അദൃശ്യദൈവം, ആരുമൊരുനാളും കാണാത്തവനോ; മനുഷ്യരാരും കാണാത്തവനോ?

അദൃശ്യദൈവം, ആരുമൊരുനാളും കാണാത്തവനോ; മനുഷ്യരാരും കാണാത്തവനോ?

“ദൈവത്തെ ആരും ഒരുനാളും കണ്ടിട്ടില്ല; പിതാവിന്റെ മടിയിൽ ഇരിക്കുന്ന ഏകജാതനായ പുത്രൻ അവനെ വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.” (യോഹ 1:18; 1തിമൊ, 6:16; 1യോഹ, 4:12)

“താൻ മാത്രം അമർത്യതയുള്ളവനും അടുത്തുകൂടാത്ത വെളിച്ചത്തിൽ വസിക്കുന്നവനും മനുഷ്യർ ആരും കാണാത്തവനും കാണ്മാൻ കഴിയാത്തവനുമായവൻ തക്കസമയത്തു ആ പ്രത്യക്ഷതവരുത്തും. അവന്നു ബഹുമാനവും നിത്യബലവും ഉണ്ടാകട്ടെ. ആമേൻ.” (1തിമൊഥെയൊസ് 6:16)

അക്ഷയനും അദൃശ്യനും ആകാശവും ഭൂമിയും നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നവനും ആരുമൊരുനാളും കാണാത്തവനും കാണ്മാൻ കഴിയാത്തവനുമാണ് ദൈവം. ബൈബിൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന അദ്യശ്യദൈവത്തെക്കുറിച്ചാണ് നാം ചിന്തിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. 1തിമൊഥെയൊസ് 6:16-ൻ്റെ സത്യവേദപുസ്തകം പരിഭാഷയിൽ: “മനുഷ്യർ ആരും കാണാത്തവനും കാണ്മാൻ കഴിയാത്തവനും” എന്നാണ് കാണുന്നത്. എന്നാൽ സത്യവേദപുസ്തകം പരിഷ്ക്കരിച്ച ലിപിയിൽ: “ദൈവത്തെ ആരും ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല; ആര്‍ക്കും അത് സാധ്യവുമല്ല” എന്നാണ്. ഇംഗ്ലീഷിൽ അതിനെ രണ്ട് വിധത്തിലും പരിഭാഷ ചെയ്തിരിക്കുന്നതായി കാണാം: KJV-യിൽ: whom no man hath seen, nor can see എന്നും, NIV-യിൽ: whom no one has seen or can see എന്നും കാണുന്നു. ഇംഗ്ലീഷിലെ പല പരിഭാഷകളിലും ‘ആരുമൊരുനാളും കാണാത്തവൻ’ എന്നും (ഉദാ: AUV, BSB, CSB, EHV, EOB, ESV, FBV, GNT, GW, GWN, HBSB, ISV, NASB, NCV, NIV, NOG, NRSV-CI, OEB-cw, OEB-us, RAD’20, RHB), അതിനേക്കാളേറെ ‘മനുഷ്യർ ആരും കാണാത്തവൻ’ എന്നും (ഉദാ: AB, ABPE, AFB, AKJV, ANT, ASV, ABP, BLB, BB, CB, CEV, CPDV, DBT, DRB, ERV, GB, GNT, HNT, KJV, LB, LET, LSV, LT, NET, NHEB, NJJV, NLT, SLT, TB, WBT, WEB, WNT, YLT) പരിഭാഷ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ ഈ വാക്യത്തിൻ്റെ ശരിയായ പ്രയോഗം പരിശോധിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. 

വചനത്തെ വചനംകൊണ്ട് വ്യാഖ്യാനിക്കണമെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ? ബൈബിളിനെ മനുഷ്യരാരും വ്യാഖ്യാനിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല; ദൈവത്തിൻ്റെ ആത്മാവുതന്നെ വചനത്തെ വ്യാഖ്യാനിച്ചിട്ടുണ്ട്. പഴയനിയമത്തിലെ ഈ വാക്യം നോക്കുക: “യഹോവയുടെ പുസ്തകത്തിൽ അന്വേഷിച്ചു വായിച്ചു നോക്കുവിൻ; അവയിൽ ഒന്നും കാണാതിരിക്കയില്ല; ഒന്നിന്നും ഇണ ഇല്ലാതിരിക്കയുമില്ല; അവന്റെ വായല്ലോ കല്പിച്ചതു; അവന്റെ ആത്മാവത്രേ അവയെ കൂട്ടിവരുത്തിയതു.” (യെശ, 34:16). പുതിയനിയമത്തിൽ വരുമ്പോൾ ബെരോവയിലുള്ള യെഹൂദന്മാർ അക്കാര്യം പ്രായോഗിക തലത്തിൽ കൊണ്ടുവന്നതായി കാണാം: “അവർ തെസ്സലോനീക്കയിൽ ഉള്ളവരെക്കാൾ ഉത്തമന്മാരായിരുന്നു. അവർ വചനം പൂർണ്ണജാഗ്രതയോടെ കൈക്കൊണ്ടതല്ലാതെ അതു അങ്ങനെ തന്നെയോ എന്നു ദിനംപ്രതി തിരുവെഴുത്തുകളെ പരിശോധിച്ചു പോന്നു.” (പ്രവൃ, 17:11). അതായത്, പൗലൊസ് പറഞ്ഞകാര്യങ്ങൾ ബെരോവക്കാർ ശ്രദ്ധവെച്ചു കേട്ടുവെങ്കിലും, അവർ തിരുവെഴുത്തുകൾ പരിശോധിച്ച് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷമാണ് അത് വിശ്വസിക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയതെന്ന് കാണാം. അതുകൊണ്ടാണ് പരിശുദ്ധാത്മാവ് അവരെ ‘ഉത്തമന്മാർ’ എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് കാണാം. അതുപോലെ തിരുവെഴുത്തുകളെ നമുക്കൊന്ന് പരിശോധിക്കാം:

1. തിമൊഥെയൊസിൻ്റെ ഒന്നാം പുസ്തകം 6:16-ൻ്റെ രണ്ട് ഇണവാക്യങ്ങളാണ് യോഹന്നാൻ 1:18-ഉം 1യോഹന്നാൻ 4:12-ഉം. അവടെ ‘ദൈവത്തെ ആരും ഒരുനാളും കണ്ടിട്ടില്ല’ എന്ന് കൃത്യമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഒന്നിനെതിരെ വ്യക്തമായ രണ്ട് വാക്യങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ, തിമൊഥെയൊസിലേത് പരിഭാഷാ പ്രശ്നമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

2. ‘അദൃശ്യദൈവം’ (invisible God) എന്ന പ്രയോഗം മൂന്നുപ്രാവശ്യം ബൈബിളിലുണ്ട്. (കൊലൊ, 1:15; 1തിമൊ, 1:17; എബ്രാ, 11:27). അദൃശ്യമായ അഥവാ അഗോചരമായ എന്നു പറഞ്ഞാൽ; കാണാന്‍ വയ്യാത്ത, കാഴ്ചയില്‍പ്പെടാത്ത, ആരും ഒരുനാളും കാണാത്ത എന്നൊക്കെയാണ്. അതായത്, ദൈവം അദൃശ്യനാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ, ആർക്കും ദൃശ്യനല്ല; എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അദൃശ്യനാണെന്നാണർത്ഥം. ചിലർക്ക് അദൃശ്യനും മറ്റുചിലർക്ക് ദൃശ്യനുമാണെങ്കിൽ അഥവാ, മാനവർക്ക് (മനുഷ്യർ) അദൃശ്യനും വാനവർക്ക് (ദൂതന്മാർ) ദൃശ്യനുമാണെങ്കിൽ ‘ദൃശ്യാദൃശ്യനായ ദൈവം’ (visible and invisible God) എന്നു പറയുമായിരുന്നു. ദൈവം സർവ്വവ്യാപി അഥവാ ആകാശവും ഭൂമിയും നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്ന അദൃശ്യനായ ആത്മാവാണ്. (യിരെ, 23:23,24; കൊലൊ, 1:15; യോഹ, 4:24). അതിനാൽ ദൈവത്തെ ആർക്കും കാണാൻ കഴിയില്ല. 

3. ദൈവത്തിൻ്റെ പ്രകൃതിയെക്കുറിച്ചുള്ള പൗലൊസിൻ്റെ  ഒരു പ്രധാന പ്രയോഗമാണ് ‘അദൃശ്യദൈവം’ എന്നുള്ളത്. (കൊലൊ, 1:15; 1തിമൊ, 1:17; എബ്രാ, 11:27). തിമൊഥെയൊസിൻ്റെ ഒന്നാം ലേഖനം 6:16-ലാണ് ‘മനുഷ്യർ ആരും കാണാത്തവൻ’ എന്ന പ്രയോഗമുള്ളത്. എന്നാൽ അതേ പുസ്തകം 1:17-ൽ ഇങ്ങനെയാണ്: “നിത്യരാജാവായി അക്ഷയനും അദൃശ്യനുമായ ഏകദൈവത്തിന്നു എന്നെന്നേക്കും ബഹുമാനവും മഹത്വവും. ആമേൻ.” ഒന്നാമദ്ധ്യായത്തിൽ ”അദൃശ്യനായ ഏകദൈവം” എന്നെഴുതിയിട്ട്, ആറാമദ്ധ്യായത്തിൽ ”മനുഷ്യർ ആരും കാണാത്തവൻ” എന്ന് പൗലൊസ് ഏഴുതുമെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ ഒരു ന്യായവുമില്ല. കാരണം, അദൃശ്യനെന്നാൽ ‘ആരും ഒരുനാളും കാണാത്തവൻ’ എന്നാണർത്ഥം. ആരുമൊരുനാളും കാണാത്തവനെ മനുഷ്യരാരും കാണാത്തവൻ എന്നെഴുതിയാൽ, പൗലൊസിൻ്റെ ലേഖനം അതിൽത്തന്നെ ഛിദ്രിച്ചുപോകും. (മത്താ, 12:25,26)

4. ”മനുഷ്യർ ആരും കാണാത്തവനും കാണ്മാൻ കഴിയാത്തവനും.” പൗലൊസവിടെ പറയുന്നത്; ‘മനുഷ്യർ ആരും കാണാത്തവൻ’ എന്നുമാത്രമല്ല, ”കാണ്മാൻ കഴിയാത്തവനും അഥവാ മനുഷ്യർക്ക് ദൈവത്തെ മേലിലും കാണ്മാൻ കഴിയില്ല” എന്നാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. അതെങ്ങനെ ശരിയാകും? അദൃശ്യദൈവത്തെ ദൂതന്മാർക്ക് കാണാൻ കഴിയും; മനുഷ്യർക്ക് ഇപ്പോൾ കാണാൻ കഴിയില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാക്കാം. ഭൂമിയിൽ പാപശരീരത്തിൽ വസിക്കുന്ന കാരണത്താൽ, മനുഷ്യർക്ക് ദൈവത്തെ കാണാൻ കഴിയില്ല എന്നുവന്നാലും, പുനരുത്ഥാനം പ്രാപിക്കുന്ന വിശ്വാസികൾക്ക് ദൈവത്തെ കാണാൻ കഴിയേണ്ടതല്ലേ? പുനരുത്ഥാനം ഇല്ലെന്നു പറയുന്ന സദൂക്യരുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി പുനരുത്ഥാന മനുഷ്യരുടെ പ്രകൃതി എന്തായിരിക്കുമെന്ന് യേശുക്രിസ്തു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: “അവൻ പുനരുത്ഥാനപുത്രന്മാരാകയാൽ ദൈവദൂതതുല്യരും ദൈവപുത്രന്മാരും ആകുന്നു.” (ലൂക്കോ, 20:36). പുനരുത്ഥാനത്തിൽ മനുഷ്യർ ദൂതന്മാരോട് തുല്യരാകുമെങ്കിൽ, അപ്പോൾ അവർക്ക് ദൈവത്തെ കാണാൻ കഴിയേണ്ടതല്ലേ? ദൂതതുല്യരാകും എന്നു മാത്രമല്ല; ദൈവത്തിന്റെ സർവ്വസമ്പൂർണ്ണതയും ദേഹരൂപമായി വസിക്കുന്ന (കൊലൊ, 2:9) ക്രിസ്തുവിനോട് ഏകീഭവിക്കാനുള്ളവരാണ് വിശ്വാസികൾ. (റോമ, 6:5.ഒ.നോ: റോമ, 8:29; എഫെ, 4:24; 2കൊരി, 3:18; 1യോഹ, 3:2). ക്രിസ്തു നമ്മുടെ താഴ്ചയുള്ള ശരീരത്തെ തന്റെ മഹത്വമുള്ള ശരീരത്തോടു അനുരൂപമായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തും. (ഫിലി, 3:21). ദൂതന്മാർക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്ന അദൃശ്യദൈവത്തെ ക്രിസ്തുവിൻ്റെ മഹത്വമുള്ള ശരീരത്തോട് അനുരൂപരാകുന്ന വിശ്വാസികൾക്ക് കാണ്മാൻ കഴിയില്ലെന്ന് പൗലൊസ് പറയുമോ? ഒരിക്കലുമില്ല. അതിനാൽ പൗലൊസ് പറയുന്ന ”മനുഷ്യർ ആരും കാണാത്തവൻ” എന്ന പ്രയോഗം പരിഭാഷാ പ്രശ്നമാണെന്നും, ”ആരും ഒരുനാളും കാണാത്തവൻ” എന്നാണ് കൃത്യമായ പരിഭാഷയെന്ന് മറ്റു വചനങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ അസന്ദിഗ്ധമായി തെളിയുന്നു.

‘ആരും ഒരുനാളും കാണാത്തവൻ’ എന്നു രണ്ടുപ്രാവശ്യവും (യോഹ, 1:18; 1യോഹ, 4:12), ‘അദൃശ്യദൈവം’ എന്ന പ്രയോഗം മൂന്നുപ്രാവശ്യവുമുണ്ട്. (കൊലൊ, 1:15; 1തിമൊ, 1:17; എബ്രാ, 11:27). അദൃശ്യദൈവം എന്നുപറഞ്ഞാലും ആരും ഒരുനാളും കാണാത്തവൻ (യോഹ, 1:18; 1യോഹ, 4:12) എന്നു പറഞ്ഞാലും ഒന്നുതന്നെയാണ്. 1തിമൊഥെയൊസ് 6:16-ലെ ”മനുഷ്യർ ആരും കാണാത്തവൻ” എന്ന പ്രയോഗത്തിനെതിരെ, ”അദൃശ്യൻ അഥവാ ആരും ഒരുനാളും കാണാത്തവൻ” എന്ന അഞ്ചു വാക്യങ്ങൾ ഉള്ളതിനാലും, പുനരുത്ഥാനത്തിൽ ക്രിസ്തുവിനോട് അനുരൂപരാകുന്ന വിശ്വാസികൾക്കുപോലും കാണ്മാൻ കഴിയാത്തതിനാലും 1തിമാഥെയൊസ് 6:16-ലെ ‘മനുഷ്യർ ആരും കാണാത്തവൻ’ എന്ന പ്രയോഗം പരിഭാഷയിൽ വന്ന പിശകാണെന്നും; ‘ആരും ഒരുനാളും കാണാത്തവൻ’ എന്നതാണ് അവിടുത്തെ ശരിയായ പ്രയോഗമെന്നും സ്പഷ്ടമായി തെളിയുന്നു.

ത്രിത്വോപദേശം സ്ഥാപിക്കാനാണ് അദൃശ്യദൈവത്തെ ദൂതന്മാർക്ക് കാണാൻ കഴിയുമെന്ന് പലരും പഠിപ്പിക്കുന്നത്. ഇനി, സത്യവേദപുസ്തകത്തിലെ വാക്യപ്രകാരം മനുഷ്യർക്ക് മാത്രമാണ് ദൈവത്തെ കാണാൻ കഴിയാത്തത്, ദൂതന്മാർക്ക് കാണാൻ കഴിയുമെന്ന് വിചാരിക്കുക. അപ്പോൾ പഴയപുതിയനിയമ ഭക്തന്മാർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കണ്ടതും, പഴയനിയമ ഭക്തന്മാർ പലനിലകളിൽ ഭൂമിയിൽ ദർശിച്ചതും ആരാണ്? മനുഷ്യർ ദൈവത്തെ കണ്ടതായി അനേകം വാക്യങ്ങളിൽ എഴുതിവെച്ചിട്ടുണ്ട്; അതൊക്കെ നുണയാണോ? ബൈബിളിലെ ദൈവത്തിൻ്റെ പ്രകൃതിതന്നെ മാറ്റിക്കളഞ്ഞാലെ അവർക്ക് അവരുടെ ഉപദേശം സ്ഥാപിക്കാൻ കഴിയു. ദൈവം അദൃശ്യനാണ്. (കൊലൊ, 1:15; 1തിമൊ, 1:17; എബ്രാ, 11:27). ദൈവത്തെ ആരും ഒരുനാളും കണ്ടിട്ടില്ല (യോഹ, 1:18; 1തിമൊ, 6:16; 1യോഹ, 4:12), കാണ്മാൻ കഴിയുകയുമില്ല. (1തിമൊ, 6:16). ആ അദൃശ്യദൈവത്തിന്റെ ദൃശ്യരൂപം അഥവാ പ്രതിബിംബമാണ് യേശുക്രിസ്തു. (2കൊരി, 4:4; കൊലൊ, 1:15; 1:17; 2:9; എബ്രാ, 1:3. ഒ.നോ: ഉല്പ, 1:27; റോമ, 5:14; 8:29; 2കൊരി, 3:8; എഫെ, 4:24; ഫിലി, 3:21; കൊലൊ, 3:9,10). പഴയനിയമത്തിൽ യഹോവ എന്ന നാമത്തിൽ മീഖായാവും (1രാജാ, 22:19; 2ദിന,18:18) യെശയ്യാവും (യെശ, 6:1-5), യെഹെസ്ക്കേലും (യെഹെ, 1:26-28) സ്വർഗ്ഗസിംഹാസനത്തിൽ ദർശിച്ചവനും; അബ്രാഹാം മുതൽ മലാഖി വരെയുള്ളവർക്ക് പലനിലകളിൽ തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയവനും; കാലസമ്പൂർണ്ണത വന്നപ്പോൾ സ്ത്രീയിൽനിന്നു ജനിച്ചവനായി ന്യായപ്രമാണത്തിൻ കീഴിൽ (ഗലാ, 4:4), ‘യേശു’ എന്ന സംജ്ഞാനാമത്തിലും (മത്താ, 1:21; ലൂക്കൊ, 1:31) ‘ദൈവപുത്രൻ’ എന്ന പദവിയിലും (ലൂക്കൊ, 1:32,35) മനുഷ്യനായി ജനിച്ചു മരിച്ചിട്ടു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റവനും (2തിമൊ, 2:8); സ്തെഫാനൊസും (പ്രവൃ, 7:55,56) യോഹന്നാനും (വെളി, 4:1-4) സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദർശിച്ചവനും ഒരാളാണ്. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ സാറാഫുകളുടെ മദ്ധ്യേയിരുന്ന് നിത്യം ആരാധന സ്വീകരിക്കുന്നവനാണ് (യെശ, 6:1-5; വെളി, 4:1-8) മനുഷ്യനായി ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷനായി മരണം വരിച്ചത്. (ലൂക്കൊ, 1:68; 1തിമൊ, 3:16; എബ്രാ, 2:14,15). അതിനാൽ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ചെന്നാൽ യേശുവിനെയല്ലാതെ മറ്റൊരു പിതാവിനെ ആർക്കും കാണാൻ കഴിയില്ല. (യോഹ, 14:9). 

ദൂതന്മാർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിത്യം കാണുന്നതും ആരാധിക്കുന്നതുമായ ദൈവം യഹോവ അഥവാ യേശുക്രിസ്തുവാണ്. (യെശ, 6:1-4; വെളി, 4:8). ആരും ഒരുനാളും കാണാത്ത ദൈവത്തിൻ്റെ ദൃശ്യരൂപമാണ് യേശുക്രിസ്തു. അഥവാ അദൃശ്യനായ ദൈവത്തിൻ്റെ സർവ്വസമ്പൂർണ്ണതയും ദേഹരൂപമായി വസിക്കുന്നത് ക്രിസ്തുവിലാണ്. (കൊലൊ, 1:15-17). സ്വർഗ്ഗസിംഹാസനത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായിരിക്കുന്ന മനുഷ്യസാദൃശ്യത്തിലുള്ള തൻ്റെ ആ ദൃശ്യസ്വരൂപത്തിലാണ് ദൈവം ആദിമനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചത്. (ഉല്പ, 1:27). സിംഹാസനത്തിലിരുന്ന് ആരാധന സ്വീകരിക്കുന്ന അതേ യഹോവ തന്നെയാണ് മനുഷ്യനായി ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷനായി മരണം വരിച്ചത്. (ലൂക്കൊ, 1:68; 1തിമൊ, 3:16). ആദാമിനെ ‘വരുവാനുള്ളവന്റെ പ്രതിരൂപം’ (റോമർ, 5:14) എന്ന് പൗലൊസ് പറയുന്നതും നോക്കുക. യോഹന്നാൻ പതിനാലാം അദ്ധ്യായത്തിൽ യേശു കൃത്യമായി തന്നെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് നോക്കാം:

യോഹന്നാൻ 14:1-10

¹ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം കലങ്ങിപ്പോകരുതു; ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിപ്പിൻ, എന്നിലും വിശ്വസിപ്പിൻ.

താൻ ദൈവത്തിൻ്റെ പ്രത്യക്ഷതയായ പൂർണ്ണമനുഷ്യൻ മാത്രമായി നില്ക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ”ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിപ്പിൻ, എന്നിലും വിശ്വസിപ്പിൻ” എന്ന് പറയുന്നത്. (താഴെ വരുമ്പോൾ കൂടുതൽ മനസ്സിലാകും)

² എന്‍റെ പിതാവിന്‍റെ ഭവനത്തിൽ അനേകം വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഉണ്ടു; ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുമായിരുന്നു. ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു സ്ഥലം ഒരുക്കുവാൻ പോകുന്നു.

അക്കാലത്തെ യെഹൂദാവിവാഹം എപ്രകാരമായിരുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞാൽ ഇക്കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാകും. വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞ ഒരു വരൻ്റെ കടമയാണ് തൻ്റെ വധുവിനുവേണ്ടി സ്ഥലമൊരുക്കുക എന്നത്. അപ്പൻ്റെ ഭവനത്തിൽ സ്ഥലമുണ്ടെങ്കിൽ ആ സ്ഥലമൊരുക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ വധുവിനായി മറ്റൊരു സ്ഥലത്ത് ഭവനമൊരുക്കണം. ക്രിസ്തുവിനെ സംബന്ധിച്ച് സ്വർഗ്ഗിയപിതാവിൻ്റെ ഭവനത്തിൽ അനേകം വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ അതൊരുക്കിയാൽ മതിയാകും. “ഞാൻ ക്രിസ്തു എന്ന ഏകപുരുഷന്നു നിങ്ങളെ നിർമ്മലകന്യകയായി ഏല്പിപ്പാൻ വിവാഹനിശ്ചയം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” (2കൊരി, 11:2). ക്രൂശിലാണ് വിവാഹനിശ്ചയവും സ്ത്രീധന കൈമാറ്റവും നടന്നത്. (1പത്രൊ, 1:18,19). 

³ ഞാൻ പോയി നിങ്ങൾക്കു സ്ഥലം ഒരുക്കിയാൽ, ഞാൻ ഇരിക്കുന്ന ഇടത്തു നിങ്ങളും ഇരിക്കേണ്ടതിന്നു പിന്നെയും വന്നു നിങ്ങളെ എന്‍റെ അടുക്കൽ ചേർത്തുകൊള്ളും

പിതാവിൻ്റെ ഭവനത്തിൽ സ്ഥലമൊരുക്കി കഴിഞ്ഞാൽ; അല്ലെങ്കിൽ മാനസാന്തരപ്പെടേണ്ടവർ എല്ലാവരും മാനസാന്തരപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ എൻ്റെ അടുക്കൽ ചേർത്തുകൊള്ളും. (2പത്രൊ, 3:9). ജാതികളുടെ പൂർണ്ണസംഖ്യ ചേരണം. (റോമ, 11:25). ക്രിസ്തുവിൻ്റെ ശരീരമായ സഭയിലെ അവയവങ്ങളായ അവസാന വ്യക്തിയും രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞാൽ അവൻ നമ്മെ ചേർക്കാൻ വരും. (എഫെ, 5:30; കൊലൊ, 1:24). ഞാൻ ”ഞാൻ ഇരിക്കുന്ന ഇടത്തു നിങ്ങളും ഇരിക്കേണ്ടതിന്നു.” ലോകനേതാക്കന്മാരൊക്ക പറയും; എൻ്റെ താഴെ നിന്നെ ഇരുത്താം, അടുത്തിരുത്താം, അരികിലിരുത്താം, എന്നെക്കഴിഞ്ഞ് നീയായിരിക്കും. എന്നാൽ സകലത്തിൻ്റെയും ഉടയവൻ പറയുന്നു; ”ഞാൻ ഇരിക്കുന്ന ഇടത്തു നീയും ഇരിക്കും.”  

ഞാൻ പോകുന്ന ഇടത്തേക്കുള്ള വഴി നിങ്ങൾ അറിയുന്നു.

ക്രിസ്തു പോകുന്ന ഇടം സ്വർഗ്ഗമാണ്; അവിടേക്കുള്ള വഴിയും ക്രിസ്തുവാണ്. അവൻ പോകുന്ന ഇടത്തേക്ക് പോകണമെങ്കിൽ “ക്രിസ്തുവിനെ നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ കർത്താവായി വിശുദ്ധീകരിക്കണം.” (1പത്രൊ, 3:14). ദൈവമക്കൾക്ക് മാത്രമാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശനമുള്ളത്. അതിനായി അവനെ കൈക്കൊണ്ട് അവൻ്റെ നാമത്തിൽ വിശ്വസിക്കണം. (യോഹ, 1:12). 

തോമാസ് അവനോടു: കർത്താവേ, നീ എവിടെ പോകുന്നു എന്നു ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല; പിന്നെ വഴി എങ്ങനെ അറിയും എന്നു പറഞ്ഞു. യേശു അവനോടു:

യേശു പിതാവിന്റെ അടുക്കൽനിന്ന് വന്നതാണെന്നും പിതാവിൻ്റെ അടുക്കലേക്ക് പോകുമെന്നും പലവട്ടം പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണ്. (യോഹ, 8:38; 13:1). എങ്കിലും യേശു പറഞ്ഞതിൻ്റെ അർത്ഥം തോമാസിനപ്പോൾ മനസ്സിലായില്ല. അവരുടെ ഹൃദയം കലങ്ങിയിരുന്നത് കൊണ്ടാകാം, വഴിയും ഓർമ്മ വന്നില്ല.

ഞാൻ തന്നേ വഴിയും സത്യവും ജീവനും ആകുന്നു; ഞാൻ മുഖാന്തരമല്ലാതെ ആരും പിതാവിന്‍റെ അടുക്കൽ എത്തുന്നില്ല.

ക്രിസ്തു ക്രൈസ്തവർക്കെല്ലാം പിതാവിങ്കലേക്കുള്ള വഴിയാണ്. ഏകരക്ഷാമാർഗ്ഗം ക്രിസ്തുവാണെന്ന് ഇപ്പോൾ എല്ലാ ക്രൈസ്തവ വിഭാഗങ്ങളും അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ട്. രക്ഷയും (ലൂക്കൊ, 2:31) രക്ഷാമാർഗ്ഗവും (യോഹ, 15:6) രക്ഷാനായകനും (എബ്രാ, 2:10) ദൈവപുത്രനാണെന്നുള്ള കാര്യത്തിൽ യാതൊരു സംശയവവുമില്ല. പുത്രനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്കാണ് നിത്യജീവൻ ലഭിക്കുന്നത്. (യോഹ, 3:15,16; 3:36; 5:24; 6:40, 47, 54; 10:28; 12:50; 17:2,3). നാലു സുവിശേഷങ്ങളുടെയും സംഗ്രഹമായി യോഹന്നാൻ്റെ സുവിശേഷം അവസാനഭാഗത്ത് ഇങ്ങനെ കാണുന്നു: “എന്നാൽ യേശു ദൈവപുത്രനായ ക്രിസ്തു എന്നു നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കേണ്ടതിന്നും വിശ്വസിച്ചിട്ടു അവന്റെ നാമത്തിൽ നിങ്ങൾക്കു ജീവൻ ഉണ്ടാകേണ്ടതിന്നും ഇതു എഴുതിയിരിക്കുന്നു.” (യോഹ, 20:31). പക്ഷെ, അനേകർക്കും അറിയാത്ത അല്ലെങ്കിൽ അറിഞ്ഞിട്ടും വിശ്വസിക്കാത്ത ഒരു കാര്യമുണ്ട്: വഴി മാത്രമല്ല ക്രിസ്തു; സത്യവും ജീവനും ക്രിസ്തുവാണ്. സകല മനുഷ്യർക്കും സ്വാതന്ത്ര്യം വരുത്തിയ സത്യവും (യോഹ, 8:32, 36) ലക്ഷ്യസ്ഥാനമായ സത്യദൈവവും നിത്യജീവനും യേശുക്രിസ്തുവാണ്. (1യോഹ, 5:20). അല്ഫയും ഒമേഗയും, ആദിയും അന്തവും, ആദ്യനും അന്ത്യനും, ഒന്നാമനും ഒടുക്കത്തവനും യേശുക്രിസ്തുവാണ്. (വെളി, 1:8; 1:17; 2:8; 21:6; 22:13).

നിങ്ങൾ എന്നെ അറിഞ്ഞു എങ്കിൽ എന്‍റെ പിതാവിനെയും അറിയുമായിരുന്നു; ഇന്നുമുതൽ നിങ്ങൾ അവനെ അറിയുന്നു; അവനെ കണ്ടുമിരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.

യെഹൂദന്മാരോടും യേശു ഇത് പറയുന്നുണ്ട്: “നിങ്ങൾ എന്നെ ആകട്ടെ എന്റെ പിതാവിനെ ആകട്ടെ അറിയുന്നില്ല; എന്നെ അറിഞ്ഞു എങ്കിൽ എന്റെ പിതാവിനെയും അറിയുമായിരുന്നു.” (യോഹ, 8:19). യെഹൂദന്മാരും യെഹൂദാശിഷ്യന്മാരും യേശു പറഞ്ഞിട്ടുവേണോ യഹോവയെ അറിയാൻ. അപ്പോൾ യേശു പറയുന്നത്: യഹോവയെ അവർക്ക് അറിയില്ലെന്നല്ല; യഹോവയുടെ മനുഷ്യപ്രത്യക്ഷതയായ തന്നെ അവർക്കറിയില്ല എന്നാണ്. യേശു പറയുന്നു: “എന്റെ പിതാവു സകലവും എങ്കൽ ഭരമേല്പിച്ചിരിക്കുന്നു; പിതാവല്ലാതെ ആരും പുത്രനെ അറിയുന്നില്ല; പുത്രനും പുത്രൻ വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊടുപ്പാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നവനും അല്ലാതെ ആരും പിതാവിനെ അറിയുന്നതുമില്ല.” (മത്താ, 11:27; ലൂക്കൊ, 10:22). പുത്രനെ അറിയുന്നുവെന്ന് പറയുകയും പിതാവിനെ അറിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ ശരിയാകുമോ? പുത്രനും പിതാവുമായി അഭേദ്യമായൊരു ബന്ധമുണ്ട്. മുമ്പ് പലപ്പോഴും യേശു പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണ്; എങ്കിലും അവർ ഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല. (യോഹ, 8:24, 28; 10:30). യേശു പറഞ്ഞ പല കാര്യങ്ങളും ശിഷ്യന്മാർ ‘ഗ്രഹിച്ചില്ല’ എന്നെഴുതിയിരിക്കുന്നത് കാണാം. (മർക്കൊ, 6:52; 9:32; ലൂക്കൊ, 9:45; 18:34; യോഹ, 8:27; 10:6; 12:16). അടുത്തഭാഗം: ”ഇന്നുമുതൽ നിങ്ങൾ അവനെ അറിയുന്നു; അവനെ കണ്ടുമിരിക്കുന്നു.” ‘നിങ്ങൾ അവനെ അറിയുന്നു’ എന്നു പറഞ്ഞാൽ ഓക്കെ; പുത്രൻ പിതാവിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞതിനാൽ അറിയുന്നു. പക്ഷെ, പിതാവിനെ ശിഷ്യന്മാർ കണ്ടതെവിടെയാണ്? ഞാൻ തന്നേ അവൻ’ (യോഹ, 8:24, 28), ‘ഞാനും പിതാവും ഒന്നാകുന്നു’ (യോഹ, 10:30). അവരുടെ മുമ്പിൽ നില്ക്കുന്നവൻ തന്നെയാണ് പിതാവ്; അഥവാ പിതാവായ യഹോവയുടെ മനുഷ്യപ്രത്യക്ഷതയാണ് യേശുക്രിസ്തു. (ലൂക്കൊ, 1:68; യോഹ, 1:1; ഫിലി, 2:6-8; 1തിമൊ, 3:16; എബ്രാ, 2:14,15). മനുഷ്യനായി നില്ക്കുന്നവൻ്റെ ണിത്യമായ അസ്തിത്വത്തിലാണ് പിതാവും പുത്രനും ഒരു വ്യക്തിയാകുന്നത്. (കാണുക: ഞാനും പിതാവും ഒന്നാകുന്നു)

ഫിലിപ്പോസ് അവനോടു: കർത്താവേ, പിതാവിനെ ഞങ്ങൾക്കു കാണിച്ചു തരേണം; എന്നാൽ ഞങ്ങൾക്കു മതി എന്നു പറഞ്ഞു.

എന്നിട്ടും യേശുവിനെ ഫിലിപ്പോസിന് മനസ്സിലായില്ല. ”നീ മൂന്നര വർഷമായി ഞങ്ങളോടുകൂടെ ഉള്ളതല്ലേ, നിന്നെ ഞങ്ങൾക്കറിയാം; ഇനി ഞങ്ങൾക്കു പിതാവിനെക്കൂടി കണ്ടാൽമതി.” അതാണ് അവൻ്റെ ആവശ്യം.

യേശു അവനോടു പറഞ്ഞതു: ഞാൻ ഇത്രകാലം നിങ്ങളോടുകൂടെ ഇരുന്നിട്ടും നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലയോ ഫിലിപ്പൊസേ? എന്നെ കണ്ടവൻ പിതാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു; പിന്നെ പിതാവിനെ ഞങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുതരേണം എന്നു നീ പറയുന്നതു എങ്ങനെ?

ഫിലിപ്പോസ് ചോദിച്ചത്; ”പിതാവിനെ ഞങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുതരേണം.” യേശുവിൻ്റെ മറുപടി: ”ഞാൻ ഇത്രകാലം നിങ്ങളോടുകൂടെ ഇരുന്നിട്ടും നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലയോ ഫിലിപ്പൊസേ?’ എന്നെ കണ്ടവൻ പിതാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു; പിന്നെ പിതാവിനെ ഞങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുതരേണം എന്നു നീ പറയുന്നതു എങ്ങനെ?” ഈ വേദഭാഗം കൃത്യമായി മനസ്സിലാകണമെങ്കിൽ രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ അറിയണം. ഒന്ന്; സ്വർഗ്ഗസിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന യഹോവയെ കണ്ടുകൊണ്ടാണ് ദൂതന്മാർ രാപ്പകൽ അവനെ ആരാധിക്കുന്നത്. (യെശ, 6:1-4; വെളി, 4:8). പിതാവിൻ്റ മുഖം ദൂതന്മാൻ എപ്പോഴും കാണുന്നുവെന്ന് യേശുവും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അവരുടെ ദൂതന്മാർ സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ എന്റെ പിതാവിന്റെ മുഖം എപ്പോഴും കാണുന്നു എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു.” (മത്താ, 18:11). രണ്ട്; സദൂക്യരുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി പുനരുത്ഥാന മനുഷ്യരുടെ പ്രകൃതി എന്തായിരിക്കുമെന്ന് യേശുക്രിസ്തു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: “അവൻ പുനരുത്ഥാന പുത്രന്മാരാകയാൽ ദൈവദൂതതുല്യരും ദൈവപുത്രന്മാരും ആകുന്നു.” (ലൂക്കോ, 20:36). ”ഞാൻ പോയി എൻ്റെ പിതാവിൻ്റെ ഭവനത്തിൽ നിങ്ങൾക്കു സ്ഥലം ഒരുക്കിയാൽ, ഞാൻ വന്ന് നിങ്ങളെ എൻ്റെ അടുക്കൽ ചേർത്തുകൊള്ളും” എന്ന് യേശു മൂന്നാം വാക്യത്തിൽ പറഞ്ഞതാണ്. തന്നിൽനിന്ന് വ്യതിരിക്തനാണ് പിതാവെങ്കിൽ, താനവരെ പിതാവിൻ്റെ ഭവനത്തിൽ ചേർത്തുകൊള്ളുമ്പോൾ, ദൂതന്മാർ എപ്പോഴും കാണുന്ന പിതാവിനെ ദൂതതുല്യരാകുന്ന ശിഷ്യന്മാർക്കും കാണാൻ കഴിയില്ലെ? പിന്നെന്തുകൊണ്ടാണ്, പിതാവിനെ കാണാനാഗ്രഹിച്ച ഫിലിപ്പോസിനോട്, ‘നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലയോ’ എന്ന് ചോദിക്കുന്നത്? പിതാവായ ദൈവം തന്നെയാണ് പുത്രനായി വന്നിരിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ. അടുത്തഭാഗം: ”എന്നെ കണ്ടവൻ പിതാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു; പിന്നെ പിതാവിനെ ഞങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുതരേണം എന്നു നീ പറയുന്നതു എങ്ങനെ?” പിതാവിൻ്റെ ഭവനത്തിൽ ചെന്നാലും യേശുവിനെയല്ലാതെ മറ്റാരെയും കാണില്ല. ”ഞാൻ തന്നേ അവൻ” (യോഹ, 8:24, 28), ”ഞാനും പിതാവും ഒന്നാകുന്നു.” (യോഹ, 10:30). യോഹന്നാൻ 15:23-ൽ യേശു പറയുന്നു: “എന്നെ പകെക്കുന്നവൻ എന്റെ പിതാവിനെയും പകെക്കുന്നു.” അടുത്ത വാക്യത്തിൽ പിന്നെയും വ്യക്തമായി പറയുന്നു: “ഇപ്പോഴോ അവർ എന്നെയും എന്റെ പിതാവിനെയും കാൺകയും പകെക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” (15:24). പിതാവും പുത്രനും നിത്യമായ അസ്തിത്വത്തിൽ ഒരാൾതന്നെയല്ലേ? “പുത്രനെ നിഷേധിക്കുന്നവന്നു പിതാവുമില്ല; പുത്രനെ സ്വീകരിക്കുന്നവനു പിതാവും ഉണ്ടു.” (1യോ, 2:23. ഒ.നോ: 1യോഹ, 2:22, 24)

¹⁰ ഞാൻ പിതാവിലും പിതാവു എന്നിലും ആകുന്നു എന്നു നീ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലയോ? ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്ന വചനം സ്വയമായിട്ടല്ല സംസാരിക്കുന്നതു; പിതാവു എന്നിൽ വസിച്ചുകൊണ്ടു തന്‍റെ പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നു.

”ഞാൻ ഇത്രകാലം നിങ്ങളോടുകൂടെ ഇരുന്നിട്ടും നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലയോ ഫിലിപ്പൊസേ? എന്നെ കണ്ടവൻ പിതാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞശേഷം, ”ഞാൻ പിതാവിലും പിതാവു എന്നിലും ആകുന്നു” എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതാണ് പലർക്കും ഇടർച്ചയ്ക്ക് കാരണമായത്. എന്നാലത് ‘ദൈവം ഏകൻ’ എന്ന ബൈബിളിൻ്റെ മൗലികമായ ഉപദേശം വിശ്വസിച്ചാൽ തീരാവുന്നതേയുള്ളു; പക്ഷെ വിശ്വസിക്കില്ലല്ലോ. ബൈബിളിൽ ഒരേയൊരു ദൈവവ്യക്തിയേയുള്ളു; അത് പിതാവാണ്. (2രാജാ, 19:15, 1919; സങ്കീ, 86:10; യെശ, 37:16, 37:20; 44:24; 64:8; മലാ, 2:10; യോഹ, 17:3; 1കൊരി, 8:6; എഫെ, 4:6). പിതാവായ യഹോവ, യേശുവെന്ന സംജ്ഞാനാമത്തിലും (മത്താ, 1:21; ലൂക്കൊ, 1:31) ദൈവപുത്രനെന്ന പദവിയിലും (ലൂക്കൊ, 1:32, 35) മനുഷ്യനായി വെളിപ്പെടുകയായിരുന്നു. (ലൂക്കൊ, 1:68; 1തിമൊ, 3:16; എബ്രാ, 2:14,15). യേശു ജഡത്തിൽ പൂർണ്ണമനുഷ്യൻ മാത്രമായിരുന്നു. (യോഹ, 1:1; ഫിലി, 2:6-8). പിതാവായ ദൈവം പൂർണ്ണമനുഷ്യനായ യേശുവിനോടു കൂടെയിരുന്ന് പ്രവർത്തിക്കുകയായിരുന്നു. (മത്താ, 9:8; മത്താ, 12:28; ലൂക്കോ, 5:17; യോഹ, 3:2; 8:16; 8:29; 14:10; 14:23; 16:32; പ്രവൃ, 10:38). അതിനാലാണ് താൻ ഏകനല്ലെന്ന് പറയുന്നത്. യേശു താൻ ‘ഏകനല്ല’ എന്നു പറയുന്ന പല ഭാഗങ്ങളുണ്ട്: “ഞാൻ വിധിച്ചാലും ഞാൻ ഏകനല്ല, ഞാനും എന്നെ അയച്ച പിതാവും കൂടെയാകയാൽ എന്റെ വിധി സത്യമാകുന്നു.” (യോഹ, 8:16). “എന്നെ അയച്ചവൻ എന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടു; ഞാൻ എല്ലായ്പോഴും അവന്നു പ്രസാദമുള്ളതു ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടു അവൻ എന്നെ ഏകനായി വിട്ടിട്ടില്ല.” (യോഹ, 8:29). “പിതാവു എന്നോടുകൂടെ ഉള്ളതു കൊണ്ടു ഞാൻ ഏകനല്ല താനും.” (യോഹ, 16:32). ഈ വാക്യങ്ങളൊക്കെ ദൈവത്തിൻ്റെ ബഹുത്വത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതായി ത്രിത്വം പഠിപ്പിക്കുന്നു. അതിനോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ പറയാം: ഒന്ന്; ഏകൻ (alone) എന്നതിന് അവിടെ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ഗ്രീക്കുപദം ഒന്നിനെ കുറിക്കുന്ന ഹെയ്സ് (heis) അല്ല; പ്രത്യുത ഒറ്റയെ (alone) കുറിക്കുന്ന മോണോസ് (monos) ആണ്. ഇംഗ്ലീഷിൽ ആ വാക്യാംശം I am not alone അഥവാ ‘ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കല്ല’ എന്നാണ്. (8:16; 16:32). അടുത്ത വാക്യാംശം: He has not left me alone അഥവാ ‘അവൻ എന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിട്ടിട്ടില്ല’ എന്നാണ്. (8:29). അതായത്, ‘ഞാൻ ഏകനല്ല’ എന്നു പറഞ്ഞാൽ, എനിക്കു ബഹുത്വമുണ്ടെന്നല്ല; നിങ്ങളറിയാത്ത ഒരുത്തൻ എൻ്റെ കൂടെയുണ്ട്, അതിനാൽ ‘ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കല്ല’ എന്നാണ് യേശു പറയുന്നത്. മനുഷ്യനായ യേശുവിൻ്റെ കൂടെ പിതാവായ ദൈവവും ഉണ്ടായിരുന്നു;  അല്ലാതെ ദൈവത്തിന് ബഹുത്വമൊന്നുമില്ല. ഒരുദാഹരണം പറയാം: ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ യേശുക്രിസ്തു പറഞ്ഞു: “ഞാനോ ലോകാവസാനത്തോളം എല്ലാനാളും നിങ്ങളോടുകൂടെ ഉണ്ടു.” (മത്താ, 28:19). ഇന്ന് ഏതൊരു ദൈവപൈതലിനും പറയാൻ കഴിയും; ‘ഞാൻ ഏകനല്ല അഥവാ ഒറ്റയ്ക്കല്ല’ എൻ്റെ കൂടെ എൻ്റെ കർത്താവുമുണ്ട്. ഒരു വിശ്വാസി, വാഗദത്തംചെയ്ത കർത്താവ് തൻ്റെകൂടെയുള്ളതിനാൽ താൻ ഒറ്റയ്ക്കല്ലെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അതിനർത്ഥം അവന് ബഹുത്വമുണ്ടെന്നോ; അവൻ്റെ കൂടെവസിക്കുന്ന ദൈവത്തിനു ബഹുത്വമുണ്ടെന്നോ അർത്ഥമുണ്ടോ?

രണ്ട്; യേശു ജഡത്തിൽ ദൈവം അല്ലായിരുന്നു പൂർണ്ണമനുഷ്യൻ ആയിരുന്നു. (യോഹ, 1:1; ഫിലി, 2:6-8). യേശു താൻ ‘ഏകനല്ല’ എന്ന് പറയുന്നത് ബഹുവചനമാണെന്ന് സമ്മതിച്ചാൽത്തന്നെ, ഒരു മനുഷ്യൻ്റെ ബഹുത്വം ഒരിക്കലും ദൈവത്തിൻ്റെ ബഹുത്വമാകില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് യേശു പറയുന്നത്; ”ഞാൻ പിതാവിലും പിതാവു എന്നിലും ആകുന്നു എന്നു നീ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലയോ?” അടുത്തഭാഗം: ”ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്ന വചനം സ്വയമായിട്ടല്ല സംസാരിക്കുന്നതു; പിതാവു എന്നിൽ വസിച്ചുകൊണ്ടു തന്‍റെ പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നു.” പിതാവ് മനുഷ്യനായ പുത്രനിൽ വസിച്ചുകൊണ്ടാണ് തൻ്റെ പ്രവൃത്തി ചെയ്തത്. “ആമേൻ, ആമേൻ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: പിതാവു ചെയ്തു കാണുന്നതു അല്ലാതെ പുത്രന്നു സ്വതേ ഒന്നും ചെയ്‍വാൻ കഴികയില്ല; അവൻ ചെയ്യുന്നതു എല്ലാം പുത്രനും അവ്വണ്ണം തന്നേ ചെയ്യുന്നു.” (യോഹ, 5:19). ദൈവത്തിന് ബഹുത്വമുണ്ടെന്ന് വരുത്തിത്തീർക്കാൻ ത്രിത്വം എടുക്കുന്ന മറ്റുരണ്ട് വാക്യങ്ങൾ നോക്കാം: “ഇനി ഞാൻ ലോകത്തിൽ ഇരിക്കുന്നില്ല; ഇവരോ ലോകത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു; ഞാൻ നിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു. പരിശുദ്ധപിതാവേ, അവർ നമ്മെപ്പോലെ ഒന്നാകേണ്ടതിന്നു നീ എനിക്കു തന്നിരിക്കുന്ന നിന്റെ നാമത്തിൽ അവരെ കാത്തുകൊള്ളേണമേ.” (യോഹ, 17:11). ”അവർ നമ്മെപ്പോലെ ഒന്നാകേണ്ടതിന്നു” മേല്പറഞ്ഞതിൻ്റെ ബാക്കിയാണിത്. നോക്കുക: നമ്മെപ്പോലെ എന്ന ബഹുവചനം കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് ഒന്നാകുക എന്ന ഏകവചനം പറയുന്നത്. അതായത്, പുത്രനായ മനുഷ്യനുമായി എപ്രകാരം പിതാവായ ദൈവം ഒന്നായിരിക്കുന്നുവോ അഥവാ പുത്രനോടുകൂടെ എപ്രകാരം പിതാവ് വസിക്കുന്നുവോ, അപ്രകാരം ശിഷ്യന്മാരോടുകൂടിയും വസിക്കണമെന്നാണ് യേശു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്. അടുത്തവാക്യം: “നീ എന്നെ അയച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു ലോകം വിശ്വസിപ്പാൻ അവർ എല്ലാവരും ഒന്നാകേണ്ടതിന്നു, പിതാവേ, നീ എന്നിലും ഞാൻ നിന്നിലും ആകുന്നതുപോലെ അവരും നമ്മിൽ ആകേണ്ടതിന്നു തന്നേ.” (യോഹ, 17:21). മേല്പറഞ്ഞ ആശയം തന്നെയാണ് ഇവിടെയും. രണ്ടിടത്തും ദൈവത്തിന് ബഹുത്വമുണ്ടെന്നല്ല; ദൈവം തന്നോടുകൂടി ഒന്നായിരുന്നു പ്രവർത്തിച്ചതുപോലെ, ശിഷ്യന്മാരോടു കൂടിയും ഒന്നായിരിക്കണമെന്നാണ് യേശു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്. പ്രവൃത്തികളുടെ പുസ്തകം പരിശോധിച്ചാൽ, യേശുവിൻ്റെ പ്രാർത്ഥനപോലെതന്നെ ദൈവത്തിൻ്റെ ആത്മാവ് അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ കൂടെയിരുന്ന് പ്രവർത്തിച്ചത് കാണാം. അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ എന്നല്ല; പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെ പ്രവൃത്തികളെന്നാണ് ആ പുസ്തകത്തിന് പേർ വരേണ്ടതെന്ന് പണ്ഡിതന്മാർ പറയുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്. (കാണുക: ഞാനും പിതാവും ഒന്നാകുന്നു)

മേല്പറഞ്ഞ രണ്ട് വാക്യങ്ങൾ ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് യോഹന്നാൻ 10:30- ൽ യേശു പറയുന്നതും ഇതുപോലാണെന്ന് ത്രിത്വം പഠിപ്പിക്കുന്നു. ”ഞാനും പിതാവും ഒന്നാകുന്നു” (10:30) എന്നു പറഞ്ഞാൽ, ഇതുപോലെ ഐക്യത്തിൽ ഒന്നാകുകയാണോ? ഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ആശയവിനിമയം സുതാര്യമാക്കാനാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്; ”ഞാനും ഭാര്യയും ഒന്നാണെന്ന് ഏതെങ്കിലും ഭർത്താവ് പറയുമോ? പറഞ്ഞാൽ ആ പ്രയോഗം ശരിയായിരിക്കുമോ? ഇല്ല. പകരം ഞങ്ങൾ ഒന്നാണെന്ന് പറയും; ഇതിനെയാണ് ഐക്യത്തിൽ ഒന്നാകുക എന്ന് പറയുന്നത്.” അതുപോലെയാണോ യേശു 10:30-ൽ പറയുന്നത്? അല്ല. പ്രത്യുത, ”ഞാനും പിതാവും ഒന്നാകുന്നു” എന്നാണ് പറയുന്നത്. അത് ഐക്യത്തിലുള്ള ഒന്നാകലല്ലെന്ന് അവിടെത്തന്നെ തെളിവുണ്ട്. അഞ്ചാം അദ്ധ്യായത്തിൽ യേശു ദൈവത്തെ ”എൻ്റെ പിതാവു” എന്നു വിളിച്ചതിന്, യേശു ”തന്നെത്താൻ ദൈവത്തോടു സമനാക്കി” എന്നാണ് യെഹൂദന്മാർ പറഞ്ഞത്. (5:17,18). എന്നാൽ ‘ഞാനും പിതാവും ഒന്നാകുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, ”നീ മനുഷ്യനായിരിക്കെ നിന്നെത്തന്നെ ദൈവമാക്കി” എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കല്ലെറിയാൻ ശ്രമിച്ചത് കാണാം. (10:33). സമനാക്കിയെന്ന് പറയുന്നതും നിന്നെത്തന്നെ ദൈവമാക്കിയെന്ന് പറഞ്ഞാലും ഒരർത്ഥമാണോ? ”ഞാൻ തന്നേ അവൻ” (8:24, 28), ”എന്നെ കണ്ടവൻ പിതാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു” (14:9) ഇവിടെയൊക്കെ താൻ തന്നെയാണ് പിതാവ് അഥവാ പിതാവിൻ്റെ മനുഷ്യപ്രത്യക്ഷതയാണ് താനെന്നാണ് പറയുന്നത്. എന്നാൽ 17:11-ലും, 17:21-ലും ”അവർ നമ്മെപ്പോലെ ഒന്നാകണം” അവിടെ, നമ്മെപ്പോലെ എന്ന ബഹുവചനം പറഞ്ഞശേഷമാണ് ഒന്നാകണം എന്ന് പറയുന്നത്. ബൈബിളിലും അനേകം തെളിവുണ്ട്: “അതുകൊണ്ടു പുരുഷൻ അപ്പനെയും അമ്മയെയും വിട്ടുപിരിഞ്ഞു ഭാര്യയോടു പറ്റിച്ചേരും; അവർ ഏക ദേഹമായി തീരും.” (ഉല്പ, 2:24). അവർ എന്ന ബഹുവചനം കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് ഏക ദേഹമായി തീരും എന്ന് പറയുന്നത്. അതേ കാര്യം പുതിയനിയമത്തിൽ പറയുന്നത് നോക്കുക: “അതു നിമിത്തം മനുഷ്യൻ അപ്പനെയും അമ്മയെയും വിട്ടു ഭാര്യയോടു പറ്റിച്ചേരും; ഇരുവരും ഒരു ദേഹമായി തീരും എന്നു അരുളിച്ചെയ്തു എന്നും നിങ്ങൾ വായിച്ചിട്ടില്ലയോ?” (മത്താ, 19:5; മർക്കൊ, 10:8). ഇവിടെയൊക്കെ ആദവും ഹവ്വയും ഒരു ദേഹമാകും എന്നല്ല; അവർ അല്ലെങ്കിൽ ഇരുവരും ഏകദേഹമായി തീരും എന്നാണ്. ഇവിടെയൊക്കെ ബഹുവചനം കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് ഏകവചനം പറയുന്നത്. അതുപോലെ, നമ്മെപ്പോലെ എന്ന ബഹുവചനം കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് ഒന്നാകണം എന്ന് യേശു പറയുന്നത്. അത് ദൈവമായ പിതാവിൻ്റെയും മനുഷ്യനായ യേശുവിൻ്റെയും ഒപ്പം ശിഷ്യന്മാരുടെയും ഒന്നാകലാണ്. (കാണുക: ഞാനും പിതാവും ഒന്നാകുന്നു)

സ്തെഫാനോസ് രണ്ടു വ്യക്തിയെയാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കണ്ടതെന്നാണ് ത്രിത്വം പഠിപ്പിക്കുന്നത്: “അവനോ പരിശുദ്ധാത്മാവു നിറഞ്ഞവനായി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു ഉറ്റുനോക്കി, ദൈവമഹത്വവും ദൈവത്തിന്‍റെ വലത്തുഭാഗത്തു യേശു നില്ക്കുന്നതും കണ്ടു: ഇതാ, സ്വർഗ്ഗം തുറന്നിരിക്കുന്നതും മനുഷ്യപുത്രൻ ദൈവത്തിന്‍റെ വലത്തു ഭാഗത്തു നില്ക്കുന്നതും ഞാൻ കാണുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു. അവർ ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു, ചെവി പൊത്തിക്കൊണ്ടു ഒന്നിച്ചു അവന്‍റെ നേരെ പാഞ്ഞുചെന്നു, അവനെ നഗരത്തിൽനിന്നു തള്ളി പുറത്താക്കി കല്ലെറിഞ്ഞു. സാക്ഷികൾ തങ്ങളുടെ വസ്ത്രം ശൌൽ എന്നു പേരുള്ള ഒരു ബാല്യക്കാരന്‍റെ കാൽക്കൽ വെച്ചു. കർത്താവായ യേശുവേ, എന്‍റെ ആത്മാവിനെ കൈക്കൊള്ളേണമേ എന്നു സ്തെഫാനോസ് വിളിച്ചപേക്ഷിക്കയിൽ അവർ അവനെ കല്ലെറിഞ്ഞു.”

അദൃശ്യനായ ദൈവത്തിൻ്റെ മഹത്വവും (Glory) വലത്തുഭാഗത്ത് യേശുക്രിസ്തു നില്ക്കുന്നതുമാണ് സ്തെഫാനോസ് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കണ്ടത്. അവിടെ, ”ദൈവമഹത്വം” എന്നു പറഞ്ഞശേഷം ”ദൈവത്തിന്‍റെ വലത്തുഭാഗത്തു യേശു നില്ക്കുന്നതും കണ്ടു” എന്നു പറഞ്ഞിരിക്കയാലാണ് പിതാവിനെയും പുത്രനെയും കണ്ടുവെന്ന് പറയുന്നത്. സത്യവേദപുസ്തകം നൂതന പരിഭാഷയലെ വാക്യം ചേർക്കുന്നു: “എന്നാല്‍ അദ്ദേഹം പരിശുദ്ധാത്മാവു നിറഞ്ഞവനായി സ്വര്‍ഗത്തിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി; ദൈവത്തിന്‍റെ തേജസ്സ് അദ്ദേഹം ദര്‍ശിച്ചു; അവിടുത്തെ വലത്തുഭാഗത്ത് യേശു നില്‌ക്കുന്നതും കണ്ടു.” (പ്രവൃ, 7:55). (കാണുക: സ്തെഫാനോസ് കണ്ട ദർശനം)

ദൈവം ഏകൻ അഥവാ ഒരുത്തൻ മാത്രമാണെന്ന ബൈബിളിൻ്റെ മൗലിക ഉപദേശം വിശ്വാസികൾ ഹൃദയപൂർവ്വം അംഗീകരിച്ചാൽ ക്രിസ്തുവെന്ന ദൈവമർമ്മം എല്ലാവർക്കും വെളിപ്പെട്ടുവരും. (കൊലൊ, 2:2). ദൈവം ഏകനാണെന്നത് കേവലമൊരറിവല്ല; അതൊരു പരിജ്ഞാനവും പ്രാർത്ഥനയുമാണ്. (ആവ, 6:4). യഹോവ ഒരുത്തൻ മാത്രം ദൈവം: “കെരൂബുകൾക്കുമീതെ അധിവസിക്കുന്ന യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ യഹോവേ, നീ ഒരുത്തൻ മാത്രം ഭൂമിയിലെ സകലരാജ്യങ്ങൾക്കും ദൈവം ആകുന്നു.” (2രാജാ, 19:15. ഒ.നോ: 2രാജാ, 19:19; നെഹെ, 9:6; സങ്കീ, 83:18; 86:10; യെശ, 37:16; 37:20). പിതാവായ ഏകദൈവമേയുള്ളു: “പിതാവായ ഏക ദൈവമേ നമുക്കുള്ളു; അവൻ സകലത്തിന്നും കാരണഭൂതനും നാം അവന്നായി ജീവിക്കേണ്ടതും ആകുന്നു.” (1കൊരി, 8:6. ഒ.നോ: എഫെ, 4:6; മർക്കൊ, 12:29-32; യോഹ, 17:1-3; മലാ, 2:10; യെശ, 63:16; 64:8). യഹോവയല്ലാതെ ദൈവമില്ല: “ഞാൻ, ഞാൻ മാത്രമേയുള്ളു; ഞാനല്ലാതെ ദൈവമില്ല എന്നു ഇപ്പോൾ കണ്ടുകൊൾവിൻ. ഞാൻ കൊല്ലുന്നു; ഞാൻ ജീവിപ്പിക്കുന്നു; ഞാൻ തകർക്കുന്നു; ഞാൻ സൌഖ്യമാക്കുന്നു; എന്റെ കയ്യിൽനിന്നു വിടുവിക്കുന്നവൻ ഇല്ല.” (ആവ, 32:39. ഒ.നോ: യെശ, 44:6; 44:8; 45:5; 45:21; 45:22; 46:8). യഹോവയല്ലാതെ രക്ഷിതാവില്ല: “ഞാൻ, ഞാൻ തന്നേ, യഹോവ; ഞാനല്ലാതെ ഒരു രക്ഷിതാവുമില്ല.” (യെശ, 43:11. ഒ.നോ: യെശ, 45:21, 22; ഹോശേ, 13:5). യഹോവയല്ലാതെ മറ്റൊരുത്തനുമില്ല: “യഹോവ തന്നേ ദൈവം, അവനല്ലാതെ മറ്റൊരുത്തനുമില്ല എന്നു നീ അറിയേണ്ടതിന്നു തന്നേ.” (ആവ, 4:35. ഒ.നോ: ആവ, 4:39; 1രാജാ, 8:59; യെശ, 45:5; 45:6; 45:18). യഹോവയ്ക്ക് സമനില്ല: “യഹോവേ, നിനക്കു തുല്യൻ ആർ?” (സങ്കീ, 35:10. ഒ.നോ: പുറ, 15:11; 71:19; 86:8; 89:6; യെശ, 40:25; 46:5; യിരേ, 10:6; 10:7; യിരെ,49:19; 50:44; മീഖാ, 7:18). യഹോവയ്ക്ക് സദൃശനില്ല: “എൻ്റെ ദൈവമായ യഹോവേ, നിന്നോടു സദൃശൻ ആരുമില്ല.” (സങ്കീ, 40:5. ഒ.നോ: സങ്കീ, 89:6; 113:5; യെശ, 40:25; 46:5). യഹോവ ഒരുത്തൻ മാത്രം സ്രഷ്ടാവ്: “അവൻ തനിച്ചു ആകാശത്തെ വിരിക്കുന്നു; സമുദ്രത്തിലെ തിരമാലകളിന്മേൽ അവൻ നടക്കുന്നു.” (ഇയ്യോ, 9:8; 2രാജാ, 19:15; നെഹെ, 9:6; യെശ, 37:16; 44:24. ഒ.നോ: യെശ, 27:11; 29:16; 43:1, 43:7,21; 44:2,21,24; 45:11; 49:5; 64:8; മലാ, 2:10). യഹോവയ്ക്കു മുമ്പും പിമ്പും മറ്റൊരു ദൈവവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഉണ്ടാകയുമില്ല: “എനിക്കു മുമ്പെ ഒരു ദൈവവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല, എന്റെ ശേഷം ഉണ്ടാകയുമില്ല.” (യെശ, 43:10). യഹോവയും (യെശ, 44:8) യിസ്രായേലും (ഹോശേ, 13:4) ദൈവത്തിൻ്റെ ക്രിസ്തുവും (യോഹ, 17:3) അവൻ്റെ അപ്പൊസ്തലന്മാരും മറ്റൊരു ദൈവവ്യക്തിയെ അറിയുന്നില്ല. (1കൊരി, 8:6).

ദൈവം അദൃശ്യനാണ്; ആരും ഒരുനാളും ദൈവത്തെ കണ്ടിട്ടില്ല; കാണ്മാൻ കഴിയത്തുമില്ല. എന്നാൽ ‘ദൈവത്തെ കണ്ടു’ എന്ന് പഴയനിയമത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതാകട്ടെ;  അദൃശ്യദൈവത്തിൻ്റെ പ്രതിമ അഥവാ ദൃശ്യരൂപത്തെയാണ്. ദൈവത്തിൻ്റെ സർവ്വസമ്പൂർണ്ണതയും ദേഹരൂപമായി വസിക്കുന്ന ദൃശ്യപ്രതിമയാണ് യഹോവ അഥവാ യേശുക്രിസ്തു. (2കൊരി, 4:4; കൊലൊ, 1:15; 1:17 2:9; എബ്രാ, 1:3. ഒ.നോ: ഉല്പ, 1:27; റോമ, 5:14; 8:29; 2കൊരി, 3:18; എഫെ, 4:24; ഫിലി, 3:21; കൊലൊ, 3:10). അദൃശ്യദൈവത്തെയല്ലല്ലോ പഴയനിയമത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലും (1രാജാ, 22:19; യെശ, 6:1-5; യെഹെ, 1:26-28; പ്രവൃ, 7:55,56; വെളി, 4:1-4) ഭൂമിയിലുമായി (ഉല്പ, 12:7; 18:1; 26:2; 35:9,10; പുറ, 3:16) അനേകർ കണ്ടത്. അവൻ്റെ ദൃശ്യപ്രതിമയായ യേശുക്രിസ്തുവിനെയാണ്. (കൊലൊ, 1:15; 2:9; എബ്രാ, 1:3). യിസ്രായേലിൻ്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരനായ യഹോവയെ യെഹൂദന്മാർ കണ്ണുകൊണ്ട് കണ്ടിട്ടും വിശ്വസിക്കാതെ ഇരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ശിഷ്യൻ യോഹന്നാൻ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്: “അവർ കണ്ണുകൊണ്ടു കാണുകയോ ഹൃദയംകൊണ്ടു ഗ്രഹിക്കയോ മനം തിരികയോ താൻ അവരെ സൌഖ്യമാക്കുകയോ ചെയ്യാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവരുടെ കണ്ണു അവൻ കുരുടാക്കി ഹൃദയം തടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു” യെശയ്യാവു അവന്റെ (യേശു) തേജസ്സു കണ്ടു അവനെക്കുറിച്ചു സംസാരിച്ചതു കൊണ്ടാകുന്നു ഇതു പറഞ്ഞതു.” (യോഹ, 12:40,41). ഉസ്സീയാരാജാവു മരിച്ച ആണ്ടിൽ ഉയർന്നും പൊങ്ങിയുമുള്ള സിംഹാസനത്തിൽ യെശയ്യാവ് ദർശിച്ച സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ തന്നെയായാണ് മനുഷ്യനായി മണ്ണിൽ വന്നത്. (യെശ, 6:1-10). അദൃശ്യനായ ദൈവവും സ്വർഗ്ഗസിംഹാസനത്തിൽ ദൂതന്മാരുടെ മദ്ധ്യേ മനുഷ്യസാദൃശ്യത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവനും (യെഹെ, 1:26) ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യനായി വെളിപ്പെട്ടവനും (ലൂക്കൊ, 1:68; 1തിമൊ, 3:16) ഇപ്പോൾ പരിശുദ്ധാത്മാവെന്ന കാര്യസ്ഥനായി നമ്മോടുകൂടെ വസിക്കുന്നതും ഒരാളാണ്. (യോഹ, 14:16, 26). 

“മൂന്ന് യഹോവയുണ്ടെന്ന് പറയുന്ന ഒരു നൂതന ഉപദേശംകൂടി ത്രിത്വത്തിൽ കടന്നുകൂടയിട്ടുണ്ട്. അതായത്, ത്രിത്വത്തിലെ മൂന്ന് വ്യക്തികളുടെയും പേര് യഹോവ എന്നാണത്രെ.” ഈ ദൂഷണ ഉപദേശത്തിനെതിരെ അഞ്ച് കാര്യങ്ങൾ പറായാം: 

ഒന്ന്; “ഹിസ്കീയാവു യഹോവയുടെ മുമ്പാകെ പ്രാർത്ഥിച്ചുപറഞ്ഞതു എന്തെന്നാൽ: “കെരൂബുകൾക്കുമീതെ അധിവസിക്കുന്ന യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ യഹോവേ, നീ ഒരുത്തൻ മാത്രം ഭൂമിയിലെ സകലരാജ്യങ്ങൾക്കും ദൈവം ആകുന്നു; നീ ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും ഉണ്ടാക്കി.” (2രാജാ, 19:15. ഒ.നോ: 2രാജാ, 19:19; സങ്കീ, 86:10; യെശ, 37:16; 44:20). ഇപ്പറഞ്ഞ വാക്യങ്ങളിലൊക്കെ യഹോവ ഒരുത്തൻ മാത്രമാണ് ദൈവമെന്നാണ് പറയുന്നത്. മൂന്ന് പേരുടെയും പേര് യഹോവ എന്നാണെങ്കിൽ, ദൈവങ്ങളല്ലാത്ത രണ്ട് യഹോവമാർ ആരൊക്കെയാണ്?

രണ്ട്; “നീ, നീ മാത്രം യഹോവ ആകുന്നു; നീ ആകാശത്തെയും സ്വർഗ്ഗാധിസ്വർഗ്ഗത്തെയും അവയിലെ സകലസൈന്യത്തെയും ഭൂമിയെയും അതിലുള്ള സകലത്തെയും സമുദ്രങ്ങളെയും അവയിലുള്ള സകലത്തെയും ഉണ്ടാക്കി; നീ അവയെ ഒക്കെയും രക്ഷിക്കുന്നു; ആകാശത്തിലെ സൈന്യം നിന്നെ നമസ്കരിക്കുന്നു.” (നെഹെ, 9:6). “ഇപ്പോഴോ ഞങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവേ, നീ ഒരുത്തൻ മാത്രം യഹോവ എന്നു ഭൂമിയിലെ സകലരാജ്യങ്ങളും അറിയേണ്ടതിന്നു ഞങ്ങളെ അവന്റെ കയ്യിൽനിന്നു രക്ഷിക്കേണമേ.” (യെശ, 37:20). “ഞാൻ യഹോവയാകുന്നു; മറ്റൊരുത്തനും ഇല്ല.” (യെശ, 45:5,6, 18)  ആദ്യവാക്യത്തിൽ, ‘നീ മാത്രം യഹോവ’ എന്നും; രണ്ടാം വാക്യത്തിൽ, ‘നീ ഒരുത്തൻ മാത്രം യഹോവ’ എന്നും, മുന്നാം വാക്യത്തിൽ, ‘ഞാൻ യഹോവ മറ്റൊരുത്തനുമില്ല’ എന്നുമാണ് പറയുന്നത്. ഒരു യഹോവ മാത്രമേയുള്ളു അഥവാ ഒരുത്തൻ മാത്രം യഹോവയാണെന്ന് ദൈവാത്മാവ് ശക്തമായ ഭാഷയിൽ എഴുതിവെച്ചിരിക്കേ, മൂന്ന് യഹോവയുണ്ടെന്ന് പറയുന്നവർ, ദൈവാത്മാവിനെതിരെ ദൂഷണം പറയുകയല്ലേ?

മൂന്ന്; ആകാശസൈന്യങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുകയും അവയെ പേർചൊല്ലി വിളിക്കുകയും ചെയ്തവനും (യെശ, 40:26), തൻ്റെ സൃഷ്ടിയായ മനുഷ്യനെക്കൊണ്ട് ഭൂമിയിലെ സകല പക്ഷിമൃഗാദികൾക്കും പേരിടുവിച്ചനുമായ ദൈവം (ഉല്പ, 2:19), മൂന്നു വ്യക്തികളുണ്ടെങ്കിൽ അവർക്ക് മൂന്നുപേർക്കും കൂടി ഒരുപേർ മതിയാകുമോ?

നാല്; മൂന്ന് യഹോവയുണ്ടെങ്കിൽ അതിൽ ആകാശവും ഭൂമിയും നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നവനും ആരുമൊരുനാളം കാണാത്തവനുമായ ദൈവമാരാണ്? അതെങ്ങനെ കണ്ടുപിടിക്കും? പിതാവാരാണ്; പുത്രനാരാണ്; പരിശുദ്ധാത്മാവാരാണ് ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ കണ്ടെത്തും. മൂന്നുപേരുടെയും പേര് യഹോവയെന്നാണല്ലോ.

അഞ്ച്; “ഞാനല്ലാതെ അന്യദൈവങ്ങൾ നിനക്കു ഉണ്ടാകരുതു.” (പുറ, 20:3; ആവ, 5:7). “ഞാൻ, ഞാൻ മാത്രമേയുള്ളു; ഞാനല്ലാതെ ദൈവമില്ല എന്നു ഇപ്പോൾ കണ്ടുകൊൾവിൻ.” (ആവ, 32:39). “ഞാൻ, ഞാൻ തന്നേ, യഹോവ; ഞാനല്ലാതെ ഒരു രക്ഷിതാവുമില്ല.” (യെശ, 43:11). “ഞാനല്ലാതെ ഒരു ദൈവവുമില്ല.” (യെശ, 44:6). “ഞാനല്ലാതെ ഒരു ദൈവം ഉണ്ടോ? ഒരു പാറയും ഇല്ല; ഞാൻ ഒരുത്തനെയും അറിയുന്നില്ല.” (യെശ, 44:8). “ഞാനല്ലാതെ ഒരു ദൈവവുമില്ല.” (യെശ, 45:5). “ഞാൻ യഹോവയാകുന്നു; മറ്റൊരുത്തനും ഇല്ല.” (യെശ, 45:6). “ഞാനല്ലാതെ വേറൊരു ദൈവവും ഇല്ലല്ലോ.” (യെശ, 45:22). ഞാൻ അല്ലാതെ വേറൊരു ദൈവം ഇല്ല; ഞാൻ അല്ലാതെ നീതിമാനായൊരു ദൈവവും രക്ഷിതാവും ഇല്ല.” (യെശ, 45:21). “ഞാനല്ലാതെ വേറൊരു ദൈവമില്ല; ഞാൻ തന്നേ ദൈവം, എന്നെപ്പോലെ ഒരുത്തനുമില്ല.” (യെശ, 46:9). “ഞാനല്ലാതെ ഒരു രക്ഷിതാവു ഇല്ലല്ലോ.” (ഹോശേ, 13:5). മൂന്ന് യഹോവയുണ്ടെങ്കിൽ ‘ഞാനല്ലാതെ മറ്റൊരു ദൈവമില്ല’ എന്ന് അതിലൊരാൾ പറയുമോ? ഭോഷ്ക് പറയാൻ കഴിയാത്ത ദൈവത്തെ ഭോഷ്കിൻ്റെ അപ്പനാക്കിമാറ്റുന്ന ദുരുപദേശമാണ് ത്രിത്വം. മാത്രമല്ല, മൂന്ന് യഹോവയുണ്ടെന്ന് പറയുന്നവർ ബൈബിൾ ഒരാവർത്തിപോലും വായിച്ചിട്ടുള്ളവരേയല്ല.

എബ്രായലേഖകൻ ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നാമദ്ധ്യായത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തിരിരിക്കുന്നത് നോക്കുക: “അവൻ അവന്റെ തേജസ്സിന്റെ പ്രഭയും തത്വത്തിന്റെ മുദ്രയും സകലത്തേയും തന്റെ ശക്തിയുള്ള വചനത്താൽ വഹിക്കുന്നവനും ആകകൊണ്ടു പാപങ്ങൾക്കു പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കിയശേഷം ഉയരത്തിൽ മഹിമയുടെ വലത്തുഭാഗത്തു ഇരിക്കയും” (എബ്ര, 1:3). ‘തേജസ്സിൻ്റെ പ്രഭ’ എന്നതിൻ്റെ മറ്റു മലയാളം പരിഭാഷകൾ നോക്കാം: ദൈവതേജസ്സിന്‍റെ മഹത്തായശോഭ (സ.വേ.പ.ലി), മഹത്വത്തിൻ്റെ തേജസ്സ് (പി.ഒ.സി), തേജസ്സിൻ്റെ കിരണം (വി.ഗ്ര),  പുത്രന്‍ പിതാവിന്‍റെ മഹത്വം കാണിക്കുന്നു (ഇ.ആർ.വി), തേജസ്സിന്റെ പ്രതിഫലനം (ഓശാന), ദൈവമഹത്ത്വത്തിന്റെ തേജസ്സ് (ഓ.നൂ.പ), ദൈവതേജസ്സിൻ്റെ പ്രതിഫലനം (പു.ഭാ), ആയവൻ്റെ മഹത്വത്തിൻ്റെ പ്രകാശം (ബെ.ബെ), മഹത്വത്തിൻ്റെ പ്രഭ (മാ.ക) തുടങ്ങിയവ. ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൻ്റെ അഥവാ തേജസ്സിന്റെ പ്രഭ അഥവാ ശോഭയാണ് പുത്രൻ. കാന്തി, തിളക്കം, തെളിച്ചം, തേജസ്സ്, ദീപ്തി, പ്രഭ, മഹത്വം, ശോഭ എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് പര്യായങ്ങളാണ്. ദൈവം തേജസ്സും പുത്രൻ പ്രഭയുമാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ രണ്ട് വ്യക്തികളാകുമോ?

അടുത്ത പ്രയോഗമായ ‘തത്വത്തിൻ്റെ മുദ്ര’ മറ്റു പരിഭാഷകളിൽ: ഈശ്വരസത്തയുടെ പ്രതിരൂപം (സ.വേ.പ.ലി), യഥാർത്ഥ പ്രതിരൂപം (വി.സ.വേ.പു), സത്തയുടെ മുദ്ര (പി.ഒ.സി), സ്വത്വത്തിന്റെ പ്രതിബിംബം (വി.ഗ്ര), ദൈവപ്രകൃതിയുടെ പൂര്‍ണ്ണപകര്‍പ്പ് (ഇ.ആർ.വി), സത്തയുടെ പ്രതിബിംബം (ഓശാന), ദൈവസത്തയുടെ യഥാർഥ പ്രതിബിംബം (ഓ.നൂ.പ), ദൈവത്തിൻ്റെ തനിപ്പകർപ്പ് (പു.ഭാ) തൽസ്വഭാവത്തിൻ്റെ സാക്ഷാൽ പ്രതിമ (ബെ.ബെ), സത്തയുടെ പ്രതിമ (മാ.ക) തുടങ്ങിയവ. കൊത്തുവേല, പൂർണ്ണപതിപ്പ്, പ്രതിമ, പ്രതിബിംബം, പ്രതിരൂപം, പ്രതിച്ഛായ, തത്സ്വരൂപം, ചിത്രം, മാതൃക, മുദ്ര, രൂപകം, സാദൃശം ഇതൊക്കെയും പര്യായങ്ങളാണ്. അതായത്, ഏത് പരിഭാഷ നോക്കിയാലും അദൃശ്യനായ ദൈവവ്യക്തിയുടെ ദൃശ്യമായ രൂപം അഥവാ പ്രതിബിംബമാണ് പുത്രനെന്നല്ലാതെ, മറ്റൊരു വ്യക്തിയാണെന്ന് ആർക്കും പറയാൻ കഴിയില്ല. അദൃശ്യദൈവത്തിൻ്റെ ദൃശ്യരൂപമായ യേശുക്രിസ്തുവിനെ മറ്റൊരു വ്യക്തിയാണെന്ന് പഠിപ്പിച്ചവരെ സമ്മതിക്കണം. 

എബ്രായർ 3:1-ലെ ദൈവത്തിൻ്റെ തേജസ്സിനെ ‘ഡോക്ല’ (doxa) എന്നും, ക്രിസ്തുവിൻ്റെ പ്രഭയെ ‘അപൗഗസ്മ’ (apaugasma) എന്നുമാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ‘അപൗഗസ്മ’ എന്ന പദം ഒരിക്കൽ മാത്രമാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ‘ഡോക്ല’ കെ.ജെ.വി. സ്ട്രോങ്ങിൽ 168 പ്രാവശ്യമുണ്ട്. ഈ പദംകൊണ്ട്, പിതാവിൻ്റെ മഹത്വമെന്നും (മത്താ, 16:27; മർക്കൊ, 8:29; ലൂക്കൊ, 2:9; 2:14; യോഹ, 7:18; 11:40; പ്രവൃ, 7:2; 7:55; 1കൊരി, 10:31; 11:7), പുത്രൻ്റെ മഹത്വമെന്നും (മത്താ, 19:28; 24:30; 25:31; മർക്കൊ, 10:37; 13:26; ലൂക്കൊ, 2:30; ലൂക്കൊ, 9:32; ലൂക്കൊ, 21:27; 24:26; യോഹ, 12:41; 17:5; പ്രവൃ, 22:11; 1കൊരി, 2:8) എന്നും അഭിന്നമായിട്ടാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ‘തത്വം’ എന്ന പദത്തെ ഗ്രീക്കിൽ ഹൈപ്പൊസ്റ്റാസിസ് hypostasis) എന്നും, മുദ്രയെ ഗ്രീക്കിൽ കേരക്ടർ (charakter) എന്നും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഹൈപ്പൊസ്റ്റാസിസ് വ്യക്തിയും, കേരക്ടർ അടയാളവുമാണ്. ദൈവവ്യക്തിയുടെ മുദ്ര അഥവാ അടയാളമാണ് പുത്രനെന്നു പറഞ്ഞാൽ, മറ്റൊരു വ്യക്തിയാകുമോ? അദൃശ്യദൈവത്തിൻ്റെ ദൃശ്യരൂപമായ ക്രിസ്തു മറ്റൊരു വ്യക്തിയാണെന്ന് പഠിപ്പിച്ചത് ദൈവാത്മാവല്ല; ദുരാത്മാവാണ്.

ബൈബിളിൽ ആകെയൊരു ദൈവമേയുള്ളു; ആ ദൈവം അദൃശ്യനാണ്. ആ അദൃശ്യദൈവത്തിൻ്റെ ദൃശ്യരൂപമാണ് സ്വർഗ്ഗസിംഹാസനത്തിൽ ദൂതന്മാരുടെ മദ്ധ്യേയിരുന്ന് ആരാധന സ്വീകരിക്കുന്നത്. അതേ ദൈവം തന്നെയാണ് മനുഷ്യനായി വേളിപ്പെട്ട് മരണം വരിച്ച് രക്ഷയൊരുക്കിയതും, ഇപ്പോൾ പരിശുദ്ധാത്മാവായി ദൈവമക്കളോടുകൂടി വസിക്കുന്നതും.  പരിഗ്രഹിക്കാൻ മനസ്സുണ്ടെങ്കിൽ പരിഗ്രഹിക്കുക; അല്ലങ്കിൽ ത്രിത്വമെന്ന ദൈവദൂഷണം വിശ്വസിക്കുക!

3 thoughts on “അദൃശ്യദൈവം, ആരുമൊരുനാളും കാണാത്തവനോ; മനുഷ്യരാരും കാണാത്തവനോ?”

Leave a Reply

Your email address will not be published.