പിതാവായ ഏകദൈവം

പിതാവായ ഏകദൈവം

പഴയനിയമവും, പുതിയനിയമവും പിതാവായ ഏകദൈവത്തെക്കുറിച്ചാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. പഴയനിയമം: “നീയല്ലോ ഞങ്ങളുടെ പിതാവു; അബ്രാഹാം ഞങ്ങളെ അറിയുന്നില്ല; യിസ്രായേലിന്നു ഞങ്ങളെ തിരിയുന്നതുമില്ല; നീയോ യഹോവേ, ഞങ്ങളുടെ പിതാവാകുന്നു;” (യെശ, 63:16). “എങ്കിലോ യഹോവേ, നീ ഞങ്ങളുടെ പിതാവു; ഞങ്ങൾ കളിമണ്ണും നീ ഞങ്ങളെ മനയുന്നവനും ആകുന്നു; ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും നിന്റെ കൈപ്പണിയത്രേ;” (യെശ, 64:8). “മകൻ അപ്പനെയും ദാസൻ യജമാനനെയും ബഹുമാനിക്കേണ്ടതല്ലോ. ഞാൻ അപ്പൻ എങ്കിൽ എന്നോടുള്ള ബഹുമാനം എവിടെ? ഞാൻ യജമാനൻ എങ്കിൽ എന്നോടുള്ള ഭക്തി എവിടെ എന്നു സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ.” (മലാ, 1:6). “നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഒരു പിതാവല്ലോ ഉള്ളതു; ഒരു ദൈവം തന്നേയല്ലോ നമ്മെ സൃഷ്ടിച്ചതു;” (മലാ, 2:10). പുതിയനിയമത്തിൽ യേശുക്രിസ്തു: “പിതാവേ, നാഴിക വന്നിരിക്കുന്നു; …………. ഏകസത്യദൈവമായ നിന്നെയും നീ അയച്ചിരിക്കുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിനെയും അറിയുന്നതു തന്നേ നിത്യജീവൻ ആകുന്നു.” (യോഹ, 17:1-3). പൗലൊസ്: “പിതാവായ ഏകദൈവമേ നമുക്കുള്ളു; അവൻ സകലത്തിന്നും കാരണഭൂതനും നാം അവന്നായി ജീവിക്കേണ്ടതും ആകുന്നു.” (1കൊരി, 8:6). “എല്ലാവരിലും കൂടി വ്യാപരിക്കുന്നവനും എല്ലാവരിലും ഇരിക്കുന്നവനുമായി എല്ലാവർക്കും ദൈവവും പിതാവുമായവൻ ഒരുവൻ.” (എഫെ, 4:6). ദൈവത്തിന് സമനായോ സദൃശനായോ മറ്റൊരാളില്ല: ‘എനിക്കു സമനായവൻ ആർ?’ (യിരെ, 50:44). ‘നിന്നോടു സമനായ ദൈവം ആരുള്ളു?’ (മീഖാ, 7:18). ‘യഹോവേ, നിനക്കു തുല്യൻ ആർ?’ (സങ്കീ, 35:10). ‘നിന്നോടു സദൃശൻ ആരുമില്ല’ (സങ്കീ, 40:5). “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ യഹോവയോടു സദൃശനായവൻ ആർ? ദേവപുത്രന്മാരിൽ യഹോവെക്കു തുല്യനായവൻ ആർ?” (സങ്കീ, 89:6). ദൈവത്തെ ആരോടും ഉപമിക്കാനും കഴിയില്ല: “നിങ്ങൾ എന്നെ ആരോടു ഉപമിച്ചു സദൃശമാക്കും? തമ്മിൽ ഒത്തുവരത്തക്കവണ്ണം എന്നെ ആരോടു തുല്യമാക്കും?” (യെശ, 46:5). ദൈവത്തിന് മുമ്പനോ പിമ്പനോ ആയി മറ്റൊരാളുമില്ല: “എനിക്കു മുമ്പെ ഒരു ദൈവവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല, എന്റെ ശേഷം ഉണ്ടാകയുമില്ല.” (യെശ, 43:10). ദൈവം തൻ്റെ മഹത്വവും ശക്തിയും മറ്റൊരുത്തനുമായി പങ്കുവെയ്ക്കുന്നുമില്ല: ‘ഞാൻ എൻ്റെ മഹത്വം മറ്റൊരുത്തനും കൊടുക്കയില്ല’ (യെശ, 42:8, 48:11), ‘ഞാനല്ലാതെ ഒരു ദൈവമില്ല; മറ്റൊരുത്തനുമില്ല’ (യെശ, 45:5,6). “എന്നെപ്പോലെ മറ്റൊരുത്തനുമില്ല (പുറ, 9:14), ഞാൻ ഒരുത്തനെയും അറിയുന്നില്ല” (യെശ, 44:8) എന്നു ദൈവംതന്നെ അരുളിച്ചെയുമ്പോൾ, പിതാവായ ഏകദൈവമല്ലാതെ മറ്റൊരു ദൈവമില്ലെന്ന് ബൈബിൾ അടിവരയിട്ട് പറയുന്നു. ഇത്രയ്ക്ക് സ്ഫടികസ്ഫുടമായി ബൈബിളിൽ എഴുതിവെച്ചിട്ടും, പിതാവിൽനിന്നു വ്യതിരിക്തനായ മറ്റൊരു വ്യക്തിയാണ് യേശു എന്നു വിളിച്ചുകൂവുന്നവർ, അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ യേശു ദൈവമല്ലെന്ന് സ്ഥാപിക്കാനാണ് ശ്രമിക്കുന്നത്.

മർക്കൊസിൻ്റെ സുവിശേഷത്താൽ ഒരു ശാസ്ത്രി വന്നിട്ട് ‘എല്ലാറ്റിലും മുഖ്യകല്പന ഏതു’ (12:28) എന്നു യേശുവിനോടു ചോദിക്കുമ്പോൾ, യെഹൂദൻ്റെ shama (שׁמע) ആണ് യേശു ഉദ്ധരിക്കുന്നത്. “യിസ്രായേലേ, കേൾക്ക; നമ്മുടെ ദൈവമായ കർത്താവു ഏക കർത്താവു.” (12:29). “യിസ്രായേലേ, കേൾക്ക; യഹോവ നമ്മുടെ ദൈവമാകുന്നു; യഹോവ ഏകൻ തന്നേ.” (ആവ, 6:4). ഇവിടെ ശാസ്ത്രിയുടെ മറുപടി ശ്രദ്ധേയമാണ്: “നന്നു, ഗുരോ, നീ പറഞ്ഞതു സത്യം തന്നേ; ഏകനേയുള്ളൂ; അവനല്ലാതെ മറ്റൊരുത്തനുമില്ല.” (12:32). ശാസ്ത്രി ഇത് പറയുന്നത് ആരോടാണ്; യേശുവിനോട്. ഉത്തമപുരുഷനായ (first person) ശസ്ത്രി, മധ്യമപുരുഷനായ (second person) യേശുവിനോട്, പ്രഥമപുരുഷനായ (third person) പിതാവിനെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്; “ഏകനേയുള്ളൂ; അവനല്ലാതെ മറ്റൊരുത്തനുമില്ല.” ചിലർ കരുതുന്നതുപോലെ ദൈവം സമനിത്യരായ മൂന്ന് വ്യക്തികളായിരുന്നെങ്കിൽ യേശു എന്തു പറയുമായിരുന്നു: “നീ പറഞ്ഞത് ശരിയല്ല; ‘അവൻ മാത്രമല്ല, ഞാനും ചേർന്നാലേ ദൈവമാകൂ’ അല്ലെങ്കിൽ, ‘ഞാനും പരിശുദ്ധാത്മാവും കൂടി ചേരുമ്പോഴെ ദൈവമാകൂ’ എന്നല്ലേ പറയേണ്ടത്. എന്നാൽ യേശു പറഞ്ഞതോ; “അവൻ ബുദ്ധിയോടെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു എന്നു യേശു കണ്ടിട്ടു: നീ ദൈവരാജ്യത്തോടു അകന്നവനല്ല എന്നു പറഞ്ഞു.” (മർക്കൊ, 12:34). അപ്പോൾ, ദൈവകാര്യത്തിൽ ബുദ്ധിയുള്ളവരും, ദൈവരാജ്യത്തോട് അടുത്തുനില്ക്കുന്നവരും, ദൈവരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശനം സിദ്ധിച്ചവരും അറിയേണ്ട പരമപ്രധാനമായ വസ്തുത ഇതാണ്; “ദൈവത്തിൽ സമനിത്യരായ മൂന്നു വ്യക്തികളില്ല പ്രത്യുത, പിതാവായ ഏകദൈവം മാത്രമേ നമുക്കുള്ളൂ.” (1കൊരി, 8:6). ഇക്കാര്യം പിശാചുക്കൾക്കുപോലും അറിയാം. (യാക്കോ, 2:19). എന്നിട്ടും പല വിശ്വാസികളും വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. 

പിതാവായ ഏകദൈവം മാത്രമേ നമുക്കുള്ളൂയെങ്കിൽ, യേശുക്രിസ്തു ആരാണെന്നതാണ് അടുത്തചോദ്യം. മുസ്ലീങ്ങളും, യഹോവസാക്ഷികളും, ക്രിസ്റ്റാഡെൽഫിയൻസും, മോർമോൺസും തുടങ്ങി, യേശുവിൻ്റെ ദൈവത്വം നിഷേധിക്കുന്നവരൊക്കെ പറയുന്നത്; “യേശു താൻ ദൈവമാണെന്ന് ഒരിടത്തും പറഞ്ഞിട്ടില്ല” എന്നാണ്. ശരിയാണത്, യേശു ഒരിക്കലും ‘ഞാൻ ദൈവമാണെന്നു’ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. എന്നാൽ, ബൈബിളിൽ ഉടനീളം അത് പറയുന്നുണ്ട്, അതവർക്ക് സ്വീകാര്യമല്ല. പഴയനിയമത്തിൽ ‘വീരനാം ദൈവമെന്നും, നിത്യപിതാവെന്നും’ (യെശ, 9:6) യേശുവിനെ വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്. പുതിയനിയമത്തിൽ ‘ദൈവമെന്നും’ (യോഹ, 20:28), ‘സർവ്വത്തിനും മീതെ ദൈവമെന്നും’ (റോമ, 9:5), ‘മഹാദൈവമെന്നും’ (തീത്തൊ, 2:12), ‘സത്യദൈവമെന്നും’ (1യോഹ, 5:20) യേശുവിനെ വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇനി, താൻ ദൈവമാണെന്ന് യേശു പറയാഞ്ഞതെന്താണ്? ബൈബിളിലുടനീളം ഏകദൈവത്തെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. അത് പിതാവായ ദൈവമാണെന്ന് യേശുക്രിസ്തുവും വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ, താനും ദൈവമാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ, ബൈബിൾ അതിൽത്തന്നെ ഛിദ്രിച്ചുപോകും. പ്രത്യുത, യേശു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതാകട്ടെ; താൻതന്നെയാണ് ‘ഞാനാകുന്നവൻ’ അഥവാ, യഹോവയെന്നും, താൻതന്നെയാണ് പിതാവെന്നുമാണ്. 

പുറപ്പാട് 3:14-ൽ നിൻ്റെ പേരെന്താണെന്ന് ദൈവത്തോട് ചോദിക്കുമ്പോൾ; “ഞാൻ ആകുന്നവൻ ഞാൻ ആകുന്നു; ‘ഞാൻ ആകുന്നു’ എന്നുള്ളവൻ എന്നെ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ അയച്ചിരിക്കുന്നു എന്നിങ്ങനെ നീ യിസ്രായേൽമക്കളോടു പറയേണം” എന്നാണ് ദൈവം പറയുന്നത്. ഈ ‘ഞാനാകുന്നവൻ’ എന്നത് യഹോവയുടെ നാമം തന്നെയാണെന്ന് 15-ാം വാക്യത്തിൽ കാണാം: “അബ്രാഹാമിന്റെ ദൈവവും യിസ്ഹാക്കിന്റെ ദൈവവും യാക്കോബിന്റെ ദൈവവുമായി നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ ദൈവമായ യഹോവ എന്നെ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ അയച്ചിരിക്കുന്നു; ഇതു എന്നേക്കും എന്റെ നാമവും തലമുറ തലമുറയായി എന്റെ ജ്ഞാപകവും ആകുന്നു.” പഴയനിയമത്തിൻ്റെ ഗ്രീക്ക് സെപ്റ്റ്വജിൻ്റിൽ ‘ഞാനാകുന്നവൻ’ എന്നതിന് എഗൊ എയ്മി (ego eimi – εγω ειμι) എന്നാണ് കാണുന്നത്. പുതിയനിയമത്തിൽ യേശു, ‘ഞാനാകുന്നവൻ’ അഥവാ, ‘എഗൊ എയ്മി’  ആണെന്ന് അനവധി പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, എല്ലായ്പോഴും യെഹൂദന്മാർക്കത് മനസ്സിലായതായി കാണുന്നില്ല. അതിന്റെ കാരണവും ബൈബിൾ തന്നെ പറയുന്നു: “അവർ കണ്ണുകൊണ്ടു കാണുകയോ ഹൃദയം കൊണ്ടു ഗ്രഹിക്കയോ മനം തിരികയോ താൻ അവരെ സൌഖ്യമാക്കുകയോ ചെയ്യാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവരുടെ കണ്ണു അവൻ കുരുടാക്കി ഹൃദയം തടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.” (യോഹ, 12:40). എങ്കിലും ‘എഗൊ എയ്മി’ എന്നു യേശു സ്പഷ്ടമായി പറയുന്ന വേദഭാഗങ്ങളും അതിന്റെ പ്രതിഫലനങ്ങളും മാത്രം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാം. യോഹന്നാൻ 8:24-ൽ ഇതു പറയുന്നുണ്ട്: “നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങളില്‍ നിങ്ങള്‍ മരിക്കുമെന്നു ഞാന്‍ പറഞ്ഞുവല്ലോ. ‘ഞാനാകുന്നവന്‍’ (എഗൊ എയ്മി) ഞാന്‍തന്നെ എന്ന് നിങ്ങള്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങളില്‍ മരിക്കും.” തുടർന്ന് 8:28-ലും പറയുന്നുണ്ട്: “അതുകൊണ്ട് അവിടുന്നു വീണ്ടും പറഞ്ഞു: മനുഷ്യപുത്രനെ നിങ്ങള്‍ ഉയര്‍ത്തുമ്പോള്‍ ‘ഞാനാകുന്നവന്‍’ (എഗൊ എയ്മി) ഞാന്‍ തന്നെ ആണെന്നു നിങ്ങള്‍ക്കു മനസ്സിലാകും.” യേശു ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ പലരും അവനിൽ വിശ്വസിച്ചു.” (യോഹ, 8:30). യോഹന്നാൻ 8:58-ൽ അബ്രാഹാമിനു മുമ്പേ ഉള്ളവനാണ് താൻ എന്നു പറയുന്നതും ‘എഗൊ എയ്മി’ എന്നപദം കൊണ്ടാണ്: യേശു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിങ്ങളോട് സത്യം സത്യമായി പറയട്ടെ: അബ്രഹാം ജനിക്കുന്നതിനുമുമ്പേ, ഞാൻ ആകുന്നു (എഗൊ എയ്മി). ഇതു കേട്ടയുടനെ യെഹൂദന്മാർ യേശുവിനെ എറിയാൻ കല്ലെടുത്തു. ഉടനെ യേശു അവിടെനിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമാകുകയാണ് ചെയ്തത്. (8:59). മഹാപുരോഹിതനായ കയ്യഫാവിൻ്റെ അടുക്കൽവെച്ചും യേശു ഇത് പറയുന്നുണ്ട്. “ഞാൻ ആകുന്നു’ (എഗൊ എയ്മി); ഇനി മനുഷ്യപുത്രൻ സർവ്വശക്തന്റെ വലത്തുഭാഗത്തു ഇരിക്കുന്നതും ആകാശമേഘങ്ങളെ വാഹനമാക്കി വരുന്നതും നിങ്ങൾ കാണും എന്നു ഞാൻ പറയുന്നു.” (മത്താ, 26:64; മർക്കൊ, 14:62). “ഉടനെ മഹാപുരോഹിതൻ വസ്ത്രം കീറി: ഇവൻ ദൈവദൂഷണം പറഞ്ഞു; ഇനി സാക്ഷികളെക്കൊണ്ടു നമുക്കു എന്തു ആവശ്യം? നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ദൈവദൂഷണം കേട്ടുവല്ലോ:” (മത്താ, 26:65). ന്യായാധിപസംഘത്തിൻ്റെ മുമ്പിലും പറയുന്നുണ്ട്: “എന്നാൽ നീ ദൈവപുത്രൻ തന്നെയോ എന്നു എല്ലാവരും ചോദിച്ചതിന്നു: നിങ്ങൾ പറയുന്നതു ശരി; ‘ഞാൻ ആകുന്നു’ (എഗൊ എയ്മി) എന്നു അവൻ പറഞ്ഞു.” (ലൂക്കോ, 22:70). അടുത്തൊരു പ്രധാനപ്പെട്ട ഭാഗം കൂടിയുണ്ട്. യേശു കെദ്രോൻ തോട്ടിന്നു അക്കരെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, യെഹൂദാ പട്ടാളവും ചേവകരും യൂദായുടെ നേതൃത്വത്തിൽ യേശുവിനെ പിടിക്കാൻ വരുമ്പോൾ: “നസറായനായ യേശുവിനെ എന്നു അവർ ഉത്തരം പറഞ്ഞു. യേശു അവരോട്: ‘ഞാൻ ആകുന്നു’ (എഗൊ എയ്മി) എന്നു പറഞ്ഞു; അവനെ കാണിച്ചുകൊടുക്കുന്ന യൂദയും അവരോടുകൂടെ നിന്നിരുന്നു. ‘ഞാൻ ആകുന്നു’ (എഗൊ എയ്മി) എന്നു അവരോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ പിൻവാങ്ങി നിലത്തുവീണു.” (യോഹ, 18:5-6). യെഹൂദാ പടയാളികൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് യേശു, ‘ഞാനാകുന്നു’ (എഗൊ എയ്മി) എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ പുറകോട്ട് മലച്ചുവീണത്. ഒറ്റ ഉത്തരമേയുള്ളൂ; അവർ നാവിലെടുക്കാൻ ഭയപ്പെടുന്ന യിസ്രായേലിൻ്റെ പരിശുദ്ധ നാമമാണത്.

തൻ്റെ നാമം പിതാവിൻ്റെ നാമമാണെന്നും, താൻ പിതാവ് തന്നെയാണെന്നും യേശു പലപ്രാവശ്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. യേശു എന്ന പേരിനർത്ഥം തന്നെ ‘ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ’ എന്നാണ്. (മത്താ, 1:21,22). ‘ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്നു’ (യോഹ, 5:43). ‘എന്റെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിൽ ഞാൻ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികൾ’ (യോഹ, 10:25). “യിസ്രായേലിന്റെ രാജാവായി കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ” (യോഹ, 12:13). ‘പിതാവേ, നിന്റെ നാമത്തെ  മഹത്വപ്പെടുത്തേണമേ’ (യോഹ, 12:28) എന്നും, ‘പുത്രനെ മഹത്വപ്പെടുത്തേണമേ’ (യോഹ, 17:1) എന്നും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ‘ഞാൻ നിന്റെ നാമം വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു’ (യോഹ, 17:6). ‘നിന്റെ നാമത്തിൽ അവരെ കാത്തുകൊള്ളേണമേ’ (യോഹ, 17:11). ‘നീ എനിക്കു തന്നിരിക്കുന്ന നിന്റെ നാമത്തിൽ’ (യോഹ, 17:12). ‘ഞാൻ നിന്റെ നാമം അവർക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു’ (യോഹ, 17:26). ‘ഞാൻ നിന്റെ നാമം വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു’ എന്ന് രണ്ടുവട്ടം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. (യോഹ, 17:6; 26). യേശു വെളിപ്പെടുത്തിയ പിതാവിൻ്റെ നാമമേതാണ്. ഒരു നാമവും വെളിപ്പെടുത്തിയില്ല. പ്രത്യുത, തന്നെത്തന്നെയാണ് വെളിപ്പെടുത്തിയത്. മോശെയോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ ദൈവത്തിൻ്റെ നാമം അവൻ്റെ പ്രത്യക്ഷത തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. (പുറ, 33:18;19). താൻതന്നെയാണ് പിതാവെന്നും യേശു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: “ഞാനും പിതാവും ഒന്നാകുന്നു. (യോഹ, 10:30). ഇതിന് പല വ്യാഖ്യാനവും ആളുകൾ നല്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ, ബൈബിളിൻ്റെ വ്യാഖ്യാനം ആരും കാണുന്നില്ല. കല്ലെറിയാൻ തുനിഞ്ഞ യെഹൂദന്മാർതന്നെ അതു പറയും: “നല്ല പ്രവൃത്തി നിമിത്തമല്ല, ദൈവദൂഷണം നിമിത്തവും നീ മനുഷ്യനായിരിക്കെ നിന്നെത്തന്നേ ദൈവം ആക്കുന്നതുകൊണ്ടുമത്രേ ഞങ്ങൾ നിന്നെ കല്ലെറിയുന്നതു എന്നു ഉത്തരം പറഞ്ഞു.” യോഹ, 10:33). യെഹൂദന് ഒരുപാട് ദൈവങ്ങളില്ല; യഹോവ മാത്രമാണവരുടെ ദൈവം. താൻ പിതാവായ യഹോവയാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടതിനാണ് അവർ കല്ലെടുത്തത്. “പിതാവിനെ ഞങ്ങൾക്കു കാണിച്ചു തരേണം” എന്ന ഫിലിപ്പോസിൻ്റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി യേശു പറഞ്ഞതു: “ഞാൻ ഇത്രകാലം നിങ്ങളോടുകൂടെ ഇരുന്നിട്ടും നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലയോ ഫിലിപ്പൊസേ? എന്നെ കണ്ടവൻ പിതാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു; പിന്നെ പിതാവിനെ ഞങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുതരേണം എന്നു നീ പറയുന്നതു എങ്ങനെ?” (യോഹ, 14:8,9). ഫിലിപ്പോസിൻ്റെ ആവശ്യം ‘പിതാവിനെ കാണണം’ എന്നാണ്. യേശുവിൻ്റെ ഉത്തരം ‘നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലയോ’ എന്നാണ്. “ഞാൻ പിതാവിലും പിതാവു എന്നിലും എന്നു എന്നെ വിശ്വസിപ്പിൻ; അല്ലെങ്കിൽ പ്രവൃത്തി നിമിത്തം എന്നെ വിശ്വസിപ്പിൻ” (യോഹ, 14:11) എന്നും പറയുമ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ സ്പഷ്ടമല്ലേ??? യോഹന്നാൻ 15:24-ൽ “ഇപ്പോഴോ അവർ എന്നെയും എന്റെ പിതാവിനെയും കാൺകയും പകെക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു” എന്നാണ് യേശു പറയുന്നത്. എവിടെയാണ് യെഹൂദന്മാർ പിതാവിനെ കാണുകയും പകക്കുകയും ചെയ്തത്. അവർ യേശുവിനെയാണ് കാണുകയും പകക്കുകയും ചെയ്തത്. അർത്ഥാൽ, പുത്രനായി വെളിപ്പെട്ടവൻ തന്നെയാണ് പിതാവ്. (യോഹ, 1:18). പഴയനിയമത്തിലും പുതിയനിയമത്തിലും ഓരോ വാക്യങ്ങളിലായി യേശുവിനെ പിതാവെന്ന് സ്പഷ്ടമായി വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്. യെശയ്യാവ് 9:6-ൽ ‘നിത്യപിതാവു’ എന്നു വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്. എബ്രായർ 2:14,15-ൽ “മക്കൾ ജഡരക്തങ്ങളോടു കൂടിയവർ ആകകൊണ്ടു അവനും (യേശു) അവരെപ്പോലെ ജഡരക്തങ്ങളോടു കൂടിയവനായി മരണത്തിന്റെ അധികാരിയായ പിശാചിനെ തന്റെ മരണത്താൽ നീക്കി ജീവപര്യന്തം മരണഭീതിയാൽ അടിമകളായിരുന്നവരെ ഒക്കെയും വിടുവിച്ചു.” മക്കൾ അഥവാ, മനുഷ്യർ ജഡശരീരത്തിൽ ആയതുകൊണ്ട് പിതാവ് അഥവാ, സൃഷ്ടിതാവായ ദൈവം നമ്മെപ്പോലെ ജഡശരീരത്തിൽ വെളിപ്പെട്ട കാര്യമാണ് എബ്രായലേഖകൻ പറയുന്നത്. 

യേശു ഒരിക്കൽ കഫർന്നഹൂമിൽ നാലാൾ ചുമന്നുകൊണ്ടുവന്ന പക്ഷവാതക്കാരനെ സൗഖ്യമാക്കുമ്പോൾ, “മകനേ, നിന്റെ പാപങ്ങൾ മോചിച്ചുതന്നിരിക്കുന്നു” ഏന്നു പറയുകയുണ്ടായി. ഉടനെ അവിടെ കൂടിയിരുന്ന ശാസ്ത്രിമാർ “ദൈവം ഒരുവൻ അല്ലാതെ പാപങ്ങളെ മോചിപ്പാൻ കഴിയുന്നവൻ ആർ” എന്നു ഹൃദയത്തിൽ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇങ്ങനെ അവർ ഉള്ളിൽ ചിന്തിക്കുന്നതു യേശു ഉടനെ മനസ്സിൽ ഗ്രഹിച്ചു അവരോടു: “നിങ്ങൾ ഹൃദയത്തിൽ ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നതു എന്തു? പക്ഷവാതക്കാരനോടു നിന്റെ പാപങ്ങൾ മോചിച്ചുതന്നിരിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നതോ, എഴുന്നേറ്റു കിടക്ക എടുത്തു നടക്ക എന്നു പറയുന്നതോ, ഏതാകുന്നു എളുപ്പം” എന്നു ചോദിച്ചു. “എന്നാൽ ഭൂമിയിൽ പാപങ്ങളെ മോചിപ്പാൻ മനുഷ്യപുത്രന്നു അധികാരം ഉണ്ടു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയേണ്ടതിന്നു” അവൻ പക്ഷവാതക്കാരനോടു: “എഴുന്നേറ്റു കിടക്ക എടുത്തു വീട്ടിലേക്കു പോക എന്നു ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. ഉടനെ അവൻ എഴുന്നേറ്റു കിടക്ക എടുത്തു എല്ലാവരും കാൺകെ പുറപ്പെട്ടു; അതുകൊണ്ടു എല്ലാവരും വിസ്മയിച്ചു: ഇങ്ങനെ ഒരു നാളും കണ്ടിട്ടില്ല എന്നു പറഞ്ഞു ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തി.” (മർക്കൊ, 2:1-12; മത്താ, 9:1-8; ലൂക്കൊ, 5:18-25). ഇവിടെ ശാസ്ത്രീമാർ ഹൃദയത്തിൽ ചിന്തിച്ചതെന്താണ്; “ദൈവം ഒരുവൻ അല്ലാതെ പാപങ്ങളെ മോചിപ്പാൻ കഴിയുന്നവൻ ആർ.” യേശുവാകട്ടെ, പക്ഷവാതക്കാരൻ്റെ പാപവും രോഗവും സൗഖ്യമാക്കിക്കൊണ്ട് അവർ പറഞ്ഞ ഒരുവനായ അഥവാ, ഏകനായ ദൈവം തന്നെയാണ് ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യനായി വെളിപ്പെട്ടുനില്ക്കുന്ന താനെന്ന് തെളിയിക്കുകയായിരുന്നു. ”ഭൂമിയിൽ പാപങ്ങളെ മോചിപ്പാൻ മനുഷ്യപുത്രന്നു അധികാരം ഉണ്ടു” എന്നു പറയുന്നതും ശ്രദ്ധികുക. ആയതിനാൽ, ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഏകസത്യദൈവത്തിൽ സമനിത്യരും വ്യതിരിക്തരുമായ മൂന്ന് വ്യക്തികളില്ല. പ്രത്യുത, ഏകദൈവത്തിൻ്റെ മൂന്ന് വെളിപ്പാടുകളെന്നോ (പ്രത്യക്ഷതകൾ) പദവികളെന്നോ മാത്രമേ പറയാൻ കഴിയൂ.

യേശു യെഹൂദന്മാരോട് പറയുന്നത്; “നിങ്ങൾ എന്നെ ആകട്ടെ എന്‍റെ പിതാവിനെ ആകട്ടെ അറിയുന്നില്ല; എന്നെ അറിഞ്ഞു എങ്കിൽ എന്‍റെ പിതാവിനെയും അറിയുമായിരുന്നു” (യോഹ, 8:19) എന്നും, “അവർ പിതാവിനെയും എന്നെയും അറിയായ്കകൊണ്ടു ഇങ്ങനെ ചെയ്യും” (യോഹ, 16:3) എന്നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ശിഷ്യന്മാരോട് ഇത് പറയുമ്പോൾ പിതാവും പുത്രനും ആരാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്: “നിങ്ങൾ എന്നെ അറിഞ്ഞു എങ്കിൽ എന്‍റെ പിതാവിനെയും അറിയുമായിരുന്നു; ഇന്നുമുതൽ നിങ്ങൾ അവനെ അറിയുന്നു; അവനെ കണ്ടുമിരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.” (യോഹ, 14:7). ശിഷ്യന്മാർ പുത്രനെയല്ലാതെ, പിതാവിനെ എവിടെയാണ് കണ്ടിരിക്കുന്നത്? പിതാവ് തന്നെയാണ് പുത്രൻ, പുത്രൻ തന്നെയാണ് പിതാവ്. 14:9-ൽ പിന്നെയും സ്പഷ്ടമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: “എന്നെ കണ്ടവൻ പിതാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു; പിന്നെ പിതാവിനെ ഞങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുതരേണം എന്നു നീ പറയുന്നതു എങ്ങനെ?” 1യോഹന്നാൻ 2:23-ഉം പിതാവും പുത്രനും വ്യതിരിക്തരല്ലെന്ന് തെളിവ് നൽകുന്നതാണ്: “പുത്രനെ നിഷേധിക്കുന്നവന്നു പിതാവുമില്ല; പുത്രനെ സ്വീകരിക്കുന്നവനു പിതാവും ഉണ്ടു.” 

“ഏകസത്യദൈവമായ നിന്നെയും നീ അയച്ചിരിക്കുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിനെയും അറിയുന്നതു തന്നേ നിത്യജീവൻ ആകുന്നു.” (യോഹ, 17:3). ഈ വാക്യം അനേകർ തെറ്റിദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്. യേശുക്രിസ്തുവിലും അവൻ്റെ നാമത്തിലുമാണ് പുതിയനിയമത്തിലെ സകല കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന്; മാനസാന്തരവും പാപമോചനവും (ലൂക്കൊ, 24:47; പ്രവൃ, 10;43), രക്ഷ (പ്രവൃ, 15:11; 16:31), നിത്യജീവൻ (യോഹ, 3:15,16; 3:36; 6:40; 10:28) തുടങ്ങിയവ. പുത്രനായ ക്രിസ്തുവിലൂടെയാണ് സകലർക്കും നിത്യജീവനെന്ന് ഉടനീളം പറഞ്ഞുവെച്ചിട്ട്, പിതാവിനെക്കൂടെ അറിഞ്ഞാലെ നിത്യജീവൻ കിട്ടുകയുള്ളുവെന്ന് പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെ ശരിയാകും? പിതാവും പുത്രനും വ്യതിരിക്തരാണെങ്കിൽ ഈയൊരു വാക്യം മാത്രംമതി (യോഹ, 17:3) ബൈബിൾ പ്രമാദമാണെന്ന് തെളിയിക്കാൻ. എന്നാൽ, ബൈബിൾ അപ്രമാദിത്വമാകയാൽ ഈ വാക്യത്തിൻ്റെ അർത്ഥം ‘ഏകസത്യദൈവം തന്നെയാണ് ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ട യേശുക്രിസ്തു’ എന്നല്ലേ? അതാണ് പൗലൊസ് 1തിമൊഥെയൊസിൽ പറയുന്നത്: ‘ജീവനുള്ള ദൈവം ദൈവം ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു.’ (3:15,16). 1യോഹന്നാൻ 5:20-ൽ സത്യദൈവവും, സത്യദൈവത്തെ അറിയാൻ വിവേകം തന്നവനും, നിത്യജീവനും യേശുക്രിസ്തു ആണെന്ന് വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുമുണ്ട്: “ദൈവപുത്രൻ വന്നു എന്നും സത്യദൈവത്തെ അറിവാൻ നമുക്കു വിവേകം തന്നു എന്നും നാം അറിയുന്നു; നാം സത്യദൈവത്തിൽ അവന്റെ പുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിൽ തന്നേ ആകുന്നു. അവൻ സത്യദൈവവും നിത്യജീവനും ആകുന്നു.”

പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും ഒരാൾ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ശക്തമായ തെളിവുകൾ ഇനിയുമുണ്ട്:

ഉസ്സീയാരാജാവു മരിച്ച ആണ്ടിൽ സാറാഫുകളുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ, ഉയർന്നും പൊങ്ങിയുമുള്ള സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന യഹോവയുടെ മഹത്വമാണ് യെശയ്യാവ് ദർശിച്ചത്. (6:1-5). അനന്തരം “ഞാൻ ആരെ അയക്കേണ്ടു? ആർ നമുക്കു വേണ്ടി പോകും?” എന്നു ചോദിക്കുന്ന യഹോവയുടെ ശബ്ദവും കേൾക്കുകയുണ്ടായി. (6:8-10). യോഹന്നാൻ പറയുന്നത്; യേശുവിൻ്റെ മഹത്വമാണ് യെശയ്യാവ് ദർശിച്ചതെന്നാണ്. “യേശുവിന്റെ മഹത്ത്വം കണ്ട് അവിടത്തെപ്പറ്റി വർണിച്ചുകൊണ്ടാണ് യെശയ്യാവ് ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിച്ചത്.” (യോഹ, 12:40,41). പ്രവൃത്തികളിൽ പൗലൊസ് പറയുന്നത് പരിശുദ്ധാത്മാവാണ് യെശയ്യാപ്രവാചകൻ മുഖാന്തരം നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരോടു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്നാണ്. (28:26,27; യെശ, 6:8-10). പിതാവ് അഥവാ യഹോവ തന്നെയാണ് യേശുവെന്നും, യഹോവ തന്നെയാണ് പരിശുദ്ധാത്മാവെന്നും ഇതിനാൽ അസന്ദിഗ്ധമായി തെളിയുന്നു.

ത്രിത്വപണ്ഡിതന്മാർ അവകാശപ്പെടുന്നത് ദൈവത്തിൽ സമനിത്യരും വ്യതിരിക്തരുമായ മൂന്നു വ്യക്തികൾ ഉണ്ടെന്നാണ്. അതിനാധാരമായിട്ട് അവർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് ഫിലിപ്പിയർ 2:6 ആണ്. “അവൻ ദൈവരൂപത്തിൽ ഇരിക്കെ ദൈവത്തോടുള്ള സമത്വം മുറുകെ പിടിച്ചു കൊള്ളേണം എന്നു വിചാരിച്ചില്ല.” ദൈവത്തിന് സമനായോ സദൃശനായോ മറ്റൊരാളില്ലെന്ന് ദൈവവചനം ഉടനീളം പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോൾ, പൗലൊസ് പറയുന്ന ‘സമത്വം’ എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാകേണ്ടതല്ലേ? മഹിമയിൽ വസിച്ചിരുന്ന ദൈവം തൻ്റെതന്നെ മഹത്വമുള്ള ശരീരത്തിൽ നിന്ന് താഴ്ചയുള്ള ശരീരത്തിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് പൗലൊസ് പറയുന്നത്. അല്ലാതെ, തന്നിൽനിന്ന് വ്യതിരിക്തനാണ് ദൈവമെന്നല്ല. അതിന് തെളിവാണ് താഴ്ചയുടെ ഏഴ് അവസ്ഥ അവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. സമത്വം മുറുകെ പിടിച്ചില്ല; ദാസരൂപം എടുത്തു; മനുഷ്യസാദൃശ്യത്തിലായി; തന്നെത്താൻ ഒഴിച്ചു; വേഷത്തിൽ മനുഷ്യനായി വിളങ്ങി; തന്നെത്താൻ താഴ്ത്തി; ക്രൂശിലെ മരണത്തോളം അനുസരണമുള്ളവനായി. (ഫിലി, 2:6-8). ഇതല്ലാതെ, ഒരു വ്യാഖ്യാനം ‘സമത്വ’ത്തിന് കൊടുത്താൽ, ‘എനിക്കു സമനായോ സദൃശനായോ മറ്റൊരുത്തനുമില്ല; ഞാനൊരുത്തനേയും അറിയുന്നില്ല’ എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്ന യഹോവതന്നെ ഭോഷ്ക്ക് പറയുന്നവനായി മാറും. സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവായ യഹോവ തന്നെയാണ് മനുഷ്യനായി വെളിപ്പെട്ട യേശു എന്നു പറയുമ്പോൾ, അവൻ ദൈവമല്ലെന്ന് വിളിച്ചുകൂവുന്നവരും, ദൈവത്തിൽ സമനിത്യരായ മൂന്നു വ്യക്തികളുണ്ടെന്ന് കരുതുന്നവരും ചോദിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ചോദ്യമുണ്ട്; ‘യേശു മനുഷ്യനായി വന്നപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗം കാലിയായിരുന്നോ?’ ഇത് തികച്ചും ബാലിശവും ദൈവപരിജ്ഞാനം തീരെ ഇല്ലാത്തതും അപക്വവുമായ ഒരു ചോദ്യമാണ്. മനുഷ്യൻ്റെ സങ്കുചിതമായ വീക്ഷണത്തിലൂടെ മഹാദൈവത്തെ നോക്കിക്കാണുന്നതിൻ്റെ കുഴപ്പമാണിത്. രണ്ടു വ്യത്യസ്ഥ വ്യക്തികളല്ലെങ്കിൽ ദൈവത്തിന് സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും ഒരേസമയം ആയിരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നാണ് ഇക്കുട്ടരുടെ ധാരണ. പഴയനിയമത്തിൽ ഇതിന് ധാരാളം തെളിവുകളുണ്ട്. സ്വർഗ്ഗസിംഹാനത്തിൽ ഉപവിഷ്ടനായിരിക്കുന്നവൻ തന്നെയാണ് ഭൂമിയിയിൽ ജഡംധരിച്ചു വെളിപ്പെട്ടതെന്ന് പുതിയനിയമത്തിൽ യോഹന്നാനും എഴുതിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. (യോഹ, 3:13). ദൈവം ആകാശവും ഭൂമിയും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ദൈവമാണെന്നും തനിക്കു സകലവും സാദ്ധ്യമാണെന്നുപോലും ഇക്കൂട്ടർ മറന്നുപോകുന്നു.

പൗലൊസിൻ്റെ ‘സമത്വം മുറുകെപ്പിടിച്ചില്ല’ എന്ന പ്രസ്താവന ശരിയായിട്ട് മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരുപമ പറയാം: ഒരു രാജ്യത്തിൻ്റെ നല്ലവനും നീതിമാനുമായ ഒരു രാജാവ്, തൻ്റെ പ്രജകളുടെ ക്ഷേമാർത്ഥം ഒരു തച്ചൻ്റെ വേഷത്തിൽ സാധാരണ ജനങ്ങളുടെയിടയിൽ കുറച്ചുകാലം ജീവിച്ചു എന്നിരിക്കട്ടെ. അപ്പോൾ, ആ തച്ചൻ രാജാവിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തനായ വ്യക്തിയാണെന്ന് ആരെങ്കിലും പറയുമോ? രണ്ടുവിധത്തിലായിരിക്കും ഉത്തരം: വന്നിരിക്കുന്നത് ആരാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാത്തവർ പറയും: അവർ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത വ്യക്തികളാണെന്നും. വന്നിരിക്കുന്നവൻ ആരാണെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞവർ രണ്ടും ഒരു വ്യക്തിയാണെന്നും പറയും. യേശു പറയുന്നു; “നിങ്ങൾ എന്നെ അറിഞ്ഞു എങ്കിൽ എന്റെ പിതാവിനെയും അറിയുമായിരുന്നു.” (യോഹ, 14:7). പിതാവിനെയും പുത്രനെയും അറിയുന്നതാണ് നിത്യജീവനെന്ന് മറ്റൊരു വാക്യവും പറയുന്നു. ഒരു രാജ്യത്തിൻ്റെ സർവ്വാധിപതിയായ മനുഷ്യരാജാവിനിത് സാധിക്കുമെങ്കിൽ സ്വർഗ്ഗീയരാജാവിന് അസാദ്ധ്യമോ??? ആ രാജാവ് തൻ്റെ മഹത്വവും സുഖസൗകര്യങ്ങളും എല്ലാം ത്യജിച്ച ശേഷമാണ് തച്ചനായി കഷ്ടം സഹിക്കുന്നത്. രാജപ്രതിനിധികളും, സേവകന്മാരെല്ലാം ഒരുപോലെ കൊള്ളരുതാത്തവരായിരിക്കും. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ രാജാവ് വേഷംമാറി വരേണ്ടിവന്നത്. രാജാവ് തൻ്റെ മഹത്വം വെടിയാതെ രാജാവായി സിംഹാസനത്തിൽ തന്നെയിരുന്നാൽ സാധാരണജനങ്ങൾ നേരിടുന്ന ശരിയായ പ്രശ്നം നേരിട്ടറിയാൻ കഴിയില്ല. അങ്ങനെവന്നാൽ, തനിക്കൊരു നല്ല രാജാവായിരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഒരുപക്ഷെ നീതിമാനായ ഒരു രാജാവ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുമായിരിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ, കഥകളിലെങ്കിലും നാമിത് വായിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. കൂടാതെ, യേശുക്രിസ്തു പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഈ തച്ചന് പറയാൻ കഴിയും: ‘ഞാനും രാജാവും ഒന്നാകുന്നു’, ‘എന്നെ കണ്ടവർ രാജാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു’, ‘രാജാവ് എന്നിലും ഞാൻ രാജാവിലും ആകുന്നു’, ‘രാജാവ് എന്നേക്കാൾ വലിയവൻ’ തുടങ്ങി എല്ലാക്കാര്യങ്ങളും പറയാൻ കഴിയും. പൗലൊസ് പ്രസ്താവിക്കുന്ന ‘മുറുകെപ്പിടിക്കാത്ത സമത്വം’ ഇതിനോട് ചേർത്ത് മനസ്സിലാക്കിയാൽ മതി. പക്ഷെ, ഈ ഉപമയിൽ ഒരു കുഴപ്പമുള്ളത്, ഈ രാജാവ് മനുഷ്യനായതുകൊണ്ട് താൻ തച്ചനായിരിക്കുമ്പോഴും, തനിക്ക് രാജാധികാരം ഉണ്ടാകുമെങ്കിലും രാജസിംഹാസനം കാലിയായിരിക്കും. കാരണം, താനൊരു മനുഷ്യനാണ്; മനുഷ്യൻ്റേതായ എല്ലാ പരിമിതികളും തനിക്കുമുണ്ട്. തന്മൂലം, രാജാവായിട്ടും തച്ചനായിട്ടും ഒരുപോലെ തനിക്ക് വെളിപ്പെടാൻ സാദ്ധ്യമല്ല. എന്നാൽ, ദൈവത്തിന് ഒരു പരിമിതികളും ഇല്ല. താൻ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നവാനാണ്. തന്മൂലം, താൻ സ്വർഗ്ഗസിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യനായി വെളിപ്പെടാനും മനുഷ്യരുടെ പാപം വഹിച്ചുകൊണ്ട് മരിക്കുവാനും, പരിശുദ്ധാത്മാവായി മനുഷ്യരൂടെ ഹൃദയത്തിൽ വാസംചെയ്യാനും കഴിയും. ഇതൊരു ഊഹാപോഹമല്ല, യേശു പറഞ്ഞിട്ടുമുണ്ട് (യോഹ, 3:13) പഴയനിയമത്തിൽ ഇതിന് കൃത്യമായ തെളിവുമുണ്ട്. അബ്രാഹാമിൻ്റെ അടുത്ത് മനുഷ്യനായി വെളിപ്പെട്ട യഹോവ അവൻ ഭക്ഷണമൊരുക്കുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കുകയും, അപ്പവും, ഇറച്ചിയും, പാകം ചെയ്ത വെണ്ണയും പാലുമൊക്കെക്കൂട്ടി ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷമാണ് അവിടെനിന്ന് മടങ്ങിയത്. (ഉല്പ, 18:5-8). എന്തായാലും, അഞ്ചാറ് നാഴികയില്ലാതെ ഇത്രയും സാധനങ്ങൾ ഒരുക്കാൻ അബ്രാഹാമിനു കഴിയില്ല. അത്രയും സമയം ദൈവം അബ്രാഹാമിൻ്റെ വീട്ടിൽ ചിലവഴിച്ചപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗം കാലിയായിരുന്നോ? നാല്പതു വർഷം മരുഭൂമിയിൽ അഗ്നിസ്തഭമായും മേഘസ്തംഭമായും തേജസ്സായും യഹോവ യിസ്രായേൽ ജനത്തിൻ്റെ കൂടെ വസിച്ചപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗം കാലിയായിരുന്നോ??? ലോകത്തിൽ മറ്റെവിടെയും ദൈവമില്ലായിരുന്നോ??? ഇവിടെയൊരു സാദൃശ്യം കാണിക്കാം: നാല്പതുവർഷം യിസ്രായേൽ ജനത്തിനൊപ്പം മരുഭൂമിയിൽ നടന്നവൻ തന്നെയാണ് ഏകദേശം നാല്പതുവർഷം (ബി.സി. 6-എ.ഡി. 33) യിസ്രായേലിൽ മനുഷ്യനായി വെളിപ്പട്ട് മനുഷ്യൻ്റെ പാപവും വഹിച്ചുകൊണ്ട് മരിച്ചുയിർത്ത് രക്ഷയൊരുക്കിയത്. (യോഹ, 1:1; ഫിലി, 2:6-8; 1തിമൊ, 3:14-16; എബ്രാ, 2:14,15).

ഇനി ഒരു വാദത്തിനുവേണ്ടി പിതാവിനോട് സമനായ മറ്റൊരു വ്യക്തിയാണ് യേശുവെന്ന് സമ്മതിച്ചുകൊടുക്കാം. അപ്പോൾ ബൈബിൾ പറയുന്ന ഈ വാക്യങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ വ്യാഖ്യാനം നല്കും: “പിതാവു ചെയ്തു കാണുന്നതു അല്ലാതെ പുത്രന്നു സ്വതേ ഒന്നും ചെയ്‍വാൻ കഴികയില്ല.” (യോഹ, 5:19). “എനിക്കു സ്വതേ ഒന്നും ചെയ്‍വാൻ കഴിയുന്നതല്ല; ….. ഞാൻ എന്റെ ഇഷ്ടം അല്ല, എന്നെ അയച്ചവന്റെ ഇഷ്ടമത്രേ ചെയ്‍വാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നത്.” (യോഹ, 5:30). “ഞാൻ സ്വയമായിട്ടു ഒന്നും ചെയ്യാതെ പിതാവു എനിക്കു ഉപദേശിച്ചുതന്നതു പോലെ ഇതു സംസാരിക്കുന്നു.” (യോഹ, 8:28). “ഞാൻ സ്വയമായി സംസാരിച്ചിട്ടില്ല; എന്നെ അയച്ച പിതാവു തന്നേ ഞാൻ ഇന്നതു പറയേണം എന്നും ഇന്നതു സംസാരിക്കേണം എന്നും കല്പന തന്നിരിക്കുന്നു.” (യോഹ, 12:49). “പിതാവു എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ തന്നേ സംസാരിക്കുന്നു.” (യോഹ, 12:50). “പിതാവു എന്നോടു കല്പിച്ചതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്യുന്നു എന്നും ലോകം അറിയട്ടെ.” (യോഹ, 14:31). “അവയെ തന്നിരിക്കുന്ന എന്റെ പിതാവു എല്ലാവരിലും വലിയവൻ.” (യോഹ, 10:29). “പിതാവു എന്നെക്കാൾ വലിയവനല്ലോ.” (യോഹ, 14:28). മേല്പറഞ്ഞ വാക്യങ്ങളിലെല്ലാം പിതാവ് തന്നേക്കാൾ വലിയവനാണെന്നാണ് യേശു പറയുന്നത്. ‘സമത്വം’ എന്നുവെച്ചാൽ, എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും തുല്യരെന്നാണ്. ദൈവത്തിൽ സമനിത്യരായ മൂന്ന് വ്യക്തികളുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞാൽ, ആ മൂന്നു വ്യക്തികളിൽ ഒരാൾ മറ്റൊരാളെക്കാൽ ഒരിക്കലും വലുതോ ചെറുതോ എന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല. ‘പുത്രൻ’ എന്ന സ്ഥാനപ്പേര് തന്നെ പിതാവിനോട് വിധേയത്വമുള്ളവൻ, പിതാവിനേക്കാൾ താഴ്ചയുളവൻ എന്നാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതുതന്നെയാണ് യേശു പറയുന്നതും. അതിനാൽ, പിതാവും പുത്രനും സമനിത്യരായ രണ്ട് വ്യക്തികളാണെന്ന് പറയാനും കഴിയില്ല. എന്നാൽ, ‘പിതാവ് പുത്രൻ പരിശുദ്ധാത്മാവു’ എന്നത് മനുഷ്യരുടെ രക്ഷയോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ ഏകദൈവത്തിൻ്റെ വെളിപ്പാടുകൾ അഥവാ, പ്രത്യക്ഷതകൾ ആണെങ്കിൽ പുത്രൻ പിതാവിനോട് വിധേയപ്പെട്ടവനും, താഴ്ചയുള്ളവനും ആണെന്ന ബൈബിൾ പ്രസ്താവനയുമായി 100% പൊരുത്തപ്പെടും.

ദൈവം സമനിത്യരായ മൂന്ന് വ്യക്തികളാണെന്ന് കരുതുന്നവർ ദൈവവചനം വിവേചിച്ച് പഠിക്കുന്നവരേയല്ല. മേല്പറഞ്ഞതിനേക്കാൾ കുഴപ്പമുള്ള ചില വാക്യങ്ങൾ കൂടി ബൈബിളിലുണ്ട്. “ഞാൻ ഒരു നിർണ്ണയം പ്രസ്താവിക്കുന്നു: യഹോവ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: നീ എന്റെ പുത്രൻ; ഇന്നു ഞാൻ നിന്നെ ജനിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.” (സങ്കീ, 2:7). ഇത് ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനമാണെന്ന് പുതിയനിയമത്തിൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. (പ്രവൃ, 13:33; എബ്രാ, 1:5: 5:5). “സർവ്വലോകങ്ങൾക്കും മുമ്പെ; പിതാവിൽനിന്ന് ജനിച്ചവൻ” എന്ന് നിഖ്യാവിശ്വാസപ്രമാണം പറയുന്നത് ഈ വാക്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്. ഇതിനെ, പിതാവ് ജനിപ്പിച്ചവനും, പുത്രൻ ജനിച്ചവനും, പരിശുദ്ധാത്മാവ് പുറപ്പെട്ടവനും ആണെന്ന് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കിയാൽ; ഈ ജനിപ്പിച്ചവനും ജനിച്ചവനും തമ്മിൽ സമത്വമുണ്ടാകുന്നത് എങ്ങനെയാണ്??? ‘സർവ്വലോകങ്ങൾക്കും മുമ്പെ പിതാവിൽനിന്ന് ജനിച്ചവൻ’ എന്നു പറഞ്ഞിട്ട് പിതാവും പുത്രനും സമന്മാരാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ, മനസ്സാക്ഷിയെ വഞ്ചിക്കാതെ സ്വയമായിട്ടത് അംഗീകരിക്കുവാനോ, മറ്റുള്ളവരെ വിശ്വസിപ്പിക്കുവാനോ കഴിയുമോ???

“ആരെങ്കിലും മനുഷ്യപുത്രന്നു നേരെ ഒരു വാക്കു പറഞ്ഞാൽ അതു അവനോടു ക്ഷമിക്കും; പരിശുദ്ധാത്മാവിന്നു നേരെ പറഞ്ഞാലോ ഈ ലോകത്തിലും വരുവാനുള്ളതിലും അവനോടു ക്ഷമിക്കയില്ല.” (മത്താ, 12:32; മർക്കൊ, 3:29; ലൂക്കൊ, 12:10). പിതാവ് തന്നേക്കാൾ വലിയവനാണെന്ന് യേശു പലയാവർത്തി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇവിടെയിതാ ക്രമത്തിൽ മൂന്നാമനായ പരിശുദ്ധാത്മാവും തന്നേക്കാൾ വലിയവനാണെന്നും യേശു സാക്ഷ്യം പറയുമ്പോൾ, സമനിത്യത എന്നു പറയുന്നതിലെ യുക്തിയെന്താണ്??? 

തന്നെ ‘നല്ല ഗുരോ’ എന്നു വിളിക്കുന്ന ഒരു പ്രമാണിയോട് യേശു പറയുന്നത്: “എന്നെ നല്ലവൻ എന്നു പറയുന്നതു എന്തു? ദൈവം ഒരുവൻ അല്ലാതെ നല്ലവൻ ആരുമില്ല.” (മർക്കൊ, 10:18; മത്താ, 19:17;  ലൂക്കൊ, 18:19). ഇവിടെയും ‘ദൈവം മാത്രമാണെന്ന് നല്ലവൻ’ എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പിതാവായ ദൈവത്തെ ഉയർത്തുകയാണ് ക്രിസ്തു. യേശു പിതാവിനോട് സമത്വമുള്ള വ്യതിരിക്തനായ ഒരു വ്യക്തിയായിരുന്നെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ പറയുമായിരുന്നോ??? 

ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ കർത്താവ് ആദ്യം മഗ്ദലക്കാരത്തി മറിയയ്ക്ക് പ്രത്യക്ഷനായി പറഞ്ഞത് നോക്കുക: “എന്നെ തൊടരുതു; ഞാൻ ഇതുവരെ പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ കയറിപ്പോയില്ല; എങ്കിലും നീ എന്റെ സഹോദരന്മാരുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു: എന്റെ പിതാവും നിങ്ങളുടെ പിതാവും എന്റെ ദൈവവും നിങ്ങളുടെ ദൈവവുമായവന്റെ അടുക്കൽ ഞാൻ കയറിപ്പോകുന്നു എന്നു അവരോടു പറക എന്നു പറഞ്ഞു.” (യോഹ, 20:17). ഇവിടെ ‘ദൈവം’ എന്ന പദത്തിന് ഉന്നതൻ, ബലവാൻ, വലിയവൻ, ശക്തൻ എന്നിങ്ങനെ ഏതർത്ഥം കല്പിച്ചാലും, പിതാവ് തന്നെക്കാൾ ഉയർന്നവനാണെന്നാണ് യേശു വ്യക്തമാക്കുന്നത്. പിന്നെങ്ങനെ പിതാവിനും പുത്രനും തമ്മിൽ സമത്വമുണ്ടാകും??? ഇതിനൊക്കെ ഉത്തരം പറയാൻ സമനിത്യവാദികൾ ഒരുപാട് വിയർക്കും. ഇതിനെയൊക്കെ എങ്ങനെ വ്യാഖ്യാനിക്കും? ആഖ്യാനത്തെ മാറ്റിമറിച്ചുക്കൊണ്ട് ഒരു വ്യാഖ്യാനം സാദ്ധ്യമോ???

മുകളിൽ നാം ചിന്തിച്ച ഒരുപമയുണ്ടല്ലോ; ഒരു രാജ്യത്തിലെ രാജാവ് പ്രജകളുടെ ക്ഷേമത്തെപ്രതി തച്ചനായി ജീവിക്കുന്നത്; അതിലേക്ക് തന്നെ വീണ്ടുംവരാം. ഒന്നാമത്തത്; യേശുവിൻ്റെ ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിനോട് ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവചനമാണ്. മനുഷ്യർക്ക് മനുഷ്യരുടെ പാപം വഹിക്കാൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ട്, താൻതന്നെ പുത്രനെന്ന അഭിധാനത്തിൽ മനുഷ്യനായി വെളിപ്പെട്ട് മനുഷ്യരുടെ പാപം വഹിച്ചുകൊണ്ട് മരിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കുമെന്ന് യഹോവയെടുത്ത വിധി പ്രസ്താവമാണ് സങ്കീർത്തനം 2:7. “ഞാൻ ഒരു നിർണ്ണയം പ്രസ്താവിക്കുന്നു: യഹോവ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: നീ എന്റെ പുത്രൻ; ഇന്നു ഞാൻ നിന്നെ ജനിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.” ഉപമയിലെ രാജാവ് പുറപ്പെടുവച്ച വിധി അഥവാ, എടുത്ത തീരുമാനമാണ് തച്ചൻ്റെ ജനനം. രാജാവ് അങ്ങനെയൊരു തീരുമാനം എടുത്തില്ലെങ്കിൽ, സാധാരണ ജനങ്ങൾക്ക് നീതി ലഭിക്കില്ലായിരുന്നു. രണ്ടാമത്തത്, ‘മനുഷ്യപുത്രനോട് പറഞ്ഞാൽ ക്ഷമിക്കും; പരിശുദ്ധാത്മാവിനോട് പറഞ്ഞാൽ ക്ഷമിക്കില്ല.’ (മത്താ, 12:32). ദൈവമായിരുന്നവൻ മനുഷ്യപുത്രനായി നില്ക്കുമ്പോഴാണ് ഇത് പറയുന്നത്. പിതാവ് എന്നേക്കാൾ വലിയവനെന്ന് പറഞ്ഞവന്, പിതാവ് തന്നെയായ അഥവാ, പിതാവിൻ്റെ ആത്മാവായ പരിശുദ്ധാത്മാവും തന്നേക്കാൾ വലിയവനാണെന്ന് സാക്ഷ്യം പറയാം. ഉപമയിലെ തച്ചനും ഇതുപറയാം. താൻ രാജാവ് തന്നെയെങ്കിവും, സകല മഹത്വവും വെടിഞ്ഞ് തച്ചനായി ജീവിക്കുകയാണ്. രാജാവ് തന്നേക്കാൾ വലിയവനെന്നും, രാജകൊട്ടാരത്തിലെ മന്ത്രിയും തന്നേക്കാൾ വലിയവനെന്നും പറയാൻ കഴിയും. മൂന്നാമത്തത്; “ദൈവം ഒരുവൻ അല്ലാതെ നല്ലവൻ ആരുമില്ല.” (മർക്കൊ, 10:18). യേശു താൻ മനുഷ്യൻ്റെ താഴ്ചയുള്ള അവസ്ഥയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ദൈവത്തിൻ്റെ മഹത്വം ആഗ്രഹിച്ചില്ല. അതാണ് പൗലൊസ് പറയുന്ന മുറുകപ്പിടിക്കാത്ത സമത്വം. ഉപമയിലെ തച്ചനും ‘രാജാവ് ഒരുവനല്ലാതെ നല്ലവൻ ആരുമില്ല’ എന്ന് പറയാൻ കഴിയും. നാലാമത്തത്; “എന്റെ പിതാവും, എന്റെ ദൈവവും.” (യോഹ, 20:17). ഉപമയിലെ തച്ചനും ഇങ്ങനെ വിളിക്കാം; രാജാവ് എടുത്ത തീരുമാനമാണ് തച്ചൻ്റെ ജനനത്തിന് കാരണമെന്ന നിലയിൽ പിതാവെന്നും, രാജാവ് രാജ്യത്തിൻ്റെ സർവ്വാധിപതിയെന്ന നിലയിൽ ദൈവമെന്നും വിളിക്കാം. ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയാൻ തച്ചന് കഴിയുന്നത് രാജാവും തച്ചനും സമനിത്യരായ വ്യക്തികളായതുകൊണ്ടല്ല; പ്രത്യുത, ഏകവ്യക്തി ആയതുകൊണ്ടാണ്. 

അതുപോലെ യേശുക്രിസ്തു പറയുന്നത്; “പരിശുദ്ധാത്മാവ് വലിയവൻ (മത്താ, 12:33): ദൈവം ഒരുവനല്ലാതെ നല്ലവനില്ല (മർക്കൊ, 10:18); പുത്രന്നു സ്വതേ ഒന്നും ചെയ്‍വാൻ കഴികയില്ല (യോഹ, 5:19); ഞാൻ എന്നെ അയച്ചവന്റെ ഇഷ്ടമത്രേ ചെയ്‍വാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നത് (5:30); പിതാവു എനിക്കു ഉപദേശിച്ചുതന്നതു പോലെ ഇതു സംസാരിക്കുന്നു (8:28); ഞാൻ ഇന്നതു സംസാരിക്കേണം എന്നും കല്പന തന്നിരിക്കുന്നു (12:49); “പിതാവു അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നു (12:50); ഞാൻ സ്വയമായിട്ട് ഒന്നും സംസാരിച്ചിട്ടില്ല (14:31); എന്റെ പിതാവു എല്ലാവരിലും വലിയവൻ (10:29); പിതാവു എന്നെക്കാൾ വലിയവൻ (14:28); എൻ്റെ പിതാവ് എൻ്റെ ദൈവം” (യോഹ, 20:17) എന്നൊക്കെയാണ്. എന്നാൽ, പിതാവ് തന്നെയായ പുത്രൻ അഥവാ, യഹോവ തന്നെയായ യേശു, ‘പുതൻ’ എന്ന അഭിധാനത്തിൽ പൂർണ്ണ മനുഷ്യനായി വെളിപ്പെട്ടവനാകകൊണ്ട്, പിതാവ് എന്നേക്കാൾ വലിയവനെന്നും, എൻ്റെ ദൈവമാണെന്നും, ഞാനും പിതാവും ഒന്നാണെന്നും, എന്നെ കണ്ടവർ പിതാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും, ഞാനാകുന്നവൻ ഞാൻ തന്നെയെന്നും പറയാൻ കഴിയും. കാരണം, പുത്രന് പിതാവിനോട് സമത്വമല്ല; ഏകത്വമാണുള്ളത്. പിതാവ് തന്നെയാണ് പുത്രൻ അഥവാ, യഹോവ തന്നെയാണ് കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു.

“ആദിയിൽ വചനം ഉണ്ടായിരുന്നു; വചനം ദൈവത്തോടുകൂടെ ആയിരുന്നു; വചനം ദൈവം ആയിരുന്നു. അവൻ ആദിയിൽ ദൈവത്തോടു കൂടെ ആയിരുന്നു.” (യോഹ, 1:1-2). ഈ വാക്യവും പിതാവിൻ്റെയും പുത്രൻ്റെയും വ്യതിരിക്തതയ്ക്ക് തെളിവായിട്ട് സമനിത്യവാദികൾ കരുതുന്നു. “വചനം ദൈവം ആയിരുന്നു” എന്നു 1-ാം വാക്യത്തിലും, “വചനം ജഡമായി തീർന്നു, കൃപയും സത്യവും നിറഞ്ഞവനായി നമ്മുടെ ഇടയിൽ പാർത്തു.” എന്നു 14-ാം വാക്യത്തിലും, “വചനം ദൈവത്തോടു കൂടെ ആയിരുന്നു” “അവൻ ആദിയിൽ ദൈവത്തോടു കൂടെ ആയിരുന്നു.” എന്നു 1-ഉം 2-ഉം വാക്യത്തിലും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതിനാൽ പിതാവും പുത്രനും വ്യതിരിക്തരാണെന്ന് അവർ ഉറപ്പിക്കുന്നു. ദൈവം ഏകനാണെന്ന ബൈബിളിൻ്റെ മൗലിക ഉപദേശത്തെ വിഴുങ്ങിക്കളയുകയും, ‘ദൈവത്തോടു കൂടെയുള്ള ദൈവം’ അഥവാ, ‘നിത്യരായ മൂന്നുപേർ’ എന്നു മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. 

മറ്റൊരു കൂട്ടരാകട്ടെ; ദൈവത്തിന് ഇന്നലെയോ നാളെയോ ഇല്ല; ഇന്നു മാത്രമേയുള്ളൂ. അഥവാ, ഭൂതമോ ഭാവിയോ ഇല്ല; വർത്തമാനം മാത്രമേയുള്ളൂ. അല്ലെങ്കിൽ, ദൈവത്തിന് നിത്യവർത്തമാനമാണുള്ളത്. അതിനാൽ, ‘വചനം ദൈവം ആയിരുന്നു’ (Word was God) എന്ന പ്രയോഗം യേശുവിൻ്റെ ദൈവത്വം സ്ഥിരീകരിക്കുന്നില്ല എന്നാണ് കരുതുന്നത്. വേറൊരു കൂട്ടരാകട്ടെ; യേശു സർവ്വശക്തനായ ദൈവമല്ലെന്നും, പ്രത്യുത, സർവ്വശക്തനായ ദൈവത്തോടു കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു കുട്ടിദൈവമാണെന്നും കരുതുന്നു. ഫലത്തിൽ ഈ മൂന്നു കൂട്ടർക്കും യോഹന്നാൻ്റെ സുവിശേഷം ഒന്നാം അദ്ധ്യായം ഒന്നാം വാക്യം മനസ്സിലായിട്ടില്ല. 

യോഹന്നാൻ 1:1-ലെ ‘ദൈവം’ യഹോവ അഥവാ, പിതാവാണെന്നും, ‘വചനം’ യേശു അഥവാ, പുത്രനാണെന്നും ഏവരും സമ്മതിക്കും. ആ വാക്യത്തിലെ ദൈവത്തെ യഹോവയെന്നോ, പിതാവെന്നോ മാറ്റുകയും, വചനത്തെ യേശുവെന്നോ, പുത്രനെന്നോ മാറ്റുകയും ചെയ്താൽത്തന്നെ നിങ്ങളുടെ മൂന്നു കൂട്ടരുടേയും പ്രശ്നത്തിന് പരിഹാരമാകും. വാക്യം രണ്ടുവിധത്തിലും താഴെ ചേർക്കുന്നു: 

“ആദിയിൽ യേശു ഉണ്ടായിരുന്നു; യേശു യഹോവയോടുകൂടെ ആയിരുന്നു; യേശു യഹോവ ആയിരുന്നു.” (യോഹ, 1:1).

“ആദിയിൽ പുത്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; പുത്രൻ പിതാവിനോടുകൂടെ ആയിരുന്നു; പുത്രൻ പിതാവ് ആയിരുന്നു.” (യോഹ, 1:1). 

ഇതു നേരത്തെ അറിയാവുന്ന ഒരു കക്ഷിയുണ്ട്. അവൻ ഒരു ബൈബിൾ പരിഭാഷ ചെയ്യിച്ചപ്പോൾ, അതിൽ “വചനം ഒരു ദൈവമായിരുന്നു” (Word was a god) എന്നു മാറ്റിക്കൊണ്ട്, യേശുവിനെ ഒരു കുട്ടിദൈവമായി മാറ്റിക്കളഞ്ഞു.

ഇവിടെ സ്വാഭാവികമായും ഉണ്ടാകുന്ന സംശയങ്ങൾ രണ്ടാണ്: ഒന്ന്; യേശുവിനെ ‘ദൈവത്തോടു കൂടെയായിരുന്ന വചനം’ എന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് എന്താണ്? യഹോവ തന്നെയാണ് മനുഷ്യരുടെ പാപം വഹിച്ചുകൊണ്ട് ക്രൂശിൽ മരിക്കാൻ മന്നിൽ വെള്ളിപ്പെട്ട മനുഷ്യനായ യേശു എന്നുപറയാൻ ലോകത്തിൽ യോഹന്നാൻ 1:1 പോലെ വേറൊരു ഭാഷയോ, ശൈലിയോ ഇല്ല. കേവലം ദൂതനുപോലും മരണമില്ലാതിരിക്കേ, സർവ്വപ്രപഞ്ചവും നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്ന യഹോവയാണ് മറിയയുടെ ഉദരത്തിലൂടെ ജനിച്ചുമരിച്ചതെന്ന് പ്രത്യക്ഷമായി പറഞ്ഞാൽ, അക്കാലത്തുള്ളവർ വിശ്വസിക്കണമെന്ന് നിർബന്ധമില്ല. ഒരുപക്ഷെ, വെളിവുകേടെന്ന് പറഞ്ഞ് തള്ളിക്കളയാനും മതി. അതുകൊണ്ടാണ്, ഗ്രേക്കന്മാർക്ക് ഏറെ സുപരിചിതമായ വചനം (ലോഗോസ്) ഉപയോഗിച്ചത്. ഒരാളുടെ മനസ്സ് ആവിഷ്കരിക്കാൻ വാക്കുകളേക്കാൾ (വചനം) നല്ല മാധ്യമമില്ല. “ഹൃദയം നിറഞ്ഞു കവിയുന്നതിൽ നിന്നല്ലോ വായ് സംസാരിക്കുന്നതു” (മത്താ, 12:34) എന്നു യേശുവും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. യോഹന്നാൻ 1:18-ൽ അതിന് തെളിവുണ്ട്: “ദൈവത്തെ ആരും ഒരുനാളും കണ്ടിട്ടില്ല; പിതാവിന്റെ മടിയിൽ ഇരിക്കുന്ന ഏകജാതനായ പുത്രൻ അവനെ വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.” ഇവിടെ ‘മടിയിൽ’ എന്നത് തെറ്റായ തർജ്ജമയാണ്. bosom എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് പദത്തിനും, kolpos എന്ന ഗ്രീക്കുപദത്തിനും ഹൃദയം, മനസ്സ്, മാറിടം, വക്ഷസ്സ് എന്നൊക്കെയാണർത്ഥം. ഓശാന ബൈബിളിൽ വക്ഷസ്സ് എന്നാണ്. അതായത്, യേശു പിതാവിൻ്റെ മടിയിലിരിക്കുന്ന മറ്റൊരു വ്യക്തിയായ പുത്രനല്ല. പ്രത്യുത, പിതാവിൻ്റെ ഹൃദയത്തിലെ വചനം അഥവാ, യഹോവയായ പിതാവു തന്നെയാണ് വചനമെന്ന സ്ഥാനനാമത്തിൽ ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ട പുത്രനെന്നാണ് പറയുന്നത്. പിതാവിനെയും പിതാവിൻ്റെ ഉള്ളിലുള്ള വചനത്തെയും എങ്ങനെ വേർപിരിക്കാൻ കഴിയും. പൗലോസ് പറയുന്ന “തന്നെത്താൻ ഒഴിച്ചു വേഷത്തിൽ മനുഷ്യനായി വിളങ്ങി” (ഫിലി, 2:8) എന്ന പ്രയോഗത്തിൻ്റെ മറ്റൊരു രൂപമാണ് യോഹന്നാൻ പറയുന്ന “വചനം ജഡമായി തീർന്നു, കൃപയും സത്യവും നിറഞ്ഞവനായി നമ്മുടെ ഇടയിൽ പാർത്തു” (യോഹ, 1:14) എന്നത്. ദൈവത്തിൻ്റെ വചനം അഥവാ, വാക്ക് എന്തായാലും ദൈവത്തിൻ്റെ ഉള്ളിൽത്തന്നെയാണ് ഉള്ളത്. ആദിയിൽ യഹോവയായ ദൈവം ‘ഉളവാകട്ടെ’ (ഉല്പ, 1:24) എന്ന തൻ്റെ വചനം (Logos) ഉച്ചരിച്ചരിച്ചുകൊണ്ടാണ് സകലവും ഉളവാക്കിയത്. യോഹന്നാൻ 1:3 ഇതിനൊപ്പം ചേർത്ത് ചിന്തിക്കണം: “സകലവും അവൻ മുഖാന്തരം ഉളവായി; ഉളവായതു ഒന്നും അവനെ (വചനത്തെ) കൂടാതെ ഉളവായതല്ല.” ദൈവവും ദൈവത്തിൻ്റെ വചനവും ഒന്നുതന്നെയാണ്. ഇവിടെ ‘യഹോവ ജഡമായിത്തീർന്നു’ എന്നു പറയാതെ, ‘വചനം ജഡമായി തീർന്നു’ (യോഹ, 1:14) എന്നാണ് യോഹന്നാൻ പറയുന്നതെന്നു മാത്രം. 

രണ്ട്: ‘വചനം ദൈവം ആയിരുന്നു’ (Word was God) എന്ന പ്രയോഗം. ദൈവത്തിന് ഭൂതമോ, ഭാവിയോ ഇല്ല; വർത്തമാനം മാത്രമാണുള്ളത്. തന്മൂലം, ‘വചനം ദൈവം ആയിരുന്നു’ എന്ന പ്രയോഗം യേശുവിൻ്റെ സാക്ഷാൽ ദൈവത്വത്തെയല്ല; ഒരു കുട്ടിദൈവത്തെ കുറിക്കുന്നതാണെന്ന് ഒരു കൂട്ടർ വിചാരിക്കുന്നു. മറ്റൊരു കൂട്ടരാകട്ടെ; യഹോവയിൽ നിന്ന് വ്യതിരിക്തനാണ് യേശുവെന്നും, ദൈവത്തിൻ്റെ നിത്യപുത്രനായ യേശുവിൻ്റെ അവതാരമാണ് ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ട മനുഷ്യപുത്രനെന്നും കരുതുന്നു. ‘വചനം ദൈവം ആയിരുന്നു’ എന്ന പ്രയോഗമാണ് രണ്ടുകൂട്ടർക്കും ദഹിക്കാത്തത്. യോഹാന്നാൻ 1:1-ൻ്റെ വിഷയം ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടുവന്നവൻ ‘ആരായിരുന്നു’ എന്നതാണ്. വെളിപ്പെട്ടുനില്ക്കുന്നൻ ആരാകുന്നുവെന്നു ചോദിച്ചാൽ; അവൻ ദൈവമല്ല; മനുഷ്യനാണ്. എന്നാൽ, മനുഷ്യനായി വെളിപ്പെട്ടു നില്ക്കുന്നവൻ ‘ആരായിരുന്നു’ എന്നു ചോദിച്ചാൽ; അവൻ സാക്ഷാൽ ദൈവമായിരുന്നു. അതാണ് യോഹന്നാൻ്റെ വിഷയം. ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടുവന്ന മനുഷ്യൻ ഇപ്പോൾ ആരാകുന്നുവെന്നല്ല, ആരായിരുന്നു എന്നു പറയാൻ, ‘വചനം (പുത്രൻ) ദൈവം ആയിരുന്നു’ എന്നല്ലേ എഴുതേണ്ടത്. അവിശ്വാസിക്കല്ലാതെ, അല്പവിശ്വാസികൾക്കുപോലും ഇക്കാര്യം മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമില്ല. ഒന്നുകൂടി പറഞ്ഞാൽ, മനുഷ്യനു മനുഷ്യൻ്റെ പാപംപോക്കാൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ട് (സങ്കീ, 49:7-9)  യഹോവയായ ദൈവം യേശു എന്ന നാമത്തിലും പുത്രൻ, വചനം ഇത്യാദി സ്ഥാനനാമങ്ങളിലും ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടുകൊണ്ട് മനുഷ്യരുടെ പാപപരിഹാരം വരുത്തി. (മത്താ, 19:26). അതിൻ്റെ ഭൂതകാല പ്രയോഗമാണ് യോഹന്നാൻ 1:1. ക്രിസ്തുവിൻ്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് ഇതൊക്കെ അറിയുവാനുള വരവും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. (മത്താ, 13:11; 19:11). എന്നിട്ടും ഇതൊക്കെ വിശ്വാസികൾ എന്തുകൊണ്ട് മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല എന്നു ചോദിച്ചാൽ, അങ്ങനെയുള്ളവൻ വിശ്വാസത്തിൽ ഇരിക്കുന്നുവോ എന്നു സ്വയമായി പരീക്ഷിച്ചു ശോധന ചെയ്യേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

‘പിതാവായ ഏക ദൈവമേ നമുക്കുള്ളു’ എന്നും, യേശുക്രിസ്തു എന്ന ഏക കർത്താവും നമുക്കു ഉണ്ടു’ (1കൊരി, 8:6) എന്നു പൗലൊസ് പറയുമ്പോൾ, യേശുവിൻ്റെ ഉയിർപ്പിൽ അവിശ്വസിച്ച വിശ്വാസത്തിൽ ബലഹീനനായ തോമാസ് പിന്നെത്തേതിൽ യേശുവിനെ “എന്റെ കർത്താവും എന്റെ ദൈവവും ആയുള്ളോവേ” (യോഹ, 20:28) എന്നു വിളിക്കുമ്പോൾ, പിതാവായ ദൈവവും ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടവനും ഒരുവൻ തന്നെയാണെന്ന് അടിവരയിട്ടു പ്രസ്താവിക്കുകയാണ്. സത്യദൈവത്തെ അറിവാൻ വിവേകം തന്ന ദൈവപുത്രനും സത്യദൈവവും ഒരാൾ തന്നെയാണെന്ന് യോഹന്നാനും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു: “ദൈവപുത്രൻ വന്നു എന്നും സത്യദൈവത്തെ അറിവാൻ നമുക്കു വിവേകം തന്നു എന്നും നാം അറിയുന്നു; നാം സത്യദൈവത്തിൽ അവന്റെ പുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിൽ തന്നേ ആകുന്നു. അവൻ സത്യദൈവവും നിത്യജീവനും ആകുന്നു.” (1യോഹ, 5:20).

ദൈവം സമനിത്യരായ മൂന്നു വ്യക്തികളാണെന്ന ഉപദേശം അനേകം ദുരുപദേശങ്ങൾക്ക് കാരണമായിട്ടുണ്ട്. ഒരു പ്രദേശിക സഭയുടേയും പിൻബലമില്ലാതെ, നിഷ്പക്ഷ ബുദ്ധിയോടെ ബൈബിൾ വായിക്കുന്ന ഒരുത്തനും സമനിത്യരായ മൂന്ന് വ്യക്തികളെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല. കാരണം, ബൈബിൾ ദൈവത്തിൻ്റെ ഏകത്വത്തെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. ‘ദൈവം ഏകനാണെന്നും, തനിക്ക് പങ്കാളികളില്ലെന്നും, താനൊരുത്തനേം അറിയുന്നില്ലെന്നും യഹോവതന്നെ പറയുന്നു.’ ദൈവത്തിൻ്റെ ഏകത്വത്തിന് അധാരമായിട്ട് പഴയപുതിയ നിയമങ്ങളിൽ നൂറിലധികം വാക്യങ്ങളുണ്ട്. സമനിത്യവാദികളുടെ പ്രധാന പ്രശ്നം; ദൈവം ഏകനാണെന്ന് സമ്മതിക്കാനും നിവൃത്തിയില്ല; സമനിത്യരായ മൂന്ന് വ്യക്തികളുണ്ടെന്ന് തെളിയിക്കാനും കഴിയുന്നില്ല. അതിൻ്റെ കാരണം, ഇവർ ബൈബിളും നിഖ്യാവിശ്വാസപ്രമാണവും ഒരുപോലെ അംഗീകരിക്കുന്നു. ‘രണ്ടു യജമാനന്മാരെ സേവിപ്പാൻ ആർക്കും കഴികയില്ല.’ ഒന്നിനെ തള്ളുകയും മറ്റൊന്നിനെ കൊള്ളുകയും ചെയ്യാതെ, ഇവർ ഒരിക്കലും ഒരുപദേശ സ്ഥിരതയിൽ എത്താൻ പോണില്ല.

കുറിപ്പ്: ദൈവം മൂന്ന് വ്യക്തികളെന്ന സമനിത്യവാദം ബൈബിളിനെതിരും, യുക്തിക്കും ബുദ്ധിക്കും നിരക്കാത്തതാണ്. അതൊടുവിൽ എത്തിച്ചേരുന്നത് മൂന്ന് ദൈവങ്ങളെന്ന പാഷാണ്ഡതയിലോ അല്ലെങ്കിൽ, യേശുവിൻ്റെ ദൈവത്വ നിഷേധത്തിലോ ആയിരിക്കും. രണ്ടും ഒരുപോലെ നാശം വിളിച്ചുവരുത്തും. “പിതാവിൻ്റെയും പുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും നാമം.” (മത്താ, 28:19). എന്ന വാക്യാംശം തന്നെയാണ് ഏകദൈവം ഏകവ്യക്തിത്വത്തിനു ഉടമയാണെന്ന് ശക്തമായി തെളിയിക്കുന്ന പുതിയനിയമഭാഗം. അഥവാ, പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും ഒരേയൊരു വ്യക്തിയാണെന്നു ആ വേദഭാഗം വ്യക്തമാക്കുന്നു. മൂന്ന് സ്ഥാനീയർ ഏക നാമം അഥവാ, ഏകവ്യക്തിത്വം. ഒന്നുകൂടി പറഞ്ഞാൽ; ഏകദൈവം പിതാവ് പുത്രൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് സ്ഥാനങ്ങളിൽ അഥവാ, സ്ഥാനനാമങ്ങളിൽ വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഏകദൈവ വിശ്വാസമാണ്. അതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമവും യുക്തിഭദ്രവും. ലോകത്തിൽ ഇന്ന് മൂന്നുവിധം ആളുകളാണുള്ളത്; യെഹൂദൻ, ജാതികൾ, ദൈവസഭ. (1കൊരി, 10:32). അതിൽത്തന്നെ ദൈവസഭയിൽ ഇനിയുമൊരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ശേഷിക്കുന്നു എന്ന് മത്തായി 13-ാം അദ്ധ്യായം വ്യക്തമാക്കുന്നു. “വിളിക്കപ്പെട്ടവർ അനേകർ; തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരോ ചുരുക്കം.” (മത്താ, 22:14). ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് മാനദണ്ഡമാകുമോ അറിയില്ല; എങ്കിലും പേടിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. പഴയനിയമത്തിൽ സകല ഭൂവാസികൾക്കും രക്ഷയ്ക്കായുള്ളതും, ഏതു മുഴങ്കാലും മടങ്ങുന്നതും യഹോവയുടെ നാമത്തിലാണെങ്കിൽ; പുതിയനിയമത്തിൽ ആ നാമം കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു ആണ്. “മറ്റൊരുത്തനിലും രക്ഷ ഇല്ല; നാം രക്ഷിക്കപ്പെടുവാൻ ആകാശത്തിൻ കീഴിൽ മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ നല്കപ്പെട്ട വേറൊരു നാമവും ഇല്ല.” (പ്രവൃ, 4:12). “അങ്ങനെ യേശുവിന്റെ നാമത്തിങ്കൽ സ്വർല്ലോകരുടെയും ഭൂലോകരുടെയും അധോലോകരുടെയും മുഴങ്കാൽ ഒക്കെയും മടങ്ങുകയും എല്ലാ നാവും ‘യേശുക്രിസ്തു കർത്താവു’ എന്നു പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിന്നായി ഏറ്റുപറകയും ചെയ്യേണ്ടിവരും. (ഫിലി, 2:10,11). പിതാവിൻ്റെ മഹത്വത്തിനാണ് യേശുക്രിസ്തു കർത്താവെന്ന് ഏറ്റുപറയുന്നതെങ്കിൽ ആ നാമം പിതാവിൻ്റെ തന്നെയാണ്. ഞാനിത് പറഞ്ഞതിൻ്റെ താല്പര്യം; ഇന്ന് മൂന്നുവിധം ആളുകൾ ലോകത്തിലുണ്ടെങ്കിലും കാലാന്ത്യത്തിൽ അത് രണ്ടുവിധമായി ചുരുങ്ങും. ദൈവത്തോടെപ്പം നിത്യജീവനിൽ വാഴുന്നവരും, സാത്താനോടൊപ്പം നിത്യനരകത്തിൽ പോകുന്നവരും. ഫിലിപ്പിയർ 2:11-ൽ “യേശുക്രിസ്തു കർത്താവ് എന്ന് ഏറ്റുപറകയും ചെയ്യേണ്ടിവരും” എന്ന് ഭാവികാലത്തിലാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. അതായത്, ഒന്നാമത് മുട്ടുകുത്തി യേശുവിനെ നമസ്കരിക്കുന്നവർ; യേശുവാണ് ഏകസത്യദൈവവും കർത്താവായ ക്രിസ്തുവും എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞവരായിരിക്കും. രണ്ടാമത്തെ കൂട്ടരിൽ രക്ഷിക്കപ്പെടാത്തവർ എന്തായാലം യേശുവിനെ നമസ്കരിച്ചശേഷം നരകത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടിവരും. രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവർ തങ്ങളുടെ ദൈവത്തെ അന്നുമാത്രം തിരിച്ചറിഞ്ഞാൽ മതിയാകുമോ? എനിക്കറിയില്ല. രണ്ടാമത്തെ കൂട്ടത്തിൽ ആരും പെടാതിരിക്കട്ടെയെന്ന് ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ട് നിർത്തുന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *