ദൈവത്തോടുള്ള സമത്വം

ദൈവത്തോടുള്ള സമത്വം

“അവൻ ദൈവരൂപത്തിൽ ഇരിക്കെ ദൈവത്തോടുള്ള സമത്വം മുറുകെ പിടിച്ചു കൊള്ളേണം എന്നു വിചാരിക്കാതെ ദാസരൂപം എടുത്തു മനുഷ്യസാദൃശ്യത്തിലായി തന്നെത്താൻ ഒഴിച്ചു വേഷത്തിൽ മനുഷ്യനായി വിളങ്ങി തന്നെത്താൻ താഴ്ത്തി മരണത്തോളം ക്രൂശിലെ മരണത്തോളം തന്നേ, അനുസരണമുള്ളവനായിത്തീർന്നു.” (ഫിലി, 2:6-8). 

ത്രിത്വപണ്ഡിതന്മാർ അവകാശപ്പെടുന്നത് ദൈവത്തിൽ സമനിത്യരും വ്യതിരിക്തരുമായ മൂന്നു വ്യക്തികളുണ്ടെന്നാണ്. അതിനാധാരമായിട്ട് അവർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് ഫിലിപ്പിയർ 2:6-ലെ ”അവൻ ദൈവത്തോടുള്ള സമത്വം മുറുകെ പിടിച്ചു കൊള്ളേണം എന്നു വിചാരിച്ചില്ല” എന്ന പ്രയോഗമാണ്. ത്രിത്വോപദേശമെന്ന അബദ്ധോപദേശത്തിൻ്റെ വഞ്ചന മനസ്സിലാക്കാൻ, അവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ‘ദൈവത്തോടുള്ള സമത്വം’ എന്താണെന്നു നമുക്കൊന്നു പരിശോധിക്കാം:

1. രണ്ടോ അതിലധികമോ വ്യക്തികളുടെ തുല്യമായ അവസ്ഥയ്ക്കാണ് സമത്വം എന്നു പറയുന്നത്. തുല്യത, സമാനത, സമാനത്വം, സ്ഥിതിസമത്വം എന്നതൊക്കെ സമത്വത്തിൻ്റെ പര്യായങ്ങളാണ്. ഫിലിപ്പിയർ 2:6-ൽ ”പിതാവിനോടുള്ള സമത്വം എന്നല്ല; പ്രത്യുത, ദൈവത്തോടുള്ള സമത്വം മുറുകെ പിടിച്ചില്ല” എന്നാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ത്രിത്വത്തിന് ദൈവം ഒരു വ്യക്തിയല്ല; പിതാവ് പുത്രൻ പരിശുദ്ധാത്മാവെന്ന മൂന്നു വ്യക്തിയാണ്. അഥവാ ഏകദൈവത്തിൽ വ്യത്യസ്തരായ മൂന്നു വ്യക്തിയുണ്ട്. അവിടുത്തെ പ്രയോഗത്തെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കിയാൽ, എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും ദൈവത്തോടു സമനായ അഥവാ തുല്യതയുള്ള മറ്റൊരു ദൈവമാണ് യേശുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. മറ്റൊരു ദൈവമെന്നത് ബൈബിൾ വിരുദ്ധവും ത്രിത്വപണ്ഡിതന്മാർ അംഗീകരിക്കാത്തതുമാണ്. അല്ലെങ്കിൽ, ത്രിത്വഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ; ദൈവത്തിൽത്തന്നെ മൂന്നു വ്യക്തികൾ ഉണ്ടായിരിക്കെ, ദൈവത്തോടു സമത്വമുള്ള നാലാമനായ ഒരു വ്യക്തിയാണ് സമത്വം മുറുകെ പിടിക്കാതെ മനുഷ്യനായി ക്രൂശിൽ മരിച്ചതെന്നു മനസ്സിലാക്കണം. അതും ത്രിത്വത്തിൻ്റെ അടിവേരിളക്കുന്ന ദുരന്ത ഉപദേശമായിമാറും. അല്ലാതെ, പിതാവിനോടുള്ള സമത്വമാണെന്നു മനസ്സിലാക്കാൻ അവിടെ ഒരു ന്യായവുമില്ല. കാരണം, ത്രിത്വത്തിനു ദൈവം പിതാവ് മാത്രമല്ലല്ലോ? പരിശുദ്ധാത്മാവ് നിങ്ങൾക്ക് ദൈവമല്ലേ? അതുല്ലെങ്കിൽ, ഗതിഭേദത്താലുള്ള ആഛാദനമില്ലാത്ത ദൈവം ചിലപ്പോൾ മൂന്നു വ്യക്തികളും, ചിലപ്പോൾ പിതാവ് മാത്രവും, ചിലപ്പോൾ പുത്രൻ മാത്രവും, ചിലപ്പോൾ പരിശുദ്ധാത്മാവ് മാത്രമായി ഗതിഭേദം അഥവാ അവസ്ഥാഭേദം സംഭവിക്കുന്നവനാണെന്ന് പറയണം.

2. ത്രിത്വത്തിന് ദൈവം മൂന്ന് വ്യക്തിയാണ്. എന്നാൽ ദൈവം ഏകൻ അഥവാ ഒരുത്തൻ മാത്രമാണെന്നാണ് ബൈബിളിൻ്റെ മൗലിക ഉപദേശം: യഹോവ ഒരുത്തൻ മാത്രം ദൈവം: “കെരൂബുകൾക്കുമീതെ അധിവസിക്കുന്ന യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ യഹോവേ, നീ ഒരുത്തൻ മാത്രം ഭൂമിയിലെ സകലരാജ്യങ്ങൾക്കും ദൈവം (you alone are God over all the kingdoms of the earth) ആകുന്നു.” (2രാജാ, 19:15. ഒ.നോ: 2രാജാ, 19:19; നെഹെ, 9:6; സങ്കീ, 83:18; 86:10; യെശ, 37:16; 37:20). പിതാവായ ഏകദൈവമേയുള്ളു: “പിതാവായ ഏക ദൈവമേ നമുക്കുള്ളു; അവൻ സകലത്തിന്നും കാരണഭൂതനും നാം അവന്നായി ജീവിക്കേണ്ടതും ആകുന്നു.” (1കൊരി, 8:6. ഒ.നോ: എഫെ, 4:6; മർക്കൊ, 12:29-32; യോഹ, 17:1-3; മലാ, 2:10; യെശ, 63:16; 64:8). യഹോവയല്ലാതെ ദൈവമില്ല: “ഞാൻ, ഞാൻ മാത്രമേയുള്ളു; ഞാനല്ലാതെ ദൈവമില്ല എന്നു ഇപ്പോൾ കണ്ടുകൊൾവിൻ. ഞാൻ കൊല്ലുന്നു; ഞാൻ ജീവിപ്പിക്കുന്നു; ഞാൻ തകർക്കുന്നു; ഞാൻ സൌഖ്യമാക്കുന്നു; എന്റെ കയ്യിൽനിന്നു വിടുവിക്കുന്നവൻ ഇല്ല.” (ആവ, 32:39. ഒ.നോ: യെശ, 44:6; 44:8; 45:5; 45:21; 45:22; 46:8). യഹോവയല്ലാതെ രക്ഷിതാവില്ല: “ഞാൻ, ഞാൻ തന്നേ, യഹോവ; ഞാനല്ലാതെ ഒരു രക്ഷിതാവുമില്ല.” (യെശ, 43:11. ഒ.നോ: യെശ, 45:21, 22; ഹോശേ, 13:5). യഹോവയല്ലാതെ മറ്റൊരുത്തനുമില്ല: “യഹോവ തന്നേ ദൈവം, അവനല്ലാതെ മറ്റൊരുത്തനുമില്ല എന്നു നീ അറിയേണ്ടതിന്നു തന്നേ.” (ആവ, 4:35. ഒ.നോ: ആവ, 4:39; 1രാജാ, 8:59; യെശ, 45:5; 45:6; 45:18). യഹോവയ്ക്ക് സമനില്ല: “യഹോവേ, നിനക്കു തുല്യൻ ആർ?” (സങ്കീ, 35:10. ഒ.നോ: പുറ, 15:11; 71:19; 86:8; 89:6; യെശ, 40:25; 46:5; യിരേ, 10:6; 10:7; യിരെ,49:19; 50:44; മീഖാ, 7:18). യഹോവയ്ക്ക് സദൃശനില്ല: “എൻ്റെ ദൈവമായ യഹോവേ, നിന്നോടു സദൃശൻ ആരുമില്ല.” (സങ്കീ, 40:5. ഒ.നോ: സങ്കീ, 89:6; 113:5; യെശ, 40:25; 46:5). യഹോവ ഒരുത്തൻ മാത്രം സ്രഷ്ടാവ്: “അവൻ തനിച്ചു ആകാശത്തെ വിരിക്കുന്നു; സമുദ്രത്തിലെ തിരമാലകളിന്മേൽ അവൻ നടക്കുന്നു.” (ഇയ്യോ, 9:8. ഒ.നോ: 2രാജാ, 19:15; നെഹെ, 9:6; യെശ, 37:16; 44:24). യഹോവയ്ക്കു മുമ്പും പിമ്പും മറ്റൊരു ദൈവവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഉണ്ടാകയുമില്ല: “എനിക്കു മുമ്പെ ഒരു ദൈവവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല, എന്റെ ശേഷം ഉണ്ടാകയുമില്ല.” (യെശ, 43:10). യഹോവ വേറൊരു ദൈവവ്യക്തിയെയും അറിയുന്നില്ല: (യെശ, 44:8), യിസ്രായേലും അറിയുന്നില്ല: (ഹോശേ, 13:4), അപ്പൊസ്തലന്മാരും അറിയുന്നില്ല: (1കൊരി, 8:6). ബൈബിളിലെ ദൈവം ഒരുത്തൻ അഥവാ ഒരുവ്യക്തി മാത്രമാണെന്നും ദൈവത്തിന് സമനും സാമ്യനുമില്ലെന്നും ദൈവാത്മാവ് അസന്ദിഗ്ധമായി പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോൾ; ദൈവം മൂന്നു വ്യക്തികളാണെന്നും, ദൈവത്തോട് സമത്വമുള്ള മറ്റൊരു വ്യക്തിയാണ് പുത്രനെന്നുമുള്ള പഠിപ്പിക്കൽ, ദുരുപദേശമാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ കുറഞ്ഞുപോകും; അതൊരു പൈശാചിക ഉപദേശംതന്നെ.

3. ഫലിപ്പിയർ 2:6 പ്രകാരം ദൈവത്തോട് സമത്വമാണുള്ളതെന്ന ത്രിത്വദുരുപദേശം യേശുവിൻ്റെയും അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെയും വാക്കുകളിൽ തകർത്തുവീഴുന്നത് നോക്കുക: “ആ നാളും നാഴികയും സംബന്ധിച്ചോ പിതാവല്ലാതെ ആരും, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൂതന്മാരും, പുത്രനും കൂടെ അറിയുന്നില്ല.” (മർക്കൊ, 13:32), “എന്നെ നല്ലവൻ എന്നു പറയുന്നതു എന്തു? ദൈവം ഒരുവനല്ലാതെ നല്ലവനില്ല” (മർക്കൊ, 10:18), “പിതാവു ചെയ്തു കാണുന്നതു അല്ലാതെ പുത്രന്നു സ്വതേ ഒന്നും ചെയ്‍വാൻ കഴികയില്ല” (യോഹ, 5:19), “എനിക്കു സ്വതേ ഒന്നും ചെയ്‍വാൻ കഴിയുന്നതല്ല; ഞാൻ കേൾക്കുന്നതുപോലെ ന്യായം വിധിക്കുന്നു; ഞാൻ എന്റെ ഇഷ്ടം അല്ല, എന്നെ അയച്ചവന്റെ ഇഷ്ടമത്രേ ചെയ്‍വാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നതു” (യോഹ, 5:30), “പിതാവു എനിക്കു ഉപദേശിച്ചുതന്നതു പോലെ ഇതു സംസാരിക്കുന്നു” (8:28), “ഞാൻ ഇന്നതു സംസാരിക്കേണം എന്നും കല്പന തന്നിരിക്കുന്നു” (യോഹ, 12:49), “എന്റെ പിതാവു എല്ലാവരിലും വലിയവൻ” (യോഹ, 10:29), “പിതാവു എന്നെക്കാൾ വലിയവൻ” (14:28). “നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവവും പിതാവുമായി എന്നേക്കും വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ ഞാൻ ഭോഷ്കല്ല പറയുന്നതു എന്നറിയുന്നു” (2കൊരി, 11:31), “സ്വർഗ്ഗത്തിലെ സകല ആത്മികാനുഗ്രഹത്താലും നമ്മെ ക്രിസ്തുവിൽ അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവവും പിതാവുമായവൻ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ.” (എഫെ, 1:3). “നിങ്ങളെ ഓർത്തുംകൊണ്ടു നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവവും മഹത്വമുള്ള പിതാവുമായവൻ നിങ്ങൾക്കു തന്നെക്കുറിച്ചുള്ള പരിജ്ഞാനത്തിൽ ജ്ഞാനത്തിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും ആത്മാവിനെ തരേണ്ടതിന്നും നിങ്ങളുടെ ഹൃദയദൃഷ്ടി പ്രകാശിപ്പിച്ചിട്ടു” (എഫെ, 1:17). യേശു ദൈവത്തോടു സമത്വമുള്ള മറ്റൊരു ദൈവമാണെങ്കിൽ, “എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ, നീ എന്നെ കൈവിട്ടതു എന്തു” (മത്താ, 27:46) എന്ന് നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്രൂശിൽ മരിച്ചത് ആരാണ്? യേശു ദൈവത്തോട് സമത്വമുള്ളവനാണെന്ന ഉപദേശം പൈശാചികമല്ലാതെ എന്താണ്?

4. ദൈവം പിതാവാണല്ലോ അതിനാൽ ഫിലിപ്പിയർ 2:6-ലെ ദൈവത്തിൻ്റെ സമത്വമെന്ന പ്രയോഗത്തെ പിതാവിനോടുള്ള സമത്വമെന്നു വ്യാഖ്യാനിച്ചാൽ എന്താണ് കുഴപ്പമെന്നു ചിന്തിക്കുന്ന നിഷ്പക്ഷരായ വിശ്വസികൾ ഉണ്ടാകും. പിതാവായ ഏകദൈവത്തെക്കുറിച്ചാണ് പഴയപുതിയനിയമങ്ങൾ പറയുന്നത്. പഴയനിയമം: “നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഒരു പിതാവല്ലോ ഉള്ളതു; ഒരു ദൈവം തന്നേയല്ലോ നമ്മെ സൃഷ്ടിച്ചതു.” (മലാ, 2:10; യെശ, 63:16; 64:8). പുതിയനിയമം: “പിതാവായ ഏക ദൈവമേ നമുക്കുള്ളു; അവൻ സകലത്തിന്നും കാരണഭൂതനും നാം അവന്നായി ജീവിക്കേണ്ടതും ആകുന്നു.” (1കൊരി, 8:6. മർക്കൊ, 12:32; എഫെ, 4:6; യോഹ, 17:1-3). മാത്രമല്ല, യഹോവയായ ദൈവമെന്നും (ഉല്പ, 2:4), ദൈവമായ യഹോവയെന്നും (ഉല്പ, 9:26) പഴയനിയമത്തിലും, പിതാവായ ദൈവമെന്നു (യോഹ, 6:37) പുതിയനിയമത്തിലും അനേകം പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, പുത്രനായ ദൈവമെന്നോ, പരിശുദ്ധാത്മായ ദൈവമെന്നോ ഒരു പ്രയോഗം ബൈബിളിൽ ഒരിടത്തുമില്ല. എന്താണ് കാരണം? പുത്രനോ പരിശുദ്ധാത്മാവോ ദൈവമല്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ? അല്ല; പ്രത്യുത, പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും പിതാവിൽനിന്നു വ്യതിരിക്തരല്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ്. ദൈവം ഏകനെന്നു ബൈബിൾ പറയുന്നതിനെ തന്ത്രവും കുതന്ത്രവും ഉപയോഗിച്ച് ദൈവത്തിൽ മൂന്നു വ്യക്തികളുണ്ടെന്നുപറഞ്ഞ് വിശ്വാസികളെ വഞ്ചിക്കാം. എന്നാൽ പിതാവായ ഏകദൈവമേയള്ളു എന്നു പറഞ്ഞാൽ, ത്രിത്വത്തിലൊരു വ്യക്തിയായ പിതാവിൽ പിന്നെയും മൂന്നു വ്യക്തികളുണ്ടെന്നു പറയുമോ?

ത്രിത്വം പഠിപ്പിക്കുന്നത് പിതാവല്ല പുത്രനെന്നാണ്. അഥവാ പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും മൂന്നു വ്യക്തികളാണെന്നാണ്. പിതാവല്ല പുത്രനെന്ന ഉപദേശം എത്ര പൈശാചികമാണെന്ന് തെളിയിച്ചുതരാം. ഒന്ന്; പിതാവായ ഏകദൈവമേ നമുക്കുള്ളുവെന്ന് ബൈബിൾ ആവർത്തിച്ചു പറയുമ്പോൾ പുത്രനെങ്ങനെ നിങ്ങൾക്ക് ദൈവമാകുമെന്നു ത്രിത്വത്തോടു ചോദിച്ചാൽ, യേശുവിനെയും ദൈവമെന്ന് വിളിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നാണ് മറുപടി. അതിനെയാണ് പരസ്പരവിരുദ്ധത (contradiction) എന്നു പറയുന്നത്. യേശു ദൈവമാണെന്നു അനേകം സ്ഥാനങ്ങളിലുണ്ട്: ദൈവം (യോഹ, 20:28), മഹാദൈവം (തീത്തൊ, 2:12), വീരനാം ദൈവം (യെശ, 9:6), സത്യദൈവം (1യോഹ, 5:20), സർവ്വത്തിനും മീതെ ദൈവം (റോമ, 9:5) തുടങ്ങിയവ. പിതാവായ ഏകദൈവമേയള്ളുവെന്നു പറഞ്ഞാൽ അതിനർത്ഥം മറ്റാരും ദൈവമല്ലെന്നാണ്. പിന്നെയും പുത്രനെ ദൈവമെന്നു വിളിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ പിതാവും പുത്രനും ഒരേ വ്യക്തിയാണെന്നാണർത്ഥം. പിതാവും പുത്രനും വ്യത്യസ്തരായിരിക്കുകയും പുത്രനെ ദൈവമെന്നു വിളിക്കുകയും ചെയ്താൽ ദൈവത്തിൻ്റെ വചനം അതിൽത്തന്നെ ഛിദ്രിച്ചുപോയതായിവരും.  ദൈവത്തിൻ്റെ വചനമായ ബൈബിൾ പരസ്പരം വൈരുദ്ധ്യമുള്ള ഗ്രന്ഥമാണെന്നു വരുത്തിത്തീർക്കേണ്ടത് സാത്താൻ്റെ ആവശ്യമാണ്. അതിനാണ് ത്രിത്വമെന്ന ദുരന്തോപദേശം അവൻ നുഴയിച്ചുകയറ്റിയത്. ‘പിതാവായ ഏകദൈവമേ നമുക്കുള്ളു’ എന്ന ബൈബിലെ പ്രയോഗം ശരിയാകണമെങ്കിൽ; പുത്രൻ്റെ ദൈവത്വം നിഷേധിക്കപ്പെടണം. ഇനി, പുത്രൻ ദൈവമാകണമെങ്കിൽ ‘പിതാവായ ഏകദൈവമേയുള്ളു’ എന്ന ബൈബിൾ വാക്യങ്ങൾ തെറ്റാകണം. ഹവ്വായെ ഉപായത്താൽ വഞ്ചിച്ച പഴയപാമ്പിൻ്റെ തന്ത്രം പിടികിട്ടിയില്ലേ? ഒന്നെങ്കിൽ, പുത്രൻ്റെ ദൈവത്വം നിഷേധിക്കണം; അല്ലങ്കിൽ, ബൈബിൾ പത്തുപൈസയ്ക്കു വിലയില്ലാത്ത പരസ്പരവിരുദ്ധമായ ഗ്രന്ഥമാണെന്നു വരുത്തിത്തീർക്കണം. “ഒരു രാജ്യം തന്നിൽ തന്നേ ഛിദ്രിച്ചു എങ്കിൽ ശൂന്യമാകും.” (മത്താ, 12:25)

രണ്ട്; ‘പിതാവായ ഏകദൈവമേ നമുക്കുള്ളു’ എന്നു ബൈബിൾ പറയുമ്പോൾ, പുത്രൻ ഏത് വകയിലാണ് ദൈവമാകുന്നതെന്ന ചോദ്യത്തിന് ഒരു ത്രിത്വപണ്ഡിതൻ പറഞ്ഞത്: “പക്ഷിയുടെ കുഞ്ഞു പക്ഷി; മൃഗത്തിൻ്റെ കുഞ്ഞ് മൃഗം; മനുഷ്യൻ്റെ കുഞ്ഞ് മനുഷ്യൻ; ദൈവത്തിൻ്റെ പുത്രൻ ദൈവം.” എത്ര ബാലിശമാണ് ത്രിത്വക്കാരുടെ ഹൃദയവിചരങ്ങളെന്നു നോക്കണം. ദൈവപുത്രനെന്ന പദത്തിന് അതിൽത്തന്നെ ദൈവമെന്ന് അർത്ഥമില്ല. ദൈവപുത്രനു ദൈവമാണെങ്കിൽ; ദൈവത്തിൻ്റെ പുത്രന്മാരായ ദൂതന്മാരും (ഇയ്യോ, 1:6; 2:1; 38:6), ദൈവത്തിൻ്റെ മകനായ ആദാമും (ലൂക്കൊ, 3:38), ദൈവപുത്രനും ആദ്യജാതനുമായ യിസ്രായേലും (പുറ, 4:22,23), ദൈവത്തിൻ്റെ ആദ്യജാതനായ എഫ്രയീമും (യിരെ, 31:9). ദൈവത്തിൻ്റെ പുത്രീപത്രന്മാരായ ക്രിസ്തുവിശ്വസികളും (യോഹ, 1:12; 3:16) അതേയർത്ഥത്തിൽ ദൈവങ്ങളാകണ്ടേ? ദൈവപുത്രൻ തന്നെയാണ് മനുഷ്യപുത്രനും; ഏകജാതനാണ് ആദ്യജാതനും ഇതൊന്നും അറിയാത്തതാണ് ത്രിത്വക്കാരുടെ പ്രശ്നം. ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യവചനം വിട്ടു പരിജ്ഞാനപൂർത്തി പ്രാപിക്കാത്തവരാണ് ത്രിത്വക്കാർ.

മൂന്ന്; പഴയനിയമപ്രവാചകന്മാരും അപ്പൊസ്തലന്മാരും വിശേഷാൽ യേശുക്രിസ്തുവും പിതാവായ ഏകദൈവമേ നമുക്കുള്ളുവെന്നു പറയുമ്പോൾ, പിതാവല്ല പുത്രനെന്നു പറഞ്ഞാൽ, അതു ദൈവത്തിൻ്റെ വചനത്തോടും യേശുക്രിസ്തുവിനോടുമുള്ള വെല്ലുവിളിയും; ഒപ്പം മഹാദൈവമായ യേശുവിൻ്റെ ദൈവത്വം നിഷേധിക്കലുമാണ്. മാത്രമല്ല, യേശു യഹോവയല്ലെങ്കിൽ എന്താണ് കുഴപ്പമെന്നറിയാമോ? കൂടെ നമ്മുടെ രക്ഷയുടെ രക്ഷയുടെ കാര്യത്തിലും ഒരു തീരുമാനമാകും. മനുഷ്യരുടെ രക്ഷ മനുഷ്യരാൽ അസാദ്ധ്യമായതുകൊണ്ടാണ് (മത്താ, 19:26; മർക്കൊ, 10:27; ലൂക്കൊ, 17:1; സങ്കീ, 49:7-9) ദൈവം മനുഷ്യനായി വെളിപ്പെട്ട് രക്ഷയൊരുക്കിയത്. (യോഹ, 1:1; 1തിമൊ, 3:16). രക്ഷ ദൈവത്തിൻ്റേതാണ്. (സങ്കീ, 50:23; 98:3; യെശ, 52:10; ലൂക്കൊ, 3:5; വെളി, 12:10). രക്ഷ യഹോവയ്ക്കുള്ളതും (സങ്കീ,3:8), യഹോവയിങ്കൽനിന്നു വരുന്നതുമാകുന്നു. (സങ്കീ, 37:9; യോനാ, 2:9). ”നീ സകല ജാതികളുടെയും മുമ്പിൽ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന നിന്റെ രക്ഷയെ എൻ്റെ കണ്ണു കണ്ടുവല്ലോ” (ലൂക്കോ, 2:31) എന്നാണ് ശീമോൻ പറയുന്നത്. സഭയെ ദൈവത്തിൻ്റെ സഭയെന്നു വിളിക്കുന്നതിൻ്റെ കാരണം; ‘സഭ ക്രിസ്തു സ്വന്തരക്തത്താൽ സമ്പാദിച്ചതുകൊണ്ടാണ്. (പ്രവൃ, 20:28). കഷ്ടമനുഭവിച്ചതും ചോര ചിന്തിയതും മരിച്ചതും ദൈവമല്ല; ഒരു മനുഷ്യനാണ്. രക്ഷയ്ക്കായി മുഴുവൻ വിലയുംകൊടുത്ത് ഒരു മനുഷ്യൻ സമ്പാദിച്ച രക്ഷയും സഭയും ദൈവത്തിൻ്റേതാകണമെങ്കിൽ മനുഷ്യനായി വെളിപ്പെട്ടു മരിച്ചവൻ യഹോവയായ ദൈവം തന്നെയാകണം. 

5. യേശു പിതാവിനെ ഏകസത്യദൈവം (The only true God) എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. (യോഹ, 17:1-3). എന്നുവെച്ചാൽ, പിതാവ് മാത്രമാണ് സത്യദൈവമെന്നാണ് യേശു പറയുന്നത്. അതായത്, ദൈവം സമനിത്യരായ മൂന്ന് വ്യക്തികളാണെന്ന് പറയുന്നവർ പുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും ദൈവത്വമാണ് നിഷേധിക്കുന്നത്. അതിനെ ത്രിത്വപണ്ഡിതന്മാർ ന്യായീകരിക്കുന്നത്; “യേശു മനുഷ്യനായി നിന്നുകൊണ്ടാണ് പിതാവ് മാത്രം സത്യദൈവം എന്ന് പറയുന്നത്.” ശരിയാണ്, യേശു മനുഷ്യനായി നിന്നുകൊണ്ടാണത് പറയുന്നത്. പക്ഷെ, പുത്രൻ മാത്രമായിരുന്നു മനുഷ്യൻ; പരിശുദ്ധാത്മാവ് മനഷ്യനായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ, ത്രിത്വത്തിൽ മൂന്നാമനെന്ന് നിങ്ങൾ പറയുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവ് സത്യദൈവമല്ലേ?

6. ത്രിത്വത്തിൻ്റെ വ്യജോപദേശംപോലെ പുത്രനു പിതാവിനോടു സമത്വമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നതെങ്കിൽ; “ഞാനും പിതാവും ഒന്നാകുന്നു” (യോഹ, 10:30) എന്നു യേശു പറയുമോ? “നിങ്ങൾ എന്നെ അറിഞ്ഞു എങ്കിൽ എന്റെ പിതാവിനെയും അറിയുമായിരുന്നു” (യോഹ, 14:7) എന്നു പറയുമോ? “ഞാൻ ഇത്രകാലം നിങ്ങളോടുകൂടെ ഇരുന്നിട്ടും നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലയോ ഫിലിപ്പൊസേ?” (യോഹ, 14:9) എന്നു ചോദിക്കുമോ? “എന്നെ കണ്ടവൻ പിതാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു (യോഹ, 14:9) എന്നു പറയുമോ? മാത്രമല്ല, യോഹന്നാൻ്റെ സുവിശേഷം 8-ാം അദ്ധ്യായത്തിൽ പിതാവിനെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞുവന്നശേഷം ‘ഞാൻ തന്നേ അവൻ’ എന്നു രണ്ടുപ്രാവശ്യം യേശു പറയുന്നുണ്ട്. (8:24,28). ഇംഗ്ലീഷ് ബൈബിളുകളിൽ I am he എന്നതിനെ സത്യവേദപുസ്തകത്തിൽ 24-ാം വാക്യത്തിൽ ‘ഞാൻ അങ്ങനെയുള്ളവൻ’ എന്നാണ് കാണുന്നത്. അത് തെറ്റായ പരിഭാഷയാണെന്നു അതേ അദ്ധ്യായം 28-ാം വാക്യത്തിൽനിന്നു തെളിയുന്നു. ആകയാൽ യേശു: “നിങ്ങൾ മനുഷ്യപുത്രനെ ഉയർത്തിയശേഷം ‘ഞാൻ തന്നേ അവൻ’ എന്നും ഞാൻ സ്വയമായിട്ടു ഒന്നും ചെയ്യാതെ പിതാവു എനിക്കു ഉപദേശിച്ചുതന്നതു പോലെ ഇതു സംസാരിക്കുന്നു എന്നും അറിയും.” (യോഹ, 8:28). നോക്കുക: I am he-യെ ‘ഞാൻ തന്നേ അവൻ’ എന്നു കൃത്യമായാണ് പരിഭാഷ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ മേല്പറഞ്ഞ രണ്ടു വാക്യങ്ങളിലും ഗ്രീക്കിൽ ‘അവൻ’ (he) എന്ന പദമില്ല; ”എഗോ എയിമി അഥവാ ഞാൻ ആകുന്നു” (I AM) മാത്രമേയുള്ളു. അത് മുൾപ്പടർപ്പിൽ പ്രത്യക്ഷനായ യഹോവ മോശെയോട് പറഞ്ഞ തൻ്റെ പേരാണ്. ദൈവം അരുളിച്ചെയ്തു: “ഞാന്‍ ആകുന്നവന്‍ ഞാന്‍ തന്നെ. ഞാനാകുന്നവന്‍ തന്നെ, എന്നെ നിങ്ങളുടെ അടുക്കലേക്ക് അയച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു ഇസ്രായേല്‍ജനത്തോടു പറയുക.” (പുറ 3:14). 2,013-ൽ ബൈബിൾ സൊസൈറ്റി ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെതന്നെ പരിഷ്ക്കരിച്ച ലിപിയിലുള്ള സത്യവേദപുസ്തകത്തിൽ യോഹന്നാൻ 8:24 നോക്കുക: “നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങളില്‍ നിങ്ങള്‍ മരിക്കുമെന്നു ഞാന്‍ പറഞ്ഞുവല്ലോ. ഞാനാകുന്നവന്‍ ഞാന്‍തന്നെ എന്ന് നിങ്ങള്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങളില്‍ മരിക്കും.” (ഒ.നോ: പി.ഒ.സി;  ഇ.ആർ.വി; മ.ബൈ). പിതാവിനോടു പുത്രനു സമത്വമാണുള്ളതെന്നു ത്രിത്വം പറയുമ്പോൾ, മഹാദൈവമായ പുത്രൻ പറയുന്നു: “ഞാനാകുന്നവന്‍ ഞാന്‍തന്നെ അഥവാ ഞാൻ യഹോവയാണെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ പാങ്ങളിൽ മരിക്കും.” ഞാൻ യഹോവയാണെന്നു യേശു പറയുമ്പോൾ അല്ലെന്നു പറയാൻ സാത്താനല്ലാതെ ആർക്കുകഴിയും! ത്രിത്വത്തിൽ വ്യാപരിക്കുന്ന സാത്താനെ വിശ്വസിക്കണോ മഹാദൈവമായ യേശുവിൽ വിശ്വസിക്കണോ?

7. സമത്വത്തിനു ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ഗ്രീക്കുപദമായ ഇസാസ് (isos) എട്ടു പ്രാവശ്യമുണ്ട്. ‘സമത്വം, ഒക്കുക, അതെ’ എന്നിങ്ങനെ സത്യവേദപുസ്തകത്തിൽ തർജ്ജമ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അതിലൊരു പദം പ്രവൃത്തികളുടെ പുസ്തകത്തിലുണ്ട്. കൊർന്നേല്യൊസിനോടും കുടുംബത്തോടും പത്രൊസ് സുവിശേഷം അറിയിച്ചപ്പോൾത്തന്നെ പരിശുദ്ധാത്മാവ് അടയാളങ്ങളോടെ അവരുടെമേൽ വരുകയും, പത്രൊസ് അവരെ സ്നാനം കഴിപ്പിച്ചു സഭയോടു ചേർക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ യെരൂശലേമിൽ മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ പരിച്ഛേദനക്കാരായ വിശ്വാസികൾ പത്രൊസ് അഗ്രചർമ്മികളുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു അവരോടുകൂടെ ഭക്ഷിച്ചു എന്നിങ്ങനെ അവനോടു വാദിച്ചു. എന്നാൽ പത്രൊസ് ജാതികളോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ ദൈവം തന്നിലൂടെ ചെയ്തതെല്ലാം ആദിമുതൽ ക്രമമായി അവരോടു വിവരിച്ചു പറഞ്ഞശേഷം ഒടുവിൽ പറയുന്ന ഒരുകാര്യമുണ്ട്: “ആകയാൽ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിച്ചവരായ നമുക്കു തന്നതുപോലെ അതേ ദാനത്തെ അവർക്കും ദൈവം കൊടുത്തു എങ്കിൽ ദൈവത്തെ തടുപ്പാൻ തക്കവണ്ണം ഞാൻ ആർ?” (പ്രവൃ, 11:17). ഇവിടെ പത്രൊസ് ‘അതേ ദാനം’ (the same gift) എന്നു പറയുന്നത് പെന്തെക്കൊസ്തു നാളിൽ തങ്ങളുടെമേൽ ശക്തിയോടെ ഇറങ്ങിവന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ കുറിച്ചാണ്. പരിച്ഛേദനക്കാരോടുള്ള പത്രൊസിൻ്റെ മറുപടിയെന്താണെന്നു ഒന്നുകൂടി ശ്രദ്ധിക്കുക: “നമുക്കു ലഭിച്ചതുപോലത്തെ ദാനമെന്നല്ല; നമുക്കു ലഭിച്ചതിനു തുല്യമായ അഥവാ സമമായ ദാനമെന്നുമല്ല; നമുക്കു ലഭിച്ചതിനോടു സാദൃശ്യമുള്ള ദാനമെന്നുമല്ല; പിന്നെയോ, നമുക്കു ലഭിച്ച അതേ ദാനം അഥവാ അതേ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെയാണ് ദൈവം ജാതികൾക്കും കൊടുത്തത്.” “ദൈവത്തോടുള്ള സമത്വം” (equal with God) എന്നതിൽ ‘ഓടുള്ള’ (with = meta) ഗ്രീക്കിൽ ഇല്ല; ഇസാ തിയോ (ἴσα Θεῷ = isa Theo) മാത്രമേയുള്ളു. ഇതു പരിഭാഷാ പ്രശ്നമാണ്. ഇസാ (isa) എന്ന ഗ്രീക്കുപദത്തിനു പ്രവൃത്തികളിലെ അതേ (same) എന്ന അർത്ഥം കൊടുത്താൽ; “അവൻ ദൈവരൂപത്തിൽ ഇരിക്കെ, അതേ അഥവാ ആ ദൈവത്വം മുറുകെ പിടിച്ചു കൊള്ളേണം എന്നു വിചാരിക്കാതെ ദാസരൂപം എടുത്തു” എന്നാകും. ദൈവരൂപത്തിലിരുന്നവൻ അഥവാ ഏകസത്യദൈവമായവൻ ആ ദൈവത്വം അഥവാ ദൈവമഹത്വം മുറുകെപ്പിടിക്കാതെ തന്നെത്താൻ ഒഴിച്ച് ക്രൂശിലെ മരണത്തോളം അനുസരണമുള്ള മനുഷ്യനായതാണ് ഫിലിപ്പിയരിലെ വിഷയം. 

ദുരുപദേശം സ്ഥാപിക്കാൻ പലരും സന്ദർഭം (context) നോക്കാതെയാണ് ബൈബിൾ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത്.  അവിടെ ‘ക്രിസ്തുയേശുവിലുള്ള ഭാവം തന്നേ നിങ്ങളിലും ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ’ (ഫിലി, 2:5) എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് പൗലൊസ് പ്രസ്തുത വിഷയം അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ദൈവത്തോടുള്ള സമത്വമല്ല അവിടത്തെ വിഷയം; ക്രിസ്തുവിൻ്റെ ഭാവം അഥവാ മനോഭാവം (mind, attitude, Humbled) ആണ്. ദൈവമായിരുന്നവൻ ദൈവത്വം മുറുകെപ്പിടിക്കാതെ താഴ്ചയുള്ള മനുഷ്യനായതാണ് വിഷയം. അഥവാ, മഹിമയിൽ വസിച്ചിരുന്ന ദൈവം തൻ്റെതന്നെ മഹത്വമുള്ള ശരീരത്തിൽ നിന്ന് താഴ്ചയുള്ള ശരീരത്തിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്. തുടർന്ന് ക്രിസ്തുവിൻ്റെ താഴ്ചയുടെ ഏഴ് പടികൾ അവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് നോക്കുക: (1) സമത്വം അഥവാ ദൈവത്വം മുറുകെ പിടിച്ചില്ല; (2) ദാസരൂപം എടുത്തു; (3) മനുഷ്യസാദൃശ്യത്തിലായി; (4) തന്നെത്താൻ ഒഴിച്ചു; (5) വേഷത്തിൽ മനുഷ്യനായി വിളങ്ങി; (6) തന്നെത്താൻ താഴ്ത്തി; (7) ക്രൂശിലെ മരണത്തോളം അനുസരണമുള്ളവനായി. (ഫിലി, 2:6-8). “തന്നെത്താൻ ഉയർത്തുന്നവൻ എല്ലാം താഴ്ത്തപ്പെടും; തന്നെത്താൻ താഴ്ത്തുന്നവൻ എല്ലാം ഉയർത്തപ്പെടും” (മത്താ, 23:12; ലൂക്കൊ, 14:11; 18:14) എന്നു പഠിപ്പിക്കുക മാത്രമല്ല അവൻ ചെയ്തത്; ക്രൂശിലെ മരണത്തോളം തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു.

ക്രിസ്തു ആരാണെന്നറിയാൻ ശക്തമായ ഒരു തെളിവുകൂടി തരാം: “അതുകൊണ്ടു ദൈവവും അവനെ ഏറ്റവും ഉയർത്തി സകലനാമത്തിന്നും മേലായ നാമം നല്കി; അങ്ങനെ യേശുവിന്റെ നാമത്തിങ്കൽ സ്വർല്ലോകരുടെയും ഭൂലോകരുടെയും അധോലോകരുടെയും മുഴങ്കാൽ ഒക്കെയും മടങ്ങുകയും എല്ലാ നാവും “യേശുക്രിസ്തു കർത്താവു”എന്നു പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിന്നായി ഏറ്റുപറകയും ചെയ്യേണ്ടിവരും.” (ഫിലി, 2:9-11). യേശുവിൻ്റെ മുമ്പിൽ മുഴങ്കാൽ മടക്കി അവനെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ എങ്ങനെയാണ് പിതാവിനു മഹത്വമുണ്ടാകുന്നത്? ദൈവം അദൃശ്യനാണ്. (കൊലൊ, 1:15; 1തിമൊ, 1:17; എബ്രാ, 11:27). ദൈവത്തെ ആരും ഒരുനാളും കണ്ടിട്ടില്ല (യോഹ, 1:18; 1തിമൊ, 6:16; 1യോഹ, 4:12), കാണ്മാൻ കഴിയുകയുമില്ല. (1തിമൊ, 6:16). ആ അദൃശ്യദൈവത്തിന്റെ ദൃശ്യരൂപം അഥവാ പ്രതിബിംബമാണ് യേശുക്രിസ്തു. (2കൊരി, 4:4; കൊലൊ, 1:15; 2:9; എബ്രാ, 1:3. ഒ.നോ: ഉല്പ, 1:27; റോമ, 5:14; 8:29; 2കൊരി, 3:8; എഫെ, 4:24; ഫിലി, 3:21; കൊലൊ, 3:9,10). പഴയനിയമത്തിൽ യഹോവ എന്ന നാമത്തിൽ മീഖായാവും (1രാജാ, 22:19; 2ദിന,18:18) യെശയ്യാവും (യെശ, 6:1-5), യെഹെസ്ക്കേലും (യെഹെ, 1:26-28) സ്വർഗ്ഗസിംഹാസനത്തിൽ ദർശിച്ചവനും; ആദാം മുതൽ മലാഖി വരെയുള്ളവർക്ക് പലനിലകളിൽ തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയവനും; കാലസമ്പൂർണ്ണത വന്നപ്പോൾ ന്യായപ്രമാണത്തിൻ കീഴിൽ (ഗലാ, 4:4), ‘യേശു’ എന്ന സംജ്ഞാനാമത്തിലും (മത്താ, 1:21; ലൂക്കൊ, 1:31) ‘ദൈവപുത്രൻ’ എന്ന പദവിയിലും (ലൂക്കൊ, 1:32,35) മനുഷ്യനായി ജനിച്ചു മരിച്ചിട്ടു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റവനും (2തിമൊ, 2:8); സ്തെഫാനൊസും (പ്രവൃ, 7:55,56) യോഹന്നാനും (വെളി, 4:1-4) സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദർശിച്ചവനും ഒരാളാണ്. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ സാറാഫുകളുടെ മദ്ധ്യേയിരുന്ന് നിത്യം ആരാധന സ്വീകരിക്കുന്നവനാണ് (യെശ, 6:1-5; വെളി, 4:1-8) മനുഷ്യനായി ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷനായി മരണം വരിച്ചത്. (ലൂക്കൊ, 1:68; എബ്രാ, 2:14,15). അതിനാൽ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ചെന്നാൽ യേശുവിനെയല്ലാതെ പിതാവിനെ ആർക്കും കാണാൻ കഴിയില്ല. (യോഹ, 14:9). ആകയാൽ, സ്വർല്ലോകരും ഭൂലോകരും അധോലോകരും യേശുക്രിസ്തുവിൻ്റെ മുമ്പിൽ മുഴങ്കാൽ മടക്കി അവനെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ അദൃശ്യനായദൈവപിതാവ് മഹത്വപ്പെടും. എന്തെന്നാൽ, പിതാവും പുത്രനും ഒരാൾതന്നെ. (ലൂക്കൊ, 1:68; യോഹ, 8;24,28; 10:30; 14:8-10; ഫിലി, 2:6-8; 1തിമൊ, 3:16; എബ്രാ, 2:14,15).

പിതാവ് പുത്രൻ പരിശുദ്ധാത്മാവെന്ന ഏകസത്യദൈവത്തെ മൂന്നു വ്യത്യസ്ത വ്യക്തികളാണെന്നു പഠിപ്പിച്ച ത്രിത്വമെന്ന മാരക ഉപദേശമാണ് എല്ലാ ദുരുപദേശങ്ങളുടേയും അടിസ്ഥാനം. പൗലൊസ് പറയുന്നത്; ദൈവത്തോടുള്ള സമത്വമല്ലെന്നതിൻ്റെ മറ്റൊരു തെളിവാണ്: 1തിമൊഥെയൊസ് 3:14-16. അവിടെ ദൈവഭക്തിയുടെ മർമ്മം അഥവാ രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ; “അവൻ (ജീവനുള്ള ദൈവം) ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു” എന്നാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ഇവിടെ ദൈവത്തോടു സമത്വമുള്ള മറ്റൊരു വ്യക്തിയാണ് ക്രിസ്തുവെന്നൂ പറഞ്ഞിട്ട്, അവിടെ ‘ജീവനുള്ള ദൈവം ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു’ എന്നു പറയാൻ കഴിയുമോ???… മാത്രമല്ല, ദൈവത്തിനു സമനാണ് ക്രിസ്തുവെന്നു പറഞ്ഞാൽ; ”എനിക്കു സമനായോ സദൃശനായോ ഒരുത്തനുമില്ല; ഞാനൊരുത്തനേയും അറിയുന്നില്ല” എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്ന യഹോവതന്നെ ഭോഷ്ക്ക് പറയുന്നവനായി മാറില്ലേ???… (കാണുക: ”അവൻ ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടു‘).

”ദൈവം ഏകൻ, ദൈവമോ ഒരുത്തൻ മാത്രം, ഏകസത്യദൈവം, പിതാവായ ഏകദൈവം, യഹോവ ഒരുത്തൻ മാത്രം ദൈവം” എന്നൊക്കെ ബൈബിൾ പറയുകയും; ”ഞാനും പിതാവും ഒന്നാകുന്നു, എന്നെ കണ്ടവർ പിതാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു, ഞാൻ തന്നേ അവൻ” എന്നൊക്കെ യേശുക്രിസ്തു പറയുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ; പുത്രൻ ദൈവത്തോടു സമത്വമുള്ള മറ്റൊരു വ്യക്തിയാണെന്നു പറയുന്ന ത്രിത്വം ഒരു പൈശാചിക ഉപദേശമാണെന്ന കാര്യത്തിൽ രണ്ടുപക്ഷമില്ല. സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവായ യഹോവ തന്നെയാണ് യേശുവെന്ന സംജ്ഞാനാമത്തിലും (മത്താ, 1:21; ലൂക്കൊ, 1:31), ദൈവപുത്രനെന്ന പദവിയിലും (ലൂക്കൊ, 1:32, 35) മനുഷ്യനായി പ്രത്യക്ഷനായി മനുഷ്യരുടെ പാപംവഹിച്ചുകൊണ്ട് മരിച്ചത്. (യെശ, 25:8; എബ്രാ, 2:14,15). ഈ വസ്തുത മനസ്സോടെ അംഗീകരിച്ച് ദൈവത്തിന് മഹത്വം കൊടുക്കുന്നവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ.

ഏകത്മാവായ ഏകസത്യദൈവമാണ് നമുക്കുള്ളത്. ഇതാ തെളിവുകൾ:

“ആകാശവും ഭൂമിയും നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നവനും (യിരെ, 23:23,24; 139:7-10; പ്രവൃ, 17:28) ആരും ഒരുനാളും കാണാത്തവനും (യോഹ, 1:18; 1യോഹ, 4:12; 1തിമൊ, 1:17) കാണ്മാൻ കഴിയാത്തവനും (കൊലൊ, 1:15; 1തിമൊ, 1:17; 6:16; എബ്രാ, 11:27) ഏകാത്മാവുമായ (യോഹ, 4:24) ഏകസത്യദൈവമേ നമുക്കുള്ളു. (2രാജാ, 19:15; സങ്കീ, 86:10; യോഹ, 17:3; 1കൊരി, 8:6; എഫെ, 4:6). ആ ദൈവത്തിൻ്റെ സർവ്വ സമ്പൂർണ്ണതയും ദേഹരൂപമായി വസിക്കുന്ന പ്രതിമ അഥവാ പ്രതിരൂപമാണ് (റോമ, 5:14; 2കൊരി, 4:4; കൊലൊ, 1:15,17,19; 2:9; 3:10; എബ്രാ, 1:3) സൃഷ്ടി നടത്താനും സൃഷ്ടികൾക്ക് തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്താനുമായി, പിതാവെന്ന പദവിയിലും മനുഷ്യസാദൃശ്യത്തിലും സ്വർഗ്ഗസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് (യെഹെ, 1:26-28; ഉല്പ, 1:26,27; മത്താ, 18:11) ദൃശ്യവും അദൃശ്യവുമായ സകലതും സൃഷ്ടിച്ചതും (നെഹെ, 9:6; യെശ, 44:24; കൊലൊ, 1:16), പൂർവ്വപിതാക്കന്മാർക്ക് സർവ്വശക്തിയുള്ള ദൈവമായി വെളിപ്പെട്ടതും. (പുറ, 6:13). അതേ ദൈവവ്യക്തിയാണ് മോശെ മുതലുള്ളവർക്ക് യഹോവ എന്ന നാമത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടതും (പുറ, 3:15), കാലസമ്പൂർണ്ണത വന്നപ്പോൾ സ്ത്രീയിൽനിന്നു ജനിച്ചവനായി (ഉല്പ, 3:15; യെശ, 7:14; മീഖാ, 5:2,3; ഗലാ, 4:4) യേശുവെന്ന സംജ്ഞാനാമത്തിലും (മത്താ, 1:21; ലൂക്കൊ, 1:31), ദൈവപുത്രനെന്ന പദവിയിലും (ലൂക്കൊ, 1:32, 35) മനുഷ്യനായി വെളിപ്പെട്ടു (യെശ, 40:3-5; ലൂക്കൊ, 3:4-6; 1തിമൊ, 3:16) മനുഷ്യരുടെ പാപപരിഹാരം വരുത്തിയത്. (യെശ, 25:8; എബ്രാ, 2:14,15). അതേ ദൈവവ്യക്തി തന്നെയാണ് പെന്തെക്കൊസ്തു നാളിൽ അവരോഹണം ചെയ്ത് ദൈവസഭ സ്ഥാപിച്ചതും (പ്രവൃ, 2:1-4; മത്താ, 3:11; 16:18) വ്യക്തികളെ വീണ്ടുംജനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് (യോഹ, 3:6) സകലസത്യത്തിലും വഴിനടത്തുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവെന്ന കാര്യസ്ഥനായി (യോഹ, 14:16,18; 16:13) ലോകാവസാനത്തോളം തൻ്റെ മക്കളോടുകൂടെ വസിക്കുന്നതു.” (യോഹ, 14:18, 28; മത്താ, 28:19). “എല്ലാവർക്കും മീതെയുള്ളവനും എല്ലാവരിലും കൂടി വ്യാപരിക്കുന്നവനും എല്ലാവരിലും ഇരിക്കുന്നവനുമായി എല്ലാവർക്കും ദൈവവും പിതാവുമായവൻ ഒരുവൻ.” (എഫെസ്യർ 4:6)

Leave a Reply

Your email address will not be published.