻ; ഇവനിൽ ഞാൻ പ്രസാദിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നു സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നു വിളിച്ചുപറഞ്ഞതെന്നും (മത്താ, 3:17), അതേ യഹോവ തന്നെയാണ് പരിശുദ്ധാത്മാവെന്ന പദവിയിൽ അവരോഹണം ചെയ്തതും, ക്രൂശിൻ്റെ സുവിശേഷത്തിലൂടെ പ്രാകൃതമനുഷ്യൻ്റെ ഉള്ളിൽകടന്ന് ദൈവമക്കളാക്കി തീർക്കുന്നതെന്നും ഏതൊരു വിശ്വാസിയും മനസ്സോടെ അംഗീകരിക്കേണ്ടിവരും. അല്ലെങ്കിൽ, ഏകസത്യദൈവം സംഖ്യാപരമായിട്ട് മൂന്നോ, നാലോ ആണെന്ന് സമ്മതിക്കേണ്ടിവരും. (ദൈവം സംഖ്യാപരമായിട്ട് മൂന്നാണെന്ന് സമ്മതിക്കുന്ന ഒരു ത്രിത്വപണ്ഡിതൻ്റെ ഓഡിയോ ക്ലിപ്പ് യൂട്യൂബിൽ കിടപ്പുണ്ട്). ഒന്നെങ്കിൽ ദൈവം മൂന്നാണെന്നു ബൈബിളിൽനിന്നു തെളിയിക്കുക; അല്ലെങ്കിൽ ഏകനാണെന്നു ബൈബിൾ ആവർത്തിച്ച് പറയുന്നത് വിശ്വസിക്കുക. ദൈവത്തിൻ്റെ അസ്ഥിത്വം അഥവാ, ഉണ്മ മാത്രമാണ് ചോദ്യംചെയ്യാതെ വിശ്വാസത്താൽ അംഗീകരിക്കേണ്ടത്. (ഹെബ്രാ, 11:6). ദൈവത്തിൻ്റെ പ്രകൃതി ദൈവം നല്കിയ ബുദ്ധിയും യുക്തിയും ഉപയോഗിച്ചു ബൈബിളിൽനിന്നു മനസ്സിലാക്കണം. അല്ലാതെ, പണ്ഡിതനും പാസ്റ്ററും പറയുന്നത് അപ്പാടെ വിഴുങ്ങാൻ ദൈവമക്കൾക്ക് ബാദ്ധ്യതയില്ല.

‘പിതാവിൻ്റെയും പുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും നാമം’ എന്നത് ‘യേശുക്രിസ്തു’ എന്നാണെന്ന് ഒരു സത്യവിശ്വാസിക്ക് ഗ്രഹിക്കാൻ മേൽവിവരിച്ച തെളിവുകൾ ധാരാളം മതിയാകും. എന്നാൽ, കടലുകാണിച്ചാലും വാഴനാരാണെന്ന് പറയുന്ന ചിലരുണ്ട്. അവർക്കായി പ്രധാനപ്പെട്ട അഞ്ച് തെളിവുകൾ കൂടി ബൈബിളിൽനിന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാം:

1. സമാന്തരഭാഗങ്ങൾ: പിതാവിൻ്റെയും പുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും ‘നാമം’ യേശുക്രിസ്തു എന്നാണെന്നറിയാൻ മത്തായി 28:19-ൻ്റെ സമാന്തരഭാഗങ്ങൾ നോക്കിയാൽ മതിയാകും.

“ക്രിസ്തു കഷ്ടം അനുഭവിക്കയും മൂന്നാം നാൾ മരിച്ചവരിൽ നിന്നു ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കയും അവന്റെ നാമത്തിൽ മാനസാന്തരവും പാപമോചനവും യെരൂശലേമിൽ തുടങ്ങി സകലജാതികളിലും പ്രസംഗിക്കയും വേണം എന്നിങ്ങനെ എഴുതിയിരിക്കുന്നു.” (ലൂക്കോസ് 24:46,47).

“എന്നാൽ പരിശുദ്ധാത്മാവു നിങ്ങളുടെ മേൽ വരുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ശക്തി ലഭിച്ചിട്ടു യെരൂശലേമിലും യെഹൂദ്യയിൽ എല്ലാടത്തും ശമര്യയിലും ഭൂമിയുടെ അറ്റത്തോളവും എന്റെ സാക്ഷികൾ ആകും എന്നു പറഞ്ഞു.” (പ്രവൃ, 1:8).

“പിന്നെ അവൻ അവരോടു: നിങ്ങൾ ഭൂലോകത്തിൽ ഒക്കെയും പോയി സകല സൃഷ്ടിയോടും സുവിശേഷം പ്രസംഗിപ്പിൻ. വിശ്വസിക്കയും സ്നാനം ഏൽക്കയും ചെയ്യുന്നവൻ രക്ഷിക്കപ്പെടും; വിശ്വസിക്കാത്തവൻ ശിക്ഷാവിധിയിൽ അകപ്പെടും.” (മർക്കൊ, 16:15,16).

മത്തായി 28:19-ലെ പ്രധാനവിഷയം സ്നാനമല്ല; ദൈവത്തിൻ്റെ ഏകത്വവും, ലോകം മുഴുവനുമുള്ള സുവിശേഷഘോഷണവുമാണ്. ദൈവപുത്രൻ്റെ ക്രൂശുമരണം കഴിഞ്ഞാൽ, താൻ ക്രൂശിലൂടെ സമ്പാദിച്ച രക്ഷയുടെ ദൂത് ലോകംമുഴുവൻ അറിയിക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാനം. ബൈബിൾ മുഴുവൻ പരിശോധിച്ചാൽ; ക്രിസ്തുവിലും അവനൊരുക്കിയ രക്ഷയിലും മുഖ്യമായ മറ്റൊരു വിഷയമില്ല. അതറിയിക്കാനുള്ള ഏകനാമമാണ് മത്തായിയിൽ ‘പിതാവിൻ്റെയും പുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും നാമം’ എന്നു പറയുന്നത്. ആ നാമം ‘യേശുക്രിസ്തു’ ആണെന്ന് ലൂക്കൊസ് രണ്ടിടത്ത് സ്പഷ്ടമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. (ലൂക്കൊ, 24:47; പ്രവൃ, 1:8). മർക്കൊസാകട്ടെ, നാമം ഏതാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിലും, സുവിശേഷം സ്നാനത്തേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമാണെന്ന് പറഞ്ഞുവെച്ചിട്ടുണ്ട്. സ്നാനം ഏല്ക്കാത്തവനല്ല; സുവിശേഷം കൈക്കൊള്ളാത്തവനാണ് അഥവാ, വിശ്വസിക്കാത്തവനാണ് ശിക്ഷാവിധി വരുന്നത്. (മർക്കൊ, 16:16). “സ്നാനം കഴിപ്പിപ്പാൻ അല്ല സുവിശേഷം അറിയിപ്പാനത്രെ ക്രിസ്തു എന്നെ അയച്ചതു” (1കൊരി, 1:17) എന്ന പൗലൊസിൻ്റെ പ്രസ്താവനയും ചേർത്ത് ചിന്തിക്കുക.

2. പിതാവിൻ്റെ നാമം തന്നെയാണ് പുത്രൻ്റെ നാമവും: 

“അവൾ ഒരു മകനെ പ്രസവിക്കും; അവൻ (യേശു) തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പാപങ്ങളിൽ നിന്നു രക്ഷിപ്പാനിരിക്കകൊണ്ടു നീ അവന്നു യേശു എന്നു പേർ ഇടേണം എന്നു പറഞ്ഞു. “കന്യക ഗർഭിണിയായി ഒരു മകനെ പ്രസവിക്കും. അവന്നു ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ എന്നർത്ഥമുള്ള ഇമ്മാനൂവേൽ എന്നു പേർ വിളിക്കും.” (മത്തായി 1:21,22).

“ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്നു; എന്നെ നിങ്ങൾ കൈക്കൊള്ളുന്നില്ല; മറ്റൊരുത്തൻ സ്വന്തനാമത്തിൽ വന്നാൽ അവനെ നിങ്ങൾ കൈക്കൊള്ളും.” (യോഹന്നാൻ 5:43).

“യേശു അവരോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞതു: ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടു; എങ്കിലും നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല; എന്റെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിൽ ഞാൻ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികൾ എനിക്കു സാക്ഷ്യം ആകുന്നു.” (യോഹന്നാൻ 10:25).

“ഈന്തപ്പനയുടെ കുരുത്തോല എടുത്തുംകൊണ്ടു അവനെ എതിരേല്പാൻ ചെന്നു: ഹോശന്നാ, യിസ്രായേലിന്റെ രാജാവായി കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ എന്നു ആർത്തു.” (യോഹന്നാൻ 12:13; ഒ.നോ: മത്താ, 21:9; 23:39; മർക്കൊ, 11:9; ലൂക്കൊ, 13:35; 19:38).

“പിതാവേ, നിന്റെ നാമത്തെ  മഹത്വപ്പെടുത്തേണമേ. അപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു; ഞാൻ മഹത്വപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; ഇനിയും മഹത്വപ്പെടുത്തും എന്നൊരു ശബ്ദം ഉണ്ടായി:” (യോഹന്നാൻ 12:28) 

പിതാവേ, നാഴിക വന്നിരിക്കുന്നു; നിന്റെ പുത്രൻ നിന്നെ മഹത്വപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്നു പുത്രനെ മഹത്വപ്പെടുത്തേണമേ. (യോഹന്നാൻ 17:1).

“നീ ലോകത്തിൽനിന്നു എനിക്കു തന്നിട്ടുള്ള മനുഷ്യർക്കു ഞാൻ നിന്റെ നാമം വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അവർ നിനക്കുള്ളവർ ആയിരുന്നു; നീ അവരെ എനിക്കു തന്നു; അവർ നിന്റെ വചനം പ്രമാണിച്ചുമിരിക്കുന്നു.” (യോഹന്നാൻ 17:6).

“ഇനി ഞാൻ ലോകത്തിൽ ഇരിക്കുന്നില്ല; ഇവരോ ലോകത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു; ഞാൻ നിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു. പരിശുദ്ധപിതാവേ, അവർ നമ്മെപ്പോലെ ഒന്നാകേണ്ടതിന്നു നീ എനിക്കു തന്നിരിക്കുന്ന നിന്റെ നാമത്തിൽ അവരെ കാത്തുകൊള്ളേണമേ.” (യോഹന്നാൻ 17:11).

“അവരോടുകൂടെ ഇരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ അവരെ നീ എനിക്കു തന്നിരിക്കുന്ന നിന്റെ നാമത്തിൽ കാത്തുകൊണ്ടിരുന്നു; ഞാൻ അവരെ സൂക്ഷിച്ചു; തിരുവെഴുത്തിന്നു നിവൃത്തി വരേണ്ടതിന്നു ആ നാശയോഗ്യനല്ലാതെ അവരിൽ ആരും നശിച്ചുപോയിട്ടില്ല.” (യോഹന്നാൻ 17:12).

“നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന സ്നേഹം അവരിൽ ആകുവാനും ഞാൻ അവരിൽ ആകുവാനും ഞാൻ നിന്റെ നാമം അവർക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; ഇനിയും വെളിപ്പെടുത്തും.” (യോഹന്നാൻ 17:26).

യഹോവയുടെ ജനമാണ് യിസ്രായേലെന്ന് പഴയനിയമത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മത്തായി 1:21-ൽ ‘യേശു തൻ്റെ ജനത്തെ രക്ഷിക്കും’ എന്നാണ്. യേശു എന്ന പേരിനർത്ഥം ‘യഹോവ രക്ഷയാകുന്നു’ എന്നാണ്. (മത്താ, 1:22). യോഹന്നാൻ 5:43-ൽ ‘ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്നു’ എന്നും; 10:25-ൽ ‘എന്റെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിൽ ഞാൻ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികൾ’ എനിക്കു സാക്ഷ്യം ആകുന്നു’ എന്നും പറയുന്നു. 12:13-ൽ യേശുവിൻ്റെ യെരുശലേമിലേക്കുള്ള രാജകീയ പ്രവേശത്തിൽ ‘കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ’ എന്നാണ് ജനം ആർത്തുവിളിച്ചത്. യോഹന്നാൻ 12:28-ൽ ‘പിതാവേ, നിന്റെ നാമത്തെ  മഹത്വപ്പെടുത്തേണമേ’ എന്നാണ് പറയുന്നതെങ്കിൽ, 17:1-ൽ ‘പുത്രനെ മഹത്വപ്പെടുത്തേണമേ’ എന്നാണ്.  17:6-ൽ ‘ഞാൻ നിന്റെ നാമം വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു’ എന്നും, 17:11-ൽ ‘നീ എനിക്കു തന്നിരിക്കുന്ന നിന്റെ നാമം’ എന്നുമാണ്. വീണ്ടും 17:12-ൽ ‘നീ എനിക്കു തന്നിരിക്കുന്ന നിന്റെ നാമം’ എന്നും, 17:26-ൽ ‘ഞാൻ നിന്റെ നാമം അവർക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു’ എന്നും പറയുന്നു. പിതാവിൻ്റെ ഏത് നാമമാണ് പുത്രൻ വെളിപ്പെടുത്തിയത്? ഒരുനാമവും വെളിപ്പെടുത്തിയില്ല. പ്രത്യുത, തന്നെത്തന്നെയാണ് വെളിപ്പെടുത്തിയത്. പുറപ്പാട് 38:18-ൽ “നിന്റെ തേജസ്സു എനിക്കു കാണിച്ചു തരേണമേ” എന്ന് മോശെ അപേക്ഷിക്കുകയുണ്ടായി. ദൈവത്തിൻ്റെ മറുപടി: “ഞാൻ എന്റെ മഹിമ ഒക്കെയും നിന്റെ മുമ്പാകെ കടക്കുമാറാക്കി യഹോവയുടെ നാമത്തെ നിന്റെ മുമ്പാകെ ഘോഷിക്കും” എന്നാണ്. (33:19). അവിടെ ദൈവത്തിൻ്റെ തേജസ്സാണ് മോശെയ്ക്ക് കാണിച്ചുകൊടുത്തത്. (33:22). തന്മൂലം, ദൈവതേജസ്സ് അഥവാ, ദൈവത്തിൻ്റെ പ്രത്യക്ഷത തന്നെയാണ് ‘നാമം’ എന്നുപറയുന്നതും. പുതിയനിയമത്തിൽ ‘പുത്രൻ’ എന്ന അഭിധാനത്തിലുള്ള പ്രത്യക്ഷത അഥവാ, വെളിപ്പാട് തന്നെയാണ് ദൈവത്തിൻ്റെ നാമം. അത് ‘കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു’ എന്നല്ലാതെ മറ്റൊന്നല്ല.’പിതാവേ, നിന്റെ നാമത്തെ  മഹത്വപ്പെടുത്തേണമേ’ എന്നും; ‘പുത്രനെ മഹത്വപ്പെടുത്തേണമേ’ എന്നും അഭിന്നമായിട്ട് പറയുന്നതും ശ്രദ്ധിക്കുക. (യോഹ, 12:28=17:1).

പുത്രൻ്റെ നാമത്തിലാണ് പരിശുദ്ധാത്മാവ് വരുന്നതെന്നും ഇതിനൊപ്പം ചിന്തിക്കുക: “എങ്കിലും പിതാവു എന്റെ നാമത്തിൽ അയപ്പാനുള്ള പരിശുദ്ധാത്മാവു എന്ന കാര്യസ്ഥൻ നിങ്ങൾക്കു സകലവും ഉപദേശിച്ചുതരികയും ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞതു ഒക്കെയും നിങ്ങളെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും.” (യോഹ, 14:26). പരിശുദ്ധാത്മാവിന് മറ്റൊരു പേരില്ലെന്നതും കുറിക്കൊള്ളുക. ആകയാൽ, പിതാവിൻ്റെയും പുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും നാമം ഒന്നാണെന്നും, ആ നാമമാണ് യേശുക്രിസ്തു എന്നും മനസ്സിലാക്കാം.

3. അപ്പൊസ്തലന്മാർ സ്നാനം കഴിപ്പിച്ച നാമമാണ് പിതാവിൻ്റെയും പുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും നാമം:

“പത്രൊസ് അവരോടു: നിങ്ങൾ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങളുടെ മോചനത്തിന്നായി ഓരോരുത്തൻ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ നാമത്തിൽ സ്നാനം ഏല്പിൻ; എന്നാൽ പരിശുദ്ധാത്മാവു എന്ന ദാനം ലഭിക്കും.” (പ്രവൃത്തികൾ 2:38).

“അന്നുവരെ അവരിൽ ആരുടെമേലും ആത്മാവു വന്നിരുന്നില്ല; അവർ കർത്താവായ യേശുവിന്റെ നാമത്തിൽ സ്നാനം ഏറ്റിരുന്നതേയുള്ളു.” (പ്രവൃത്തികൾ 8:16).

“പത്രൊസ് അവരെ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ നാമത്തിൽ സ്നാനം കഴിപ്പിപ്പാൻ കല്പിച്ചു. അവൻ ചില ദിവസം അവിടെ താമസിക്കേണം എന്നു അവർ അപേക്ഷിച്ചു.” (പ്രവൃത്തികൾ 10:48).

“ഇതു കേട്ടാറെ അവർ കർത്താവായ യേശുവിന്റെ നാമത്തിൽ സ്നാനം ഏറ്റു.” (പ്രവൃത്തികൾ 19:5).

“ഇനി താമസിക്കുന്നതു എന്തു? എഴുന്നേറ്റു അവന്റെ നാമം (യേശുക്രിസ്തു) വിളിച്ചു പ്രാർത്ഥിച്ചു സ്നാനം ഏറ്റു നിന്റെ പാപങ്ങളെ കഴുകിക്കളക എന്നു പറഞ്ഞു.” (പ്രവൃത്തികൾ 22:16).

“അല്ല, യേശുക്രിസ്തുവിനോടു ചേരുവാൻ സ്നാനം ഏറ്റവരായ നാം എല്ലാവരും അവന്റെ മരണത്തിൽ പങ്കാളികളാകുവാൻ സ്നാനം ഏറ്റിരിക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലയോ?” (റോമർ 6:3).

“ക്രിസ്തുവിനോടു ചേരുവാൻ സ്നാനം ഏറ്റിരിക്കുന്ന നിങ്ങള്‍ എല്ലാവരും ക്രിസ്തുവിനെ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.” (ഗലാത്യർ 3:27).

“സ്നാനത്തിൽ നിങ്ങൾ അവനോടു(ക്രിസ്തു)കൂടെ അടക്കപ്പെടുകയും അവനെ മരിച്ചവരുടെ ഇടയിൽനിന്നു ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിച്ച ദൈവത്തിന്റെ വ്യാപാരശക്തിയിലുള്ള വിശ്വാസത്താൽ അവനോടുകൂടെ നിങ്ങളും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കയും ചെയ്തു.” (കൊലൊസ്സ്യർ 2:12). 

ബൈബിളിൽ ‘യേശുക്രിസ്തു’ എന്നല്ലാതെ വേറൊരു നാമവും സ്നാനത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല. കൊരിന്ത്യരുടെ ഇടയിലെ വിഭാഗീയത മൂലം പൗലൊസ് പറയുന്നത്; “ക്രിസ്തു വിഭാഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ? പൌലൊസ് നിങ്ങൾക്കു വേണ്ടി ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടുവോ? അല്ല, പൌലൊസിന്റെ നാമത്തിൽ നിങ്ങൾ സ്നാനം ഏറ്റുവോ?” (1കൊരി, 1:13). നിങ്ങൾക്കായി ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടവൻ്റെ നാമത്തിലാണ് നിങ്ങൾ സ്നാനവും ഏറ്റിരിക്കുന്നത് എന്നാണ് അവരെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്. കൊലൊസ്യരോട് പറയുന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്; “വാക്കിനാലോ, ക്രിയയാലോ എന്തു ചെയ്താലും സകലവും കർത്താവായ യേശുവിന്റെ നാമത്തിൽ ചെയ്തും, അവൻ മുഖാന്തരം പിതാവായ ദൈവത്തിന്നു സ്തോത്രം പറഞ്ഞുംകൊണ്ടിരിപ്പിൻ.” (കൊലൊ, 3:17).

4. onoma-യും onomata-യും

മത്തായി 28:19-ലെ ‘നാമം’ എന്നതിന് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ഗ്രീക്കുപദം onoma (ονομα) ആണ്. പുതിയനിയമത്തിൽ ‘നാമങ്ങൾ’ എന്ന ബഹുവചന ഗ്രീക്കുപദം ഇല്ലാത്തതിനാലും, അനേകം പ്രാവശ്യം ഏകവചനം ഉള്ളതിനാലും ഈ പദം മത്തായി 28:19-ൽ ബഹുവചനത്തിൽ ആകാം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്നു സംശയിക്കുന്നവരുണ്ട്. പുതിയനിയമത്തിൽ 221 പ്രാവശ്യമുള്ള ഈ പദം ഏറ്റവും അധികം ‘നാമം, പേരു’ എന്നിങ്ങനെ ഏകവചനത്തിലാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. KJV-യിൽ 11 സ്ഥാനത്ത് Names എന്നു കാണുന്നുണ്ടെങ്കിലും, സത്യവേദപുസ്തകത്തിൽ രണ്ടിടത്തുമാത്രമാണ് ‘നാമങ്ങൾ’ എന്നു കാണുന്നുത്. (പ്രവൃ, 18:15; വെളി, 17:3). അതിൽത്തന്നെ, ‘ദുഷണനാമങ്ങൾ’ എന്ന് വെളിപ്പാട് 17:3-ൽ പരിഭാഷ ചെയ്തിരിക്കുന്ന അതേ പദം 13:1-ൽ ഇംഗ്ലീഷിൽ ‘ദുഷണനാമം’ (name of blasphemy) എന്ന് ഏകവചനത്തിലാണ് കാണുന്നത്. പ്രവൃത്തി 18:15-ലെ “വചനത്തെയും നാമങ്ങളെയും നിങ്ങളുടെ ന്യായപ്രമാണത്തെയും സംബന്ധിച്ചുള്ള തർക്കസംഗതികൾ” എന്നതും സംശയകരമായ പരിഭാഷയാണ്. കാരണം, അനേക നാമങ്ങളിലല്ല പൗലൊസ് സുവിശേഷം അറിയിച്ചിരുന്നത്. ‘യേശുക്രിസ്തു എന്ന ഏകനാമ’ത്തിലാണ്. എന്നാൽ, ഗ്രീക്കിൽ ‘നാമങ്ങൾ’ എന്നതിന് onomata (ονοματα) എന്ന പദമുണ്ട്. അത് പുതിയനിയമത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും, ഗ്രീക്കുസപ്തതിയിൽ (Septuagint) 50 വാക്യങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. (ഉദാ: ഉല്പ, 2:20; 25:13; 16). ‘നാമം’ (onoma) 531 വാക്യങ്ങളിലുമുണ്ട്. നാമങ്ങൾ എന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഗ്രീക്കിൽ onomata എന്ന വ്യക്തമായൊരു പദം ഉണ്ടായിട്ടും onoma എന്ന ഏകവചനം ഉപയോഗിച്ചതിനാൽ, സംശയത്തിനിടയില്ലാതെ പറയാൻ കഴിയും; പിതാവിൻ്റെയും പുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും ഏകനാമമയ ‘കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിനെ’ കുറിച്ചാണ് മത്തായി 28:19-ൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നത്.

പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും സമനിത്യരായ മൂന്ന് വ്യക്തികളാണെങ്കിൽ, മത്തായി 28:19-ലെ ”പിതാവിൻ്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമം” എന്ന വാക്യാംശത്തിൻ്റെ (phrase) വ്യാകരണം (grammar) തെറ്റായി മാറും.  എന്നാൽ, ആ വേദഭാഗം കൃത്യമായിരിക്കുന്നതിൻ്റെ കാരണംതന്നെ പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും വ്യതിരിക്തരായ വ്യക്തികളല്ല; പ്രത്യുത, ഏകദൈവത്തിൻ്റെ മൂന്ന് വെളിപ്പാടുകൾ മാത്രമാണെന്നതാണ്. ഒരുദാഹരണത്തിലൂടെ അത് വ്യക്തമാക്കാം: ”പത്രൊസിൻ്റെയും പൗലൊസിൻ്റെയും യോഹന്നാൻ്റെയും നാമം” എന്നെഴുതിയാൽ ആ  വാക്യാംശത്തിൻ്റെ വ്യാകരണം തെറ്റായിരിക്കുമോ അതോ, ശരിയായിരിക്കുമോ? തെറ്റായിരിക്കും. ഭാഷയുടെ വ്യാകരണനിയമം അറിയാവുന്നവർ ആരും ഇത് ശരിയാണെന്ന് പറയില്ല. കാരണം, ‘പത്രൊസെന്നതും, പൗലൊസെന്നതും, യോഹന്നാനെന്നതും’ വ്യതിരിക്തരായ മൂന്ന് വ്യക്തികളുടെ പേരാണ്. തന്മൂലം, മൂവരേയും ചേർത്ത് ‘നാമം’ എന്ന് ഏകവചനമല്ല; പ്രത്യുത, ‘നാമങ്ങൾ’ എന്ന ബഹുവചനമാണ് ചേർക്കേണ്ടത്. ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കാൻ ദൈവശാസ്ത്രം അരച്ചുകലക്കി കുടിക്കുകയും, ഭാഷാ പണ്ഡിതനാകുകയും വേണ്ട; പ്രത്യുത, മലയാളം ഭാഷയിൽ സാമാന്യ പരിജ്ഞാനം മാത്രംമതി. ബൈബിൾ അബദ്ധജഡിലമല്ലെന്നതാണ് ഒരു പഠിതാവ് ആദ്യം മനസ്സിൽ കോറിയിടേണ്ട വസ്തുത. പിതാവ് പുത്രൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് എന്നത് ഒരു നാമമല്ല; സ്ഥാനനാമമാണെന്ന് (appellation) ആദ്യംമുതലേ നമ്മൾ ചിന്തിക്കുന്നതാണ്. ഇനി, ”പിതാവിൻ്റെയും പുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും നാമങ്ങൾ” എന്ന് എഴുതിയിരുന്നെങ്കിൽ, മൂന്ന് സ്ഥാനനാമങ്ങൾക്കും വ്യതിരിക്തരായ വ്യക്തികളുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാമായിരുന്നു. എന്നാൽ, ഇവിടെ മൂന്ന് സ്ഥാനപ്പേരുകൾക്ക് ശേഷം ‘നാമം’ എന്ന് പഞ്ഞിരിക്കയാൽ, മൂന്ന് സ്ഥാനനാമങ്ങൾ വഹിക്കുന്ന ഏകനാമം അഥവാ, ഏകവ്യക്തി എന്നാണ് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുക. ബൈബിൾ അബദ്ധരഹിതമാണെന്ന് ദൈവാത്മാവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്ക് മത്തായി 28:19-ൽ നിന്നുതന്നെ പിതാവും പുത്രനും ആത്മാവും മൂന്ന് വ്യക്തികളല്ല; പ്രത്യുത, ഏകദൈവത്തിൻ്റെ മൂന്ന് വെളിപ്പാടുകൾ ആണെന്ന് ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിയും. പഴയനിയമത്തിൽ ആ ഏകദൈവത്തിൻ്റെ നാമം ‘യഹോവ’ എന്നാണെങ്കിൽ, പുതിയനിയമത്തിൽ ‘കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു’ എന്നാണെന്നു മാത്രം.

5. പുതിയനിയമത്തിൽ എല്ലാക്കാര്യങ്ങളും യേശുവിൻ്റെ നാമത്തിൽ ചെയ്യുവനല്ലാതെ, മറ്റൊരു നാമത്തിലും ഒന്നും ചെയ്യുവാൻ കല്പിച്ചിട്ടില്ല: പിതാവും പരിശുദ്ധാത്മാവും യേശുവിൽനിന്ന് വ്യതിരിക്തരായ വ്യക്തികളായിരുന്നെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും ഒരുകാര്യം അവരുടെ നാമത്തിലും ചെയ്യാൻ കല്പിക്കേണ്ടതല്ല?

പ്രവചനം (മത്താ, 7:22); ഭൂതോച്ചാടനം (മത്താ, 7:22); വീര്യപ്രവൃത്തികൾ (മത്താ, 7:22); ജാതികളുടെ പ്രത്യാശ (മത്താ, 12:20); വിശ്വാസികൾ കൂടിവരുന്ന നാമം (മത്താ, 18:20); മാനസാന്തരവും പാപമോചനവും (ലൂക്കൊ, 24:47); ദൈവമക്കൾ ആകുന്നത് (യോഹ, 1:12); യെഹൂദന്മാർ പലരും വിശ്വസിച്ചത് (യോഹ, 2:23); ന്യായവിധി തെറ്റിയൊഴിയുന്നത് (യോഹ, 3:18); പ്രാർത്ഥന (യോഹ, 14:13); കാര്യസ്ഥനായ പരിശുദ്ധാത്മാവ് അവരോഹണം ചെയ്തത് (യോഹ, 14:26); പിതാവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് (യോഹ, 15:16); പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് മറുപടി ലഭിക്കുന്നത് (യോഹ, 16:23); നിത്യജീവൻ (യോഹ, 20:31); രോഗസൗഖ്യം (പ്രവൃ, 3:6); രക്ഷ (പ്രവൃ, 4:12); അടയാളങ്ങളും അത്ഭുതങ്ങളും (പ്രവൃ, 4:30); അപ്പൊസ്തലന്മാർ അപമാനം സഹിച്ചത് (പ്രവൃ, 5:41); സുവിശേഷം (പ്രവൃ, 8:12); ആദിമസഭ വിളിച്ചപേക്ഷിച്ചിരുന്നത് (പ്രവൃ, 9:14); ജാതികൾക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിയ നാമം (പ്രവൃ, 9:15); പൗലൊസ് പ്രസംഗിച്ച നാമം (പ്രവൃ, 9:27); സകല പ്രവാചകന്മാരും സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞ നാമം (പ്രവൃ, 10:43); അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രാണാത്യാഗം (പ്രവൃ, 15:25); പൗലൊസ് ബന്ധിക്കപ്പെട്ടത് (പ്രവൃ, 21:13); ജാതികളുടെ വിശ്വാസത്തിൻ്റെ അനുസരണം (റോമ, 1:6); വിശുദ്ധന്മാരെ കൈക്കൊണ്ടത് (റോമ, 16:2); സഭ മുടക്കിയിരുന്നത് (1കൊരി, 5:4); ശുദ്ധീകരണവും നീതീകരണവും (1കൊരി, 6:11); പിതാവാം ദൈവത്തിന് സ്തോത്രം കരേറ്റുന്നത് (എഫെ,5:20); സർവ്വലോകരുടെയും മുഴങ്കാൽ മടങ്ങുന്ന നാമം (ഫിലി, 2:10); പ്രബോധനം (1തെസ്സ, 4:1); വിശ്വാസികളിൽ മഹത്വപ്പെടേണ്ട നാമം (2തെസ്സ, 1:11); യേശുവിൻ്റെ നാമമെന്ന അധരഫലം (എബ്രാ, 13:15); ഭക്തർ നിന്ദ സഹിക്കുന്ന നാമം (1പത്രൊ, 4:14); പിതാവ് കല്പിച്ചിരിക്കുന്ന നാമം (1യോഹ, 3:23); ദൈവപുത്രന്റെ നാമത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്ക് നിത്യജീവൻ ഉണ്ടെന്ന് അറിയാനാണ് യോഹന്നാൻ സുവിശേഷം എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. (1യോഹ, 5:13). തുടങ്ങിയ എല്ലാക്കാര്യങ്ങളും യേശുവിൻ്റെ നാമത്തിലാണ് കല്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.

യഹോവ എന്ന ഏകസത്യദൈവത്തിൽ മാത്രം വിശ്വസിച്ചിരുന്ന യെഹൂദന്മാരാണ് ക്രൈസ്തവസഭയുടെ ആദ്യാംഗങ്ങൾ എന്ന് എല്ലാവർക്കുമറിയാം. അവർ വിളിച്ചപേക്ഷിച്ചിരുന്ന നാമം യേശുവിൻ്റെയാണ്. അനന്യാസ് യേശുവിനോട് ശൗലിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത്; “ഇവിടെയും നിന്റെ നാമത്തെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്നവരെ ഒക്കെയും പിടിച്ചുകെട്ടുവാൻ അവന്നു മഹാപുരോഹിതന്മാരുടെ അധികാരപത്രം ഉണ്ടു” എന്നാണ്. (പ്രവൃ, 9:14. ഒ.നോ: 9:21). ഇവിടെ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു വിഷയമുണ്ട്. യഹോവയും യേശുവും ഒരാളല്ലെങ്കിൽ യെഹൂദന്മാരായ ശിഷ്യന്മാർ യേശുവിനെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുമായിരുന്നോ??? പോട്ടെ, പിതാവിൽനിന്ന് വ്യതിരിക്തനായ വ്യക്തിയാണ് പുത്രനെങ്കിൽ, യേശുവിനൊപ്പം പിതാവിനെയും വിളിച്ചപേക്ഷിക്കില്ലായിരുന്നോ??? അനന്യാസ് പൗലൊസിനോടു പറയുന്നതും യേശുവിൻ്റെ നാമം വിളിച്ചു പ്രാർത്ഥിക്കുവാനാണ്: “ഇനി താമസിക്കുന്നതു എന്തു? എഴുന്നേറ്റു അവന്റെ നാമം വിളിച്ചു പ്രാർത്ഥിച്ചു സ്നാനം ഏറ്റു നിന്റെ പാപങ്ങളെ കഴുകിക്കളക എന്നു പറഞ്ഞു:” (പ്രവൃ, 22:16). ഏകദൈവമായ യഹോവയിലുള്ള തീക്ഷ്ണത നിമിത്തം ക്രിസ്ത്യനികളെ കൊന്നൊടുക്കാൻ പുറപ്പെട്ടവനാണ് പൗലൊസ്. ആ യഹോവയിൽ നിന്നു വ്യതിരിക്തനാണ് ക്രിസ്തുവെങ്കിൽ, പൗലൊസെന്ന മഹാഭക്തനും ശ്രേഷ്ഠനുമായ ഒരു ശിഷ്യൻ യേശുവിനു ഉണ്ടാകില്ലായിരുന്നു. ആദിമസഭയിൽ ജാതികളിൽ നിന്നു വിശ്വാസത്തിലേക്കു വന്നവരും യേശുക്രിസ്തുവിൻ്റെ നാമമാണ് വിളിച്ചപേക്ഷിച്ചിരുന്നത്: “ക്രിസ്തുയേശുവിൽ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവരും അവിടെയും ഇവിടെയും എവിടെയും നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ നാമത്തെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന ഏവരോടുംകൂടെ വിളിക്കപ്പെട്ട വിശുദ്ധന്മാരുമായവർക്കു തന്നേ, എഴുതുന്നതു;” (1കൊരി 1:2). ഇതിനൊപ്പം, “വാക്കിനാലോ, ക്രിയയാലോ എന്തു ചെയ്താലും സകലവും കർത്താവായ യേശുവിന്റെ നാമത്തിൽ ചെയ്തും അവൻ മുഖാന്തരം പിതാവായ ദൈവത്തിന്നു സ്തോത്രം പറഞ്ഞുംകൊണ്ടിരിപ്പിൻ” (കൊലൊ, 3:17) എന്ന പൗലൊസിൻ്റെ വാക്കുകളും ചേർത്ത് ചിന്തിച്ചാൽ, യേശു കല്പിച്ച ‘പിതാവിൻ്റെയും പുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും നാമം’ എന്നത് ‘കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു’ എന്നാണെന്ന് ഏവനും സമ്മതിക്കും. 

മേൽപ്പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ കുറച്ചുകൂടി സ്പഷ്ടമായി ഗ്രഹിക്കാൻ ഒന്നുകൂടി പറയാം: പിതാവ് പുത്രൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് എന്നത് സ്ഥാനപ്പേരുകളാണെന്ന് നാം കണ്ടതാണ്. പഴയനിയമത്തിൽ പിതാവ് പുത്രൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് എന്നൊരു പ്രയോഗമില്ല; പുതിയനിയമത്തിൽ ആണുള്ളത്. എന്നാൽ, പുതിയനിയമത്തിൽ ദൈവത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു പേർ മാത്രമാണുള്ളത്; യേശുക്രിസ്തു: (മത്താ, 1:21). ഒരു വസ്തുവിൻ്റെയോ, വ്യക്തിയുടെയോ അസ്തിത്വം നിലനില്ക്കുന്നുണ്ട് അഥവാ, അങ്ങനെയൊരു വ്യക്തിയുണ്ട് എന്നു കാണിക്കുന്ന പ്രഥമവും പ്രധാനവുമായ തെളിവാണ് പേര്. പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും വ്യത്യസ്തരായ മൂന്നു വ്യക്തികളാണെന്നു പറഞ്ഞാൽ, ഏറ്റവും കുറഞ്ഞപക്ഷം ഇവർക്കോരോരുത്തർക്കും ഓരോ പേരെങ്കിലും വേണം. നിർഭാഗ്യകരം എന്നു പറയട്ടെ, ‘യേശു’ എന്ന പേരല്ലാതെ മറ്റൊരു പേരില്ല. ആ നാമമാകട്ടെ, മൂന്നു സ്ഥാനീയർക്കും കൂടി (പിതാവിനും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവിനും) പുതിയനിയമത്തിൽ നല്കിയിരിക്കുന്നതാണ്. (മത്താ, 28:19. ഒത്തു നോക്കുക: പ്രവൃ, 2:38; 8:16; 10:48; 19:5; 22:16; റോമ, 6:3; 1കൊരി, 13,14; ഗലാ, 3:27; കൊലൊ, 2:12). പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഇത്ര കൃത്യതയോടെയും വ്യക്തതയോടെയും എഴുതിവെച്ചിരിക്കെ, ഏകസത്യദൈവത്തെ ബഹുദൈവമാക്കാൻ എങ്ങനെ കഴിയും??? യഹോവ തന്നെയാണ് കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു. നമുക്ക് കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിൻ്റെ നാമത്തിൽ ആശ്രയിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ്റെ പാദാന്തികേ ശരണം പ്രാപിക്കാം. ദൈവം എല്ലാവരേയും അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ!

അനുബന്ധം

ത്രിത്വനാമത്തിനാധാരം ബൈബിളല്ല; അപ്പൊസ്തലന്മാർക്ക് ശേഷമുള്ള സഭാപിതാക്കന്മാരാണ്. മത്തായി 28:19-ൽ യേശു എന്താണ് കല്പിച്ചതെന്ന് വിവേചിക്കുവാനോ, പരിശുദ്ധാത്മാവിൽ നിറഞ്ഞ അപ്പൊസ്തലന്മാർ ഏത് നാമത്തിലാണ് സ്നാനം നല്കിയതെന്ന് പരിശോധിക്കുവാനോ സഭാപിതാക്കന്മാർ മിനക്കെട്ടില്ല. പ്രത്യുത, സ്നാനത്തിൻ്റെ ആധാരവാക്യമെന്ന നിലയിൽ മത്തായി 28:19 നേരിട്ട് ഉദ്ധരിക്കുകയായിരുന്നു. സഭാപിതാക്കന്മാരുടേയും സുന്നഹദോസുകളിലേയും ചില ഉദ്ധരണികൾ ചുവടെ ചേർക്കുന്നു:

Ignatius (AD 35-108/140)

Epistle of Ignatius to the Philadelphians

have been fulfilled in the Gospel, [our Lord saying,] “Go ye and teach all nations, baptizing them in the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Ghost.” [84]

Epistle of Ignatius to the Philippians

Wherefore also the Lord, when He sent forth the apostles to make disciples of all nations, commanded them to “baptize in the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Ghost,” [21]

Irenaeus (AD 130-202)

Against Heresies Book III

He said to them, “Go and teach all nations, baptizing them in the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Ghost.” [310]

Tertullian (AD 160-220

The Prescription Against Heretics

nations, who were to be baptized into the Father, and into the Son, and into the Holy Ghost.” [203]

On Baptism (Tertullian)

saith, “teach the nations, baptizing them into the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit.” [139]

Hippolytus: AD 170-235  

Dogmatical and Historical Fragments

“For the Jews glorified (or gloried in) the Father, but gave Him not thanks, for they did not recognise the Son. The disciples recognised the Son, but not in the Holy Ghost; wherefore they also denied Him.” [264]

Seventh Council of Carthage Under Cyprian (256/258)

the Catholic Church, brethren, hath always remained and still remains with us, and even especially in the Trinity of baptism, as our Lord says, “Go ye and baptize the nations, in the name of the Father, of the Son, and of the Holy Spirit.” [32]

Pseudo-Gregory Thaumaturgus A Sectional Confession of Faith

Seest thou that all through Scripture the Spirit is preached, and yet nowhere named a creature? And what can the impious have to say if the Lord sends forth His disciples to baptize in the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit? [58]

Didache

“Having first said all these things, baptize into the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit,” [75]

Constitutions of the Holy Apostles Book II

Let the presbyters be esteemed by you to represent us the apostles, and let them be the teachers of divine knowledge; since our Lord, when He sent us, said, “Go ye, and make disciples of all nations, baptizing them in the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Ghost: teaching them to observe all things whatsoever I have commanded you.” [146]

Constitutions of the Holy Apostles Book VI

Be ye likewise contented with one baptism alone, that which is into the death of the Lord; not that which is conferred by wicked heretics, but that which is conferred by unblameable priests, “in the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Ghost:” [80]

 Constitutions of the Holy Apostles Book VII

O bishop, or presbyter, we have already given direction, and we now say, that thou shalt so baptize as the Lord commanded us, saying: “Go ye, and teach all nations, baptizing them in the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Ghost (teaching them to observe all things whatsoever I have commanded you):” [106]

ആധുനിക ക്രൈസ്തവസഭകൾക്ക് പറ്റിയത് എന്താണെന്നുവെച്ചാൽ, യേശു, ‘പിതാവിൻ്റെയും പുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും നാമത്തിൽ സ്നാനം കഴിപ്പിപ്പാൻ’ ആരോട് കല്പിച്ചുവോ, അവരുടെ വാക്കും പ്രവൃത്തിയും മുഖവിലക്കെടുക്കാതെ അഥവാ, ദൈവവചനം വിശ്വസിക്കാതെ, അപ്പൊസ്തലന്മാർക്ക് ശേഷം വന്ന സഭാപിതാക്കന്മാരുടേയും സൂന്നഹദോസുകളുടേയും വാക്കുകളാണ് കൈക്കൊണ്ടത്. അപ്പൊസ്തലന്മാരോട് യേശു അവരുടെ ഭാഷയായ അരാമ്യ ഭാഷയിലാണ് ഇത് പറഞ്ഞത്. അവർക്കത് മനസ്സിലായതിൽ കൂടുതലായി, മറ്റൊരാൾക്കും ഈ നാമമേതാണെന്ന് മനസ്സിലാകില്ല. ഇനി, അവർക്ക് എന്തെങ്കിലും സംശയമുണ്ടായിരുന്നങ്കിൽ, യേശു പഠിപ്പിച്ചതിന് വിപരീതമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ ഇടവരാതിരിക്കാൻ, അവർ ‘ആ നാമം’ ഏതാണെന്ന് ചോദിക്കുമായിരുന്നു. മാത്രമല്ല, സകലവും ഉപദേശിച്ചു നല്ക്കുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവ് അവരുടെ ഉള്ളിൽ വന്ന് ശക്തിയോടെ വാസം തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് അവർ ശുശ്രൂഷ ആരംഭിച്ചതും സ്നാനം നൽകിയതും. 

ഇന്നത്തെ പ്രാദേശിക സഭകൾ എല്ലാംതന്നെ തങ്ങൾ അപ്പൊസ്തലിക ഉപദേശം മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നവരും, പിൻതുടർച്ചക്കാരും ആണെന്നാണ് അവകാശപ്പെടുന്നത്. അങ്ങനെയുള്ളവർ ഒരുകാര്യം ഓർക്കുക: യേശു തൻ്റെ ഐഹിക ജീവകാലത്ത് ഒരു സഭയും സ്ഥാപിച്ചിരുന്നില്ല. ‘ഞാൻ എൻ്റെ സഭയെ പണിയും’ എന്ന് ഭാവികമായാണ് പറഞ്ഞത്. (മത്താ, 16:18). യേശുവിൻ്റെ സ്വർഗ്ഗാരോഹണ ശേഷം പത്ത് ദിവസം ആയപ്പോൾ പരിശുദ്ധാത്മാവ് അവരോഹണം ചെയ്തശേഷമാണ് തൻ്റെ സഭ സ്ഥാപിതമായത്. (പ്രവൃ, 2:1-4). ഈ സഭയാണ് ആദ്യത്തെ ദൈവസഭ അഥവാ, അപ്പൊസ്തലിക സഭ. യേശുവിൻ്റെ വാക്കുപോലെ, തൻ്റെ നാമത്തിൽ വന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവെന്ന കാര്യസ്ഥനാണ് അപ്പൊസ്തലന്മാർക്ക് സകലവും ഉപദേശിച്ചുകൊടുക്കയും, ഓർമ്മപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തത്. (യോഹ, 14:26). യേശു: ‘പിതാവിൻ്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ’ സ്നാനം കഴിപ്പാൻ കല്പിച്ചുവെങ്കിൽ, ആ ‘നാമം’ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു എന്നാണെന്ന് പരിശുദ്ധാത്മാവാണ് അപ്പൊസ്തലന്മാർക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിയതും, ആ നാമത്തിലാണ് അവർ സ്നാനം കഴിപ്പിച്ചതും. അവരെ ഉപദേശിച്ച പരിശുദ്ധാത്മാവ് ‘ക്രിസ്തുവിൻ്റെ ആത്മാവു’ തന്നെയാണെന്നും ബൈബിളിലുണ്ട്. (പ്രവൃ, 16:7). ഇവിടെ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരിജ്ഞാനം വളരെ ആവശ്യമാണ്. പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും സമനിത്യരും വ്യതിരിക്തരുമായ മൂന്നു വ്യക്തികളാണെന്ന് ത്രിത്വക്കാർ പഠിച്ചത് ബൈബിളിൽ നിന്നല്ല; ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഏകസത്യദൈവത്തെ കുറിച്ചാണ്. ‘പിതാവിൻ്റെയും പുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും നാമം’ എന്ന ഏകസത്യനാമം യേശുക്രിസ്തു എന്നാണെന്ന് എല്ലാവരും അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ???   

കുറിപ്പ്: പിതാവിൻ്റെ പുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധത്മാവിൻ്റെയും നാമത്തിൽ സ്നാനം സ്വീകരിച്ചവർ, വീണ്ടും യേശുവിൻ്റെ നാമത്തിൽ സ്നാനം സ്വീകരിക്കാഞ്ഞാൽ നിത്യനരകത്തിൽ പോകുമെന്നൊരു പ്രസ്താവന ഒരു വീഡിയോയിലൂടെ കേൾക്കുവാനിടയായി. അതിനെ ബുദ്ധിപരമായ അഹങ്കാരമെന്നോ, മറ്റു സഭകളിൽനിന്ന് ആളെ പിടിക്കാനുള്ള തന്ത്രമെന്നോ മാത്രമേ പറയാൻ കഴിയൂ. അതിനോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ രണ്ടുകാര്യങ്ങൾ പറയാം: ഒന്ന്; ‘പിതാവിൻ്റെയും പുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും നാമം’ എന്നത് ‘യേശുക്രിസ്തു’ ആണെന്ന് അറിയാത്തതുകൊണ്ടാണ് ആ നാമത്തിൽ അഥവാ, പദവിനാമങ്ങളിൽ സ്നാനമേറ്റത്. അറിയാതെ ചെയ്യുന്നതിന് ഒഴികഴിവുണ്ട്. മാത്രമല്ല, നമ്മുടെയാരുടെയെങ്കിലും പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും വേറൊരാത്മാവിൻ്റെ പേരിലല്ല സ്നാനം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് പ്രത്യുത, സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവിൻ്റെയും ദൈവപുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധ ആത്മാവിൻ്റെയും നാമത്തിലാണ്. ഈ മൂന്നു സ്ഥാനപ്പേരുകളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന നിർദ്ദിഷ്ടമായ അഥവാ, പ്രത്യേകമായ ആ ‘നാമം’ അറിയാത്തതുകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ ചെയ്തത്. അടുക്കളയിലും പിന്നാമ്പുറത്തും ഭൂതക്കണ്ണാടിയുമായി നിന്നു മറ്റുള്ളവരുടെ കുറ്റം കണ്ടുപിടിക്കുന്ന പെണ്ണുങ്ങളുടെ പണിയല്ല ദൈവത്തിനുള്ളത്. അറിയായ്മയുടെ കാലങ്ങളെ അവൻ ലക്ഷ്യമാക്കുന്നില്ല: (17:30). മാത്രമല്ല, ദൈവപുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള സുവിശേഷത്തിൽ വിശ്വസിച്ചശേഷമാണ് സ്നാനം സ്വീകരിച്ചതും. രണ്ടാമത്; സ്നാനം രക്ഷയ്ക്കായുള്ള ഉപാധിയല്ല; പ്രത്യുത, രക്ഷാനന്തര പ്രവൃത്തിയാണ്. ഒന്നുകൂടി പറഞ്ഞാൽ, രക്ഷ സ്നാനമെന്ന കർമ്മത്തിലല്ല അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നത്; വിശ്വാസമെന്ന കൃപയിലാണ്. ക്രൈസ്തവരോട് ചെയ്യാൻ കല്പിച്ചിരിക്കുന്ന രണ്ടനുഷ്ഠാനങ്ങളിൽ ഒന്നാമതായും ഒരിക്കലായും ചെയ്യേണ്ടതാണ് സ്നാനം. ക്രൂശിലെ കള്ളൻ ഒരു നാമത്തിലും സ്നാനമേല്ക്കാതെയാണ് പറുദീസയിലെത്തിയതെന്നും ഓർക്കുക. “കൃപയാൽ എങ്കിൽ പ്രവൃത്തിയാലല്ല; അല്ലെങ്കിൽ കൃപ കൃപയല്ല” (റോമ, 11:6) എന്ന പൗലൊസിൻ്റെ വാക്കുകളും ചേർത്ത് ചിന്തിക്കുക. എന്നാൽ, ‘പിതാവിൻ്റെയും പുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും നാമം’ എന്നത് ‘യേശുക്രിസ്തു’ എന്നാണെന്ന് അറിഞ്ഞശേഷം, പിന്നീട് രക്ഷയിലേക്ക് വരുന്ന വിശ്വാസികളെ ഏത് നാമത്തിൽ സ്നാനം നല്കണമെന്ന് പ്രാദേശിക സഭകൾ കൂടിയാലോചിക്കേണ്ടതാണ്.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *